پایگاه خبری علمی، آموزشی و تحصیلات تکمیلی میگنا - پربيننده ترين عناوين اجتماعی :: نسخه کامل http://migna.ir/Other/Social Sat, 21 Oct 2017 20:22:57 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://migna.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط پایگاه خبری میگنا http://migna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری میگنا آزاد است. Sat, 21 Oct 2017 20:22:57 GMT اجتماعی 60 افسردگی خانواده فرد معتاد، بلایی ناگزیر http://migna.ir/vdcjv8ex.uqe8vzsffu.html به گزارش میگنا آرمان نوشت: با یک جست‌وجوی ساده در مورد کلمه اعتیاد می‌توان صدها‌هزار تیتر بزرگ و کوچک در اینترنت یافت که همگی آنها یک نقطه مشترک دارند و آن نقطه راه‌های کمک به فرد معتاد به‌منظور رهایی از اعتیاد است. اکثر آنها شیوه‌های درمانی و مشاوره‌های روانشناسی را برای فرد معتاد بیان می‌کنند. کمتر تیتری را با عنوان «چگونه به خانواده فرد معتاد کمک کنیم» می‌بینیم. خانواده یک فرد معتاد درگیر مسائل و مشکلات بسیاری هستند. دور از منطق نیست که بگوییم آنها نسبت به فرد معتاد بیشتر زجر می‌کشند، زیرا او تنها از مشکلات ناشی از اعتیاد رنج می‌برد، اما خانواده علاوه بر تحمل این مشکلات از دیدن وضعیت جسمی و روحی فرد معتاد نیز در عذابند. زندگی خانواده معتاد در یک تسلسل همیشگی قرار دارد. همسر، فرزند، والدین و... فرد معتاد شاهد کتک‌کاری و بدرفتاری او با خانواده و تلکه‌کردن پول از آنهاست. پس از نشئگی نیز مشاهده او مصائب روحی خاص خود را برای خانواده دارد. امیدی به بهبود وضعیت زندگی و حال خوش در این زندگی نیست. پدر یا مادر معتاد خانواده درمانده‌تر از آن است که برای فرزند خود پدری یا مادری کند. رفیق و همدم روز و شب او مواد و تنها غمش خماری است. بنابراین فشار روحی وارده به خانواده اگر بیشتر از فرد معتاد نباشد، کمتر نیست، زیرا او حداقل ساعاتی از شبانه‌روز را به‌دلیل نشئگی در بی‌خبری و به‌قولی خوش‌خبری می‌گذراند، اما افراد خانواده ذره‌ذره به پایش پیر می‌شوند و با وجود روزهای سرد و سخت زندگی دم برنمی‌آورند. تنها امید آنها دیدن دوباره چهره بشاش، فکر سالم و قد رشید عزیزشان است.- افسردگی خانواده فرد معتاد، بلایی ناگزیر بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی، سلامت افراد یک جامعه نه‌تنها ابعاد جسمی را در برمی‌گیرد، بلکه بیش از همه ابعاد ذهنی و فکری شهروندان یک جامعه را شامل می‌شود. بر اساس تعریف این سازمان سلامت روانی در درون مفهوم کلی سلامت قرار دارد، و سلامت، یعنی توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی؛ سلامت به‌معنای نبود بیماری یا عقب‌ماندگی نیست. به‌گفته رئیس اورژانس اجتماعی 89‌ درصد از اطرافیان فرد معتاد به افسردگی دچارند. میزان افسردگی در میان اطرافیان فرد معتاد رابطه تنگاتنگی با مفهوم کلی سلامت دارد. در واقع 89‌درصد از اطرافیان فرد معتاد از مفهوم فوق‌‌الذکر سلامت بی‌بهره بوده