امتیاز مثبت
۱
 
 
مقایسه پزشکی ، دندان پزشکی و داروسازی
انتخاب رشته کنکور تجربی: دندان‌پزشکی، داروسازی یا پزشکی!
کد مطلب: 41568
تاریخ انتشار : سه شنبه ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ ساعت ۱۶:۳۶
 
هفته های میانی مردادماه، روزهای پر التهابی برای داوطلبان کنکور و خانواده های آنهاست. نتایج اولیه کنکور سراسری منتشر شده است و حالا داوطلبان باید بر اساس رتبه و تراز علمی، آینده خود را در یک فرمیک صفحه ای انتخاب رشته رقم بزنند.
انتخاب رشته کنکور تجربی: دندان‌پزشکی، داروسازی یا پزشکی!

طبیعی است تمامی داوطلبان تلاش کنند بر اساس جستجو، شناخت قبلی و پرسش و پاسخ از افراد تحصیل کرده در رشته های گوناگون، شرایط و دورنمای شغلی هر یک از رشته ها را بررسی کنند و تا بتوانند بهترین انتخاب ها را برای رشته تحصیلی و شهر دانشگاهی خود برگزینند.

از آنجا که بسیاری از داوطلبان کنکور، آشنایی کامل و صحیحی از رشته های تحصیلی دانشگاهی ندارند، تیم مد اپل تصمیم دارد دانسته های خود در زمینه رشته های شاخه علوم تجربی را با داوطلبان این رشته در کنکور به اشتراک بگذارد.

ذکر این نکته در همین ابتدا لازم است که پیشنهادهای ما حاوی نکات صریح، شفاف و صادقانه ایست که بر اساس اشرافمان از شرایط کاری و تحصیلی رشته های مختلف شاخه علوم پزشکی و بدون در نظر گرفتن ملاحظات معمول تحصیل کردگان این رشته ها به شما ارایه خواهد شد.

 برای تحصیل در هر یک از رشته های اصلی گروه علوم تجربی، یعنی پزشکی، داروسازی، دندان پزشکی و دام پزشکی شرایط زیر را دارا باشید:

 ۱- پزشکی را انتخاب کنید اگر:

جزو علاقمندان « زگهواره تا گور دانش بجوی» هستید و برای ماراتون تحصیلی آماده اید

  • حس انسان دوستی و اجتماعی بالایی دارید و از کمک به دیگران در بدترین شرایط زندگی شان لذت می برید
  • دانش آموختن برای شما بسیار مهم است و فکر می کنید علم بهتر از ثروت است
  • به مدیریت اجتماعی علاقمندید ( یک پزشک هم باید بتواند تیم پزشکی را مدیریت کند و هم بیماران خود را از تمام اقشار)
  • دوست دارید مورد اعتماد مردم باشید و در مقابل سبک زندگی خود را به زندگی خاص پزشکان با استرسها و فراز و نشیبهایش تغییر دهید

 ۲- دندان‌پزشکی را انتخاب کنید اگر:

 

  •  می خواهید دوران تحصیلی راحتی را سپری کنید
  • ساده‌تر از هر رشته دیگری به مدرک دکترا دست یابید
  • توانایی خوبی برای برقراری ارتباط با بیماران دارید
  • از مشکلات اسکلتی مانند کمر درد و آرتروز گردن هراسی ندارید
  • می خواهید علم و هنر را با هم تلفیق کنید و در کنار دانش آموزی، مهارتهای عملی هم به دست بیاورید
  • باید در کنار داشته‌های علمی، جسارت و قدرت تصمیم‌گیری آنی داشته باشید

  ۳- داروسازی را انتخاب کنید اگر:

  • تمایل زیادی به سر و کله زدن با بیماران ندارید.
  • مهارتهای بازاریابی و فروش خوبی دارید.
  • به مدیریت اقتصادی و روابط تجاری علاقه دارید.
  • در حفظیات و به خاطر سپاری قوی هستید.
  • تناسب آموخته هایتان با آنچه که در شغلتان انجام می دهید چندان برایتان مهم نیست.
  • دوست دارید به جای جسم یا فکرتان، بیشتر سرمایه تان درگیر شغلتان باشد.

