پایگاه خبری علمی، آموزشی و تحصیلات تکمیلی میگنا - آخرين عناوين فضاي مجـازي :: نسخه کامل http://migna.ir/Science-and-Medicine/virtuaspace Fri, 13 Oct 2017 09:19:57 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://migna.ir/skins/default/fa/{CURRENT_THEME}/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط پایگاه خبری میگنا http://migna.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری میگنا آزاد است. Fri, 13 Oct 2017 09:19:57 GMT فضاي مجـازي 60 عامل اصلی ابتلا به افسردگی در جوامع مدرن چیست؟ http://migna.ir/vdcjhvex.uqe8xzsffu.html میگنا: کارشناسان با پژوهش بر روی کاربران تلفن‌های همراه هوشمند دریافتند وجود برخی برنامه‌ها سبب افسردگی و ناامیدی در افراد می‌شود. بسیاری از هشدار‌ها از جمله دسترسی به اینترنت، دریافت پیامک‌های تبلیغاتی، دریافت خبر از سراسر دنیا در هرلحظه، تصاویر و اعلان‌هایی از موفقیت، سفر یا اتفاق‌های مختلف در زندگی دوستان و اطرافیان، پیامک‌های اعلام پرداخت قبض و بدهی ها، هشدار تمام شدن باتری و آنتن تلفن همراه همگی می‌توانند باعث استرس، نگرانی و حتی افسردگی در افراد شوند. محققان این نتایج را با بررسی بر روی خلق و خو و احساسات بیش از ۵۰۰ هزار فرد دارای تلفن همراه به دست آورده اند؛ استفاده از وسایل دیجیتال و الکترونیکی براساس پژوهش‌ها باعث بالا رفتن استرس و نگرانی در افراد می شود. یکی از شایع‌ترین مشکلات اختلال هراس، نداشتن تلفن همراه و یا خالی شدن شارژ و نبود آنتن آن است که می‌تواند در برخی افراد سبب حمله عصبی پنیک شود. کارشناسان توصیه می‌کنند افراد از وابستگی بیش از حد به تلفن همراه خود خودداری کنند، به جای تکیه به تلفن همراه برای استفاده از نقشه راه‌ها و شماره تلفن ها، این اطلاعات را به خاطر بسپارید یا در دفترچه یادداشت کنید. تمرین برای به یادسپردن شماره‌ها و استفاده از مسیر در نقشه‌های فیزیکی سبب تقویت حافظه و توان ذهنی می‌شود. قبض و بدهی‌های خود را به دقت مدیریت کنید تا با دریافت پیامک دچار استرس و نگرانی نشوید. زمانی در روز را به کار‌های خود اختصاص دهید و در این بازه زمانی از تلفن همراه هوشمند خود استفاده نکنید. به ویژه شب ها، زیرا باعث بی خوابی و بدخوابی در شما می‌شود. از امکانات غیر فعال و ساکت کردن پیام‌ها و اعلان‌ها روی برنامه‌های تلفن همراه خود استفاده کنید تا هرلحظه در معرض توفان اطلاعات و داده‌ها قرار نگیرید. به جای استفاده از فناوری‌های نوین برای ارتباط با دوستان و اعضای خانواده، با آنها تماس بگیرید و یا حضوری به دیدنشان بروید. فیلم و سریال‌های مورد علاقه خود را برروی تلویزیون تماشا کنید، زیرا نگاه کردن طولانی مدت به تلفن همراه سبب نزدیک بینی و ضعف بینایی در شما می‌شود. با رعایت راهکار‌های بالا تلفن همراه هوشمند شما تحت کنترلتان بوده و ناراحتی و استرس شما کمتر می‌شود. منبع:Dailymail باشگاه خبرنگاران ]]> اخبار علمی و فناوری Fri, 13 Oct 2017 04:54:02 GMT http://migna.ir/vdcjhvex.uqe8xzsffu.html زنان خانه‌دار رکورددار فضای‌مجازی! http://migna.ir/vdcjotex.uqevxzsffu.html امروزه بر همگان آشکار است که اینترنت در حال دگرگون سازی زندگی خانواده ها می باشد. دامنه این دگرگونی‌ها از مخدوش ساختن مرزهای میان امر جهانی و امر محلی گرفته تا ایجاد مجراهای نوینی برای تعامل و همچنین انجام وظایف شغلی به‌صورت شبکه‌ای و... را شامل می‌شود. در این راستا "مانوئل کاستلز" (نظریه پرداز حوزه فضای مجازی) معتقد است که: «ارتباطات مبتنی بر کامپیوتر» انقلابی در فرآیند ارتباطات ایجاد کرده است و گسترش اینترنت خود به خلق محیط‌های جدیدی منجر شده که با عمومی شدن این فرصت، زنان نیز با وارد شدن به آن، شکل دیگری از حضور در اجتماع مدرن را تجربه می‌کنند. در حال حاضر، تغییراتی چون گسترش تامین‌کنندگان خدمات اینترنتی، ورود تکنولوژی‌هایی مثل گوشی و تبلت و همچنین سیم‌کارت‌های تری جی و رایتل، باعث رشد چشمگیر کاربران اینترنتی و حضور آنها در شبکه‌های مجازی شده است. در واقع، طیف وسیعی از مردم، از حضور در این شبکه‌ها استقبال فراوانی کرده‌اند. با توجه به اینکه زنان ایرانی بخش قابل توجهی از کاربران اینترنتی را شکل می‌دهند و به حضور در فضای مجازی علاقه نشان داده‌اند، در مورد پیوستن آنان به این شبکه‌ها و پیامدهای آن، اخیرا بحث‌های زیادی صورت گرفته است. از همین رو، این مقاله درصدد بررسی چگونگی حضور آنان و پیامدهای آن است. بانوان پیشتاز حضور در فضای مجازی در کل دنیا بانوان از فضای مجازی بیشتر برای فعالیت‌های اجتماعی و سرگرمی استفاده می‌کنند. طی چند سال اخیر؛ بانوان بیشتر در فیس‌بوک، تلگرام و اینستاگرام فعالیت می‌کنند و این در حالی است که مردان بیشتر از شبکه‌های اقتصادی استفاده می‌کنند. طبق آخرین آمار منتشر شده، بانوان خانه‌دار در ایران بیشترین مخاطبان فضاهای مجازی را تشکیل می‌دهند. مفسرینی که نسبت به این پدیده خوش‌بین هستند و حضور در فضای مجازی را فرصتی نوین تلقی می‌کنند. آنها معتقدند که این شبکه‌ها، امکان ارتباطی نوینی است که می‌تواند تعامل‌های یک فرد را تقویت یا تکمیل کند. همچنین آنها باور دارند که ارتباطات مجازی، به‌دلیل تازگی تاریخی این رسانه و بهبود نسبی جایگاه قدرت برای گروه‌هایی از قبیل زنان که از نظر سنتی زیر دست بوده‌اند، ممکن است فرصتی برای معکوس کردن بازی‌های سنتی قدرت در فرآیند ارتباطات فراهم کند. امانوئل کاستلز باور دارد که حضور گروه‌های مختلف جوامع از جمله زنان در این وسایل ارتباطی جدید، فرصت حضوری نو را فراهم کرده، فرصتی که افراد خود را آن گونه که مایل هستند به دیگران بشناسانند و این جنبه به لحاظ اجتماعی دارای اهمیت است. دیدگاه دومی نیز از کسانی که نسبت به حضور زنان در شبکه‌های مجازی دیدگاه نقادانه‌ای دارند، وجود دارد. آنها استدلال می‌کنند حضور زنان در این شبکه‌ها، باعث می‌شود که آنها وقت کمتری را به تعامل در دنیای واقعی اختصاص دهند و از این رو این نوع ارتباطات منجر به انزوای اجتماعی می‌شود و از طرفی، این شبکه‌ها عموما در حال تصرف زندگی خانگی است. به‌عنوان مثال در یکی از بیلبوردهای شهر تهران، تصویری از یک خانواده که در یک سمت میز شوهر و فرزند خانواده و در طرف دیگر میز، زن با یک گوشی نشسته است، نصب شده است. وجه مشخصه این تصویر، طویل بودن میز است که بین زن با شوهر و فرزند فاصله ایجاد کرده است. این تصویر حاکی از رویکرد نقادانه به ارتباطات مجازی یک زن است و به صورت ضمنی، معتقد است که ارتباطات مجازی منجر به کاهش روابط خانوادگی شده است و پایه‌های بنیاد خانواده را در معرض خطر قرار می‌دهد. با کمرنگ‌تر شدن محدودیت‌های دسترسی به اینترنت و همچنین تغییرات رخ‌داده در حوزه‌های اجتماعی، کاربران اینترنتی که در گذشته، محدود به دانشجویان و افرادی با سطح سواد بالا و مشاغل خاص می‌شد، اکنون شامل طیف وسیعی از مردم، از روستاهای کوچک تا کلان‌شهرهایی مانند تهران و از شاغلان گرفته تا زنان خانه‌دار و کودکان و... شده است. زنانِ غرق در تلگرام با ورود فضای مجازی و شبکه های اجتماعی تا حدود زیادی جوامع به حالت راحتی درآمده و بسیاری از امور نیز تسهیل گردید. در کنار این تسهیل بیشتر موارد زنان و خانواده نیز دچار دگرگونی های شدند، زنان غرق فضای مجازی و خانواده ها نیز در گیر و دار این فضای افسونگر مجازی به تباهی کشیده شدند. فضای مجازی ابعاد مختلفی دارد که ابتدا از واژه ی اینترنت شروع شده و در نهایت واژه های دیگری را مثل واتساپ، وایبر، تانگو، فیس بوک، موبوگرام، فلوگرام و تلگرام را در خود جای داده است. در این میان نفوذ فرهنگی؛ جنگ نرم و تهاجم دشمن در قالب همین شبکه های اجتماعی شکل گرفته و خانواده ها را به عنوان هدف اصلی نشانه رفته است. متاسفانه در کنار تمام خوبی های که تلگرام دارد، بدی های زیادی را هم با خود به یدک می کشد، اثراتی به مراتب بدتر از هر مرگ زجرآوری که در گوشی همراه جای گرفته و همواره هم با شخص همراه است. این پیام رسان اجتماعی در ایران به دلیل وجود گوشی همراه برای همه افراد و راحتی استفاده از اینترنت به مراتب خطرسازتر بوده و آسیب های به مراتب سخت تر را برای زنان و در نهایت خانواده ها ایجاد می کند. با توجه به گستردگی امکانات تلگرام که در اختیار فرد قرار دارد، اگر فرهنگ درست استفاده کردن از این پیام رسان قوی را نداشته باشیم، به راحتی در مسیر توطئه قرار گرفته و دچار آسیب می شویم. تا حدودی لازم است که به صورت کامل با تمام امکانات تلگرام آشنا باشیم تا راه های مقابله با آسیب های احتمالی را بشناسیم، لازم است که زمانبندی مناسب را رعایت کنیم تا وقت گرانبهای خود را هم از دست ندهیم. بی برنامگی در ورود و خروج به تلگرام و دیگر شبکه های اجتماعی مشکلاتی بوجود می آورد که بر همه اعضای خانواده اثر نامطلوب می گذارد و اعتیادآور بوده که در نهایت اوقات فراغت با اعضای خانواده و ایجاد فضای صمیمی، خصوصا گفتگوهای محبت آمیز، فرهنگ سازی صحیح و درست را از افراد می رباید. پس باید با توجهی بیش از پیش و برنامه ریزی دقیق برای حضور در این فضا، تهدیدها را به فرصت تبدیل کرده و از بروز هرگونه آسیبی جلوگیری نماییم و از آنجایی که خانم ها به طور کلی در جامعه در مقایسه با مردان در برابر اتفاقات آسیب پذیرتر هستند برهمین اساس آثار شبکه های اجتماعی بیشتر متوجه خانمها می شود و سوء استفاده ممکن است این فضا را برای خانمها آسیب پذیرتر کند، که در نهایت با توجه به درگیری زنان با خانواده منجر به تخریب و به یغما کشاندن خانواده ها هم می شود. باید توجه داشت که فضای مجازی به مانند یک شمشیر دولبه بوده و ارزش های انسانی و آموزه های دینی را با هم تخریب می کند و تمام محتوای ضد اخلاقی و ضد انسانی آن متوجه خانواده و جامعه خواهد شد. منابع: تبيان -خبرگزاری ایسنا -دنیای اقتصاد ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 11 Jul 2017 12:35:34 GMT http://migna.ir/vdcjotex.uqevxzsffu.html مراقب کودکانمان در فضای اینترنت باشیم! http://migna.ir/vdchmink.23nz-dftt2.html اینترنت، فضای مجازی، گوشه گیری، آسیب های اینترنتی و ...، این روزها این عناوین یکی از مشکلات عمیق خانواده و جامعه به حساب می آیند، مشکلاتی که آسیب های حاصل از آن بسیار زیاد و مقابله ی با آن دشوار است اما اگر کمی دقت و آگاهی داشته باشیم می توانیم از آنها جلوگیری کنیم. کودکان در فضای مجازیاین روزها استفاده کودکان از اینترنت امری اجتناب‌ناپذیر است اما با توجه به نکاتی ساده‌ می‌توان از بروز خطر برای کودکان دوستدار تکنولوژی جلوگیری کرد. همانگونه که در دنیای واقعی، پدر و مادر، از دور مراقب فرزندشان هستند همراهی و نظارت والدین بر فعالیت‌های فرزندشان در اینترنت هم باید مستمر و هوشیارانه باشد. ذات جست‌وجوگر کودک را نباید دست‌کم گرفت اما سرکوب هم نباید کرد. مراقب باشیم که با اعمال محدودیت‌های بی‌شمار و یا ایجاد هراس در کودک، باعث دوری او از ما و کاهش نفوذ کلام و اعتبارمان در وی نشویم. به‌کارگیری نکات زیر، می‌تواند والدین را نسبت به امن بودن فضای اینترنت در دسترس فرزندانشان آسوده خاطر کند: 1 - بر سر زمان و نحوه استفاده از اینترنت، به توافق رسیده و بر آن پایبند باشید. 2 - با مشاهده سایت‌های نامناسب، واکنشی سنجیده نشان دهید. تعجب و آشفتگی شما، فرزندتان را به‌مراتب به پیگیری و کنجکاوی در آن موضوع ترغیب و تشویق می‌کند. 3 - رایانه‌ای که کودکتان برای اتصال و استفاده از اینترنت، از آن بهره می‌گیرد، در معرض دیدتان باشد؛ بهتر است دستگاه در اتاق کودک نباشد و اگر چنین نبود، به حریم خصوصی کودکتان، در هر سنی که هست، احترام بگذارید. برای ورود به اتاقش، در بزنید و بعد وارد شوید تا هم از ورود ناگهانی شما مضطرب و هراسان نشود و هم مخفی‌کاری برایش عادت نشود، به‌علاوه او نیز از رفتار شما می‌آموزد که به حریم خصوصی دیگران احترام بگذارد. این روزها استفاده کودکان از اینترنت امری اجتناب‌ناپذیر است. اما با توجه به نکاتی ساده‌ می‌توان از بروز خطر برای کودکان دوستدار تکنولوژی جلوگیری کرد. دور از خطر نگهداشتن فرزندان در اینترنت به این معناست که به آنها بیاموزیم کاربری هوشمند و مسئول بوده و به فضای مجازی مانند یک بازی و سرگرمی نگاه نکنند. به فرزندان خود بیاموزید که: از شایعه پراکنی، همکاری در اذیت و آزار دیگران و دادن اطلاعات خصوصی و گفت‌وگوهای خودمانی در اینترنت خودداری کنند. قانون طلایی فضای مجازی را رعایت کنید: هرگز کاری را که در زندگی واقعی انجام نمی‌دهید، در اینترنت هم انجام ندهید. نکاتی در خصوص حمایت از کودکان وب سایت‌های مورد علاقه آنها را در بخش نشانک یا Bookmark قرار دهید تا برای پیدا کردن آنها نام سایت را اشتباه تایپ نکرده و از سایت های نامناسب سر در نیاورد. مطمئن شوید که آنها به خوبی متوجه هستند چه اطلاعاتی قابل قراردادن در اینترنت هستند و کدام اطلاعات نباید در اختیار دیگران قرار بگیرند. زمان حضورشان در اینترنت را محدود کنید، مگر اینکه در حال انجام دادن یک برنامه خاص درسی باشند. در اوقات فراغت به دنبال سایت‌های سالمی بگردید که بتوانید به او معرفی کنید. تا جایی که می‌توانید در کنارشان بنشینید و ببینید که در اینترنت به کجا می‌روند، چه چیزی برایشان جالب است و هر سوالی که فکر می‌کنند بپرسند و به تمام سوالات او پاسخ دهید. به آنها بگویید که قبل از فرستادن هر مطلبی اعم از مشخصات شخصی یا مطالب دیگر از طریق ایمیل یا قرار دادن آن در بلاگ و وب سایت، نظر شما را جویا شوند. آسیب های فضای مجازی برای کودکان اینترنت می‌تواند مکانی گسترده برای کودکان باشد تا بیاموزند، سرگرم شوند، با دوستان مدرسه‌ای گپ بزنند، و با آسودگی خیال به مکاشفه بپردازند. اما درست همانند دنیای واقعی، وب هم می‌تواند برای کودکان خطرناک باشد. قبل از اینکه به کودکانتان اجازه دهید که بدون نظارت شما به اینترنت متصل شوند، یک سری از قوانین باید تعیین شوند. ۱- کودکانتان را تشویق کنید که تجارب اینترنتی خود را با شما سهیم شوند. همراه با کودکانتان از اینترنت لذت ببرید. ۲- به فرزندانتان بیاموزید که به غرایز خود اعتماد کنند. اگر در مورد چیزی احساس ناخوشایندی دارند، باید به شما درباره آن بگویند. ۳- اگر فرزندانتان به اتاق‌های گفتگو سر می‌زنند، از برنامه‌ای پیام‌رسان فوری و بازی‌های ویدویی آنلاین استفاده می‌کنند، یا فعالیت‌های دیگری که به نامی برای مشخص کردن خودشان نیاز است، انجام می‌دهند، به آنها در انتخاب این نام کمک کنید و مطمئن شوید که این نام باعث افشاء هیچ اطلاعات شخصی درموردشان نمی‌شود. ۴- به فرزندانتان تأکید کنید که هرگز آدرستان، شماره تلفن یا سایر اطلاعات شخصی شامل جایی که به مدرسه می‌روند یا جایی که دوست دارند بازی کنند را ارسال نکنند. ۵- به کودکان بیاموزید که تفاوت بین درست و غلط در اینترنت همانی است که در دنیای واقعی وجود دارد. ۶- به کودکان بیاموزید که چگونه به دیگر استفاده کنندگان از اینترنت، احترام بگذارند. مطمئن شوید که آنها می‌دانند قواعد رفتار خوب فقط به دلیل اینکه پشت کامپیوتر هستند، تغییر نمی‌کند. ۷- به فرزندان تأکید کنید که به دارایی‌های دیگر کاربران احترام بگذارند. برایشان توضیح دهید که کپی‌های غیرقانونی از کارهای دیگران – مانند موسیقی، بازیهای تصویری و سایر برنامه‌ها- مانند دزدیدن آنان از یک فروشگاه است. ۸- به کودکان بگویید که هرگز نباید دوستان اینترنتی خود را شخصاً ملاقات کنند. توضیح دهید که دوستان اینترنتی ممکن است همانی که خود می‌گویند، نباشند. ۹- به کودکانتان بیاموزید که هرچه که می‌خوانند و می‌بینند، صحیح نیست. آنها را تشویق کنید که در مورد صحت مطالب اینترنت از شما سؤال کنند. کلام آخر بهتر است تا دیر نشده اشراف خود را بر حضور فرزندانمان در فضای بی انتهای مجازی افزایش دهیم و ضمن جلوگیری از بروز مشکلات و آسیب های این فضا؛ فرهنگ و نحوه ی استفاده از این فضا را به آنها آموزش دهیم زیرا اگر کودکانمان دچار آسیب های این فضا شوند،بی تردید حل آن بسیار سخت و گاهی غیرممکن خواهد بود. منابع: پایگاه اطلاع رسانی پلیس فتا همشهری آنلاین ]]> فضاي مجـازي Sun, 02 Jul 2017 05:53:35 GMT http://migna.ir/vdchmink.23nz-dftt2.html آیا در شبکه‌های اجتماعی به زندگی مان متعهدیم؟ http://migna.ir/vdcbagba.rhb8fpiuur.html اتلاف بیش از اندازه وقت در شبکه‌های اجتماعی باعث شده است تا در برخی موارد دوستی‌های نامتعارفی شکل بگیرد و همین موضوع ضربه هنگفتی بر پیکره خانواده‌ها می‌زند. حضور بیش از اندازه زنان و مردان متأهل در شبکه‌های اجتماعی باعث شده است تا افراد در این شبکه‌ها برای خود دوست یا معشوقه‌ای داشته باشند اما با فرد دیگری زندگی کنند! ‌برخی افراد بر این باورند که این فضا مزایای بسیاری نیز دارد اما استفاده از آن باید بر اساس برنامه و با حساب و کتاب باشد چرا که حضور بیش از حد در فضای مجازی باعث شده تا زمانی را که افراد می‌توانند در کنار همسر خود ساعات خوبی داشته و دوست داشتنی‏های واقعی را درک کنند، در فضای مجازی طی کنند. افراد باید برای روابط زناشویی خود حرمت و چارچوب تعریف کنند وارتباطات بی قید و بندی که به مرور زمان حرمت زندگی افراد را به خطر می‏اندازد، محدود کنند. در حقیقت مشکل اصلی عضویت در این شبکه‌ها نیست بلکه مشکل اصلی عدم استفاده درست از این شبکه‌ها و حضور بیش از اندازه است که افراد باید این موضوع را مدیریت کنند. فردی که برای رابطه‌ای مجازی اهمیت زیادی قائل می‌شود و زمان زیادی را به آن اختصاص می‌دهد، به احتمال زیاد از توجه به زندگی خودش بازمی‌ماند و نسبت به همسر و خانواده بی‌توجهی نشان می‌دهد. دام گسترده برای زنان مجرد و متاهل در شبکه‌های اجتماعی حضور بي مورد در شبکه‌های اجتماعی باعث شده است كه  زن و مرد با یکدیگر ارتباط برقرار کنند و گاه وابستگی عاطفی شدیدی پیش می‌آید که این موضوع موجب می‌شود نسبت به خانواده خود دلسرد شوند. در حقیقت زن خانه‌داری که باید از حریم خانواده پاسداری کند در شبکه‌های اجتماعی با مردان غریبه هم‌صحبت شده و گاه دلبستگی‌هایی نیز بین آنها شکل می‌گیرد. افراد باید به صورت کنترل شده در شبکه‌های اجتماعی حضور یابند زيرا شبکه‌های اجتمای آسیب‌های جدی به خانواده‌ها می‌زند و حضور بیش از اندازه اعضای خانواده در شبکه‌های اجتماعی طلاق عاطفی را در میان خانواده ایرانی گسترش داده است. در این فضا که عشق‌های مجازی میان زن و مرد غریبه شکل می‌گیرد، مشاهده می‌شود که افراد به دوست مجازی خود وابستگی عاطفی شدیدی پیدا کرده‌اند و بیشترین زمان خود در طول شبانه روز را با چت کردن با او طی می‌کنند. در حالی که از همسر خود دور می‌شوند و حتی زن و مرد، شب‌ها به جای اینکه در کنار یکدیگر به گفت وگو بپردازند هر کدام در گوشه‌ای موبایل به دست در فضای مجازی وقت می‌گذرانند و با دوستان مجازی خود همصحبت هستند. اين حضور نامتعارف در شبکه‌های اجتماعی ممكن است ارتباطات بین زن و مرد را شکل دهد و پس از مدتی این ارتباطات صمیمی شده و گاه به دیدارهای حضوری نیز بينجامد. در چنین شرایطی خیانت و پنهان کاری میان زن و مرد شکل می‌گیرد. همچنين به یمن شبکه های اجتماعی دوستی های مجازی نیز شکل گرفته، زنی که در رختخواب در کنار همسرش است ولی با گوشی با مردی که همکار یا عضو یک گروه هستند چت می کند مرد نیز به بهانه های واهى همسر خود را می پیچاند تا با خانمى که در یک گروه هستند خوش و بش کند! حكايت درکتاب تذکره الاولیاء، داستان دلچسبی از بایزید بسطامی روایت شده که می تواند الگوی مناسبی برای 'دوستی های اجتماعی' این روزهای ما باشد! احمد خضرویه - مرید بلندمرتبه بایزید بسطامی- همسری داشت به نام 'فاطمه' که از نوادر زمانه بوده است. گفته اند که فاطمه با بایزید بسطامی دوستی بسیار نزدیکی داشته و با ایشان بی مهابا(خودمونی)سخن گفته است. این مسئله البته صدای شوهر را در می آورد و با فاطمه بحثشان بالا می گیرد. فاطمه به شوهر می گوید: 'عزیزم، تو محرم طبیعت من می باشی و بایزید محرم طریقت من' احمد که می فهمد این دوستی خوشبختانه پاک است و اجتماعی، آرام می گیرد.(ناگفته نگذارم که احتمالا فاطمه این تفکیک محرم طبیعت و محرم طریقت را از عارفه بزرگ، بانو رابعه عدویه آموخته است که در یک رباعی عربی به خداوند می گوید: من تو را در دل محرم خود قرار داده ام و تن خود را به آنکه بخواهد با من بنشیند بخشیده ام) از بحث دور نشوم؛ خلاصه دوستی اجتماعی فاطمه و بایزید ادامه داشت تا اینکه یک روز فاطمه به دستان خود 'حنا' می زند، بایزید کنجکاوی می کند و می پرسد: 'فاطمه از بهر چه حنا بسته ای؟' فاطمه پاسخ تکان دهنده ای به استاد می دهد: 'تا این غایت تو دست و حنای من ندیده بودی. مرا با تو انبساط بود. اکنون که چشم تو براین ها افتاد، صحبت ما با تو حرام است' به تعبیر دیگر، فاطمه همین که می بیند بایزید با آن همه وارستگی و پاکدامنی به اندازه پرسشی ساده، از وادی طریقت به صحرای طبیعت درغلتیده است و وارد حریم شخصی می شود، روی از او می پوشد و دیگر با او هم سخن نمی شود! درست اینجاست که مفهوم عمیق تعهد و پایبندی به زندگی زناشویی، معنا و مفهوم پیدا می کند. اینکه بهراسیم، اگر همسر ما با مردی بیگانه هم کلام شود کلاهمان را باد خواهد برد، به گمان من دلهره ای بی مورد و باوری آزاردهنده است. نه هیچ زنی می تواند شوهر را از همه زنان دیگر دور نگه دارد و نه هیچ مردی می تواند به تعبیر مهستی گنجوی- همسر خود را در 'حجره دلگیر' زندانی کند. و حالا که این واقعیت زمانه ماست، باید بیاموزیم که 'فاطمه وار' دوستی های اجتماعی خود را مدیریت کنیم و نگذاریم کسی به آسانی از 'حنای حریم شخصی مان' چیزی بپرسد که این دیگر دوستی پاک نخواهد بود. چنانکه قطب الدین ابوالمظفر المروزی در مناقب الصوفیه می گوید: 'تا مادام که در دوستی، غرض هوا و طلب وصال و طمع نصیب نفس می یابد. آن دوستی را محبت نشایدگفت بلکه آنرا هوا گویند' ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 06 Jun 2017 07:53:32 GMT http://migna.ir/vdcbagba.rhb8fpiuur.html چگونه اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی را ترک کنیم؟ http://migna.ir/vdcamony.49nwe15kk4.html میگنا: به گزارش پایگاه اینترنتی بی بی سی ورلد، شبکه‌های اجتماعی می‌توانند ابزار تحول باشند، به نشر ایده‌های سازنده کمک کنند و انسان‌ها را به هم وصل کنند؛ اما از نگرانی در مورد حریم خصوصی گرفته تا مزاحمت های آنلاین، معضلات هر روز کاربران شبکه‌های اجتماعی هستند. علاوه بر این، پژوهش‌های تازه نشان داده‌اند که وابستگی کاربران به اینترنت و شبکه‌های اجتماعی اثر منفی روی سلامت جسمی و روانی آنها دارد.تازه‌ترین پژوهش در انگلیس نشان داده است که اینستاگرام تاثیر منفی بر سلامت جوانان دارد. اسنپ‌چت در این مطالعه به عنوان دومین شبکه اجتماعی مضر برای سلامت روانی ذکر شده است.به دنبال بیشتر شدن تاثیرات منفی شبکه‌های اجتماعی، کاربران بیشتری به تعدیل و تنظیم رابطه خود با دنیای آنلاین علاقمند شده‌اند. با این همه، درست مانند هر اعتیاد دیگر، افراد حتی در مواقعی که از شبکه‌های اجتماعی متنفر هستند، نمی‌توانند آن را ترک کنند.دکتر ریچارد گراهام، یکی از مشاوران مرکز ترک اعتیاد اینترنت در لندن، درباره تاثیر شبکه‌های اجتماعی بر مغز و حالت‌های روانی کاربران گفت: گرچه مطالعات نشان داده است که شبکه‌های اجتماعی می‌توانند حافظه کاربران را تقویت کنند، اما استفاده بیش از اندازه ممکن است به عکس، باعث ضعیف شدن حافظه و کاهش تمرکز شود.شبکه‌های اجتماعی همچنین می توانند به اعتماد به نفس جوانانی که مدام به دنبال مقایسه خود با دیگر کاربران هستند، آسیب بزنند.دکتر گراهام توصیه‌هایی کاربردی برای کاربران دارد تا رابطه‌ای سالم با شبکه‌های اجتماعی داشته باشند:- مراقب خواب خود باشید. نور صفحه‌ موبایل یا تبلت باعث کاهش فعالیت هورمون خواب و موجب می‌شود که مغز سیگنال بیدار شدن دریافت کند. از حدود یک ساعت مانده به زمان خواب، شبکه‌های اجتماعی را کنار بگذارید.- اساسا استفاده از شبکه‌های اجتماعی را به زمان مشخصی محدود کنید، مثلا روزی چهار بار و هر بار فقط یک ربع به فیسبوک‌ سربزنید و سعی کنید این میزان را به مرور کاهش دهید.- دامنه مکان استفاده از شبکه‌های اجتماعی را محدود کنید. مثلا خودتان را مقید کنید که هیچ وقت در اتاق خواب سراغ اینستاگرام نروید.- ابزارهای دیجیتال مانند موبایل و تبلت را در ساعات مشخصی از روز از خود دور نگه دارید تا سراغ شبکه‌های اجتماعی نروید.-چالش کنترل استفاده از شبکه‌های اجتماعی را به عنوان یک فعالیت مثبت برای خود و اطرافیان‌تان جا بیندازید تا انگیزه کافی برای پایبند ماندن به آن داشته باشید،مثلا بگویید که می‌خواهید تمرکزتان را بالا ببرید.مشاوران علاوه بر توصیه‌ به کاهش استفاده از شبکه‌های اجتماعی، توصیه‌هایی هم دارند که کاربران چگونه از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنند:- قبل از تایپ کردن فکر کنید. یک قاعده ساده آن است که چیزی را که در گفت‌وگوی رو در رو به دیگران نمی‌گویید، در شبکه‌های اجتماعی هم ننویسید.- عملکرد خود در شبکه‌های اجتماعی را حسابرسی کنید. هر از گاهی پروفایل‌های خود در شبکه‌های اجتماعی را بررسی کنید و از خود بپرسید آیا از پیام‌ها، عکس‌ها و مطالبی که به طور عمومی منتشر می‌کنید راضی هستید؟ آیا چهره‌ای که برای خود ساخته‌اید با واقعیت زندگی شما منطبق است؟- خانه‌تکانی دیجیتال را فراموش نکنید. لازم نیست که در همه شبکه‌های اجتماعی پروفایل داشته باشید. اگر یکی از حساب‌های شما مدتی است که بی‌استفاده مانده است، آن را پاک کنید.منبع: ایرنا   ]]> اخبار علمی و فناوری Thu, 25 May 2017 12:09:40 GMT http://migna.ir/vdcamony.49nwe15kk4.html تفاوت آقایان و خانم‌ها در نحوه ارتباط از طریق شبکه های اجتماعی http://migna.ir/vdcdnn0o.yt0zx6a22y.html میگنا: اکنون بسیاری از زوج‌ها و خانواده‌ها برای برقراری ارتباط روزانه و صحبت در خصوص مسائل مختلف از شبکه‌های اجتماعی مجازی بر روی گوشی‌های تلفن همراه یا تبلت و رایانه استفاده می‌کنند، اما نحوه دریافت مطالب در آقایان و خانم‌ها متفاوت است. کارشناسان در جدیدترین تحقیقات خود دریافتند آقایان بر خلاف خانم‌ها در مکاتبات از طریق شبکه‌های اجتماعی نیاز به مشاهده و تحلیل مطالب با استفاده از اموجی یا همان شکلک های نماد احساسات انسانی دارند. در عوض ساختار مغزی خانم‌ها به گونه‌ای است که با مطالعه متن نوشته شده یا مکالمه شفاهی می‌توانند به راحتی مطالب را استخراج و درباره آن‌ها قضاوت کنند.    به گفته پژوهشگران اکنون بیش از ۹۰ درصد کابران شبکه‌های مجازی در سراسر دنیا از اموجی و انواع استیکر برای انتقال احساسات خود استفاده می‌کنند.   در عین حال زبان شناسان اعتقاد دارند که ساختار گویش‌های کلامی انسان‌ها در زبان‌های مختلف به گونه‌ای است که نمی‌تواند بدون گفتگوی محاوره‌ای به بیان کامل احساسات بپردازد.   اگر بین زوج‌ها اختلافی ایجاد شده و یا اینکه خانم‌ها می‌خواهند پیام خود را به همسران خود برسانند می‌توانند از اموجی برای ارسال پیام خود استفاده کنند.   در عین حال ارسال اموجی بسیار سریعتر و راحت‌تر از تایپ میزان زیادی از کلمات و یا ضبط پیغام صوتی می‌تواند مفاهیم را به اطلاع آقایان برساند.   کارشناسان علوم ارتباطات و روانشناسی این نتایج را با تحقیق بر روی گروهی از داوطلبان مرد و زن و بررسی میزان گیرایی دریافت احساسات در آقایان از طریق متن، صوت و ضبط صدا با اموجی بدست آورده‌اند.   با توجه به استفاده اکثر مردم جهان از وسایل الکترونیکی از جمله تلفن همراه هوشمند و یا تبلت، استفاده از اموجی و یا سایر نماد‌های مورد استفاده در این شبکه‌ها به امری غیر قابل اجتناب تبدیل شده است.   با وجود در دسترس بودن این فناوری‌ها، کارشناسان به افراد بویژه زوج‌ها توصیه می‌کنند برای برطرف کردن مشکلات خود رو در رو و بدون استفاده از این نوع وسایل در یک محیط آرام صحبت کنند و سعی کنند با مهربانی و خوشرفتاری مشکلات خود را برطرف و حل و فصل کنند.   در عین حال استفاده از اموجی و یا استیکر در زمانی که امکان مکالمه حضوری وجود ندارد به عنوان یک جایگزین بویژه برای آقایان می‌تواند مفید باشد.    منبع: Dailymail  باشگاه خبرنگاران ]]> اخبار علمی و فناوری Thu, 25 May 2017 08:55:48 GMT http://migna.ir/vdcdnn0o.yt0zx6a22y.html در فضاي مجازي با همسرتان اينگونه باشيد http://migna.ir/vdcfvcdj.w6dxcagiiw.html ميگنا: همیشه با خودم فکر می‌کنم قدیم‌ها که شبکه‌های مجازی نبود و دسترسی به یار این میزان میسر نمی‌شد، آدم‌ها چقدر سختی می‌کشیدند. رابطه‌ها زمان کارت‌های تلفن و اینترنت‌های دایل‌آپ چه شکلی بود. آنها که مدت‌ها برای شنیدن صدای کسی که دوستش دارند منتظر می‌ماندند، خوشحال‌تر بودند یا ما که می‌توانیم در هر لحظه خبر بگیریم و بدهیم که کجاییم و دقیقا داریم چه کار می‌کنیم؟ جواب این سوال را بلد نیستم اما می‌دانم هر چه که هست در حال حاضر روابط وارد ساحت مجازی نیز شده است که فرصت‌ها و تهدیدهای خودش را دارد و برای داشتن رابطه‌ای بهتر باید زمانی را که مجازی و بدون حضور مستقیم یکدیگر می‌گذرانیم مدیریت کنیم. بی‌خیال حرف‌های مهم و حیاتی بشوید شاید راحت‌ترید گله و شکایتتان را رو در رو با همسرتان در میان نگذارید یا درباره موضوعی مهم غیر حضوری صحبت کنید. اما باید بدانید در دنیای چت بدون شنیدن لحن و دیدن زبان بدن طرف مقابل حداقل ۹۷ درصد از معنایی را که شخص می‌خواهد به شما منتقل کند، دریافت نخواهید کرد. تا به حال برایتان پیش نیامده است که لحن جمله‌ای از نامزدتان را درست متوجه نشوید و به خاطر همان جمله بساط دعوا را علم کنید؟ سعی کنید در دنیای مجازی بی‌خیال حرف‌های مهم و اساسی بشوید و بیشتر مکالماتی را که شبهه‌ای ایجاد نمی‌کند پیش ببرید. مثلا هیچ کس در این دنیا «قربانت بروم» را با لحن عصبانی نمی‌خواند! متعهد بودن خود را ابراز کنیددر دنیای مجازی متعهد بودن خود را به همسرتان و دیگران ابراز کنید. منظورم این نیست که هر روز از کله، چشم و دست همسرتان عکس بگذارید و زیرش بنویسید حضرت عشق و ما را هم دیوانه کنید، نه. حتی منظورم این نیست که بالای اکانتتان عکس بوس و حلقه بگذارید و بنویسید married با @ فلانی، نه! با رفتارتان نشان بدهید که آدم متعهدی هستید. هر کسی را فالو نکنید، حضور هر کسی را در صفحه‌تان نپذیرید. هر تصویری را منتشر نکنید. هر چیزی را لایک نکنید و با هر کسی وارد گفتگو نشوید. به نحوی با دیگران ارتباط نگیرید که گمان کنند شما تنها و غیرمتاهلید. در دسترس باشیدآن وقت‌ها که موبایل نبود آدم‌ها صبح می‌رفتند و شب می‌آمدند. تماسی هم با آنها نداشتیم، نگرانشان هم نمی‌شدیم، اما حالا کافی است جواب پیامی را دیر بدهیم و گوشیمان خاموش باشد، دیگران سریعا نگران‌مان می‌شوند. همیشه برای همسر خود در دسترس باشید. اگر مدتی نمی‌توانید پاسخگو باشید حتما از قبل اطلاع بدهید. اگر پیامی را می‌بینید و نمی‌توانید همان موقع پاسخ دهید حتما بگویید که بعدا جواب خواهید داد. اگر برای دیگران last seen recently هستید حتما برای همسرتان این گزینه را حذف کنید تا از زمان آنلاین بودن شما با خبر باشد. همه این توصیه‌ها قرار نیست به پلیس بازی و چک مداوم ختم شود تنها قرار است مایه امنیت خاطر همسرمان باشد. مجازی کردن دعوا ممنوعدعوا را مجازی نکنید. دعوای طوفانی و سختی را پشت سر گذاشته‌اید، قبول! اما بلاک کردن حتی به صورت موقت دردی از شما دوا نمی‌کند. این کار مثل برداشتن بالش و خوابیدن توی هال است. با هم دعوا کرده‌اید اما باید متعهد باشید که جواب پیام‌ها و تلفن‌ها را بدهید. قرار نیست قربان صدقه هم بروید اما قرار هم نیست همسرتان را که زنگ زده سر راه ماست بخرید، بی‌پاسخ بگذارید. قرار نیست دنیای مجازی به عرصه‌ای برای انتقام تبدیل بشود و به وسیله بی‌خبر گذاشتن همسرتان، seen کردن و جواب ندادن و همزمان صحبت با دیگران در گروه‌های مشترک و کامنت گذاشتن در صفحه غریبه‌ها انتقام دعوای دیشب را از او بگیرید. پشتیبان یکدیگر باشیدهمسرتان مسخره‌ترین پیام دنیا را در گروه فامیلی فوروارد کرده؟ یا مثلا برداشته عکسی از شما را توی گروه فرستاده که چشمتان چپ افتاده، جاری عزیزتان هم پیام داده چه خوشگل شدی مژده جون و چند تا اسمایلی بدجنس هم گذاشته پشتش؟ یا نه اصلا همسرتان در ارتباط با مساله‌ای مخالف موضع شما در جایی اظهار نظر کرده. در هر صورت به هیچ وجه من الوجوه اجازه ندارید جلوی دیگران با یکدیگر مخالفت کنید یا پشت هم را خالی کنید. همدیگر را مسخره نکنید، نسبت به هم انتقاد نکنید. مخالفت را بگذارید برای خلوت خودتان. همچنین سعی کنید در دنیای مجازی نسبت به پست یا پیام همسرتان بازخورد به خصوص از نوع مثبت بدهید. مثلا وقتی شعری توی گروه می‌فرستد حتما اظهار نظر کنید، بگویید که قشنگ بوده و مقادیر کافی استیکر و ایموجی بوس و قلب ارسال نمایید. حساس نباشید و حساسیت ایجاد نکنید خواندن تک‌تک کامنت‌ها و منشن‌ها و چک کسانی که پست همسرتان را لایک کردند، همچنین چک گوشی همسر فقط باعث ایجاد یک وسواس فکری آزاردهنده در شما می‌شود. چک مدام باعث می‌شود ذهنتان دست به داستان‌سرایی را بزند و کسی را که سه پست متوالی برای همسرتان کامنت گذاشته متهم کنید به نظر داشتن به او. دورادور رصد کنید، ببینید اما مدام چک نکنید اگر هم رفتاری نامناسب چه از جانب همسر و چه از جانب دنبال‌کننده‌های او رخ داد حتما موضوع را مستقیم و بدون نیش و کنایه با او در میان بگذارید. مثلا خیلی راحت بگویید من احساس می‌کنم فلانی به این دلیل و آن دلیل با تو بیش از حد صمیمی شده و این موضوع من را اذیت می‌کند. همینطور از حرکت‌هایی که همسرتان را حساس می‌کند اجتناب کنید. مثلا اگر نسبت به کسی حساس است برایش منشن و کامنت نگذارید. در دنیای مجازی نیز اولویت با همسرتان استفرض کنید صبح از خواب بیدار می‌شوید و متاسفانه چشم‌هایتان را هنوز درست و حسابی باز نکرده دستتان را به سمت گوشی می‌برید. از آن طرف نامزدتان ۲ ساعت پیش از خواب بیدار شده و بی‌صبرانه منتظر پیام صبح بخیر شماست. یا نه اصلا همسرتان وقتی از خانه بیرون رفته که شما خواب بودید. منتظر است حالی از او بپرسید. یا مثلا همسر یا نامزدتان چشم انتظار شماست تا از سفر برگردید یا ساعت کاری، کلاس و امتحانتان تمام شود و خبری از شما برسد. اما در عوض شما چه کار می‌کنید؟ وارد هزار تا شبکه اجتماعی می‌شوید و برای ۵۰ نفر کامنت و بوس و قلب می‌گذارید اما به او پیام نمی‌دهید. شما جای همسرتان باشید چه حالی می‌شوید؟ همانطور که هر روز صبح اول به همسرتان صبح بخیر می‌گویید نه همسایه طبقه بالایی در دنیای مجازی هم اولویت اول با همسر است. همزمان با چند نفر چت نکنیدحتما این تجربه را داشته‌اید. اینکه کسی توی چت فقط با شما نیست و احتمالا دارد هزار تا کار دیگر همزمان انجام می‌دهد. چه حسی به شما دست می‌دهد؟ لطفا این کار با همسرتان انجام ندهید. همزمان با دیگران چت نکنید یا به دیگر شبکه‌های اجتماعیتان سر نزنید. اگر مجبور به این کار هستید مثلا در گروه کاری گیر افتاده‌اید حتما اطلاع بدهید و اجازه بگیرید.فردا نیوز ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 20 May 2017 09:56:34 GMT http://migna.ir/vdcfvcdj.w6dxcagiiw.html وقتی اینستاگرام حالات روحی‌تان را وارونه می کند+ اینفوگرافیک http://migna.ir/vdcf1vdj.w6dxeagiiw.html اینستاگرام شبکه اجتماعی اشتراک گذاری عکس و ویدئو که در اکتبر ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد به سرعت محبوبیت کسب کرد و به بیش از ۱۰۰ میلیون کاربر تا آوریل ۲۰۱۲ و ۳۰۰ میلیون کاربر تا دسامبر ۲۰۱۴ رسید، این محبوبیت در ابتدا برای کاربران شاید سرگرم کننده باشد اما اگر به این شبکه وابسته شوید قطعا در آینده ای نزدیک آثار مخرب آن را بر حالات روحی خود حس خواهید کرد. این شبکه که شرایطی ساده را برای اشتراک گذاری عکس و فیلم برای همه افراد فراهم کرده است برای کاربرانش پس از مدتی شهرت کاذب می آورد، افراد به هر قیمتی حاضر هستند مدل شوند!