و توانایی کامل برای ایفای نقش‌های روانی و جسمی خود را ندارند. در جامعه‌ای که بر اساس آمار رسمی دو ‌میلیون و 808‌هزار تن معتاد دارد و اغلب آنها نیز دارای خانواده هستند، تصور آمار 89‌درصدی افسردگی در خانواده‌های افراد معتاد بسیار ترسناک است. درواقع جامعه با جمعیت انبوهی مواجه است که کاملا به نبود سلامت روحی در آنها ایمان دارد. دولت در سال‌‌های اخیر نگاهی پیشگیرانه نسبت به سلامت روحی و روانی افراد جامعه داشته است؛ نمود این رویکرد را در افزایش تعداد مراکز مشاوره، غربالگری سلامت روان، تلاش به‌منظور ایجاد پرونده سلامت و... مشاهده می‌کنیم. با توجه به وضعیت بسیار نامناسب بهداشت روان در میان خانواده‌های افراد معتاد لزوم توجه و رسیدگی به مشکلات روحی و روانی آنها احساس می‌شود. روانشناسان مداوم درباره اهمیت و تاثیرگذاری برگزاری دوره‌های مشاوره و روان‌درمانی برای فرد معتاد تاکید می‌کنند و شرکت او در این دوره‌‌ها را بخشی از فرایند درمان می‌دانند، اما سخنی از لزوم توجه به سلامت خانواده فرد معتاد به میان نمی‌آورند. اگر حمایت و امیدواری خانواده را بخشی از فرایند درمان فرد معتاد بدانیم، در صورتی که افراد خانواده دچار افسردگی باشند، فرد معتاد نیز از حمایت و مهربانی آنها بی‌بهره می‌ماند و شاید دوره‌های درمانی خود را نیمه‌کاره رها کند و به منجلاب اعتیاد برگردد.- کمکم کن! آیا کمک به خانواده فرد معتاد کمک به او نیست؟ در اکثر برنامه‌های تهیه و تدوین‌شده برای درمان فرد معتاد نقش بسیار کمرنگی برای خانواده متصور شده‌اند؛ این در حالی است که آنها نقش ارزشمندی در فرایند درمان هر معتاد دارند. اگر انگیزه فرد معتاد از ادامه زندگی را خوشی و سعادت کنار خانواده بدانیم، آنگاه خانواده مانند یک کفه ترازو خواهد بود که باید همسنگ و همراستای دیگر عوامل درمان معتاد قرار داشته باشد تا برخورد و رفتار او به تعادل برسد. اگر افراد خانواده توان پرداخت ویزیت‌های گران‌قیمت مشاوران را داشته باشند، برگزاری کلا‌س‌های مشاوره برای آنها به‌منظور آگاهی از نحوه درمان یا رفتار با فرد معتاد گزینه بسیار مناسبی است. قطعا نحوه برخورد و رفتار با یک معتاد در مقایسه با فردی عادی سختی‌ها و پیچیدگی‌های خاص خود را دارد؛ در اکثر موارد خانواده در مواجهه با فرد دچار سردرگمی و بحران می‌شوند و نحوه صحیح رفتار با او را نمی‌دانند. درحال‌حاضر نزدیک به سه‌میلیون خانوار ایرانی بر اساس اصطلاح «اعتیاد جرم نیست، بیماری است» حداقل یک بیمار در خانه دارند که به‌شدت نیازمند مراقبت و درمان هزینه‌بردار است. بنابراین به‌وضوح می‌توان دریافت که در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن خانواده از پس هزینه مراقبت و درمان فرد معتاد برمی‌آید، اما افراد خانواده بودجه کافی به‌منظور بررسی سلامت و درمان روان خود را ندارند. کودکان در خانواده‌های معتاد قربانیان بعدی هستند. قطعا سلامت روان کودک تضمین‌‌شده نیست، وقتی در خانواده‌ای با پدر معتاد و مادر