 در هنگام تحصیل در این رشته ها، چنین شرایطی خواهید داشت:

 ۱- پزشکی

 – باید درس بخوانید، شوخی هم نداریم. چون حجم درسها بالاست.

-در مقاطع مختلف امتحانات متفاوتی خواهید داشت:

  • اولش علوم پایه است، خیلی شبیه رشته های دانشگاهی دیگر، فقط سر کلاس می روید و گاه به آزمایشگاههای مختلف عملی سر می زنید. درسها بصورت ترمی هستند و امتحان پایان ترم و اینجور چیزها…
  • بعد از دو سال و نیم امتحان جامع علوم پایه دارید (داروسازی و دندانپزشکی هم چنین امتحانی دارند)
  • بعد از علوم پایه وارد مقطع فیزیوپاتی می شوید و به مدت یکسال کورسهای مختلفی (مثلا کورس قلب، کورس کلیه و …)  خواهید داشت که با امتحانات ماهانه همراه است.
  • بعد از فیزیوپاتولوژی وارد مقطع استاجری (اکسترنی) خواهید شد که دو سال است. در این دو سال وارد بخش ها می شوید و در یک برنامه زمانی تمام بخشهای بیمارستانی را یکی یکی می گذرانید و درسهای تئوری و عملی مربوطه را می خوانید،  گهگاه کشیک های سبک و مختصری هم خواهید داشت.
  • بعد از سال ۶ باید امتحان پره انترنی بدهید. در این امتحان از هر چه بعد از امتحان علوم پایه خوانده اید سوال خواهد آمد. این آزمون تستی و تقریبا شبیه کنکور است. با کسب حداقل نمره قبولی (تقریبا پاسخ به نیمی از سوالات) وارد اینترنی می شوید.
  • اینترنی هم حدود یک سال و نیم است. هر روز صبح بیماران را ویزیت می کنید، و در جلسات مختلف آموزشی شرکت می کنید، کشیکها هم شروع می شوند که با توجه به دانشگاه و بخش های بیمارستان و تعداد اینترنها، ممکن است بین ۵ تا ۱۰ شیفت در ماه باشند. (گاه بیش از ۱۰ شیفت) در این کشیکها شما باید بخش یا بیمارانی که به شما سپرده می شوند را مدیریت کنید. در دانشگاههایی که رزیدنت (دانشجوی دوره تخصصی پزشکی) دارند، شما در شیفتها زیر نظر رزیدنت فعالیت می کنید.

 ۲- دندان پزشکی

– با مرگ و زندگی تماس نزدیک ندارید

– چه در دوران تحصیل و چه دوران کار، شیفت شب و کشیک اجباری ندارد، مگر اینکه خودتان بخواهید!

– پس از دو سال فراگیری مباحث عمومی پزشکی، کم کم دروس شما محدود به نواحی دهان و سر و گردن می‌شود

– از سال سوم وارد فعالیت‌های کلینیکی می‌شود و در سال‌های چهارم تا ششم مهارت های خود را حین کار روی دهان بیمار می‌آزمایید و بر آن می‌افزایید

– در طول تحصیل مهارت‌های ارتباط با بیماران را فرا می گیرید اما تا تبدیل شدن به یک دندان‌پزشک ایده‌آل راه درازی باید طی کنید

– خطر دردهای مفصلی و عضلانی از همان دوران تحصیل شما را تهدید می‌کند

– خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی و واگیردار در این رشته کمتر از رشته پزشکی نیست و باید هنگام کار درمانی بسیار احتیاط کنید

– ارتباط با بیمار همیشه جذاب نیست و گاه با برخوردهای نامعقول، عجیب و تاسف‌انگیز از دیگران مواجه خواهید شد.

۳- داروسازی

– با خون و مرگ و زندگی تماس نزدیک ندارید

– چه در دوران تحصیل و چه دوران کار، شیفت شب و کشیک اجباری ندارد، مگر اینکه خودتان بخواهید!