، دور از مطالعه و سطحی شدن افراطی، ترویج فرهنگ عوامل هم از دیگر آثار مخبر این شبکه است. همچنین در اینستاگرام بی هنرها هنرمند می شوند، افراد به خودنمایی روی می آورند و پس از مدتی خود شیفته می شوند، کاربران متوقع افسردگی می گیرند و دچار رفتار دوگانه در زندگی حقیقی و مجازی خواهند شد، حریمتان دیگر خصوصی نخواهد بود و شرایط برای حقه بازان و کلاه برداران فراهم می شود. اگر می خواهید اطلاعات بیشتری را از این آثار مخرب داشته باشید اینفوگرافی زیر را با دقت بخوانید.تصویر بزرگتر   ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 25 Apr 2017 05:33:28 GMT http://migna.ir/vdcf1vdj.w6dxeagiiw.html خودنمایی دختران و پسران در اینستاگرام/ آمارهای نگران‌کننده از تصاویر «پرلایک» در فضای‌ مجازی http://migna.ir/vdcexp8e.jh87wi9bbj.html امروزه با پیشرفت تکنولوژی و ورود شبکه‌های اجتماعی گوناگون از قبیل اینستاگرام به فضای گرم و صمیمی خانواده‌ها بازار لا‌یک گرفتن و فالوور داشتن به خصوص در بین نوجوانان و جوانان حسابی داغ شده است به طوری که هر نوجوانی برای اینکه بیشترین تعداد لایک و فالوور را از آن خود کند دست به هر اقدامی می‌زند(شاخ هاي اسنستاگرام) و گاه با انتشار و به اشتراک گذاشتن تصاویری ناشایست از زندگی شخصی خود سعی در جلب توجه هر چه بیشتر مخاطبان دارد.  طبق تحقیقات صورت گرفته از سوی محققان ایرانی مبنی بر اینکه چه نوع سوژه‌هایی در اینستاگرام بیشتر مورد توجه نوجوانان و جوانان بوده است، مشخص شد که توجه به آرایش ظاهری چهره و بدن مهم‌ترین موضوع در ارائه و نمایش خود به مخاطبان محسوب می‌شود و مسئله حضور در اجتماع و محافل اجتماعی به طور کامل مغفول مانده است. میزان به اشتراک‌گذاری پرتره و تصاویر بدن در دختران ۳۴ درصد و در پسران این میزان ۲۹ درصد گزارش شده است که نشان می‌دهد دختران از طریق نمایش بدن خود بیشتر اقناع می‌شوند و مردان بیشتر گرایش دارند که بر قدرت جسمانی و عضلانی خود تأکید کنند. از طرفی اغلب دختران تمایل دارند که در فضای مجازی ناشناس باقی بمانند و برای آی دی اینستاگرام خود از نام‌های مستعار استفاده می‌کنند به طوری که ۵۸ درصد دختران از یک عنوان غیر‌قابل شناسایی برای پروفایل خود استفاده می‌کنند. این میزان در پسران حدود ۴۸ درصد عنوان شده است. مهم‌ترین خصوصیات دوره نوجوانی و جوانی لاله شهیدی دکترای روان‌شناسی عمومی و مشاور نوجوان و خانواده در خصوص مهم‌ترین ویژگی‌های دوره نوجوانی بیان کرد: به طور کلی، در جامعه غربی نوجوانی به سنین بین ۱۲ تا ۱۸ سال اطلاق می‌شود، ولی دختران در مقایسه با پسران دوره نوجوانی کوتاه‌تری دارند. شهیدی ادامه داد: یکی از ویژگی‌های دوره نوجوانی ذوق نوجوان در هوشیاری مفرط نسبت به خود است که این هوشیاری از جلوه‌های خود‌میان بینی محسوب می‌شود به این صورت که نوجوانان نسبت به خود احساس خاص و شاخص بودن دارند. وی اظهار داشت: نوجوانان معمولا دست به رفتارهای پر‌خطر از قبیل گرفتن سلفی در مکان‌های خطرناک، رانندگی و موتور‌سواری کردن مارپیچ می‌زنند و با انتشار و به اشتراک گذاشتن تصاویر شخصی‌شان در اینستاگرام خطراتی را متوجه آینده‌شان می‌کنند. این دکترای روان‌شناسی عمومی با بیان اینکه نیاز به محبت و مهربانی که شامل دوست داشتن و دوست داشته شدن است در دوره نوجوانی و جوانی از اهمیت بسزایی برخوردار است، عنوان کرد: در صورتی که این نیاز از جانب خانواده‌ها مورد توجه قرار نگیرد، نوجوانان و جوانان سعی می‌کنند با رفتارهای پر‌خطر و فعالیت‌های نابهنجار توجه دیگران را به سوی خود جلب کنند. شهیدی افزود: نیاز به امنیت و آسایش خاطر از دیگر نیازهای دوره نوجوانی محسوب می‌شود که متأسفانه گاهی در خانواده و جامعه نادیده گرفته می‌شود. همچنین نوجوانی و جوانی دورانی است که فرد تمایل دارد احساس تعلق پیدا کند و بیشتر مورد قبول و رضایت همسالانش واقع شود. بنابراین نوجوان با ملحق شدن به گروه‌های مختلف و انتشار عکس‌های سلفی با دوستانش در اینستاگرام سعی می‌کند احساس تعلق به گروه را به نوعی پاسخ دهد. وی تأکید کرد: قابلیت و احترام از دیگر نیازهای دوره نوجوانی و جوانی به شمار می‌آید. نوجوانان و جوانان سعی می‌کنند با اثبات قابلیت خودشان اعتماد به نفس بیشتری کسب کنند، بنابراین به طور کلی افرادی که اعتماد به نفس پایینی دارند، بیشتر در فضای اینستاگرام به انتشار تصاویر شخصی خود می‌پردازند تا احساس قدرتمندی، شایستگی، کفایت و اعتماد به نفس بیشتری پیدا کنند. این مشاور نوجوان و خانواده در خصوص نیاز به تشویق و قدر‌دانی تصریح کرد: نوجوانان تمایل دارند که رفتارهای مناسبشان توسط دیگران مورد تشویق و قدردانی قرار گیرد؛ بنابراین وقتی که فعالیت‌های مثبت آن‌ها از جانب والدین نادیده گرفته می‌شود، سعی می‌کنند از طریق فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی این نیاز خود را مرتفع کنند. شهیدی یادآور شد: نوجوانان و جوانان قصد دارند که به نوعی خود را در جامعه مطرح کنند و شناخت صحیحی از خودشان بدست آورند. تحقیقات نشان می‌دهد افراد با انتشار سلفی‌های عجیب خود در اینستاگرام تمایل دارند که قدرت و اقتدار خود را به نمایش بگذارند و این رفتار‌ها ناشی از نوعی روحیه نیاز به جلب توجه است. وی اظهار داشت: برخی از افراد که شخصیت خودشیفته دارند و دارای اعتماد به نفس پایین‌تری هستند ممکن است برای جلب توجه دیگران دست به هر اقدامی بزنند. تصاویر به اشتراک گذاشته شده این افراد در اینستاگرام اغلب به بدنشان، روابط دوستانه با گروه همجنس خود و ارتباط‌شان با جنس مخالف اختصاص دارد. شکوفه اویارحسینی کارشناس ارشد مشاوره خانواده در خصوص نیازهای غریزی انسان عنوان کرد: انسان به طور ذاتی دوست دارد که مورد تایید دیگران باشد؛ نیازی که در میان جوانان و نوجوانان ایرانی بیشتر نمود پیدا کرده است. وی اظهار داشت: نیاز به جلب توجه سایرین در نوجوانی و جوان به سه دسته تقسیم می‌شود که شامل نیاز به محبت همسالان همجنس (رفاقت)، جنس مخالف و نوع بشر (نوع دوستی) است. این کارشناس ارشد مشاوره خانواده با بیان اینکه پیام و تصاویر منتشر شده در اینستاگرام در سه دسته کلی قرار دارند، افزود: گزارش از شرح حال کارهای روزانه، خودنمایی ظاهری اغلب در دختران و بیان واقعیت در قالب طنز با استفاده از کلمات قصار در جهت برآورده کردن نیاز به محبت نوع بشر جزو این سه مورد به شمار می‌آیند. اویارحسینی در خصوص علت اینکه برخی افراد با وجود گذر از دوره نوجوانی و جوانی همچنان درصدد خودنمایی خود هستند، تاکید کرد: سبک فرزندپروری خانواده و رقابت در جامعه از علل اصلی تثبیت جلوه‌گری در افراد محسوب می‌شود و در صورتی که این شرایط در دوره نوجوانی و جوانی محقق شود، اشخاص در اواخر جوانی سعی می‌کنند به درستی از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنند. وی یادآور شد: بیشترین میزان اعتماد به نفس را کودکان در سنین شش ماهگی تا سه سالگی دارند که دنیا را از دید خودشان تجربه می‌کنند، اما نوجوانان، جوانان و بزرگسالان میزان تجربیاتشان محدود و دارای قالب است. گزارش از پگاه آقایی- باشگاه خبرنگاران ]]> اخبار اجتماعی و آموزشی Mon, 17 Apr 2017 05:03:52 GMT http://migna.ir/vdcexp8e.jh87wi9bbj.html تاثیر شبکه‌های اجتماعی برای سلامت روان کاربران http://migna.ir/vdcgtt9t.ak9zn4prra.html یک دهه از تاسیس اولین شبکه اجتماعی، فیس‌بوک، گذشته و در این دهه پرتحول شاهد ظهور شبکه‌های متعددی بوده‌ایم که هر یک به نوعی دل و هوش از مخاطبان برده‌اند و میلیاردها کاربر را آن‌چنان به سرویس‌های خود خو داده‌اند که بسیاری از آنها نمی‌توانند زندگی بدون این شبکه‌ها را تصور کنند. پیامدهای روان‌شناختی این شبکه‌های مجازی و تاثیر آنها بر سلامت روان کاربران هنوز قلمرویی ناشناخته است. روان‌شناسان می‌گویند این شبکه‌ها دارند جوامع را به سمت و سویی غیرمنتظره می‌کشند و از تاثیرات شگرف آنها بر عرصه‌هایی نظیر انتخابات سیاسی، رسانه‌ها، س ک  س، دوست‌یابی، موسیقی، خرید و فروش و نظایر آن می‌گویند. وب‌سایت "سایکالجی تودی" می‌نویسد اقتصاد اینترنتی و شبکه‌های اجتماعی امکان گردش آزاد ایده‌ها را در مقیاسی فراهم کرده‌اند که پیش از آن حتی تصورش هم ممکن نبود. در ابتدای مسیر به نظر می‌رسید که این امکان جوامع را دموکراتیزه خواهد کرد چون صدای همه شنیده خواهد شد، اما سویه‌های تاریک این شبکه‌ها نیز به‌تدریج آشکار می‌شوند. شبکه‌های اجتماعی و اینترنت به طور کلی جوامعی آنارشیستی پدید می‌آورند که در آنها هر کسی می‌تواند پشت یک آواتار ناشناس بماند و دست به هر کاری علیه هر کسی بزند. کسانی که احتمالا در زندگی عادی پای‌بندی بیشتری به هنجارها نشان می‌دهند، پشت آواتارهای آنلاین از خود "رفتارهای وحشیانه" بروز می‌دهند. اینترنت همچون هر پدیده نوین دیگری سویه‌های تاریک و روشن دارد. از یک سو کمک کرده تا انسان‌ها کمتر خجالتی باشند و بتوانند وصال با کسانی که نمی‌شناسند را تجربه کنند؛ این می‌تواند راهکاری درمانی برای کسانی باشد که با اختلال "اضطراب اجتماعی" (social anxiety) دست به گریبان‌اند.از سوی دیگر، به افراد شهامت هنجارشکنی و ارعاب و کژرفتاری‌های گوناگون می‌دهد. منبع: سپنتا ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Sat, 25 Mar 2017 09:13:09 GMT http://migna.ir/vdcgtt9t.ak9zn4prra.html چه کسی سیب اپل را گاز زده است؟! http://migna.ir/vdcaoyny.49nwy15kk4.html به گزارش العالم؛ زمانی که استیو جابز به شرکت تبلیغاتی Regis McKenna مراجعه کرد تا نخستین لوگوی اپل را سفارش دهد هنوز تعداد افراد شاغل در اپل از سه نفر فراتر نمی‌رفت. شرکت تبلیغاتی Regis McKenna که در سیلیکون ولی تازه اسم و رسمی به هم زده بود وظیفه دیزاین لوگوی اپل را به یکی از طراحان جوان و تازه استخدام شده‌اش سپرد. او راب جانوف (Rob Janoff) بود.   سال ۱۹۷۷ بود و هنوز اپل قرار نبود اپل امروز باشد و راب جانوف هم به این فکر میکرد که چگونه لوگوی شرکتی را بسازد که قصد دارد کامپیوتر تولید کند. او لوگوی مشهور اپل را همزمان با اپل ۲ آماده کرد و تحویل داد. کل پکیچ برندینگ شرکت برای جانوف فقط دو هفته زمان برد و البته او هم هیچ تصوری از این نداشت که همین کار به مشهورترین کار تمام زندگی‌اش تبدیل خواهد شد. لوگوی اپل را جانوف از روی میوه سیب کشید و برای آنکه این سیب در همان نگاه اول سیب جلوه کند آن تکه معروف را از آن کند و کنار گذاشت تا این سیب به مشهورترین آیکون سیب تبدیل شود. بی سبب است اگر بخواهیم  به دنبال معنی خاص دیگری در لوگوی اپل بگردیم نام شرکت اپل بود و دیزاینر سعی داشت با لوگوی سیب همین نام را در ذهن مردم تداعی کند. او لوگوی اپل را به شکل رنگین کمانی کشید تا بیشتر جلوه کند و البته خود اپل هم همین رنگین کمان را برای مدت ۲۰ سال به عنوان رنگ لوگو حفظ کرد. از ۱۹۹۸ تا کنون چهاربار لوگوی اپل دچار تغییر شده است.   باب در کالور سیتی به دنیا آمد در حومه لس‌آنجلس و سپس تحصیلاتش را در دانشگاه سن حوزه به پایان برد. او ابتدا یک طراح صنعتی بود اما خیلی زود به این نتیجه رسید که گرافیک دیزاین برایش مسیر بهتری است.   بعد از پایان دانشگاه در ۱۹۷۰ کار خود را با شرکتهای تبلیغاتی که در سیلیکون ولی مشغول به کار بودند آغاز کرد و از جمله توانست یک موقعیت در شرکت Regis McKenna به دست بیاورد شرکتی که در پالو آلتو اسم و رسمی داشت. کارش آنقدر خوب بود که مدیر آتلیه او را برای کار پکیج یکی از مشتریان جدیدشان یعنی اپل فراخواند. انتخاب او بر اساس این بود که قبل از این هم او برای شرکتهای دیگری در سیلیکون ولی کار دیزاین انجام داده بود.   او پس از این به شرکتهای تبلیغاتی معتبری در نیویورک و شیکاگو رفت و روی دیزاین مجلات و تبلیغات تلویزیونی و برندینگ شرکتهای مختلف جهان متمرکز شد. او هم اکنون در شیکاگو زندگی می‌کند.     ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 25 Mar 2017 06:51:50 GMT http://migna.ir/vdcaoyny.49nwy15kk4.html رفتارهای ممنوعه در شبکه های اجتماعی برای متاهل ها http://migna.ir/vdcfjjdj.w6dxjagiiw.html برای داشتن یک ازدواج موفق، باید به تمام جنبه های یک رابطه، از زمانی که با هم سپری می کنید گرفته تا فعالیت هایتان در شبکه های اجتماعی، توجه کنید شبکه های اجتماعی از آن دسته مواردی است که می تواند در رابطه عاطفی مشکلات غیر قابل جبرانی بوجود آورد. پس آنچه شما در دنیای مجازی به زبان می آورید، اهمیت زیادی پیدا می کند.    در اینجا 5 مورد از کارهایی را که باید به شدت از انجام دادن آنها در شبکه های اجتماعی بپرهیزید، برایتان آورده ایم. بنابراین، اگر شما هم به دنبال یک ازدواج شاد و سالم هستید، این نکات را رعایت کنید.     در شبکه های اجتماعی از انجام این کارها خودداری کنید:     جر و بحث کردن    آیا تا به حال برای شما هم اتفاق افتاده که به گذشته نگاهی بیاندازید و از انجام برخی کارها و حرف هایی که زده اید، پشیمان شوید؟ حتما بارها شما هم با خود گفته اید: «چرا این حرف را زدم»، «در آن لحظه چه فکری می کردم؟» یا «کاش این جمله را نمی گفتم»... همه ما اشتباه می کنیم، همه ما از اشتباهاتمان درس می گیریم و می آموزیم که هر روز بهتر از قبل باشیم، بنابراین اجازه ندهید که پست های قدیمی شما در شبکه های اجتماعی، بهانه ای به دست دیگران دهد تا جرو بحث های گذشته تان را مدام به رویتان آورند. یادتان باشد که خاطرات بد خود را در مکان های عمومی ثبت نکنید. تنها شما و همسرتان باید از جر و بحث هایتان آگاه باشید.     افراط در ابراز احساسات    شبکه های اجتماعی پر از پست های مختلف، از تست های شخصیتی گرفته تا سرگرمی و شعر و عکس و غیره... است. اگر چه گفتن «دوستت دارم» به همسرتان در وب سایت هایی چون فیسبوک یا اینستاگرام رمانتیک است و آزاری هم به کسی نمی رساند اما حقیقت این است که دیگران تمایلی ندارند وارد خصوصی ترین حریم شما شوند. بهتر است به جای این که به دیگران نشان دهید که همسرتان را دوست دارید، گوشی تان را کنار بگذارید، به کنار همسرتان بروید و این عشق را تنها به او ثابت کنید.    لزومی ندارد دیگران از هر قدمی که بر می دارید یا تک تک غذاهایی که می خورید، آگاه شوند. پس بهتر است که گوشی تان را کنار بگذارید و از تمام لحظه هایی که با همسرتان سپری می کنید، لذت ببرید.     تجاوز به حریم خصوصی  این یکی از موارد مهمی است که بسیار از زوج ها رعایت نمی کنند. واقعیت امر این است که شما نباید بدون اجازه همسرتان وارد حریم خصوصی اش بشوید، مگر این که از قبل مطمئن باشید که او به شما این اجازه را خواهد داد. شاید او چیزی برای پنهان کردن نداشته باشد اما با ورود به صفحه شخصی اش ممکن است برنامه ای که او برای سورپرایز شما در نظر گرفته بود را خراب کنید.  به علاوه، به هیچ وجه به جای او مطلب یا عکسی را منتشر نکنید. شاید عقیده همسرتان با شما متفاوت باشد، پس این اجازه را به او دهید که خود برای آنچه می خواهد در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارد، تصمیم بگیرد.     اکانت مشترک شاید داشتن یک صفحه مشترک برای هر دویتان لذت بخش باشد اما این کار دیگران را گیج خواهد کرد. به عنوان مثال آنها نمی دانند که چه کسی را مخاطب قرار دهند. شما یا همسرتان را؟ علاوه بر آن، دوستان تان دیگر هیچ پیغام خصوصی برای شما نخواهند گذاشت، زیرا که نمی دانند کدامیک از شما آنها را خواهید خواند. صداقت یکی از مهمترین عوامل در رابطه عاطفی است اما بهتر است که تحت هر شرایطی، حتی پس از ازدواج، حریم خصوصی خود را حفظ کنید.  بیان «ای کاش» ها هنگام کامنت گذاشتن برای دوستان، حواس تان باشد که چه می نویسید. شاید با دیدن گلهای زیادی که همسر یکی از دوستان تان برایش خریده، پیش خود فکر کنید که ای کاش شما هم اینگونه سورپرایز می شدید، اما نوشتن این که «این کاش من جای تو بودم» نه به شما و نه به همسرتان احساس خوبی را منتقل نخواهد کرد. ممکن است که همسرتان از این که شما به طور مستقیم احساسات تان را با او در میان نگذاشته اید، دلگیر شود. پس دور «ای کاش»  ها رادر شبکه های اجتماعی خط بکشید و از آنچه دارید، لذت ببرید.   شبکه های اجتماعی فواید بسیاری دارد اما بهتر است که در استفاده از آن تعادل و نکاتی که در بالا به آنها اشاره کردیم را رعایت کنید تا مشکلی در رابطه تان پیش نیاید.  - * برترین ها ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Thu, 23 Mar 2017 14:48:52 GMT http://migna.ir/vdcfjjdj.w6dxjagiiw.html چرا باید سواد رسانه‌ای خود را بالا ببریم؟ http://migna.ir/vdcbfaba.rhbg8piuur.html در یک تعریف بسیار کلی، سواد رسانه ای عبارت است از  یک نوع درک متکی بر مهارت که بر اساس آن می توان انواع رسانه ها و انواع تولیدات آن ها را شناخت و از یکدیگر تفکیک و شناسایی کرد. سازمان هایی که در زمینه سواد رسانه ای فعالیت می کنند مانند یونسکو، کمیسیون اروپایی و پارلمان اروپایی، درباره چهار زمینه در خصوص مهارت های رسانه های مورد نیاز سواد رسانه ای، توافق دارند که شامل توانایی در چهار زمینه دسترسی ،تحلیل کردن ،ارزیابی و تولید خلاق، خلاصه می شود. همه این مهارت ها، پیشرفت جنبه های شخصی توانایی های خودآگاهی ، تفکر انتقادی و توانایی حل مشکل را تقویت می کنند. سواد رسانه ای و اهمیت آن سواد رسانه ای، فن و تکنیکی است که ما از طریق آن قادر می شویم به عنوان مخاطبی فعال و پویا، با پیام های رسانه ای مواجه شویم و در برابر پیام های رسانه ای، قدرت تمیز داشته باشیم.  