افسرده زندگی می‌کند. این کودک در فضایی مسموم بزرگ می‌شود و هنجارهای ضدارزشی پدر برای او الگوی زندگی خواهد شد. نقش مادر در تربیت این کودک بسیار پررنگ است اما متاسفانه مادر نیز به‌سبب مشکلات روحی و روانی از عهده ایفای نقش خود برنمی‌آید. بنابراین می‌توان گفت توجه و کمک به خانواده فرد معتاد به میزان کمک به خود او مهم و حائز‌ اهمیت است و توجه و رسیدگی به آنها انگیزه و اعتماد او را به درمان چندین برابر می‌کند. اگر حتی بخش کوچکی از جامعه از مشکلات روحی و روانی رنج ببرند، ورای آنکه این مشکلات تا چه میزان جدی و آسیب‌زا هستند، افراد آن جامعه در راستای توسعه و آبادانی قدم برنمی‌دارند.- لزوم افزایش سرمایه ‌روانشناختی در خانواده‌ها یک روانشناس بر نقش خانواده در بهبود فرد معتاد تاکید می‌کند و می‌گوید: واکنش‌های طبیعی خانواده‌ای که یکی از اعضای آن به‌طور مزمن دچار اعتیاد است، اضطراب، استرس و نگرانی است. این احساس‌ها ناشی از رفتارهای فرد معتاد است. مهدی حاج‌اسماعیلی می‌افزاید: در مرحله اول باید به بازتوانی فرد معتاد پرداخت؛ یک فرد به‌تنهایی قادر به بازتوانی فرد معتاد نیست و نیازمند کار یک گروه است. تجربه نشان داده زور و فشار نه‌تنها معتاد را تشویق به ترک اعتیاد نمی‌کند، بلکه رفتارهای آسیب‌زای ناشی از اعتیاد او را بیشتر می‌کند. حاج‌اسماعیلی تاکید می‌کند: اعضای خانواده معتاد اولین افرادی هستند که در معرض رفتارهای آسیب‌زای او قرار دارند. آنها خانواده‌ها باید تحت آموزش‌های گروهی انجمن‌هایی مانند انجمن معتادان گمنام ایران( NA) قرار بگیرند. این انجمن بر مساله اصلی فرد معتاد تاکید دارند؛ مساله اصلی فرد معتاد نداشتن یک رابطه ایمن و رابطه‌ای است که فرد در آن احساس تعلق‌خاطر داشته باشد. او خاطرنشان می‌کند: کیفیت پیگیری ترک اعتیاد در این انجمن به‌گونه‌ای است که حلقه امنیت و احساس تعلق را بین معتادان ایجاد کند. رویکرد این انجمن الگویی برای فرد معتاد در برخورد با خانواده می‌شود و آنها این روش را به‌مرور در نحوه رفتار با افراد خانواده نیز به کار می‌گیرند. حاج اسماعیلی می‌گوید: تاب‌آوری خانواده‌ها باید در مواجهه با فرد معتاد بالا برود. در واقع سرمایه روانشناختی خانواده باید افزایش پیدا کند. یکی از موارد مهم به‌منظور بالابردن سرمایه روانشناختی خانواده‌ها افزایش هوش هیجانی-اجتماعی آنهاست. او می‌افزاید: تمام نهادهایی که خدمات بهداشت و سلامت روان می‌دهند، مانند شهرداری، نظام بهداشت، آموزش‌وپرورش، بهزیستی و تمام نهادهایی که ادعای ارائه خدمات در حوزه سلامت روان دارند، باید بتوانند با هماهنگی درست میزان اطلاعات و مهارت‌های خانواده‌های معتادان را افزایش دهند. حاج‌اسماعیلی تاکید می‌کند: سیستم آموزش و پرورش یکی از مناسب‌ترین فضاها برای مهارت‌آموزی به خانواده‌های فرد معتاد است. البته آموزش‌های ارائه‌شده در این سیستم باید در راستای آموزش مهارت‌های‌زندگی و پیشگیری از آسیب‌های‌اجتماعی باشد. او می‌‌گوید: اگر فرایند