– از سال‌های پایانی تحصیل اجازه کار رسمی در داروخانه را دارید

– با بیمار و مراجعین سر و کار چندانی ندارید. این وظیفه را همکاران داروخانه بر عهده دارند

– الزاما باید به درس‌های مشتق شده از شیمی علاقه وافر داشته باشید

– جذابیت دوران تحصیل در این رشته به اندازه رشته پزشکی و دندان‌پزشکی نیست

– دنیای یک دانشجوی داروسازی به کلاس درس و آزمایشگاه محدود می‌شود و خبری از ارتباط با بیمار و کادر درمانی نیست

 آینده شغلی هر یک از رشته های زیر به ترتیب زیر پیش بینی می شود:

 اول از همه بهتر است بدانید که آینده شغلی در هر کدام از رشته ها کاملا وابسته به سیاستگذاری های کلان کشوری دارد. همانطور که می دانید، وضع شغلی این رشته ها در سالیان گذشته تغییر کرده و ممکن است در آینده هم تغییراتی داشته باشد. آنچه که ما می گوییم فقط برآوردی است با فرض تداوم شرایط فعلی

۱- پزشکی

آینده شغلی در پزشکی بصورت واضحی در دو دسته قابل بررسی است: آینده شغلی کسانی که ادامه تحصیل می دهند و به مقطع تخصصی وارد می شوند و آینده شغلی کسانی که به هر دلیل در مقطع دکترای پزشکی می مانند.

گروه اول در حال حاضر تفاوت واضحی از نظر شرایط اقتصادی و اجتماعی و شغلی با دیگر مشاغل دارند و نیازی هم به بحث در این مورد نیست. هرچند در بین رشته های مختلف تخصصی هم وضع درآمد و سختی کار متفاوت است.

در مورد گروه دوم، متاسفانه در سالهای اخیر به دنبال عدم افزایش حق ویزیت متناسب با تورم و به دنبال اجرای طرحهای بی شمار و معمولا بی سرانجام در عرصه بهداشت و درمان، شرایط شغلی قدری سخت تر شده است. به نظر می رسد پزشکان بیشتر فشار را در زمینه نابسامانی های اقتصادی و مدیریتی  عرصه درمان تجربه می کنند.

البته ممکن است در آینده طرحهایی نظیر پزشک خانواده و سیستم ملی سلامت و یا اعطای مجوزهایی از قبیل تاسیس مراکز درمان اعتیاد و مراکز پوست و زیبایی، تاثیراتی در این وضع داشته باشند. تاثیراتی که مطمئن نیستیم مثبت خواهند بود یا منفی.

 ۲- دندان پزشکی

– در حالی که طی هشت سال اخیر تعداد دانشکده‌های دندان‌ئزشکی از پانزده به پنجاه واحد رسیده است و سالانه حدود هزار نفر با مدرک دکترای دندان‌پزشکی از دیگر کشورها به ایران باز می‌گردند، آیا می‌توان به آینده شغلی کسی که پنج تا شش سال دیگر در این رشته دانش‌آموخته می‌شود، خوشبین بود؟

– هرچند امروزه دندان‌پزشکی انتخاب اول بسیاری از داوطلبان کنکور باشد اما به نظر می‌رسد طی سال‌های آینده فرصت‌های شغلی در شهرهای بزرگ دیگر وجود نخواهند داشت.

– مورد استثنا برای موارد بالا کسانی هستند که والدین یا بستگان دندان‌پزشک دارند و می‌توانند از موقعیت شغلی و بیمار مطب انها استفاده و به روایتی سوءاستفاده کنند!

– با آنکه بسیاری از مردم با یک ضرب و تقسیم ساده درآمد یک دندان‌پزشک را بسیار بالا می‌دانند اما بدون تعارف، اگر توانایی انجام کار صحیح و برقراری ارتباط با بیمار را نداشته باشید، روی درآمد بالا حساب نکنید

– بسیاری از خانم های دندان‌پزشک تجربه خوشایندی از کار برای بیماران غیر همجنس، مخصوصا در مناطق پایین شهر و با فرهنگ پایین ندارند

– هنوز هم نگاه بسیاری از مردم به دندان‌پزشک مرد با زن متفاوت است. البته برخی افراد برای این تفاوت دید، دلایلی محکمی هم دارند!