هدف سواد رسانه ای، ایجاد توانایی در افراد، برای کنترل برنامه ریزی رسانه ای است. رسانه ها ما را به گونه ای تربیت می کنند تا زندگی خود را بر اساس زمان پخش برنامه های آن ها تنظیم کنیم. کسانی که مهارت سواد رسانه ای خود را توسعه ندهند، گرفتار جزر و مد پیام های رسانه ای می شوند بنابراین هدف از سواد رسانه ای، این است که به افراد نشان دهیم چگونه اوضاع را از رسانه ها گرفته و به خود بازگردانند . اولین گام در انتقال کنترل از رسانه به مخاطب این است که بدانیم رسانه ها چگونه ذهنیت ما را برنامه ریزی می کنند این برنامه ریزی توسط رسانه ها و به طور مداوم در دو مرحله چرخشی رخ می دهد و  بارها و بارها تکرار می شود . یکی از این مراحل، محدود کردن انتخاب ها و مرحله بعدی، تقویت و تحکیم تجربه است. از طرفی دیگر، مرز بین دنیای واقعی ما و جهان رسانه و تمایز این دو از هم به طور فزاینده ای سخت می شود. رسانه ها برای ورود ما به دنیایشان منتظر نمی مانند، در عوض پیام های خود را به دنیای ما تحمیل می کنند. از آنجا که بخش اعظمی از مواجهه ما با پیام های رسانه توسط خودمان برنامه ریزی نمی شود، متوجه نمی شویم تا چه حد در معرض پیام های رسانه ای قرار می گیریم. هدف سواد رسانه ای، آگاهانه در معرض رسانه ها قرار گرفتن است. جایگاه سواد رسانه ای در جامعه معمولاً وقتی تأثیرات نامناسب انواع رسانه ها بر جامعه به صورت مشکلات اخلاقی و رفتاری و آسیب های اجتماعی آشکار می شود، به راه های درمانی اندیشیده می شود .درحالی که بهتر است جامعه را به ابزار نیرومندتری به نام سواد رسانه ای مجهز سازیم تا خود به کمک والدین و سایر منابع مفید، فعالانه دست به گزینشگری و پالایش بزنند و رژیم مصرف رسانه ای خود را تنظیم و کنترل کنند. سهم سواد رسانه ای در فرهنگ ما بسیار اندک است و این امر، موجب نگرانی شده است زیرا ما در یک محیط رسانه ای زندگی می کنیم و باید تمامی اطلاعات عملکردی جامعه را بدانیم. ما باید دائماً تحقیق و بررسی نماییم تا به عقاید اشتباه در مورد جامعه و رسانه، پی ببریم . لزوم توجه به سواد رسانه ای در کشور سواد رسانه ای، یکی از مهمترین و چالشی ترین مباحث مطرح شده در حوزه علوم ارتباطات می باشد که چند سال اخیر با توجه به گسترش و رشد رسانه ها به ویژه در حوزه فناوری اطلاعات در فضای کشور مورد توجه قرار گرفته شد اما به دلیل عدم وجود منابع کافی و همچنین شناخت غیر اصولی در حوزه ارتباطات هنوز نتوانسته است نیاز علاقمندان در این حوزه را برآورده سازد. درگیر شدن اکثر مردم با رسانه های جدید در فضای مجازی و پیامدهای مثبت و منفی بی شماری که در این مدت کم، داشته است، مسئولان، دست اندرکاران و علاقمندان حوزه فرهنگ را  برای مطالعه به این موضوع راغب تر کرده است . اهمیت ارتقای سواد رسانه ای در معلمان سوادرسانه ای، پاسخی ضروری، غیرقابل اجتناب و واقع نگر نسبت به محیط نوین رسانه ای می باشد از آن جا که هدف نهایی استفاده از رسانه، افزایش اثر تدریس و بهبود یادگیری دانش آموزان است در صورتی که معلمان از سواد رسانه ای مناسبی برخوردار باشند، می توانند به دانش آموزان خود، تفکر و نگاه نقادانه به رسانه ها را آموزش دهند. در طرح تلفیق رسانه با برنامه ریزی درسی و تدریس، معلمان با انواع رسانه های آموزشی به خصوص رسانه های اجتماعی آشنا می شوند و از تاثیرات مثبت و منفی هر یک از آنها مطلع می گردند. اگر معلمان خود را به سواد رسانه ای جدید مجهز  نکنند، در این عرصه از دانش آموزان خود عقب می مانند و دانش آموزان در میان انبوهی از اطلاعات آموزشی، فرهنگی اجتماعی، سیاسی، روانشناسی و  مذهبی، بی یاور و راهنما می مانند لذا با ارتقای سواد رسانه ای معلمان و دانش آموزان می توان زمینه کاهش آسیب های اجتماعی نوپدید فضای مجازی را به وجود آورد. معلمان به کمک سواد رسانه ای خود می توانند با استفاده از رسانه های اجتماعی در خصوص گسترش دین و فرهنگ تبلیغ فکر و اندیشه مذهبی و تربیت اسلامی اقدامات خوبی را انجام دهند . سواد رسانه ای، راهکاری در مقابله با آسیب های اجتماعی ناشی از رسانه ها تاثیرات نامناسب انواع رسانه ها مانند برنامه های رسانه ای غیرمجاز، بازی های رایانه ای، شبکه های ماهواره ای برون مرزی، استفاده نابجا از اینترنت و...  بر جوانان به صورت افت تحصیلی، مشکلات اخلاقی و رفتاری و آسیب های اجتماعی آشکار می شود. یکی از راه های مقابله با آسیب های اجتماعی ناشی از استفاده نامطلوب از رسانه ها، آموزش سواد رسانه ای است تا مخاطبان، استفاده هوشمندانه ای از آنها داشته باشند. دسترسی جوانان به اینترنت 96 درصد بوده و سطح سواد رسانه ای و تفکر انتقادی به پیام های رسانه ای در آن ها در حد متوسط است. با توجه به زندگی در عصر اینترنت و استفاده روز افزون جوانان از این رسانه تعاملی و از سویی افزایش آسیب های اجتماعی نوپدید فضای مجازی، سواد رسانه ای می تواند نقش موثری درکاهش این نوع آسیب ها و استفاده نقادانه و هوشمندانه از اینترنت داشته باشد. با افزایش سطح سواد رسانه ای جوانان، میزان آسیب های نوپدید فضای مجازی، کاهش می یابد . نتایج پژوهش های انجام شده، نشانگر اهمیت آموزش های رسانه ای و ارتقای سواد رسانه ای در استفاده از رسانه های مختلف به ویژه اینترنت به عنوان یک رسانه تعاملی می باشد. منابع 1- بخشعلی نژاد، ایمان، 1394، سواد رسانه ای اهداف، ابعاد، ضرورت، موانع و راهکارها، دومین همایش بین‌المللی مدیریت رسانه، تهران، شرکت رویداد پردازش ماندگار. 2- مصطفوی، بی بی مریم و سیده بنت الهدی مصطفوی، 1394، بررسی ضرورت ارتقاء سوادرسانه ای معلمان در عصرفناوری اطلاعات و ارتباطات، اولین همایش ملی پژوهش های نوین در حوزه علوم انسانی و مطالعات اجتماعی ایران، تهران، مرکز مطالعات و تحقیقات اسلامی سروش حکمت مرتضوی. 3- احمد خواجه، لیلا انبارکی.1392 . ضرورت سواد رسانه‌ای در فضای مجازی و تاثیر آن بر حفظ حریم خصوصی، فصلنامه علمی تخصصی دانش انتظامی بوشهر، دوره چهارم بهار، صفحه 1 تا 14. 4- تقی زاده، عباس، 1391، ارتقای سواد رسانه ای زمینه کاهش آسیب های اجتماعی نوپدید فضای مجازی، نخستین کنگره ملی فضای مجازی و آسیب های اجتماعی نوپدید، تهران، وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی. نویسنده: سید آرمین سروسر: محقق و پژوهشگر در حوزه های عمران، پدافند غیرعامل، رسانه و فضای مجازی/عضو انجمن علمی آموزش و توسعه منابع انسانی ایران ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 18 Mar 2017 07:13:33 GMT http://migna.ir/vdcbfaba.rhbg8piuur.html چیزهايي که همین حالا باید از اینستاگرام خود پاک کنید! http://migna.ir/vdchxink.23nvwdftt2.html ما کاربران اینترنت تبدیل به افرادی شده‌ایم که جزئیات بیش از اندازه‌ای از زندگی‌مان را به اشتراک می‌گذاریم. چه عکس‌های زیادی از ناهارمان باشد، سلفی‌های بیش از اندازه یا عکس‌هایی که امیدواریم به دست افراد سودجو نیفتد، همه‌ ما در این عمل مقصریم. و اینستاگرام برای ما ایرانی‌ها یکی از بزرگ‌ترین شبکه‌های اجتماعی برای چنین اتفاقاتی است. در حالی که لاف زدن‌های بی‌مورد، نقل قول‌های انگیزه‌دهنده و پست‌های کلاس بدنسازی فریاد می‌زنندن که «من به توجه نیاز دارم» در واقع آسیب زیادی به ما وارد نمی‌کنند، به جز اینکه چند دوست مجازی کمتر داشته باشیم. اما پست‌های دیگری نیز هستند که شاید به سادگی از یادمان می‌روند، آن پست‌ها و اطلاعات اضافه‌ای که اگر به دست افراد سودجو بیفتند می‌توانند برایتان دردسرساز شوند. نگران شدید؟ لطفاً نگران نباشید. فقط حواستان باشد که مواردی که می‌گوییم را از صفحه‌ی اینستاگرامتان حذف کنید. مقاله‌ای که این مطلب را از روی آن برایتان آماده کرده‌ایم در مورد فیسبوک صحبت می‌کند اما با خواندن آن متوجه شدیم که همه‌ اتفاقات گفته شده را هنگام استفاده‌ کاربران ایرانی از اینستاگرام نیز مشاهده می‌کنیم به این ترتیب بود که این مقاله را با کمی تغییر، و با کمک از مقاله‌های قبلی در مورد تامین امنیت حریم خصوصی در اینستاگرام برایتان آماده کردیم.  در مورد استفاده از اینستاگرام و تغییر بعضی از تنظیمات و اطلاعاتی که در این مقاله در اختیارتان گذاشته می‌شود کسب اطلاعات بیشتر در مورد قابلیت‌ها و تنظیمات مهم اینستاگرام نیز می‌تواند قدم خوبی در جهت تامین امنیت بیشتر در این شبکه‌ی اجتماعی محبوب در ایران باشد. بگذارید شروع کنیم. 1.شماره موبایل‌تان دیگر از دوران یاهو مسنجر فاصله‌ی زیادی گرفته‌ایم، روزهایی که شاید خیلی‌ها آرزو داشتند که می‌توانستند شماره موبایل خود را به آسانی به اشتراک بگذارند تا شخص مورد نظرشان بتواند با آن‌ها تماس بگیرد. بله، شاید تا چند سال پیش به اشتراک گذاشتن شماره موبایل در صفحه‌ی شبکه‌ی اجتماعی فکر خوبی به نظر می‌رسید اما دیگر اینطور نیست.  نه، البته که شبکه‌های اجتماعی از شماره موبایل شما سو استفاده نخواهند کرد اما به یاد داشته باشید که خیلی‌ها هنگام چک کردن پروفایل شما به دنبال اطلاعات شخصی‌تان هستند یا حتی می‌توانند افراد کم سن و سالی باشند که از شماره موبایل‌تان برای مزاحمت تلفنی استفاده کنند. حتی اگر اتفاق بدی در این مورد برایتان نیفتد انتظار هم نداشته باشید که اتفاق خوبی در انتظارتان باشد پس بهتر است که همیشه مراقب باشید.   2.عکس‌هایی که در آن‌ها «در حال خودتان نیستید» شاید بخواهید به تمام دوستانتان نشان دهید که دیشب چه شب خوبی داشته‌اید اما اگر تنظیمات پروفایل‌تان در حالت خصوصی تنظیم نشده باشد این فقط دوستانتان نیستند که از شب شما باخبر خواهند شد. گرچه این عکس‌ها می‌توانند باعث ناامید شدن پدر و مادرتان شوند اما می‌توانند تاثیرات بزرگتری نیز روی زندگی شما داشته باشند، برای مثال هنگام چک کردن پروفایل‌تان بعد از ثبت‌نام در یک مصاحبه‌ی کاری می‌توانند دلیلی باشند که شما را از چشم کارفرما بیندازند.    شاید جمله‌ آخرمان برایتان کمی دور از ذهن باشد اما بهتر است بدانید که چک کردن صفحه‌های شبکه‌های اجتماعی به ابزاری معمول برای بسیاری از کارفرمایان تبدیل شده است. با توجه به راحت بودن پیدا کردن و دسترسی به اشخاص مختلف در شبکه‌های اجتماعی نباید هم انتظار دیگری در این زمینه داشته باشیم. و البته به احتمال زیاد دیدن عکس‌های شما در حالی که در حال خودتان نیستید و وقتی که در حال انجام کارهای کمی غیرمعمول‌تر هستید روی کارفرمایتان تاثیر مثبتی نخواهد گذاشت. توصیه می‌کنیم که یا این عکس‌ها را از پروفایل خود پاک کنید یا تنظیمات حریم شخصی خود را تغییر دهید.     3.تاریخ تولد شما خیلی خوب است وقتی دوستانتان که از زمان تولد قبلی‌تان با آن‌ها ارتباطی نداشته‌اید در روز تولدتان برایتان پیام تبریکی می‌فرستند، اتفاقی که می‌تواند باعث شود در روز تولدتان احساس دوست داشته شدن و مهم بودن کنید. اما از تاریخ تولد می‌توان بیشتر از یک تبریک معمولی استفاده کرد.   در کنار نام و آدرس محل زندگی شما، تاریخ تولدتان یکی از معدود اطلاعاتی است که جاعلان هویت از آن برای جعل هویت شما استفاده می‌کنند، پس چرا باید چنین اطلاعاتی را به راحتی در اختیار همگان قرار دهید؟ البته که مهم‌تر است که از جعل هویت خود پیشگیری کنید تا اینکه در روز تولدتان چند پیام تکراری تبریک از دوستان نه چندان نزدیک‌تان دریافت کنید، اینطور نیست؟     4.مکان شما اگر آدمی هستید که زیاد به سفر می‌روید و جاهای مختلف را می‌بینید شاید تگ کردن مکان‌تان در عکس‌ها اتفاق جالبی باشد، اما اگر از افرادی هستید که در حال پست کردن عکسی از خانه‌تان هستید و آدرس خانه‌ی خود را به عنوان مکان‌تان در عکس تگ می‌کنید لطفاً این کار را نکنید. تنها اتفاقی که در این صورت می‌افتد این است که افراد سودجو به اطلاعات شخصی بیشتری از شما دسترسی دارند و می‌توانند از آن برای سو استفاده بهره ببرند.   البته اطلاعات مکانی دیگری نیز هست که باید از به اشتراک گذاشتن آن‌ها خودداری کنید. کودک‌تان را جلوی در مدرسه‌اش پیاده کرده‌اید و هنگام پیاده شدن عکسی با او گرفته‌اید؟ در این مورد نیز به اشتراک گذاشتن اطلاعات مکانی به احتمال زیاد کار هوشمندانه‌ای نباشد. همچنین اگر در حال خارج شدن از شهر برای چند روز هستید لطفاً از به اشتراک گذاشتن عکسی در این زمینه خودداری کنید.   5.عکس‌های فرودگاه و تعطیلات می‌توانید از اینستاگرام برای به اشتراک گذاشتن عکس‌های مهمانی، مسافرت و تعطیلات خود استفاده کنید تا حسودی دوستانتان را برانگیزید، هر چه باشد اینستاگرام برای همین کارها ساخته شده است، مگر نه؟ اما می‌توانید کمی صبر کنید و بعد از بازگشتنتان از سفر این کار را انجام دهید.    گرچه شاید این عکس‌ها پیامی که می‌فرستند این باشد که برداشت شما از خوش‌گذرانی عکس گرفتن در مکانی جدید و به اشتراک گذاشتن آن است اما این عکس‌ها پیام دیگری را نیز در اختیار افراد می‌گذارند «سلام، خانه‌ من برای چند هفته‌ آینده خالی است، می‌توانید از آن دزدی کنید!» حتی اگر حریم شخصی اینستاگرام‌تان را تنظیم کرده‌اید و مطمئنید که همه نمی‌توانند پست‌های شما را ببینند چند نفر از آن 643 دنبال‌کننده‌ای که دارید را واقعاً می‌شناسید و به آن‌ها اطمینان دارید؟   6.رئیس‌تان با اینکه در شبکه‌های اجتماعی چندان مراقب نبوده‌اید اما توانستید شغلی که می‌خواستید را پیدا کنید؟ بعد از این مطمئن شوید هر کاری که می‌کنید رئیس خود را به عنوان یکی از دوستانتان در اینستاگرام انتخاب نکنید و انتظار نداشته باشید که دوست شدن با رئیس‌تان در اینستاگرام سبب پیشرفت کاری‌تان شود. شاید اگر در حال صحبت کردن در مورد LinkedIn یا Twitter بودیم اوضاع کمی فرق می‌کرد اما در مورد اینستاگرام این طور نیست. حتی اگر می‌خواهید توصیه‌های ما را رعایت کنید و عکس‌های عجیبی در اینستاگرام خود نگذارید باز هم دسترسی رئیس‌تان به صفحه‌شخصی‌تان اتفاق خوبی نیست.   موارد زیادی از کاربرانی وجود دارند که شغل خود را به خاطر ابراز نظرشان در شبکه‌های اجتماعی از دست داده‌اند. حتی اگر قرار نیست که به صورت مستقیم نسبت به رئیس‌تان در شبکه‌های اجتماعی صحبت کنید هنوز هم راه‌های زیادی وجود دارد که ممکن است اتفاقاتی بیفتد که به ضرر شما تمام شود. وقتی که دوستانتان شما را در عکسی تگ کنند که از همان روزی است که به رئیس خود گفته بودید که مریضید و نمی‌توانید سر کار بروید، نباید منتظر اتفاقات خوبی باشید. البته این اتفاق دوطرفه است. آیا دوست دارید عکسی از رئیس‌تان ببینید که در کنار استخر یا دریا در حال وقت‌گذرانی است؟ شاید چنین عکسی کمی در جلسه‌ی کاری بعدیتان تاثیرگذار باشد.   7.عکس‌های کسی که قبلاً با او در رابطه بوده‌اید شاید به نظر چیز کوچک و بی‌اهمیتی باشد، اما به حرف‌های ما گوش کنید، آن عکس‌ها را پاک کنید. نه تنها چنین عکس‌هایی می‌توانند شما را با اشخاصی که در آینده با آن‌ها در رابطه خواهید بود دچار مشکل کنند، بلکه در حال حاضر بسیاری از افراد قبل از اینکه تصمیم بگیرند می‌خواهند با شما بیشتر آشنا شوند یا نه، اسکن کاملی از کل پروفایل شما خواهند داشت و ممکن است که دیدن چنین عکس‌هایی تاثیر خوبی روی آن‌ها نداشته باشد.    بعضی از اپ‌ها و سرویس‌های جانبی نیز محبوب‌ترین عکس‌های چند سال گذشته‌تان را برایتان پیدا می‌کنند و به نمایش می‌گذارند تا خوشحال شوید. و اگر در کشمکشی احساسی در مورد رابطه‌ی قبلی‌تان هستید و تلاش می‌کنید که از آن فضا خارج شوید آخرین چیزی که نیاز دارید ببینید چنین عکسی خواهد بود. البته که می‌توانید عکس‌های گذشته‌تان را جایی ذخیره داشته باشید اما این که آ‌ن‌ها را در حساب شبکه‌ی اجتماعی خود نگاه دارید بحث دیگری است.   8.هر چیزی که «آن دوست عجیب‌تان» شما را در آن تگ می‌کند همه‌ ما دوستی داریم که همگام با بقیه بزرگ نشده است، همانی که هیچ تلاشی برای پیشرفت در زندگی نمی‌کند، دوستان جدید پیدا نمی‌کند و هنوز فکر می‌کند که تگ کردن شما در عکس‌های نامعمول و بی‌ربط می‌تواند کار بسیار جالبی باشد. همان دوستی که هر دفعه که نامش را در لیست نوتیفیکیشن‌هایتان می‌بینید احساس می‌کنید زندگی‌تان در خطر افتاده است.   نه تنها باید عکس‌هایی که قبلاً توسط او در آن‌ها تگ شده‌اید را از پروفایل خود حذف کنید بلکه باید تنظیمات خود را به گونه‌ای انجام دهید که عکس‌های جدید این شخص نیز در پروفایل‌تان به نمایش گذاشته نشود. می‌توانید تنظیمات اینستاگرام خود را به نحوی تغییر بدهید که عکس‌هایی که در آن‌ها تگ می‌شوید برای نمایش داده شدن در حساب کاربری شما نیاز به تایید خودتان داشته باشند. البته که چنین کاری می‌تواند برای 95 درصد از عکس‌های مناسب‌تان، کاری بیش از اندازه باشد اما ارزشش را دارد که از دست عکس‌های خاصی در امان باشید.  وب‌سایت دیجی رو - شایان تقی نژاد ]]> اخبار علمی و فناوری Mon, 06 Mar 2017 05:11:20 GMT http://migna.ir/vdchxink.23nvwdftt2.html آزاد گذاشتن نوجوانان در استفاده از شبکه های اجتماعی درست یا غلط؟ http://migna.ir/vdcb80bf.rhb9fpiuur.html میزان زمانی که قرار است صرف استفاده از اینترنت شود چیزی است که تصمیمش با توجه به نیاز و هدف فرزندان ، به عهده ی والدین است.اگر بخواهیم خلاصه کنیم رابطه والد و فرزندی چیزی نیست که با رها کردن و آزاد گذاشتن به رشد و تربیت فرزندان کمک کند. در این تله و توجیه نیوفتیم که آنها را از سر باز کنیم و حوصله وقت گذاشتن برایشان نداشته باشیم و اسمش را تربیت پیشرفته و مدرن بگذاریم و فراموش نکنیم که ما مسئولیم که به رشد جسمی و اخلاقی کمک کنیم. امروزه نگرانی اغلب خانواده ها است که فرزندان آنها چطور از شبکه های اجتماعی استفاده می کنند و چه میزان از زمان خود را به آن اختصاص می دهند با چه کسانی معاشرت می کنند و چه چیزهایی را جستجو و یا به اشتراک می گذارند. واقعیت اینست که کنترل کردن نوجوانان کار آسانی نیست و همین نگرانی والدین را افزایش می دهد. داشتن زودهنگام تلفن های هوشمند نوجوانان و جلوتر بودن آنها از والدین در نحوه استفاده و مهارت کاربرد، کنترل کردن اطلاعات مورد هجوم به فرزندان را سخت تر کرده است. قصد ندارم سن مشخصی را به عنوان زمان لازم برای استفاده از تلفن و شبکه های مجازی به خانواده ها پیشنهاد بدهم و تنها به ذکر آماری که سال 2015 در رابطه با استفاده نوجوانان از شبکه های مجازی عنوان نمایم. حدود 92% نوجوانان بطور ثابت و مداوم روزانه آنلاین هستند.