پیگیری ترک اعتیاد معتادان بر اساس انجمنی مانند NA باشد، این انجمن نشست‌ها و گام‌هایی را دارند که آن گام‌ها معتادان را توانمند می‌کنند. به‌دلیل آنکه یکی از عوامل تاب‌آوری خانواده امیدواری است، وقتی خانواده امید به سلامت و بهبود را در رفتار فرد معتاد ببینند، ‌بی‌شک این امید و روحیه معتاد تاثیر مثبتی نیز بر آنها خواهد داشت. حاج‌اسماعیلی می‌افزاید: در مورد پدیده‌های آسیب‌زایی مانند اعتیاد تمام نهادهایی که به‌نوعی در این زمینه فعالیت می‌کنند باید با یکدیگر و به‌طور هماهنگ برنامه‌ریزی و به معتادان و خانواده‌های آنان خدمات موردنیاز را ارائه کنند. متاسفانه در جامعه ما برنامه‌ریزی در این مورد سال‌هاست مورد غفلت قرار گرفته که لزوم توجه و رسیدگی به آن را چندبرابر می‌کند. ]]> اخبار اجتماعی و آموزشی Fri, 20 Oct 2017 17:31:00 GMT http://migna.ir/vdcjv8ex.uqe8vzsffu.html صیغه محرمیت در دوران نامزدی: آری یا نه؟ http://migna.ir/vdcg7x9t.ak9xq4prra.html در فقه اسلامی تنها راه محرمیت زن ومرد خواندن «صیغه» است. این صیغه اگر با قصد ازدواج موقت باشد، در واقع پایه نوعی از عقد ازدواج است که برای مدتی معین بین زن ومرد بسته می‌شود و با پایان گرفتن مدت عقد رابطه زوجیت برهم می‌خورد. این نوع از ازدواج اغلب در میان افرادی که توانایی تشکیل زندگی زناشویی به‌طور رسمی را بنابر دلایلی ندارند، مرسوم است. این صیغه محرمیت می تواند در دوران نامزدی به منظور برقراری محرمیت مابین زوجین هم خوانده می‌شود. ایراد خطبه محرمیت و عقد صیغه در دوران نامزدی مخالفان و موافقان بسیاری دارد. عده‌ای این اقدام را واجب و ضروری می‌دانند و عده دیگر آن را مانع بزرگی در یک انتخاب عقلانی ومنطقی دانسته و معتقدند این کار باعث می‌شود زوج‌ها توانایی تصمیم‌گیری مناسب را برای ازدواج از دست بدهند. دیدگاه یک روان‌شناس را در این مورد پرسیده ایم.  صیغه محرمیت نقاط مثبت و منفی دارد پروانه صفایی مقدم دکترای روان‌شناسی بالینی در پاسخ به این پرسش خبرنگار به‌دخت که صیغه در دوران نامزدی از دیدگاه روان شناسی پذیرفته است یا خیر، گفت: اگرچه گفته می‌شود که دوران نامزدی دورانی برای شناخت زوج از یکدیگر است لیکن در این دوران افراد کمتر خود واقعی‌شان را نشان می‌دهند و سعی در به چالش کشیدن یکدیگر می‌کنند. بحث صیغه در این دوران اغلب در خانواده های مذهبی به منظور پرهیز از گناه صورت می‌گیرد. اگرچه صیغه محرمیت در این دوران نقاط مثبتی دارد. لیکن از دیدگاه روان‌شناسی اقدام مناسبی جهت یک انتخاب آگاهانه به شمار نمی‌آید. وی ادامه داد: نکته مثبت آن این است که به دلیل ایجاد نزدیکی بیشتر مابین زوج سبب می‌شود دو طرف در بیان خواسته‌های خود در خصوص ازدواج راحت‌تر عمل کنند. در این شرایط یک سری توقعات بیشتر ایجاد می‌شود و طرفین براثر روابط نزدیکی که با هم پیدا می‌کنند به لحاظ عاطفی نیز وابستگی بیشتری نسبت به‌ هم خواهند داشت. اما درست مشکل از همین جا آغاز می‌شود . چراکه گاهی ممکن است رضایت طرفین ازهم درخصوص روابط جنسی برآورده نشود و اینجاست که قضیه ازدواج بین آنها منتفی اعلام می‌شود. در این حالت اغلب این خانم‌ها هستند که به لحاظ روحی شکست می‌خورند زیرا احساس می‌کنند مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌اند.   آسیب‌های روانی در پی صیغه دختران صفایی مقدم گفت: در برخی از خانواده‌ها که تفکر سنتی در آنها رایج نیست، اعتقادی به صیغه وجود ندارد. دختر و پسر با هدف ازدواج مدتی برای شناخت بیشتر زیر نظر خانواده ها با یکدیگر روابط دوستانه دارند تا نسبت به‌هم آشنایی پیدا کنند. عکس این حالت در خانواده‌های سنتی مذهبی وجود دارد. این خانواده‌ها معتقد به صیغه محرمیت هستند و برای به گناه نیفتادن دختر و پسر آن‌ها را نسبت به‌هم محرم می‌کنند. وی تشریح کرد: از دیدگاه ما روان‌شناسان صیغه اقدام مناسبی برای دختران نیست. چراکه در جامعه کنونی نمی‌توان برای آن حدوحدودی مشخص کرد. به‌طورمثال تنها بگوییم که در حد دست دادن و صحبت باشد. درست است که این حدود تعیین می‌شوند ولی همه افراد برطبق آن رفتار نمی‌کنند. وی افزود: زمانی‌که روابط جنسی نزدیک در این دوران مابین زوج بوجود می‌آید. با فسخ ازدواج اغلب این دختر است که دچار احساس ناخوشایند می‌شود. از آنجایی‌که خانم‌ها جزئی‌نگر هستند و مسائل پیش آمده را بارها در ذهن مرور می‌کنند، این آسیب برای آن‌ها بیشتر است. در این حالت دختر گمان می‌کند در معرض گزینه‌ها قرار گرفته است و این احساس بدی به او می‌دهد. صفایی اظهار داشت: صیغه در شرایطی قابل توصیه است که خانمی ازدواج کرده و بیوه باشد نه برای دخترخانمی که باکره است. صیغه تنها شرایط ناخوشایندی را ایجاد می‌کند که بعدها شخص به‌خاطر یک سری مسائل جنسی پیش آمده از لحاظ عاطفی وابسته‌تر شود و قادر به انجام تصمیم‌گیری مناسب نباشد. یعنی اگر موارد ناخوشایندی در این دوران نسبت به طرف مقابل احساس کرد به دلیل شرایط به وجود آمده خود را ملزم به ازدواج کند. بر این اساس توصیه اغلب روان شناسان برای شناخت بهتر زوج در دوران نامزدی برقراری روابط بر طبق پایبندی به اصول زیر نظر خانواده‌هاست.   صیغه در دوران نامزدی باید مشروط باشد سعید عزیزی کارشناس مذهبی در خصوص ضرورت صیغه گفت: در دوران نامزدی صیغه محرمیت باید از نوع مشروط باشد. یعنی زمانی‌که دو طرف (دختر و پسر) بعد از چند جلسه آشنایی به این نتیجه رسیدند که مناسب ازدواج با یکدیگر هستند و خواستگاری رسمی انجام شد، بعد از آن برای یک دوره حداکثر دوماهه به‌هم محرم شوند به شرطی که این محرمیت تنها در حد صحبت کردن و دست دادن باشد و نه بیشتر. وی گفت: این محرمیت برای آشنایی بهتر طرفین از یکدیگر بسیار مناسب است. زیرا تمام زوایای شخصیتی فرد که پنهان مانده بود آشکار می‌شود. با محرم شدن زوجین نوع گویش،رفت و آمد و برخورد اجتماعی به‌طور نزدیک مشخص می‌شود. این استاد علوم قرآنی و عرفان افزود: در این دوران اگرچه اسم افراد در شناسنامه هم نیست لیکن به نوعی