– اعتماد به نفس کاذب و دور افتادن از دانش روز، به راحتی از شما یک دندان‌پزشک پر خطا و کم کیفیت می‌سازد. هرچند ممکن است بیمارانتان خیلی دیر متوجه این موضوع شوند

 ۳- داروسازی

– احتمالا داروسازان از پزشکان عمومی و دندان پزشکان شرایط مهاجرت راحت تر دارند

– در دو سال آخر تحصیل اجازه کار در داروخانه، به شکل محدود دارند

– در صورت تاسیس داروخانه، بدون نیاز به حضور، درآمدزایی خواهید داشت

– هیچ نیازی به ارتباط با بیمار نیست

– در برخوردهای نادرست و دور از ادب، حاشیه امن‌تری نسبت به رشته پزشکی و دندان‌پزشکی دارید

– آرام آرام بر تعداد تخصص‌های این رشته افزوده می‌شود و تا زمان دانش‌آموختگی دانشجویان تازه وارد به این رشته احتمالا هم بر تعداد و هم ظرفیت انها افزوده خواهد شد

– فرصت‌های شغلی در موسسات پژوهشی و کارخانه‌های تولید دارو و محصولات بهداشتی پزشکی روز به روز افزایش می‌یابد.
-

پرستیژ کاری :
در هر کشوری این مورد میتونه متفاوت باشه حتی از شهر به شهری دیگر حتی تو کشور ما بیشتر دندانپزشک و پزشک نسبت به دارویازی بیشتر مورد توجه قرار می گیرند بعضی جاها دندانپزشکی حتی بیشتر از دو رشته دیگر اما در کشور های توسعه یافته مثل آمریکا و کانادا پزشک و پرستار دارای پرستیژ بیشتری هستند و جزء اولویت های پذیرش مهاجران هستند در این کشور ها فقط به پزشک هست که می گویند دکتر، به دندانپزشک هم حتی می فرمایند دنتیست هرچند با توجه به پیش بینی سازمان جهانی مبنی بر اینکه ا 2030 دندانپزشکی به تخصص های پزشکی بر می گردد ممکن است تغییراتی در این رشته مشاهده شود (از نظر پرستیژ اجتماعی )


محیط کاری :
 از بین این سه تا رشته داروسازی محیط کاری با آرامش بیشتر و تمیز تری دارند و کار راحت تری هم دارند و به همین دلیل بیشتر به عنوان شغل ایده آل برای خانم ها ازش یاد میشه از نظر برخورد با محیط آلوده دندانپزشک و پزشکی عمومی در یک سطح هستند اما باز هم به نسبت دندانپزشک کمتر در مواجهه با محیط آلوده چه در زمان تحصیل و چه در زمان کار قرار خواهد گرفت سخت ترین کار از بین این سه تا رشته کار دندانپزشکی عمومی هست چون که عملا کار مکانیکی انجام می دهد و کمتر مشغول تشخیص و تجویز قرار خواهد گرفت و دو رشته دیگر از این نظر دارای برتری هستند هرچند دندانپزشک متخصص می تواند شغل خود را به محیطی تمیز تر همچون رادیولوژی فک و صورت تا محیطی بالینی تر مثل جراحی فک و صورت تغییر دهد ( و همچنین پزشکی)


بازار کار :
خودتون بهتر می دونید دیگه همه چیز اشباع شده حتی جمعیت اما خب به نظر شخصی بنده پزشکی و دندانپزشکی وضعیت بهتری نسبت به داروسازی برخوردار هستند با طرح پزشک خانواده و تعریفی جمعیتی که برای پزشک شده است همین الان هم کمبود وجود دارد دندانپزشکی هم نسبت به داروسازی در شهر های هم چون اصفهان و شیراز بهتر است هرچند به گفته بسیاری از دوستان فارغ التحصیل ام گرفتن مجوز در اصفهان دارد سخت می شود