حدود 56% نوجوانان 13 تا 17 ساله چندین بار در روز به اینترنت سر می زنند ، حدود 12% یکبار در روز ، حدود 6% بطور هفتگی به اینترنت سر می زنند و فقط 2% از نوجوانان خیلی کم به اینترنت سر می زنند.سه چهارم آمار مربوط به نوجوانانی است که خود تلفن همراه دارند و تنها 12% آنها هیچ گونه تلفن همراه ندارند. در دنيا فیس بوک پربازیدکننده ترین شبکه اجتماعی در میان نوجوانان است و پس از آن اینستاگرام و پس از آن اسنپ چت می باشد. 71% نوجوانان هم بیش از یک شبکه اجتماعی مورد علاقه دارند. پسرها بیشتر به بازدید از قسمت های مختلف فیس بوک دارند و دخترها بیشتر به اینستاگرام سر می زنند و عکس به اشتراک گذاشته یا عکس های مورد علاقه ی خود را لایک می کنند. بنا به طبیعت دختران که بیشتر به تعامل و گفتگو علاقمند هستند و همچنین محدودیت های فرهنگی تمایل برای چت کردن در شبکه های اجتماعی بیشتر است. توئیتر شبکه اجتماعی دیگری است که به میزان کمتری مورد علاقه ی نوجوانان است ، جائی که افراد با کلمات محدود میتوانند پیام هایی از دوستان دریافت و یا ارسال کنند. پسرها بیشتر به بازی های آنلاین علاقمند هستند و میزان زیادی از وقت خود را در این شبکه ها سر می کنند. بسیاری از این بازی ها مانند بازیهای GTA نقش زیادی در پرخاشگری و ترویج خشونت در نوجوانان دارند، علاوه بر اینکه در این قبیل بازیها پایمال کردن حقوق دیگران امری فرح بخش است. استفاده از تصاویری که رده بندی سنی در آن درنظر گرفته نشده است. عامل مخرب دیگری در پر کردن ذهن نوجوانان با تصاویری است که بلوغ جنسی نوجوانان را تسریع می کند و ذهن فرزندانمان را زودتر از فیزیولوزیک بدن آنها فعال می کند که باعث می شود افت تحصیلی و بحران عاطفی گریبان گیر آنها شود. استفاده زیاد در طول شبانه روز و در دسترس بودن حجم بسیار زیادی از اطلاعات رده بندی نشده نگرانی های زیادی را در دنیا برای مسئولان و والدین ایجاد کرده است . نوجوانان به این سبب که در برهه ایی بسر می برند که تغذیه و خواب در رشد کامل و مناسب آنها بسیار پر رنگ است ، در استفاده بی رویه ازین شبکه ها خسارت زیادی می بینند. بطور متوسط در شبانه روز حدود 5/9 ساعت خواب نیاز دارند که این تعداد خواب به 5/5 رسیده که مقدار زیادی از آن هم در طول روز است . هورمون رشد در طول خواب شبانه ترشح می شود و نوجوانانی که نیمه شب ها هم پیام ها و اطلاعات شبکه های اجتماعی را از دست نمی دهند دچار مشکلاتی نظیر خستگی در طول روز، عدم تمرکز، افسردگی، اختلالات خواب و مشکلات روانی دیگر می‌شوند. حال چه باید کرد؟! چه راهبردهایی از جانب والدین کمک کننده است؟! وظیفه والدین در رابطه با این مسائل چیست؟ نگران بودن والدین درباره تربیت و رشد فرزندان کمکی به آنها نمی کند اما می تواند قدمی کوچک در جهت تربیتشان باشد. چراکه رها کردن و آزاد گذاشتن آنها تربیت محسوب نمی شود. همسایه ایی داریم که مادر پزشک و پدر مهندس است آنها معتقدند که تنها پسرشان باید همچون جریان رود خود در جامعه بزرگ شود و رشد کند تا فردا که بزرگ شد از پس مشکلاتش بر بیاید و با این دیدگاه از صبح تا 8، 9 شب در خانه تنهاست ، وقتی از مدرسه بر می گردد تنهاست ، موقع انجام تکالیف و نهار تنهاست، به کلاس ورزشی تنها می رود و بر می گردد. باید بگویم در هدف نهایی که والدین این پسر برای فرزندشان متصور شدند که بسیار خوب است" فردا که بزرگ شد از پس مشکلاتش بر بیاید" هیچ اشکالی نیست اما در این میان جای تربیت خالی است. وارد شدن نوجوانان ما به اینترنت و شبکه های اجتماعی هم شبیه به همین مثال همسایه ماست ، هدف باید این باشد که نوجوانمان خودش بتواند شبکه و اطلاعات مفید خود را از این دنیای بی در و پیکر پیدا کند اما اینکه فرزندم خودش با تجربه خودش بتواند این مسیر را پیدا کند نوعی رها کردن است. اینکه چه سنی و به چه منظوری فرزندم نیاز به اینترنت و تلفن هوشمند دارد سوالی است که هر پدر و مادری قبل از مرتفع کردن آن باید از خود بپرسد و به جواب قانع کننده ای برسد.پر واضح است که عدم توانائی نه گفتن به آنها و دلایلی نظیر اینکه همه استفاده می کنند پس اشکالی ندارد فرزند ما هم داشته باشد جواب مناسبی به این سوال نیست. آموزش نحوه و لزوم دسترسی به شبکه ها و اینترنت چیزی است که پله پله باید به فرزندانمان بیاموزیم و تمام اینها مستلزم گذاشتن وقت برای آنهاست. باید در کنار آنها باشیم تا بتوانیم از نیازهای انها مطلع شویم . پدر و مادر لازم است شخصیتی داشته باشند که بدون دعوا و حکم مستبدانه و با صحبت و مذاکره به فرزندانشان بیاموزند که لزوم استفاده از این ابزارها چیست. تحقیقات آمریکائی ها نشان داده که نوجوانان سیاه پوست که وضعیت اقتصادی پائین تری نسبت به سفید پوستان دارند در سنین پائین تر از تلفن هوشمند استفاده می کنند و وقت بیشتری را در اینترنت می گذارند. داشتن خانواده گرم و صمیمی، خانواده ایی که در آن دست کم هفته ایی 15 دورهمی با اعضا اتفاق می افتد، والدین به حقوق فرزندان احترام می گذارند و دسترسی پذیری آنها به فرزندان اطمینان و امنیت می دهد و در خانه قوانینی که قابلیت اجرا دارد حکمفرماست از پیش بینی کنندهای خوب اینست که فرزندانمان کمتر نیازمند عرض اندام مجازی هستند. تحقیقات نشان داده که استفاده زیاد از اینترنت و شبکه های مجازی ذهن افراد را دچار اختلال می کند، روابط میان فردی و اجتماعی آنها را معیوب می سازد.بنابراین میزان زمانی که قرار است صرف استفاده از اینترنت شود چیزی است که تصمیمش با توجه به نیاز و هدف فرزندان ، به عهده ی والدین است. اگر بخواهیم خلاصه کنیم رابطه والد و فرزندی چیزی نیست که با رها کردن و ازاد گذاشتن به رشد و تربیت فرزندان کمک کند. در این تله و توجیه نیوفتیم که آنها را از سر باز کنیم و حوصله وقت گذاشتن برایشان نداشته باشیم و اسمش را تربیت پیشرفته و مدرن بگذاریم و فراموش نکنیم که ما مسئولیم که به رشد جسمی و اخلاقی کمک کنیم. سمانه آروین-روانشناسكانال ميگناسلامت نيور ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 03 Jan 2017 15:51:12 GMT http://migna.ir/vdcb80bf.rhb9fpiuur.html دانلود خودکشی از اینترنت، پدیده ای نوظهور و خطرناک http://migna.ir/vdceze8x.jh8ovi9bbj.html فضای مجازی، گاه با القای مطالب یاس آور و ناامیدکننده ، افرادی همانند دو دختر یادشده را به پای مرگ می کشانند و بنا به اعلام مسئولان ذیربء ناامیدی مهم ترین عامل خودکشی است و فضای مجازی درست از این حربه استفاده می کند. تاثیر فضای مجازی بر خودکشی ایرانیان کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است اما هر از گاهی از لابلای خبرها می توان خطر این پدیده شوم را به خوبی حس کرد. بطورمثال در یکی از این خبرها، دختر جوانی که در پی ارتباط با مردی در فضای مجازی متوجه انتشار عکس های خصوصی خود شده بود در اقدامی باورنکردنی به زندگی خود پایان داد. متاسفانه این دست از پرونده های جرائم رایانه ای کم نیستند. مزاحمت های سایبری در جهان، علت اصلی خودکشی مرتبط با فضای مجازی به شمار می روند که متاسفانه در ایران نیز وجود دارند. این مزاحمت ها در قالب تهدید یا آزار و اذیت و تحقیر و با هدف قرار دادن آبرو و حیثیت فرد و خجلت زده کردن او، فرد را به مسلخ خودکشی می کشانند که اغلب قربانیان نیز در این مزاحمت ها زنان و حتی کودکان هستند. شواهد زیادی وجود دارد که اینترنت و شبکه های اجتماعی در رفتارهای منجر شونده به خودکشی موثر هستند. اتاق چت ، وبلاگ ها ، سایت های ویدئویی مانند یوتیوب ، شبکه های اجتماعی مانند تلگرام، فیس بوک، توئیتر ، ایمیل ها و چت تصویری با اشتراک گذاری نظرات، ایده ها، اطلاعات و تصاویر مربوط به خودکشی یک تهدید بالقوه برای هرجامعه ای از جمله ایران به شمار می روند.     هشدار تاثیر فضای مجازی بر خودکشی ایرانیان رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر لزوم توجه و کنترل هرچه بیشتر بر محتواهای شبکه های اجتماعی در خصوص تاثیر فضای مجازی بر خودکشی ایرانیان هشدار می دهد. دكتر شهرام خرازي ها در گفتگو با ايرنا مي افزايد: ارتباط بین رسانه و خودکشی سال ها است که طی پژوهش های مختلف، شناخته شده است. وی خاطرنشان می کند: رسانه ها با انتشار خبر، ژس، تصویر، مطلب و فیلم قادرند تا تردید افراد متمایل به خودکشی را به یقین تبدیل کرده و به این ترتیب آمار خودکشی را افزایش دهند. رسانه های ایران و خودکشی رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران با ابراز تاسف از انژاس قابل توجه و بی رویه اخبار و صحنه های خودکشی در رسانه های ایران به ویژه روزنامه ها می گوید: فضای مجازی نقش تاثیرگذاری بر خودکشی دارد. خروجی فضای مجازی نه تنها از طریق دست اندرکاران رسانه، بلکه به وسیله مردم و کاربران نیز تامین می شود. وی تصریح می کند: نظارت کمرنگ بر این فضا سبب شده تا شاهد انعکاس خودکشی به نحوی بسیار زیانبخش و مخرب در شبکه ها و کانال ها باشیم. به گفته وی، در موارد نه چندان کمی مردم ناآگاهانه اقدام به انتشار تصاویر و مطالب مخرب با موضوع خودکشی در شبکه های مجازی می کنند بی آن که متوجه باشند که با این کار ممکن است ناخواسته هموطنان خود را به خودکشی متمایل کنند. گاهی مشاهده شده که فیلم واقعی خودکشی افراد با اعلام قبلی و به قصد تحت تاثیرقرار دادن دیگران بطورمثال عاشق بی وفا یا اعضای خانواده در فضای مجازی به صورت زنده به نمایش در آمده است و متاسفانه بسیاری از کاربران از مشاهده این صحنه ها لذت برده و حتی آنرا نشر میدهند. مهم ترین دلایل خودکشی مرتبط با فضای مجازی در ایران رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران می گوید: تهدید به افشای فیلم و ژس های خصوصی دختران و زنان و طلب حق السکوت از جمله مهم ترین علل خودکشی مرتبط با فضای مجازی در ایران است. خرازی ها خاطرنشان می کند: در کشورهای غربی به علت ولنگاری فرهنگی، افشای ژس های برهنه زنان ممکن است یک تهدید محسوب نشود اما در کشور ما افشای اینگونه تصاویر به خاطر تقیدات دینی و ارزش های عرفی، حیثیت و آبروی افراد را در معرض تهدید قرار میدهد. هل دادن افراد به ته دره خودکشی با اینترنت رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران می گوید: در فضای افسارگسیخته مجازی روش های خودکشی و دیگر کشی، آموزش داده می شود؛ حتی گاه مشاهده شده که وسایل خودکشی به کاربران معرفی شده و به فروش می رسد! مردم نباید طعمه سودجویان شده و تسلیم اخاذی آن ها شوند و باید بدانند که پلیس فتا (فضای تولید و تبادل اطلاعات) در فضای مجازی می تواند مشکلات آنان را برطرف کند. از باجگیرها شکایت کنید رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران معتقد است که اگر مردم به موقع به پلیس فتا مراجعه کنند و از طرح شکایت علیه اخاذها و باجگیرها واهمه نداشته باشند، زمینه ارتکاب جرایم در فضای مجازی فراهم نخواهد آمد. مثل همیشه عقب ماندیم مدرس دوره های آموزشی «رسانه و خودکشی» ، ارتقای سواد رسانه ای مردم را مهم ترین و ثمربخش ترین راهکار برای مقابله با آسیب های فضای مجازی می داند. خرازی ها می گوید: متاسفانه در مواجهه با تکنولوژی های نوین رسانه ای مانند همیشه دیر وارد عمل می شویم و علاج واقعه را قبل از وقوع به فراموشی سپردیم. وی تاکید می کند: رسانه ها روز به روز بیشتر داخل خانه ها و محل کارمان نفوذ می کنند و ما نباید در مقابل این نفوذ بی تفاوت بمانیم. وی، نقش صدا و سیما را در آموزش و ارتقای سواد رسانه ای بسیار کلیدی و بنیادی می داند و می گوید: در یکی دو سال اخیر خوشبختانه تلویزیون بیش از گذشته در برنامه های خود به آسیب های فضای مجازی پرداخته است اما کمیت و کیفیت این برنامه ها راضی کننده نیست و باید تقویت شوند. اخیرا مجموعه بسیار خوش کیفیت و تاثیرگذاری از شبکه خبر سیمای جمهوری اسلامی ایران تحت عنوان «مجاز» روی آنتن رفته که اطلاعات بسیار مفیدی را در مورد آسیب های فضای مجازی در اختیار بینندگان قرار می دهد. یکی از نکات مثبت این برنامه،مصاحبه با قربانیان فضای مجازی است که می تواند درس عبرت برای کسانی باشد که این برنامه را می بینند. قطعا ساخت و پخش چنین برنامه هایی میتواند مفید باشد. فیلتر چاره کار نیست رئیس گروه سلامت روان دانشگاه علوم پزشکی تهران یادآور می شود: اتخاذ راهکار هایی مانند فیلتر کردن و امثال آن در جهانی که با انفجار اطلاعات به شیوه ها مختلف روبرو است، نمی تواند چاره اصلی باشد. خرازی ها تاکید می کند: ارتقای سواد رسانه ای آحاد جامعه از طریق رسانه ملی، تدریس سواد رسانه ای در تمام مقاطع تحصیلی، تشدید مجازات های بازدارنده برای فرصت طلبان و بزهکاران فضای مجازی و افشای پشت پرده رسانه های مخرب، راهکارهای ثمربخشی هستند که باید در سریع ترین زمان ممکن به کار گرفته شده و به کل جامعه تسری یابند. ریزه کاری های انتشار خبرخودکشی رئیس مرکز فوریت های اجتماعی سازمان بهزیستی کشور نیز پیش از این در گفت و گو با خبرنگار سلامت ایرنا نسبت به انتشار افسارگسیخته اخبار خودکشی در فضای مجازی و عواقب جبران ناپذیر آن هشدار داد. لازم است رسانه ها در خصوص مسائلی مانند خودکشی و خودزنی آموزش ببینند چراکه به علت انتشار سریع اخبار در فضای مجازی متاسفانه نظارت بر اخبار خودکشی در این فضا سخت بوده و بسیاری از اخبار بی پایه و اساس در فضای مجازی منتشر می شود. به هرحال نگرانی اصلی در رابطه با خودکشی در فضای مجازی ، آموزش روش ها و رفتارهای آسیب زا و سوق دادن افراد به این کار است. انتشار محتواهایی با مضمون خودکشی در فضای مجازی یک خطر جدی برای گروه های آسیب پذیر تلقی می شود و می تواند بر تصمیم گیری ها، شک، تردید و ترس آنها در رابطه با خودکشی ، تاثیر سوء و جبران ناپذیر داشته باشد. با این وجود تاثیر بالقوه فضای مجازی و شبکه های اجتماعی بر رفتارهای مربوط به خودکشی، نسبتا یک پدیده جدید و در حال تحول است که نیاز به بررسی و ارزیابی های بیشتری دارد و نباید از هشدارهای مربوط به آن غافل شد. لزوم یک برنامه ریزی منسجم در رابطه با بهداشت روان و فضای مجازی ضرورت دارد تا زندگی هایی را نجات دهد.كانال ميگناايرنا ]]> اخبار اجتماعی و آموزشی Wed, 21 Dec 2016 06:26:41 GMT http://migna.ir/vdceze8x.jh8ovi9bbj.html سلامت روانی کودکان و نوجوانان در فضای مجازی http://migna.ir/vdcjhyet.uqehhzsffu.html ميگنا: امروزه وسایل ارتباطی بر زندگی انسان ها سایه افکنده است، این وسایل مانند چاقوی دو ­لبه­ای است که می­تواند نقاط مثبت و منفی داشته باشد. یکی از آسیب های فضای مجازی در این خصوص آسیب پذیر بودن سلامت روانی کودکان و نوجوانان است. -- - چکیده پژوهش: - اینترنت مانند تمام وسایل ارتباط جمعی جنبه‌های مثبت و منفی دارد و استفاده‌ نادرست از آن می‌تواند نیروی پویا و کارآمد کشور به ویژه کودکان و نوجوانان را تهدید کند. - تنهایی، افسردگی، اضطراب، عزت نفس پایین برخی از مشکلات احتمالی است که کودکان در استفاده بیش از حد از اینترنت بصورت آنلاین با آن مواجه هستند. - زمانی که کودک و نوجوانی به اینترنت معتاد شود، انگیزه‌اش برای تعامل با دیگران کم می‌شود که خود اثرات منفی بر ارتباط شخصی و تعاملات اجتماعی او دارد. - "اعتیاد اینترنتی" و "اختلال روحی" ، افسردگی متمرکز، اضطراب اجتماعی، ضعف مهارت مقابله، عزت نفس پایین، کم خودکارآمدی از آسیب های روانی استفاده طولانی مدت از اینترنت است. - اعتقاد عمومی بر این است که کودکان دهه شصت و قبل از آن، بیشتر از حالا بچگی می‌کردند. - چنانچه کودکان و نوجوانان به مرحله­ای رسیده‌اند که اینترنت را به خواب و غذا ترجیح می‌دهند و کار و مسؤلیت‌های روزمره خود را به خاطر آن عقب می اندازند، متاسفانه باید بدانید که مشکل جدی است و لازم است با پزشک مشورت کنید. - از آن جایی که هر چیزی از جمله اینترنت می‌تواند به طور بالقوه اعتیاد آور باشد، توصیه کارشناسان این است که بهتر است میانه‌روی را رعایت کنید. یکی از ساده‌ترین راه‌های جلوگیری از بروز این مشکل محدود کردن مدت زمان استفاده از اینترنت است. - ميگنا: امروزه وسایل ارتباطی بر زندگی انسان ها سایه افکنده است، این وسایل مانند چاقوی دو لبه اي است که می­ تواند نقاط مثبت و منفی داشته باشد. یکی از آسیب های فضای مجازی در این خصوص آسیب پذیر بودن سلامت روانی کودکان و نوجوانان است. با توجه به اینکه شبکه های اجتماعی کودکان و نوجوانان پرتحرک را از جمع های دوستانه خود جدا کرده است، کم کم سر و کله افسردگی اضطراب و عزت نفس نیز در آنها نیز پیدا می شود. کودکان و نوجوانان به دلیل موقعیت سنّی خود تمایل بیشتری به تکنولوژی­ های مدرن و فضای مجازی دارند و میزان تاثیر پذیری آنها نیز از پدیده های اطراف خود در این سنین بیشتر است. بنابراین سلامت روانی کودکان و نوجوانان با توجه به رشد و توسعه فضای مجازی موضوعی است که در تحقیق حاضر به آن پرداخته ایم و سعی کرده ایم که توصیه هایی نیز برای والدین داشته باشیم. - تعریف سلامت روان از دید کارشناسان سلامت روان مفهومی است که چگونگی تفکر، احساس و عملکرد ما را در مواجه با موقعیت­ های زندگی نشان می دهد. سلامت روانی همان رفتار موزون و هماهنگ با جامعه، شناخت و پذیرش واقعیت های اجتماعی و قدرت سازگاری با آنها و ارضای نیازهای خویشتن به طور متعادل است. همچنین بر اساس تعریف سازمان بهداشت جهانی(1990)، سلامت روان: شامل آسایش ذهنی، احساس خودتوان­مندی، خودمختاری، کفایت، درک هم بستگی بین نسلی و شناخت توانایی خود در محقق ساختن ظرفیت های عقلی و هیجانی خویش است. - اینترنت و سلامت روان کارشناسان معتقدند ارتباط­ های اجتماعی از طریق اینترنت ضعیف­تر از ارتباط­ های واقعی است و در دراز مدت به انزوای اجتماعی، افسردگی و به مخاطره افتادن سلامت روان افراد­ می انجامد. مطالعات انجام شده نشان داده اند این افراد، در روابط اجتماعی مهارت های لازم را ندارند و از آسیب پذیری بالا و سلامت و بهداشت روانی پایین، رنج می برند. - تهدید سلامت روان بدلیل استفاده بیش از حد از اینترنت تنهایی، افسردگی، اضطراب، عزت نفس پایین برخی از مشکلات احتمالی است که کودکان در استفاده بیش از حد از اینترنت بصورت آنلاین با آن مواجه هستند. کارشناسان معتقدند زمان بیش از حد بر روی وب می­تواند به کودکان آسیب برساند. پیشنهاد کارشناسان این است که والدین باید در مورد سلامت روان کودکان خود بخصوص اگر بیش از 4 ساعت در روز در مقابل صفحه نمایش(کامپیوتر، تماشای تلویزیون و بازی های ویدئویی) قرار گیرند، نگران باشند. کارشناسان می­گویند کودکانی که زمان بیشتری را در مقابل صفحه نمایش صرف کرده­اند تمایل به تجربه سطوحی بالاتری از پریشانی روحی، اضطراب و افسردگی را دارند و در استفاده بیش از 4 ساعت این تمایل منفی شدیدتر دیده می­ شود. این کارشناسان می­ افزایند: افزایش زمان استفاده از صفحه نمایش و قرار گرفتن در معرض رسانه­ ها با کاهش احساس پذیرش اجتماعی و افزایش احساس تنهایی و مشکلات ارتباطی و .. همراه است و فعالیت­ های اینترنتی خاص مانند سایت­ های شبکه­ های اجتماعی و بازی­ های چند نفره آنلاین با سطوح پایین­تر از سلامت همراه بوده است. - گزارش ­های تهدید سلامت روان در جهان به عنوان نمونه بر اساس گزارش PHE (­1994 تا 2008) سلامت روان در بین کودکان و نوجوانان انگلیسی کاهش یافته است. حدود 30 % از نوجوانان در مدرسه (انگلیس) حداقل یکبار در هفته احساس غمگینی، عزت نفس پایین و افسردگی دارند و مقدار آن در میان دختران نسبت به پسران بالاتر است. شاخص اعتماد بنیاد مک کوری، به این آمار دست یافته است که بالغ بر 750 هزار نوجوان در انگلیس معتقدند هدفی برای زندگی ندارند و جوانان بیکار انگلیس از سلامت روان ضعیفی برخوردارند.  