ازدواج آن‌ها با این صیغه تثبیت می شود. اگر در این زمان به دلایلی ازدواج برهم بخورد باز هم خیلی بهتر است از اینکه پس از عقد رسمی این مشکل به وجود بیاید. بر این اساس صیغه محرمیت در دوران نامزدی یکی از واجبات ازدواج است. عزیزی با بیان اینکه صیغه محرمیت زمانی باید صورت گیرد که ۹۰درصد از ازدواج مطمئن باشیم، اظهار داشت: نخستین مرحله از ازدواج بحث معارفه است که پس از چند جلسه درصورت موافقت به «بله برون» ختم می‌شود؛ زمانی که کار تقریباً به اتمام رسیده و دو طرف درحال آماده شدن برای عقد دائم هستند، صیغه محرمیت انجام می‌شود. این کارشناس دینی گفت: گاهی ممکن است در این مرحله مواردی پیش بیاید که ازدواج را برهم بزند و این امر طبیعی است و اگر صیغه مشروط باشد هیچ آسیبی به دختر وارد نخواهد شد. البته صحبت ما در رابطه با خانواده‌های مذهبی است ودر مورد خانواده‌های غیر مذهبی این مسائل رعایت نمی‌شود. وی ادامه داد: این صیغه شرایطی دارد؛ باید درحضور جمع و توسط فردی مؤمن قرائت شود و برای دختر مهریه تعیین شود. صیغه‌ای که دو طرف خود بخوانند صحیح نیست و حق دختر در آن ضایع می‌شود. در زمان اجرایصیغه مشروط پدر دختر باید قید کند که صیغه مشروط است. در این حالت محرمیت تنها در حد روابط عادی جائز است و نباید فراتر رود. اگر فراتر باشد گناه محسوب می‌شود زیرا اذن پدر مهم است و پدر صیغه را مشروط کرده است. پس صیغه محرمیت در دوران نامزدی واجب است لیکن توصیه می‌شود از نوع مشروط باشد.   صیغه محرمیت در دوران نامزدی بهتر است در حضور شاهدین باشد هدی عمید وکیل پایه یک دادگستری در خصوص حقوق طرفین در صیغه دوران نامزدی گفت: قانون مدنی در بخش مربوط به مسائل خانواده، از روز خواستگاری تا وقوع نکاح و یا طلاق را قانونمندکرده و منظور از خواستگاری، مطرح کردن پیشنهاد ازدواج قبل از مراسم عقد نکاح است و فاصله میان خواستگاری و اجرای مراسم عقد را دوره نامزدی گویند. وی افزود: اگرچه هنوز در این دوران عقد نکاح واقع نشده است، اما قانون‌گزار به بررسی مسائل حقوقی این دوران نیز پرداخته است؛ بر اساس ماده ۱۰۳۵ قانون مدنی «وعده ازدواج ایجاد علقه زوجیت نمی‌کند، اگرچه تمام یا قسمتی از مهریه که بین طرفین برای موقع ازدواج مقرر گردیده پرداخته شده باشد. بنابراین هر یک از زن و مرد مادام که عقد نکاح جاری نشده می‌تواند از وصلت امتناع کند و طرف دیگر نمی‌تواند به هیچ وجه او را مجبور به ازدواج کرده و یا از جهت صرف امتناع از وصلت مطالبه خسارتی نماید» این وکیل گفت: همچنین بر اساس همین قانون، در صورت به‌هم خوردن نامزدی، هر کدام از طرفین می‌توانند در مورد بازگشت هدایایی که خود یا والدین شان به طرف مقابل داده‌، درخواست کند و اگر آن هدایا موجود نباشد، باید قیمت آ‌‌ن‌ها پرداخت شود. عمید گفت: مورد دیگری که در قانون به آن اشاره شده است این است که هرکدام از طرفین می تواند درخواست گواهی صحت و سلامت در خصوص بیماری‌های مسری کند.   