درس های دوران تحصیل :
دو سال اول که به نام درس های علوم پایه شناخته می شود بیشتر درس های پزشکی و دندانپزشکی شبیه هستند؛ رشته ی داروسازی هم به جز تفاوتی مختصر تقریبا مشابه است اما بعد از دو سال واحد های عملی پزشکی و دندانپزشکی نسبت به داروسازی بیشتر است و این امر باعث می شود که داروسازی رشته سخت تری شناخته شود برای من سوال بود قبلا چرا داروسازی به سختی شناخته میشه خب معمولا هر سه تا این رشته ها با گذراندن واحد های بیوشیمی و وقتی مجبور به حفظ کردن ساختار های آمینو اسید و لیپید و … بیشتر به چالش کشیده می شوند چون حفظ کردن بیشتر از فهمیدن جلوه پیدا می کند و ممکن است کمی باعث شود تا خسته کننده گردد

کار در حین دوران تحصیل :
خب در این دوران دانشجویان رشته داروسازی پس از گذراندن هفت ترم (140 واحد درسی ) مجوز مسئول فنی رو کسب می کنند که میتوانند از همان زمان به اشتغال بپردازند در ضمن این اتفاق هم می افتاد برای یک داروساز که میتواند تنها با گذاشتن مدرک خود در یک داروخانه تقریبا هر ماه 1 تا 2 تومن تنها پول مجوز خود را بگیرد هرچند اینکار غیر قانونی هست اما خب اتفاق می افتاد پزشک هم با ورود به واحد های بالینی بیمارستانی یعنی حدودا سال 5 می توانند حقوقی حدود 600 تا 800 تومن دریافت کنند و دندانپزشک بی نوا هم کلا کار در حین تحصیل و نداشتن شماره نظام پزشکی ممنوع است اما خب خدا رو شکر در بعضی از کلینیک ها اگر مهارت های پر کردن را فرا گرفته باشید میتوانید غیر قانونی مشغول به کار شوید و بسته به میزان فعالیت خود از 2تا 6 تومن درآمد داشته باشید اما اگر خدای نکرده مورد شکایت بیمار قرار بگیرد اتفاقات بسیار بندی برایتان می افتد.

میزان مدت تحصیل
داروسازی 5/5 سال (هرچند این اتفاق خیلی کم می افته و بیشتر دانشجویان به دلیل سخت گیری که در رشته داروسازی برای پایان نامه می شود مدت تحصیل شون بیشتر از 6 سال خواهد بود)
دندانپزشکی 6 سال و پزشکی 7 سال ( اصلا سخت گیری برای پایان زیادی صورت نمی گیرد و به همین دلیل بیشتر افراد در همین مدت فارغ التحصیل می شوند، هرچند علاوه بر امتحان علوم پایه امتحان فینال هم شنیده می شود که ممکن است برای رشته پزشکی گذاشته شود)


قبول شدن در تخصص

 قبول شدن در رشته های پی اچ دی داروسازی بسیار راحت تر از دو رشته دیگر است چون که با توجه به کم کاربرد بودن رشته های پی اچ دی داروسازی و بیشتر جنبه تحقیقاتی داشتن کمتر مورد استقبال قرار میگردد و برای همین قبول شدن راحت تر هست دو رشته دیگر هم در رشته های پرطرفدار تخصص قبول شدن ممکن است بسیار سخت باشد

زمینه تحقیقاتی
تصور میشه که داروسازی بیشتر از پزشکی و دندانپزشکی جای تحقیقات دارد ، این درست است اما نه لزوما هر رشته ای تحقیقات منحصر به فرد خود را دارد مثلا در رشته دندانپزشکی کاربرد لیزر و ایمپلنت ها و مواد دندانی و … مورد تحقیق قرار می گیرد اما خب دو رشته دیگر بعد تحقیقاتی بیشتر است و چون داروساز وقت بیشتری خواهد داشت نسبت به پزشکی مجال بیشتری پیدا میکند اما همیشه صادق نیست و مثلا در تخصص پزشکی فارماکولوژی که جزء تخصص های مشترک داروسازی و پزشکی هست این دو رشته به یک جا منتهی می شود.
کلمات کليدی: پزشکی ، دندان پزشکی و داروسازی،انتخاب رشته تجربي،فرق پزشكي با داروسازي،داروسازي و دندانپزشكي
Share/Save/Bookmark