جنبه‌های بحران­ زای فضای مجازی در ایران یکی از آثار فضای مجازی شبکه­ های اجتماعی را در جوامع، به خصوص جوامع درحال گذار، ایجاد بحران هویت ملی و دینی می?دانند. براساس یک تقسیم­ بندی نسلی، نسل سوم بیشترین کاربران فضای مجازی در ایران بوده و بیش از نسل­های دیگر در معرض آثار ناشی از شبکه ?های اجتماعی مجازی‌اند. فضای مجازی نوعی از بحران هویت را در میان طیف گسترده­ای از جوانان به‌وجود آورده و این بحران هویت در زمینه­ های فردی ناهمگونی ­های هویتی را سبب شده و به نحوی تعادل اجتماعی را متأثر کرده است. همچنین شبکه­ های اجتماعی مجازی، باعث تغییرات اساسی در نهادهای هویت‌ساز شده­ اند و عوامل معناساز هویتی را دستخوش تغییر نموده‌اند.  - پاسخ به سوالات و محورهای پژوهش سئوال 1- نظر کارشناسان در مورد تاثیر اینترنت بر کودکان چیست؟ -  تاثیر مثبت و منفی اینترنت بر کودکان مصطفی سرگزی، کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: اینترنت مثل تمام وسایل ارتباط جمعی جنبه‌های مثبت و منفی دارد و استفاده‌ی نادرست از آن می‌تواند نیروی پویا و کارآمد کشور به ویژه کودکان و نوجوانان را تهدید کند. از عمده‌ترین تأثیرات منفی اینترنت می‌توان در قالب‌های رفتاری از بحران هویت، عدم رشد مهارت‌های اجتماعی، سوءاستفاده‌های جنسی، اعتیاد به اینترنت و نیز صدمات جسمانی نام برد.   استفاده نادرست از اینترنت سبب اختلال در هویت یابی کودکان مصطفی سرگزی، کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: استفاده‌ نادرست از اینترنت ایجاد تضادهای شخصیتی و فرهنگی می‌کند. کودکان و نوجوانان به خصوص در دوران بلوغ که مرحله‌ی شکل‌گیری هویت آن‌هاست و همواره به دنبال کشف ارزش‌ها و درونی کردن آن‌ها هستند، با اینترنت و حجم گسترده، حیرت‌انگیز و گوناگون اطلاعات مواجه می‌شود و ناچار هویت خویش را در این دنیای مجازی جست‌وجو می‌کنند و بدین سان ممکن است برخی و شاید تعداد زیادی از کودکان و نوجوانان راه را در اینترنت گم کرده و دوران هویت‌یابی خویش را بیش از پیش با بحران سپری کنند. - افسردگی و تنهایی نتیجه اعتیاد به اینترنت مصطفی سرگزی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: زمانی که کودک و نوجوانی به اینترنت معتاد شود، انگیزه‌اش برای تعامل با دیگران کم می‌شود که خود اثرات منفی بر ارتباط شخصی و تعاملات اجتماعی او دارد. این افراد دوستی‌ها را کم‌تر حفظ کرده، زمان کم‌تری با خانواده سپری و استرس‌های بیش‌تری را تجربه می‌کنند و در نهایت تنها و افسرده‌اند خطر سایت­ های مستجهن و مبتذل برای کودکان مصطفی سرگزی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: یکی از مخرب‌ترین تأثیرات منفی اینترنت سوءاستفاده‌های جنسی است؛ کودکان و نوجوانان که بدون محدودیت از سایت‌های مبتذل و مستهجن استفاده و بازدید می‌کنند و نیز از طریق اتاق‌های چت و گپ‌زنی، بیش‌تر در معرض اغفال و سوءاستفاده جنسی قرار می‌گیرند. - زیاده‌روی در استفاده از اینترنت، تهدید کننده سلامت فکری و فیزیکی کودکان مصطفی سرگزی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: زیاده‌روی در استفاده از اینترنت می‌تواند برای سلامت فکری و فیزیکی شخص خطرناک باشد، اعتیاد به اینترنت و رایانه کارکرد انطباقی شخص را مختل می‌کند و ضمن این که اضطراب، افسردگی، کج‌خلقی، بی‌قراری و افکار وسواسی را برای فرد به دنبال دارد و روابط این افراد را در جهان مجازی افزایش می‌دهد، از دامنه‌ی روابط آنان در جهان واقعی می‌کاهد و روابط‌شان با اطرافیان را به حداقل می‌رساند. معتادان به اینترنت از بی‌خوابی رنج می‌برند و حتی زمان مصرف غذا را فراموش می‌کنند - امکان صدمات جسمی برای کودکان در صورت استفاده طولانی مدت از رایانه مصطفی سرگزی کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی: کودکان و نوجوانانی که مدت طولانی در مقابل رایانه می‌نشینند و از فعالیت‌های مورد نیاز این دوران مانند ورزش دور می‌مانند، دچار صدمات جسمانی مثل چاقی، آسیب‌های اسکلتی، ضعف بینایی، تشنج اپیلپتیک و یا حساس به نور می‌شوند. زیاده­ روی در استفاده از اینترنت سبب کاهش مهارت­ های اجتماعی افرادی که کمتر از اینترنت استفاده می­کنند ارتباط بیشتر و بهتری با اعضای خانواده دارند و استفاده زیاد از اینترنت با پیوند ضعیف اجتماعی مرتبط است. وابستگی به اینترنت همچنین گسست­ها و انقطاع­های شدیدی در زندگی تحصیلی، اجتماعی، مالی و شغلی مشارکت کنندگان ایجاد کرده است. همچنین دانش آموزان و دانشجویان، کاهش چشمگیری در عادات مطالعه، افت نمرات درسی، غیبت در کلاس­ها ، مشروط شدن و مانند آن دارند و برخی نیز به دلیل دیر خوابیدن ناشی از استفاده از اینترنت، در مدرسه با عدم موفقیت روبه رو شده اند.  - سئوال 2- آیا بین افسردگی کودکان با استفاده از اینترنت رابطه وجود دارد؟ اعتیاد اینترنتی عامل مهم افسردگی کودکان و نوجوانان کودکان و نوجوانانی که به طور نامعقول از اینترنت استفاده می‌کنند و به آن معتاد شده‌اند در معرض افسردگی قرار دارند نه افراد معمولی. یکی از دلایل اصلی افسردگی بی‌خوابی یا خواب نادرست است؛علاوه بر آن مواردی همچون غذا نخوردن سر وقت، ارتباط نداشتن با مردم به صورت رو در رو، گوشه‌گیری و نبودن در اجتماع، غرق شدن در بازی‌ها و فانتزی‌های دنیای مجازی همگی بر رفتار کودکان و نوجوانان تاثیر می‌گذارد.  استفاده زیاد از اینترنت و کاهش تعامل کودکان در محیط اجتماعی استفاده مداوم از اینترنت با افسردگی و انزوای اجتماعی نوجوانان همراه است. هرچه جوانان زمان بیش تری را با اینترنت سر کنند، در مقابل از میزان زمانی که صرف محیط اجتماعی واقعی شان خواهند کرد، کاسته خواهد شد.  سئوال 3- آسیب ­های روانی اینترنتی کدامند؟ مهم ترین آسیب های روانی استفاده طولانی مدت از اینترنت "اعتیاد اینترنتی" و "اختلال روحی" ، افسردگی متمرکز، اضطراب اجتماعی، ضعف مهارت مقابله، عزت نفس پایین، کم خودکارآمدی " از آسیب های روانی استفاده طولانی مدت از اینترنت است.  تصویر شماره1: آسیب های روانی اینترنتی    سئوال 4 – ملاک ­ها و معیارهای سلامت روان کدامند؟  معیارهای سلامت روان معیارهای سلامت روان مواردی همچون "داشتن توانایی کمک به دیگران یا ارتباط برقرار کردن با آنان، عشق و محبت نسبت به دیگران، انعطاف پذیری و قدرت تطابق با شرایط گوناگون، توانایی انجام وظیفه و اجرای مسئولیت‌های شخصی، داشتن احساس رضایت بیشتر در روابط نزدیک با دیگران" است. تصویر شماره 2: ملاک ها و معیارهای سلامت روان-سئوال 5– آسیب های استفاده از فضای مجازی برای کودکان کدامند­؟ نداشتن الگوی مناسب برای بهره­گیری از فضای مجازی از سوی کودکان و نوجواناننسل جدید کلاً از مدیریت رسانه بی­بهره است و الگوی مناسبی در اختیارشان قرار داده نمی‌شود. در نخستین قدم باید زمان‌هایی که برای استفاده از فضای مجازی در اختیار فرزندان قرار داده می‌شود، پایش شود، آمارها نشان می‌دهد، درصد بالایی از نوجوانان به طرز ناباورانه‌ای در شبکه‌های مجازی بخصوص اینستاگرام و تلگرام حضور دارند و در نهایت هم هیچ فعالیت سازنده و مفیدی از سوی آنها در این محیط‌ها دیده نمی‌شود. متأسفانه در کشور ما میانگین ساعت حضور افراد جامعه در فضای مجازی بین حدود 5 الی 6 ساعت است که رقمی فاجعه بار است. تغییر خلق و خو و خارج از چارچوب اخلاقی در فضای مجازیهر چه جلوتر می‌رویم شاهد روند افزایشی رفتارهای خارج از چارچوب اخلاقی و انواع فحاشی‌ها در فضای نامحدود اینترنت هستیم و همین فضاهای مجازی غیرقابل کنترل باعث شده به تصویرکشیدن رفتارهای زشت، رفته رفته عادی و به قول روانشناسان سبب «خوگیری» افراد شوند. بروز برخی نشانه های اختلالات روانی و افسردگی در کودکان امروزیفرشاد رضایی، روانشناس: بر خلاف تصور عموم، پژوهش‌ها نشان می‌دهد که کودکان دهه جدید در زمینه توانایی‌های فیزیکی و به لحاظ هوش غیرکلامی از کودکان دهه‌های قبل ضعیف‌تر هستند. متأسفانه امروزه شاهد این اتفاق هستیم که کودکان و نوجوانان به لحاظ رفتاری چارچوب پذیر نیستند و نه تنها قبح برخی رفتارهای منفی ریخته بلکه حتی تبدیل به نوعی رفتار افتخارآمیز هم شده‌اند! به عنوان مثال رفتار ناهنجاری مثل خط انداختن روی بدن، به دلایل مختلف از جمله شکست عشقی به نوعی در بین دانش‌آموزان مد شده و شاهد عکس‌های گوناگونی در فضای مجازی از تیغ زدن قسمت‌های مختلف بدن­شان در صفحات اینستاگرام هستیم. این اتفاق قطعاً نشانه‌ای از بروز اختلال روانی و افسردگی است. حذف بازی­ های گروهی مبتنی بر مهارت های بدنی به خاطر وجود فضای مجازی هر­چه پیش­تر آمده­ایم و بخصوص با ظهور فضای مجازی در سال‌های اخیر، کمتر شاهد بازی کودکان در کوچه‌ها هستیم و بچه‌ها دیگر تمایل چندانی به بازی‌های گروهی مبتنی‌بر مهارت‌های بدنی‌شان ندارند. اعتقاد عمومی بر این است که کودکان دهه شصت و قبل از آن، بیشتر از حالا بچگی می‌کردند. نسل­‌های قبلی در سنین کودکی خود برای پر کردن زمان خالی و اوقات فراغت، بیشتر به بازی‌های دسته جمعی در حیاط و کوچه و همچنین بازی­‌هایی که بر پایه مهارت‌های بدنی بود، رو می‌آوردند.- وابسته شدن به فضای مجازی و دور شدن از جمعهومن اهرامی، کارشناس فضای مجازی: دنیای مجازی شبیه به یک سیاه چاله است که انسان را به سوی خود می­کشد این جاذبه موجب شده تا بشر امروز در این دنیای خیالی به دنبال پاسخ به نیازها و رسیدن به رویاهایش باشد، همین امر موجب شده تا بشر امروز بیش از پیش به این دنیای خیالی وابسته شود و عملا از جمع کناره­گیری کند. پاسخ سئوال 6 –توصیه کارشناسان در مواجهه با آسیب های فضای مجازی به خانواده ­ها چیست؟- رعایت اصل میانه روی در استفاده از اینترنتاز آن جایی که هر چیزی از جمله اینترنت می‌تواند به طور بالقوه اعتیاد آور باشد توصیه کارشناسان این است که بهتر است میانه‌روی را رعایت کنید. یکی از ساده‌ترین راه‌های جلوگیری از بروز این مشکل محدود کردن مدت زمان استفاده از اینترنت است. از آن جایی که این موضوع از اهمیت ویژه ای برخوردار است بهتر است یک تایمر برای خود تنظیم کنید تا به شما یادآوری کند که نباید بیشتر از چند ساعت در دنیای اینترنت باشید. مراجعه به پزشک در صورت مشکل جدی در خصوص استفاده بی رویه از اینترنت چنانچه کودکان و نوجوانان به مرحله­ای رسیده‌اند که اینترنت را به خواب و غذا ترجیح می‌دهند و کار و مسؤلیت‌های روزمره خود را به خاطر آن عقب می اندازند، متاسفانه باید بدانید که مشکل جدی است و لازم است با پزشک مشورت کنید. اهمیت نحوه استفاده از فضای مجازی بابک وزیری، متخصص روانشناسی رفتاری: نوع استفاده از فناوری نوین بسیار مهم است، هیچ چیزی در ذاتش بد نیست زیرا همانطور که چاقو می تواند جان یک انسانی را نجات دهد به راحتی می تواند جانی را بستاند، مهم نحوه استفاده از ابزارها هستند. -پژوهش خبری صدا و سیماپژوهشگر: مهدی ناجی ]]> اخبار علمی و فناوری Sun, 13 Nov 2016 05:21:56 GMT http://migna.ir/vdcjhyet.uqehhzsffu.html الفبای حضور در فضای مجازی http://migna.ir/vdcdkz0s.yt0n56a22y.html پیش از ...... پیش از نوشتن و قلم به دست گرفتن ابتدا به مدرسه می رویم تا الفبای نگارش را فرابگیریم، پیش از رانندگی ابتدا علائم راهنمایی و رانندگی و نحوه کنترل خودرو را آموزش می بینیم، پیش از حضور در اجتماع سعی داریم خود را با آداب اجتماعی عجین کنیم، پیش از حضور در یک جلسه رسمی تلاش می کنیم ادبیات حضور در یک فضای رسمی کاری و حتی نوع کلام و زبان بدنمان را کنترل کنیم، پیش از انتخاب رشته تحصیلی ابتدا در خصوص گزینه مورد علاقه مان تحقیق می کنیم، برای استفاده از وسایل مختلف به خصوص کار با وسایل برقی ابتدا کاتالوگ آن را مرور می کنیم تا بدانیم چطور صحیح از آن وسیله بهره ببریم، پیش از ....بله مثال های بسیاری وجود دارد که می توان از پیشوند "پیش از" برای آن استفاده کرد و این بدان معناست که حتما مقدمه ای برای آن متصور است. خوب است رویه ای را برای خودمان آغاز کنیم و از این پس همیشه برای مواجهه با هر ابزار جدید با این سوال پیش برویم که نحوه استفاده صحیح چیست؟ رفتار صحیح برای بهره مندی از ابزار جدید چگونه تعریف شده است؟ چگونه از ابزار جدیدی که به دستمان رسیده استفاده کنیم تا آسیبی به ما نرسد؟ ماهیت این ابزار چیست؟ یادمان باشد هر ابزاری در هر دسته ای برای استفاده که تولید می شود حتما ماهیت و کاربردی مشخص دارد پس پیشنهاد می شود برای استفاده از وسیله جدیدی در ابتدا کمی راجع به آن تحقیق کنید و نسبت به هیچ چیزی بی تفاوت نباشید. حال بر می گردیم به موضوع اصلی گزارش که در بستر ابزار موبایل های هوشمند رخ می دهد، بله همان فضای مجازی که گستره وسیعی دارد و تنها به اینترنت و شبکه های اجتماعی و چند خرید آنلاین ختم نمی شود اما در ابتدای این سلسه گزارش ها قرار است در خصوص الفبای حضور در شبکه های اجتماعی سخن بگوییم. در چند پارگراف بالاتر گفته شد که همه ما تلاش می کنیم پیش از انجام هر کاری ابتدا اصول و الفبای آن را فرابگیریم و حالا قرار است چند نکته کاربردی را در خصوص نحوه حضور صحیح در شبکه های اجتماعی با شما در میان بگذاریم.دوستداران شبکه های اجتماعی بخوانند 1. در ابتدا رسانه ای که قرار است از آن استفاده کنید را بشناسید بر اساس نیاز و متناسب با ویژگی ها از آن رسانه اجتماعی بهره ببرید، به یاد داشته باشید قرار نیست هر رسانه ای که وجود دارد در ان عضو باشیم و در آن به تعامل با دیگران بپردازیم حتی اگر جمعیت زیادی از آن شبکه استفاده کنند. 2. همانطور که در فضای حقیقی مراقب خود هستید و اطلاعات خود را در اختیار هر شخصی قرار نمی دهید امنیت اطلاعات خود را در این فضا که با ابزارهای غیر قابل تصوری رصد می شود جدی بگیرید حتی مراقب عکس های پروفایل خود باشید و سعی کنید هر اطلاعاتی را در این فضا رد و بدل نکنید. 3. معاشرت مجازی نیز همانند معاشرت حقیقی آدابی دارد، درست است که در این فضا که گویا ساحت دوم زندگی ماست رو در رو با افراد در ارتباط نیستیم اما باید بسیاری از آداب حقیقی را در این فضا پا بر جا بدانیم، هر کلمه و استیکری را به کار نبرید و برای خودتان در این فضا شخصیتی بالاتر از فضای حقیقی در نظر بگیرید. 4. یادتان باشد در این فضا هیچگاه احساسات، لحن و رفتار شما آنگونه که مد نظرتان هست منتقل نمی شود، پس مراقب باشید در ارتباط با دیگر افراد جملات، عکس ها و استیکرهایی را به کار نبرید که سوء تفاهم بوجود آید زیرا افراد متناسب با سن و سواد و اطلاعات و ... برداشت های متفاوتی از عکس العمل شما خواهند داشت. 5. در انتخاب گفتگوهایتان با افراد مختلف وسواس به خرج دهید، در اصطلاح قرار نیست سلام هر فردی را علیک بگویید، دوستانتان را با حساسیت خاصی انتخاب کنید حتی در مجازی بیشتر مراقبت کنید. 6. در این فضا اطلاعات زیادی رد و بدل می شود و به اندازه‌ای حجم اطلاعات بالاست که حتی به شما اجازه فکر کردن راجع به صحت و سقم آن داده نمی شود و گاه این اطلاعات به زیبایی به رشته تحریر درمی آیند تا فقط به دست شما منتشر شوند، پس مراقب مغالطه رسانه ای و شیطنت های آنها باشید، با فراگیری تکنیک های اقناع مخاطب و منطق و تفکر می توانید خود را از غرق شدن در این سیل جاری نجات دهید. 7.  رژیم بگیرید!، سعی کنید برای استفاده از این فضا در زمان مناسب رژیم اینترنتی برای خود در نظر بگیرید، قرار نیست تمام وقت ارزشمند خود را در این فضا که اعتیاد آور است بگذرانید، با طراحی یک رژیم معقول در این فضا به طرز صحیحی حضور داشته باشید، اطلاعات مفید رد و بدل کنید، تحت تاثیر قرار نگیرید و اثرگذار باشید. 8. به جوانان خوش فکر ایرانی اعتماد کنید و در انتخاب گزینه های ایرانی شک نکنید، به نرم افزارها و شبکه های اجتماعی ایرانی به چشم یک کالای ایرانی نگاه کنید و در کمپین های حمایتی خود این ابزار را هم قرار دهید، بی شک در این شبکه ها امنیت و اخلاق بیشتر از شبکه های خارجی تامین میشود. 