صیغه دوران نامزدی همان عقد موقت است این وکیل پایه یک دادگستری اظهار داشت: تمام آن‌چه گفتیم مربوط به دوران نامزدی در زبان قانون است؛ از نظر قانون‌گزار تا زمانی که هیچ عقدی میان طرفین منعقد نشده است رابطه نامزدی محسوب می‌شود. اما وقتی صیغه نکاح جاری شود قواعد همان نکاح جاری خواهد بود. دقیقاً مهم‌ترین نکته کلیدی این است. در قانون ازدواج دو نوع است یا منقطع یا دائم. وی تصریح کرد: ازدواج منطقع یا عقد موقت، نکاحی است که برای مدت معینی واقع شده باشد . این همان چیزی است که در عرف به آن صیغه می‌گویند. از آنجا که طبق قانون ثبت ازدواج منقطع اجباری نیست، بسیاری از خانواده ها در زمان نامزدی و به دلیل اینکه می‌خواهند دختر و پسر به هم محرم باشند، به قول خودشان صیغه محرمیت می‌خوانند، این صیغه محرمیت دقیقا همان عقد منقطعی است که در قانون از آن یاد شده است و قواعد مشخصی بر آن حاکم است. وی افزود: صیغه یا عقد موقت، نوعی از ازدواج است که اگرچه برخی قوانین آن متفاوت از نکاح دائم است اما قواعد مشترک بسیاری هم دارد. این وکیل همچنین گفت: مهریه نقش اساسی در این عقد دارد و حتماً باید مشخص شده باشد و در همان موقع عقد پرداخت شود. در عقد موقت زن حقی به نفقه ندارد مگر اینکه قبلاً بین آنان شرط شده باشد که مرد نفقه زن را بپردازد. همچنین در این رابطه زن و شوهر از یکدیگر ارث نمی‌برند و زن برای اجازه خروج از کشور نیاز به اذن شوهر دارد. وی گفت: پایان دادن این عقد نیز مانند عقد دائم در دست مرد است؛ یعنی یا باید مدت پایان یابد یا اینکه مرد الباقی مدت را به زن بذل کند، مگر آنکه شرط ضمن عقد شده باشد که زن وکالت در بذل مدت داشته باشد. البته برای این پایان دادن نیازی به مراجعه به دادگاه برای این‌کار نیست و مرد می‌تواند شفاهی یا در دفترخانه‌ای که عقد موقت را ثبت کرده اند این کار را انجام دهد.   شرط نداشتن روابط زناشویی در دوران صیغه قابل اجراست عمید اظهار داشت: نکته مهم این است که متاسفانه بسیاری از افراد و خانواده ها با وجود خواندن صیغه محرمیت هیچ نیازی به ثبت این رابطه حتی به شکل یک سند میان خود و با حضور چند شاهد نمی‌بینند. در نتیجه زن و مرد وارد رابطه‌ای می شوند که آثار حقوقی بسیاری برای آنان به همراه دارد، اما در صورت وقوع مشکل هیچ راهی برای اثبات آن ندارند. این موضوع به ویژه در فضای سنتی حاکم بر جوامعی مانند کشور ما، می‌تواند تأثیرات جدی بر زندگی زنان جوان داشته باشد. وی در آخر توصیه کرد: در مواردی در دوران صیغه که فرزندی به وجود می‌آید، اگرچه از لحاظ قانونی و شرعی ملحق به پدر است، اما اثبات این موضوع می‌تواند دردسرهای زیادی به همراه داشته باشد. به همین دلیل توصیه می‌شود اگر هم قرار است که عقد منقطعی (صیغه محرمیت) میان طرفین خوانده شود، با آگاهی به همه موارد حقوقی و همچنین با تنظیم سند و در حضور شاهد صورت گیرد تا از عواقب منفی آن خودداری شود.  منبع: بهدخت ]]> اجتماعی Sat, 21 Oct 2017 13:23:44 GMT http://migna.ir/vdcg7x9t.ak9xq4prra.html