9. در این فضا فعال باشید نه منفعل، یعنی در هر مقامی هستید با تحقیق و اثرگذار در این فضا حضور پیدا کنید، وقتی برای استفاده از هر ابزاری تحقیق کنید یک شهروند با سواد در هر زمینه ای هستید و به قولی با هر بادی نمی لرزید. 10. همه ما باید یادمان باشد که چه در فضای حقیقی و چه در فضای مجازی خدا ما را می بیند، پس مراقب حرفها، انتشار مطالب، حرکات و سکنات خود باشیم.و در پایان؛ می توانیم تلاش کنیم تا در زمین خودمان با همه نواقص بازی کنیم زیرا زمین طراحی شده توسط غیر خودی هرچه باشد فرمانش به دست طراحی خارجی می چرخد و این فضا را آنطور که خود بخواهد هدایت می کند، یادمان نرود در این فضای خارجی از هر جهت که نگاه کنیم شاید در ظاهر پیرور باشیم اما در باطن بازنده ایم، تولید ایرانی را باور داشته باشیم و کمک کنیم تا رشد کند.- عاطفه بیات باشگاه خبرنگاران ]]> اخبار علمی و فناوری Thu, 10 Nov 2016 09:30:04 GMT http://migna.ir/vdcdkz0s.yt0n56a22y.html فعالیت زیاد در شبکه‌های اجتماعی باعث افسردگی میشود http://migna.ir/vdcf1xdm.w6d1tagiiw.html میگنا: دکتر برایان پریماک، محقق پروژه تحقیقاتی و مدیر مرکز تحقیقاتی پیتز در ارتباط با رسانه‌ها، تکنولوژی و سلامت، می‌گوید، «از آنجاکه شبکه‌های اجتماعی به بخش بسیار مهمی از روابط انسانی تبدیل شده است، برای متخصصین درمان‌های بالینی که با جوانان سروکار دارند، خیلی مهم است که توازن بین مصرف مثبت و مصرف مشکل‌زا را درک کنند.» دکتر پریماک و تیم تحقیقاتی او روی ۱۷۸۷ فرد بزرگسال امریکایی بین ۱۹ تا ۳۲ ساله تحقیق کردند و در پرسشنامه‌هایی که به شرکت‌کننده‌ها داده شده بود درمورد جزئيات استفاده از شبکه‌های اجتماعی سوال شده بود. سپس پاسخ‌های پرسشنامه‌ها با یک ابزار ارزیابی برای افسردگی تطبیق داده شد. شبکه‌های اجتماعی سوال‌شده در پرسشنامه عبارت بودند از: Facebook، Youtube، Twitter، Instagram، Google Plus، Snapchat، Tumblr، Pinterest، Vine، LinkedIn براساس نتیجه پرسشنامه‌ها، شرکت‌کننده‌ها ۶۱ دقیقه در روز از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند و به طور متوسط ۳۰ مرتبه در هفته به رسانه‌های اجتماعی مختلف سر می‌زنند. نکته هشداردهنده در این تحقیق این بود که یک چهارم این افراد جزء افراد با شاخص افسردگی بالا طبقه‌بندی شده بودند. در این تحقیق ارتباط قابل‌توجه و خطی بین استفاده از شبکه‌های اجتماعی و افسردگی دیده شد، چه بر مدت زمان استفاده از این شبکه‌ها باشد یا دفعات سر زدن به آنها. درمقایسه با شرکت‌کننده‌هایی که دفعات کمتری به شبکه‌های اجتماعی سر می‌زدند، شرکت‌کننده‌ایی که از رسانه‌های اجتماعی با دفعات بیشتر در روز استفاده می‌کردند، ۲٫۷ مرتبه احتمال افسردگی داشتند. و در مقایسه با آنهایی که مدت زمان کمتری در روز در این شبکه‌ها وقت می‌گذراندند، آنهایی که زمان کلی بیشتری را صرف این شبکه‌ها می‌کردند، ۱٫۷ مرتبه بیشتر در خطر افسردگی بودند. محققان همچنین سایر عوامل احتمالی افسردگی ازجمله سن، جنسیت، نژاد، وضعیت تاهل، شرایط زندگی، سطح تحصیلات و درآمد را نیز در این تحقیق لحاظ کردند. یکی از نویسندگان این تحقیق می‌گوید، این احتمال وجود دارد که افراد افسرده برای پر کردن خلاء درونی خود از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. ولی استفاده از شبکه‌های اجتماعی خود می‌تواند منجر به افسردگی شود و این نیز متعاقباً به استفاده بیشتر از این شبکه‌ها می‌انجامد. ولی چرا استفاده زیاد از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند منجر به افسردگی شود؟ این تحقیق توضیح می‌دهد که قرارگیری در معرض نمایش همسالان از خود در این شبکه‌ها، احساس حسادت را در افراد ایجاد می‌کند و باعث می‌شود تصور کنند که دیگران همه زندگی‌های بهتر و شادتری نسبت به آنها دارند. افرادیکه در فعالیت‌های بی‌معنی‌تری در شبکه‌های اجتماعی شرکت می‌کنند باعث می‌شود که تصور کنند که وقت خود را تلف می‌کنند. همچنین استفاده بیشتر از این شبکه‌ها احتمال آزار و اذیت‌های اینترنتی را افزایش می‌دهد که این هم خود می‌تواند منجر به افسردگی در فرد شود. و شبکه‌های اجتماعی «اعتیاد به اینترنت» را افزایش می‌دهد که یک وضعیت روحی-روانی مرتبط به افسردگی است. یکی از امیدهای این تحقیق تشویق متخصصین برای سوال کردن از بیماران مبتلا به افسردگی درمورد استفاده از شبکه‌های اجتماعی حین ارزیابی آنها است. و یافته‌های این تحقیق می‌تواند بعنوان پایه و اساسی برای تاثیر شبکه‌های اجتماعی بر مشکلات سلامت عمومی در نظر گرفته شود. شرکت‌های بسیاری از این شبکه‌های اجتماعی در کمک به افرادی که به نظر افسرده می‌آیند، فعالیت دارند. مثلاً اگر کاربری کلمه “depressed” (افسرده) یا “suicidal” (خودکشی) را روی شبکه Tumblr جستجو کند، منابع بسیار مفیدی برای او نشان داده خواهد شد و از فرد پرسیده خواهد شد که مشکلی دارد یا خیر. فیسبوک هم به کاربران این امکان را می‌دهد که نوشته‌های دیگران که حالت‌هایی از افسردگی در خود دارد را با فشردن فلش پایین «من تصور می‌کنم این نباید روی فیسبوک قرار گیرد» > «تهدیدآمیز، خشونت‌آمیز یا متمایل به خودکشی است» > «یک مورد را انتخاب کنید…» > ارائه کمک یا پشتیبانی با گفتن اینکه کنارش هستید، درخواست کمک یا صحبت درمورد آن با فردی مورداعتماد یا درخواست از فیسبوک برای بازنگری آن متن و ارائه پشتیبانی. فیسبوک می‌داند که شبکه اجتماعی آن تاثیر قابل‌ملاحظه‌ای بر روحیه کاربرانش دارد. بعنوان مثال، دانشمندان اطلاعات فیسبوک در سال ۲۰۱۲ یک آزمایش بسیار بحث‌برانگیزی بر رفتارهای انسانی انجام دادند که در آن صفحه اخبار ۶۸۹،۰۰۳ کاربر مورد ارزیابی قرار گرفت که در این ارزیابی یا کلیه پُست‌های مثبت یا کلیه پُست‌های منفی برداشته شد تا ببینند بر روحیات کاربران دیگر اثر می‌گذارد یا خیر. این آزمایش همانطور که انتظار می‌رفت پیش رفت. کاربرانی که محتویات منفی‌تر ملاحظه می‌کردند، خودشان هم محتویاتی منفی به اشتراک می‌گذاشتند و برعکس. این تنها تحقیق انجام گرفته درمورد تاثیر شبکه‌های اجتماعی بر افسردگی نبوده است. سال گذشته، تحقیقی در ژورنال روانشناسی اجتماعی و بالینی که توسط محققان دانشگاه هوستون انجام گرفت، مشخص کرد که افزایش استفاده از فیسبوک با علائم افسردگی در ارتباط است و به یک پدیده روانشناختی به نام «مقایسه اجتماعی» منجر می‌شود. در آگوست ۲۰۱۳، محققان دانشگاه میشیگان نیز تحقیقی به نام «استفاده از فیسبوک زوال سلامت فردی را در جوانان به دنبال دارد» منتشر کردند که در آن نتیجه‌گیری شد که هر چه افراد طی یک دوره بیشتر از فیسبوک استفاده کنند، میزان خوشحالی‌شان کاهش می‌یابد. در تحقیق دیگری که در سال ۲۰۱۴ به نام «عواقب احساسی فیسبوک: چرا فیسبوک منجر به بدتر شدن حال ما می‌شود و چرا باز از آن استفاده می‌کنیم» در دانشگاه اینسبرگ در اتریش انجام گرفت و مشخص کرد که فعالیت در فیسبوک تاثیری منفی بر حال و روحیه کاربران آن دارد. تحقیقات بسیار بیشتری دیگری هم در سایر دانشگاه‌ها در این زمینه انجام گرفته است که همه مصرف زیاد شبکه‌های اجتماعی را با افسردگی مرتبط دانسته‌اند. اما اگر تصور می‌کنید مصرف زیاد شبکه‌های اجتماعی در شما هم باعث احساس افسردگی شده است، چه باید بکنید؟ به شدت توصیه می‌شود که با یک متخصص روانشناس در این زمینه صحبت کنید. همچنین استفاده از این شبکه‌ها را تا حد امکان پایین بیاورید و سعی کنید آن را با فعالیت‌هایی مثبت‌تر جایگزین کنید.      مردمان ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Tue, 08 Nov 2016 20:55:14 GMT http://migna.ir/vdcf1xdm.w6d1tagiiw.html علائمی که نشان می دهد فرزندتان اختلال اینترنتی دارد http://migna.ir/vdchz-nx.23n6vdftt2.html با پیشرفت فناوری اطلاعات، اینترنت و به دنبال آن شبکه های اجتماعی جزء جدانشدنی زندگی این روزهای بسیاری از نوجوانان شده است. شبکه های اجتماعی مجازی فواید زیادی دارند اما آسیب های ناشی از آن همچنان گریبان گیر نوجوانان و خانواده‌های آنها را می گیرد.  شاید شما هم جز والدینی هستید که نگران استفاده مکرر اینترنت به وسیله فرزندتان و صرف وقت وی در فضای مجازی باشید و از تلاش برای کنترل خشونت های ناشی از آنان ناامید شده باشید.   امروزه بازی‌های کودکانه و نحوه ارتباط با دوستان در کودکان و نوجوانان دچار تغییراتی شده و پرسه زدن نوجوانان به طور مداوم در اینترنت، علاوه بر اتلاف وقت منجر به بروز رفتارهای عجیب و غریب می شود. در این صورت نوجوان پرخاشگر مشکلات رفتاری و یادگیری برخلاف یک نوجوان عادی را از خود بروز می دهد که باید والدین رفتارهای طبیعی و غیرطبیعی ناشی از استفاده طولانی مدت از اینترنت را مشخص کنند.    درحالی که ممکن است تربیت یک نوجوان پرخاشگر کاری سخت به نظر برسد، روش هایی وجود دارد که شما می توانید با استفاده از آنها به فرزندتان کمک کنید تا آنها را متقاعد به کنترل زمان استفاده از اینترنت کنید.   کنج عزلت گزیدن فاطمه درویشی کارشناس ارشد روانشناسی درباره علائم ابتلا به اعتیاد اینترنتی در نوجوانان اظهارداشت: مانند تمامی انواع اعتیاد ها، اعتیاد اینترنتی نوعی اختلال و بی نظمی روانی و اجتماعی با مشخصه هایی چون بی قراری در زمان دست کشیدن از اینترنت، دروغ گفتن کاربر در مورد میزان استفاده از اینترنت به خانواده، رعشه، اضطراب، اختلالات عاطفی شامل تندخویی و افسردگی و از هم گسیختگی روابط و مناسبات اجتماعی، مشکل در هنگام مطالعه، اندیشه های وسواسی و بی توجهی به سلامت شخصی بروز می کند. همرنگ جماعت نشدن وی افزود: یکی دیگر از معضلات در صورت استفاده بیش از حد اینترنت، بروز رفتارهایی متفاوت با الگو های رایج در جامعه بوده، ازین رو نوع تفکر او با اکثریت افراد جامعه دچار تغییر شده و در نهایت منجر به خدشه دار شدن تحکیم بنیان خانواده و جامعه می شود.  التیام درد در آغوش اینترنت درویشی در زمینه علت گرایش به مصرف بیش از حد اینترنت، عنوان کرد: پناه آوردن به اینترنت برای فرار از مشکلات، باور اشتباه به بهبود اختلالات عاطفی مانند احساس ناامیدی، گناه، اضطراب، افسردگی و ایجاد احساس کاذب رضایتمندی نسبت به خود و جهان اطراف را می توان از دلایل تمایل افراطی به اینترنت دانست.   خطر خودنمایی و رقابت کاذب با دیگران این روانشناس تصریح کرد: شبکه های مجازی به شدت خودنمایی نوجوانان را تحریک می کند که مورد توجه قرار گرفتن در فضای مجازی بخش عمل- پاداش مغز را فعال خواهد می کند و فرد تاحدی از این کار لذت می برد که حاضر است برای بدست آوردن تاییدهای بیشتر، هزینه‌های گزاف و اضافه می کند.    وی عنوان کرد: تعارض ارزش ها یکی دیگر از مسایلی است که موجب کاهش پایبندی به ارزش های خانوادگی می شوند که در فضای مجازی امکان دسترسی به حجم بالایی از اطلاعات و مفاهیم غیراخلاقی، نژادپرستانه، خشونت آمیز و معضل جهانی بهره کشی جنسی را فراهم و به شدت تهدید می کند.   قطع ارتباط صمیمانه با خانواده  محمد نوذری کارشناس ارشد روانشناسی و مشاوره اظهارداشت: استفاده زياد از اينترنت و شبکه‌های مجازی با پيوند ضعيف اجتماعی مرتبط بوده و كاربرانی كه حجم زیادی از زمان خود را در اینترنت صرف می کنند، به طور قابل ملاحظه‌ای با والدین و دوستان‌شان ارتباط کمتری دارند و واضح است که نوجوان به دنبال صرف وقت در فضای مجازی، زمان و مهم تر از آن حوصله کافی برای ارتباط واقعی با خانواده و دوستان خود را نخواهد داشت.    تخریب ساختار مغزی این کارشناس ارشد روانشناسی در خصوص تأثیرات مخرب استفاده افراطی از اینترنت بر روی ساختار مغزی نوجوانان تصریح کرد: نوجوانانی که در استفاده از اینترنت افراط می‌کنند، دچار اختلال تحلیل ماده‌ی خاکستری مغز می‌شوند،   وی ادامه داد: این اختلال می‌تواند بر روی تمرکز و حافظه افراد تأثیر نامطلوبی به جا بگذارد، همچنین قدرت تصمیم‌گیری و تعیین هدف برای زندگی نیز در این افراد دچار اختلال می شود که تحلیل بافت خاکستری مغز می‌تواند با کاهش توانایی کاربران در جلوگیری از بروز احساسات، در آنها ناهنجاری‌های رفتاری به وجود آورد. غرق شدن در منجلاب تکنولوژی و خطر ابتلا به افسردگی نوذری با بیان اینکه افرادی که بیش از دیگران در اینترنت وقت می گذارند بسیار مستعد افسردگی هستند، عنوان کرد: این دسته از افراد بهتر است این هشدار را جدی گرفته و چندروز ارتباط خود را با فضای مجازی قطع کنند و برنامه ای تفریحی مانند یک سفر چندروزه بدون اینترنت برای خود بریزند.    بروز وسواس فکری و عملی این روانشناش عنوان کرد: چک کردن مداوم و بی هدف پست الکترونیکی و شبکه های مجازی، مشغولیت های ذهنی بسیاری به وجود می آورد که منجر به وسواس فکری، عملی و اختلال در زندگی و کاهش آرامش فرد شده و دیگر از علاقه‌مندی های گشته خود لذت نمی برد.   نوذری یادآور شد: به غیر از افرادی که بخش عمده زندگی شغلی آنها مرتبط با فضای مجازی است و فعالیت مفید در آنجا دارند، برای چک کردن شبکه ها در روز، ساعات و تعداد مشخصی(مثلا 3 بار در روز) تعیین کنید.   وی افزود: اگر خانوادگی به اعتیاد اینترنت مبتلا هستید، یک قرار خانوادگی و دوستانه توصیه باشید تا ساعاتی را بدون اینترنت و تلفن همراه در کنار خانواده سپری کنید.   جامعه مدرن روش های سنتی نمی خواهد وی ادامه داد: والدین باید پیامدهای منفی استفاده بیش از حد از اینترنت و آسیب‌های اخلاقی ناشی از آن را به فرزندان خود بازگو کرده و استفاده صحیح را آموزش دهند تا با هدف گذاری و ریختن برنامه ای منسجم در ابعاد مختلف (آموزشی، اجتماعی یا ورزشی و...) بتوانند نوجوان را به عزت نفس واقعی برسانند.   پیشرفت تکنولوژی، اینترنت و آثار مخرب آن به دنبال استفاده نادرست بر کسی پوشیده نیست و از مسائلی که در فضای خانه ها مشکل آفرینی می کند و حتی روابط والدین و فرزند نوجوان را تحت الشعاع قرار می دهد استفاده نامناسب از اینترنت در نوجوانان و بروز رفتارهای عجیب و غریب است که کنترل نوجوانان از سوی خانواده ها کافی نیست و با پیروی از راهکار های ارائه شده می توان از بروز رفتارهای خشونت آمیز در نوجوانان به طرز چشمگیری جلوگیری کرد.-باشگاه خبرنگاران ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Fri, 30 Sep 2016 05:22:01 GMT http://migna.ir/vdchz-nx.23n6vdftt2.html چرا یک میلیون ایرانی، مشتری سایت‌های مستهجن هستند؟ http://migna.ir/vdchmknx.23n66dftt2.html فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی و انواع و اقسام سایت‌ها امروز به بخشی از زندگی ما تبدیل شده‌اند. کدامیک از ما هست که روزانه سری به این سایت‌ها یا شبکه‌های اجتماعی نزند؟ به هر حال باید پذیرفت این شبکه ها و سایت ها، آنقدر گسترده شده‌اند که هر کدام از ما در طول روز سری به آنها می زنیم. علت مراجعه به این سایت ها و شبکه ها هم برای هر فردی، بسته به کارش، علایقش و میزان فراغتش متفاوت است. برخی از فضای مجازی صرفا برای کار استفاده می کنند، برخی می خواهند اطلاعات عمومی بگیرند، برخی دیگر فقط پیام هایشان را چک می کنند و برخی هم از آن برای ارتباط با دیگران استفاده می کنند.  فضاهای مجازی هم مثل هر پدیده دیگری می تواند هم کارکرد مفید داشته باشد و هم مضراتی به همراه داشته باشد. یکی از مضرات فضاهای مجازی، کارکردهای اروتیک و مستهجن است. به هر حال باید پذیرفت که تعداد افرادی که با این دید سراغ سایت ها و کانال های مستهجن در فضاهای مجازی می روند، کم نیست.   آمارهای قابل تامل همین چند روز قبل بود که مدیر موسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران با اشاره به استفاده جوانان ایرانی از فضای مجازی، گفت: در سال های گذشته بیش از یک میلیون کاربر ایرانی از سایت‌های غیر اخلاقی بازدید کرده اند.   آنطور که مهر گزارش کرده بود، محمدمهدی فتوره‌چی در نشست «شبکه های مجازی، دانشگاه و سیاست های فرهنگی» با اشاره به استفاده جوانان ایرانی از فضای مجازی، گفت: در ایران جوانان دنبال دوست ?یابی و تعاملات مجازی هستند.   در این نشست محمد آقاسی، مدیرعامل موسسه افکار سنجی دانشجویان ایران هم اعلام کرده بود طبق نظرسنجی صورت گرفته ۵۳ درصد مردم عضو شبکه های اجتماعی هستند و تلگرام بیشترین محبوبیت را دارد که چیزی برابر ۲۸ میلیون نفر را شامل می شود. به گفته او از هر ۱۰۰ مرد ایرانی ۵۵ نفر و از هر ۱۰۰ زن ایرانی ۵۱ نفر عضو شبکه های اجتماعی هستند.   مراحل اعتیاد به پورنوگرافی اما استفاده از فضاهای مجازی برای دیدن فیلم ها یا عکس های مستهجن چه تبعاتی می تواند داشته باشد؟ پژوهشگران ۵ مرحله را برای افرادی که مشتری سایت های مستهجن هستند، برمی شمرند. نخست، مرحله مواجهه است که در آن بیشتر افراد معتاد به پورنوگراف، دیدن و تماشای فیلم های مستهجن را از سنین پایین شروع کرده اند. سپس مرحله اعتیاد آغاز می شود که در این مرحله فرد مبتلا، تمایل شدیدی به دیدن و تماشای تصاویر مستهجن پیدا می کند و اجتناب از آن غیرممکن می شود.   سوم مرحله افزایش است که در این مرحله، میزان تمایل به دسترسی افزایش می یابد و بیمار نمی تواند از آن دست بکشد. چهارم مرحله حساسیت زدایی است که در آن بیمار، با مشاهده فیلم و تصاویر مستهجن مانند اوایل تحریک نمی شود، بنابراین تلاش می کند با استفاده بیشتر و متنوع تر از مواد پورنوگراف به حساسیت اولیه دست یابد، این در حالی است که دیگر چنین اتفاقی نمی افتد. در نهایت مرحله آخر که مرحله عمل است و در آن فرد از دنیای مجازی پورنوگراف خارج می شود و در عالم واقعیت به انجام اعمال پورنوگرافیک وارد می شود.   تابوی مسائل جنسی در خانواده ها دکتر بهروز بیرشک، روانشناس و استاد دانشگاه در تحلیل این موضوع می‌گوید: اکنون با تغییراتی که در فضای مجازی صورت گرفته، شاهدیم شبکه هایی مثل تلگرام میلیون ها نفر عضو دارند.   او ادامه می دهد: از طریق این شبکه در فضای مجازی اطلاعات خوبی می توان به دست آورد، اما تلگرام هم مثل هر سایت دیگری در فضای مجازی می تواند معضلاتی ایجاد کند.   این روانشناس بیان می کند: در سال های اخیر دولت خیلی تلاش کرده که سایت های مستهجن و شبکه‌های مبتذل را فیلترینگ یا محدود کند اما فیلترینگ همه این فضاها میسر نیست. چند سال قبل هم در آماری که به واسطه جستجو در گوگل بود، اعلام شده بود بیشترین جستجوی ایرانی‌ها کلیدواژه‌هایی در زمینه مسائل جنسی است. البته در آن آمار مشخص نشده بود که سن اشخاص چقدر است و یا جنسیت افراد به چه شکل است، اما می‌توان حدس زد این‌ها بیشتر نوجوانان پسر هستند که به دنبال این مسائل می روند.   دکتر بیرشک ادامه می‌دهد: شاید بخشی از این اتفاق را بتوان این طور توجیه کرد که نوجوانان پسر با توجه به سن و سال خود و جنبه های فرهنگی سراغ این سایت‌ها می‌روند. آنها از لحاظ تماس با جنس مخالف در مرحله ای هستند که احساس می کنند محدودیت دارند و بسیاری از آن ها نمی توانند این احساس محدودیت را مطرح کنند. هنوز هم برای خیلی از خانواده‌ها صحبت از این مسائل به نوعی تابو تلقی می‌شود.   او عنوان می کند: چنین آماری می‌تواند منبعی باشد که به این موضوعات توجه کنیم. کشف اطلاعات در فضای مجازی یک بحث است، اما گاهی دیدن عکس‌ها و فیلم های مبتذل در فضای مجازی باعث افزایش تحریک پذیری می‌شود و این موضوع باعث ارضای افراد به شکل غیر عادی و غیرطبیعی می شود. همین امر می تواند اضطراب افراد را بیشتر کند، افسردگی در آن ها را افزایش دهد که با خود بگویند چرا من این کار را می کنم و دیگران نمی کنند؟ چرا من نمی توانم خودم را کنترل کنم.   این استاد دانشگاه با بیان اینکه برخی افرادی که به سایت‌های مستهجن می روند، احساس نیاز روانی می کنند و نه صرفا نیاز فیزیولوژیک، ادامه می‌دهد: صرفا فیلترینگ نمی‌تواند به حل این مشکل کمک کند. جنبه های فرهنگی موضوع هم باید در نظر گرفته شود و باید در این زمینه به افراد آموزش داده شود.   او مي‌افزايد: نوجوانی اوج احساس و تغییرات فیزیولوژیک است و این موضوعات برای همه جوامع وجود دارد، حال در جوامعی که ارتباطات آزاد جنسی وجود دارد افراد کمتر سراغ جستجوی این مسائل در فضای مجازی می روند.   دور شدن از واقعیت های زندگی   برای پیگیری بیشتر تاثیرات مخرب دیدن فیلم های مستهجن در نوجوانان سراغ دکتر مهدی تهرانی‌دوست، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران رفتیم. او مي‌گوید: قطعا مشاهده این سایت‌های مستهجن تبعاتی دارد. در خارج از کشور معمولا چنین سایت‌هایی محدودیت سنی دارند و نوجوانان اجازه ندارند آن ها را ببینند.   او ادامه مي‌دهد: گذراندن وقت در فضای مجازی، هم مشغله فکری نوجوانان را زیاد می کند و هم باعث دور شدن آنها از واقعیات زندگی می شود و نیز می تواند باعث تخریب رفتارهای جنسی و احساسات جنسی نوجوان شود.   این فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان می‌افزاید: رفتن نوجوان به سایت‌های مستهجن ممکن است باعث شود او مسیر منطقی و معقولی را که باید در آن قرار بگیرد، نتواند سپری کند. بنابراین هرگز توصیه نمی شود نوجوانان وقت خود را با گذراندن در فضای مجازی و بخصوص این سایت ها سپری کنند. منبع: سلامت آنلاین ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Mon, 19 Sep 2016 13:02:18 GMT http://migna.ir/vdchmknx.23n66dftt2.html چه کسانی بیشتر به موبایل معتاد می شوند؟ http://migna.ir/vdchqznx.23n6wdftt2.html شما چند بار در طول روز گوشی هوشمندتان را چک می کنید؟ بر اساس تحقیقی که به تازگی انجام شده مردم معمولی آمریکا به طور متوسط هر شش و نیم دقیقه یک بار گوشی هوشمند خود را چک می کنند یا به عبارتی دیگر 150 بار در طول روز این کار را انجام می دهند. البته برخی تحقیقات دیگر نشان می دهد که بررسی گوشی در طول شبانه روز از 300 بار هم تجاوز می کند. قضیه برای قشر جوان اما بسیار حادتر است؛ 53 درصد افراد بین 15 تا 30 ساله بسیار زودتر و بیشتر خودشان را تسلیم گوشی های هوشمندشان می کنند. این آمار نشان می دهد که بیشتر این افراد به گوشی های هوشمند خود اعتیاد پیدا کرده اند. دانشمندی آمریکایی که حدود 20 سال روی اعتیاد به خرید کردن افراد تحقیق کرده است، می گوید می تواند به خوبی تشخیص دهد که چه موقع تمایلات افراد جنبه غیرعادی پیدا می کند و برای سلامتی شان مضر می شود. بر اساس آمار موجود بین 80 تا 90 درصد مردم موقع رانندگی از گوشی های هوشمند خود استفاده می کنند که از نظر این محقق به نوعی گویای نوعی از اعتیاد است که برای سلامتی زیان آور است. گوشی هوشمند و اعتیاد بر اساس آمار موجود در آمریکا، دلیل وقوع 6 هزار تصادف رانندگی منجر به مرگ و 9 میلیارد دلار خسارت جانبی در سال به استفاده از گوشی هوشمند در هنگام رانندگی بر می گردد؛ بنابراین روشن است که این نحوه اعتیاد به گوشی ها کاملا اشتباه و برای انسان زیان آور است. علاوه بر این، پروفسور «ای رابرت»، استاد دانشگاه، معتقد است که بیشتر حواس پرتی دانشجویانش در هنگام تدریس نیز به استفاده از گوشی ها بر می گردد. اما چرا مردم جان خود و دیگران را برای گرفتن سلفی به خطر می اندازند؟ این همیشه برای ما سوال بوده که آیا کسانی هستند که به خاطر نوع شخصیت شان بیش از دیگران به گوشی های هوشمند اعتیاد پیدا کنند؟ آیا تحقیقی انجام شده که نشان دهد افراد با توجه به نوع شخصیت خود تا چه حد امکان دارد در دام اعتیاد به گوشی های هوشمند بیفتند؟ یک تعهد سرگیجه آور در سال 2014 میلادی تحقیقی انجام شد که نشان داد افراد جوان تر زمان بیشتری را با گوشی خود سپری می کنند. نتیجه این تحقیق همچنین مشخص کرد که دانش آموزان کالج های آمریکا روزانه بین 48 دقیقه تا هشت ساعت از زمان خود را با کار کردن با گوشی های هوشمند سپری می کنند. 67 درصد این دانش آموزان حتی هنگام خواب هم گوشی های شان را همره داشتند و آن را در حالت ویبره قرار می دادند و حتی 46 درصد آنها گفته بودند که بدون وجود گوشی های هوشمندشان می میرند. روانشناسان برای درمان مقاومت در برابر اینترنت (گوشی) توصیه هایی ارائه می دهند. شاید باور نکنید اما حتی هنوز هم کسانی هستند که دوست ندارند توسط گوشی های هوشمند احاطه شوند و سعی می کنند تا حد ممکن از استفاده از این گوشی ها اجتناب کنند. این افراد کسانی را که به گوشی های هوشمند معتاد شده اند دیده و دریافته اند که آنها کنترل خود را از دست داده و اراده خود را به گوشی های شان سپرده اند. برخی از مشخصه های اصلی فرد معتاد به گوشی، سکوت، خوشی، مقاومت کردن و دوری گزیدن از سایر افراد اجتماع است که توسط محققان شناسایی شده اند. برای آن که بفهمیم چه چیزی موجب می شود افراد نسبت به اعتیاد گوشی های موبایل مستعدتر باشند، بد نیست به کتاب پروفسور ای رابرت به نام «بیشتر از یک چیز خوب» نگاهی بیندازیم. وی می نویسد: «پروفسور جیمز رابرت با دو همکار خود به نام های کریس پالیگ و کریس مانولیس تحقیق پیمایشی را کلید زدند تا بفهمند افراد یا شخصیت ها و ویژگی های مختلف تا چه اندازه کمتر یا بیشتر به گوشی های هوشمند خود معتاد می شوند. این سه محقق 346 دانشجوی معمولی از کالج های آمریکا را به عنوان نمونه آماری خود انتخاب کردند تا ببینند کدام یک از هفت شخصیت اصلی بیشتر به اعتیاد به موبایل دچار می شوند. در این تحقق این محققان کشف کردند کسانی که ظرفیت کمتری دارند و کسانی که سریع تصمیم می گیرند، بیشتر به گوشی های هوشمند خود اعتیاد پیدا کرده اند. پس در نتیجه اگر شما از تمرکز روی آنچه در اطراف تان هست یا از انجام وظایف خود آزرده هستید، احتمال بیشتری وجود دارد که به دام اعتیاد موبایلی کشیده شوید.» محققان همچنین فهمیده اند که چه زمانی ظرفیت توجه ما پایین می آید. مطالعه ای که در سال 2015 میلادی توسط مایکروسافت انجام شده نشان می دهد متوسط ظرفیت توجه افراد معمولی در حدود 8.25 ثانیه یا کمتر است که این میزان چهار ثانیه از ظرفیت توجه 15 سال پیش انسان ها کمتر است و این موضوع ضمن آن که از نشانه های اعتیاد بشر به گوشی های هوشمند است، خود می تواند موجب تشدید اعتیاد به گوشی نیز بشود. علایم اعتیاد به گوشی هوشمند زمانی که یکی از این ویژگی ها را در خودتان ببینید می توانید بفهمید که احتمال ابتلا به اعتیاد موبایلی در شما افزایش یافته است. اولین نشانه آن بی ثباتی عاطفی است. آدم های دمدمی مزاج احتمال بیشتری دارد که به اعتیاد به دیوایس های سلولوییدی خود کشیده شوند در حالی که انسان های با ثبات، کمتر دچار اعتیاد به موبایل می شوند. افراد دمدمی مزاج به این دلیل بیشتر به اعتیاد به گوشی خود کشیده می شوند که با آن احساس آرامش بیشتری می کنند و برای دقایقی بی خیالی را به کمک گوشی هوشمند خود تجربه می کنند و همین موجب می شود که اعتیاد آنها به گوشی مستحکم تر شود. در واقع بررسی شبکه های اجتماعی و بالا و پایین کردن اخبار برای این تیپ افراد، تنوع طلبی وافر آنها را تسکین داده و ارضا می کند. محققان متوجه شده اند دانشجویان برونگرا که مرتب به فکر میهمانی رفتن و ارتباط برقرار کردن با اطرافیان خود هستند نسبت به افراد درونگرا بیشتر ممکن است که در دام اعتیاد موبایلی گرفتار شوند. محققان همچنین متوجه شده اند که احساس در ارتباط بودن با دیگران بزرگترین عامل احساسی است که مردم را به اعتیاد به گوشی های هوشمندشان می کشاند در حالی که انسان های درونگرا که نیاز کمتری به در ارتباط بودن با دیگران احساس می کنند، احتمال کمتری دارد که به موبایل خود معتاد شوند.       علاوه بر این، به تازگی گزارش شده دانشجویان مادی گرا بیشتر به گوشی های هوشمند خود وابسته هستند. شاید به نظر عجیب برسد اما گوشی های هوشمند این روزها نقش اساسی را در زندگی جوانان و بزرگسالان ایفا می کنند، به گونه ای که اگر در سال های قبل شخصیت افراد به لباس و ماشین آنها ارجاع داده می شد، حالا با توجه به نوع گوشی هر فرد، دیگران در اماکن عمومی شخصیت آنها را داوری می کنند. در واقع گوشی های هوشمند به بهترین نحو بیانگر تناقض درونی تکنولوژی برای ما هستند. گوشی های هوشمند از یک سو بشر را به آرزوهای پیشین خود که امکان برقراری ارتباط با تمام نقاط جهان و بسیاری دیگر از آرزوهای دور و دراز او است رسانده اند و از سوی دیگر انسان را به برده خود تبدیل کرده اند. این دیگر به ما بستگی دارد که چه مسیری را انتخاب کنیم تا از این ابزار بهره سودمندانه ببریم یا به برده آنها تبدیل شویم.- هفته نامه عصر ارتباط - مژگان کریم نیایی ]]> اخبار روان شناسی و روانپزشكی Tue, 30 Aug 2016 20:47:39 GMT http://migna.ir/vdchqznx.23n6wdftt2.html اعتیاد مجـــــــازی http://migna.ir/vdciyzap.t1avu2bcct.html ميگنا: اعتیاد نیازی فیزیولوژیکی و روانی به استفاده اجباری از یک ماده و یا انجام یک عمل است. کارشناسان اعتیاد را به انتشار یافتن انتقال دهنده عصبی دوپامین هورمون مرتبط دانسته اند که وظیفه آن کنترل «پاداش و لذت» مراکز مغز­ی است. همانگونه که اعتیاد به موادی مانند نیکوتین یا مواد مخدر وجود دارد، اعتیاد به فعالیت ­هایی مانند بازی ­های رایانه­ ای هم می تواند وجود داشته باشد. در هر دو اعتیاد پیش گفته شده مکانیسم «پاداش» مغز تقویت می ­شود و این به نوبه خود باعث استفاده مکرر از مواد یا فعالیت­ های پرتعداد و با شدت بیشتر می شود. در این چارچوب پدیده اعتیاد به اینترنت وضعیتی از نوعی وابستگی واقعی در دنیای مجازی است. اعتیاد به اینترنت یا رسانه های چند منظوره (multimedia) برحسب موضوع خاص یا منطقه آن شامل مواردی همچون « اعتیاد به بازی، چت، شبکه های اجتماعی، کلیپ و یا به محتوای جنسی یا پورنوگرافی» است. اعتیاد می تواند سنگین یا سبک باشد. اما حتی اعتیاد سبک هم به علت اختلالی که در یک دوره زمانی معمول زندگی بوجود می­ آورد می تواند خطرناک باشد. اما اگر اعتیاد اولیه درمان نشود به راحتی مغز نیاز به تحریک قوی تر را صادر می­ کند و آستانه لذت اولیه افزایش می ­یابد.   چگونگی تشخیص اعتیاد به اینترنت معتادان به اینترنت معمولا سعی در پنهان کردن اعتیاد دارد. اما شاخص های رفتاری و روانی اعتیاد، مانند افزایش تدیجی زمان گشت و گذار در اینترنت، ناتوانی در نه گفتن، عصبانیت، استرس(­زمانی که گشت و گذار وی توسط فرد دیگر متوقف می شود.)­، گشت و گذار آنلاین در ساعت غیر معمول، کم خوردن و کم خوابیدن و ... می­ شود. از نظر کارشناسان موارد زیر برخی از شاخص های اعتیاد مشکوک است: « افزایش نیاز به زمان گشت و گذار در اینترنت/ رسانه ­های چند منظوره (multimedia)، از دست دادن علاقه به جامعه و انزواطلبی، بی توجهی به بدن و کاهش مهارت های جسمی و فقر حرکتی، کم خوردن یا پرخوری، بی توجهی به بهداشت شخصی، کاهش فعالیت­ های فیزیکی، مشکل در تمرکز، کمبود خواب، قرمزی چشم، احساس از دست دادن زمان، زود رنجی و کم شدن آستانه تحمل و زود عصبانی شدن­» مدیریت فعالیت مجازی کودکان بهترین وسیله برای جلوگیری از اعتیاد مجازی کودکان، مدیریت فعال در خصوص فعالیت آنها با وسایل کامپیوتری است. اینکه مدت زمان معقولی برای استفاده کودک از اینترنت در نظر گرفته شود. دستگاه های دنیای مجازی برای کودکان می تواند به مراتب اعتیاد آورتر باشد. به عنوان مثال، یک بازی ویدئویی سریع همراه با موسیقی و پس زمینه ریتمیک سبب ایجاد محرک­ های قوی در مغز کودک می ­شود و به احتمال زیاد اعتیاد آور­تر از یک بازی آرام است. افرادی که رفتارهای با وسواس فکری - عملی و یا مشکلات عاطفی دارند. این افراد توجه و مراقبت بیشتری در تعیین یک برنامه مناسب برای اینترنت و رسانه های چند منظوره دارند.                                            تصوير -منبع: پژوهش خبری صدا و سیماپژوهشگر: مهدی ناجی ]]> اخبار علمی و فناوری Wed, 24 Aug 2016 12:42:09 GMT http://migna.ir/vdciyzap.t1avu2bcct.html سهم مجرد و متاهل‌های ایرانی‌ در شبکه‌های اجتماعی http://migna.ir/vdcgtz9w.ak97x4prra.html ميگنا: تاثیر شبکه‌های اجتماعی مجازی در زندگی افراد بر هیچ‌کس پوشیده نیست که همین موضوع لزوم بررسی این تاثیر را آشکار می‌کند. اینکه سن، جنس، تحصیلات، شغل و سایر ویژگی‌های فردی تا چه اندازه بر استفاده افراد در شبکه‌های اجتماعی موثر است. به گزارش ایسنا، مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) به منظور بررسی تاثیر شبکه‌های اجتماعی بر ابعاد زندگی مردم، در آذر ماه سال گذشته، طرح نظرسنجی با موضوع «بررسی دیدگاه شهروندان ایرانی در مورد شبکه‌های اجتماعی» را در سطح ملی اجرا کرده و نتایج آن را اعلام کرده است. جامعه آماری این نظرسنجی شامل تمامی افراد بالای ۱۸ سال در خانوارهای معمولی ساکن در ۳۱ استان ایران بوده و اندازه نمونه با استفاده از فرمول خطای نسبی، ۴۴۰۰ نفر به دست آمده است. سنجش میزان عضویت و عدم عضویت شهروندان در شبکه‌های اجتماعی مجازی غیرایرانی حاکی از آن است که بیش از نیمی از افراد عضو هیچ یک از شبکه‌های اجتماعی نیستند.     بر اساس این نظرسنجی، بررسی میزان عضویت شهروندان در شبکه‌های اجتماعی مجازی نشان می‌دهد که ۴۶.۸ درصد پاسخگویان عضو هیچ یک از شبکه‌های اجتماعی نبوده‌اند، در حالی که ۵۲.۸ درصد شهروندان حداقل عضو یکی از شبکه‌های اجتماعی مجازی بوده‌اند.                   بررسی رابطه بین عضویت در شبکه‌های اجتماعی مجازی و جنسیت نیز نشان می‌دهد که مردان بیشتر از زنان عضو شبکه‌های اجتماعی بوده‌اند.     بر اساس این آمار، ۵۰.۸ درصد از اعضای شبکه‌های اجتماعی را مردان و ۴۹.۲ درصد را زنان تشکیل می‌دهند.     همچنین وضعیت تاهل اعضای شبکه‌های اجتماعی‌ حاکی از این است که افراد متاهل بیشتر از افراد مجرد عضو شبکه‌های اجتماعی مجازی هستند.                  متاهل‌ها سهمی ۶۲.۷ درصدی در شبکه‌های اجتماعی دارند و مجردها ۲۷.۴ درصد از این سهم را به خود اختصاص داده‌اند.     بین سن و عضویت در شبکه‌های اجتماعی مجازی نیز رابطه معکوس وجود دارد، به طوری‌که با افزاش سن، میزان عضویت در شبکه‌های اجتماعی کاهش می‌یابد.                        بر اساس این نظرسنجی، ۳۴.۳ درصد از اعضای شبکه‌های اجتماعی سنی بین ۱۸ تا ۲۹، ۴۱.۸ درصد سنی بین ۳۰ تا ۴۹ دارند و ۲۳.۹ درصد نیز ۵۰ ساله و بالاتر هستند.     مقایسه تحصیلات افراد و تاثیر آن بر عضویت در شبکه‌های اجتماعی نیز نشان می‌دهد افرادی که دارای تحصیلات دانشگاهی هستند، بیش از دیگران از شبکه‌های اجتماعی مجازی استفاده می‌کنند.     چنانچه حدود ۷۵ درصد از افرادی که دارای تحصیلات هستند، اعلام کردند که عضو شبکه‌های اجتماعی مجازی هستند.     همچنین بررسی وضعیت فعالیت اعضای شبکه‌های مجازی، افراد خانه‌دار را در صدر اعضای شبکه‌های اجتماعی قرار می‌دهد.     بیشترین سهم این بخش با ۲۸.۲ درصد متعلق به زنان خانه‌دار و کمترین بخش متعلق به کارگران و سربازها است.   ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 20 Aug 2016 06:30:19 GMT http://migna.ir/vdcgtz9w.ak97x4prra.html خودشیفته های مجازی در شبکه های اجتماعی http://migna.ir/vdcdkj0s.yt05f6a22y.html میان ابتلا به اختلال شخصیتی خودشیفتگی و فعالیت گسترده در شبکه های اجتماعی رابطه مستقیم وجود دارد. اعداد و ارقامی که در این زمینه ارائه شده به تنهایی گویای آن است که دنیای شبکه های اجتماعی تا چه اندازه می تواند برای ما جذاب باشد. هر روز بیش از 80 میلیون عکس جدید روی اینستاگرام به اشتراک گذاشته می شود، روزی 3.5 میلیارد بار مطالب دوستان و اطرافیان خود را لایک می کنیم و بیش از 1.5 میلیارد نفر معادل یک پنجم ساکنان کره زمین جزییات زندگی شخصی خود را روی فیس بوک منتشر می کنند. این، قدرت بالای شبکه های اجتماعی است که ما را تا این اندازه به خود وابسته کرده است و البته جامعه شناسان و روان شناسان به گونه دیگر هم به آن نگاه می کنند. آنها می گویند شبکه اجتماعی به نوعی بستر خودشیفتگی را برای کاربران فراهم کرده است و به این نیاز در مردم پاسخ می دهند. با بیان فرضیه مذکور این سوال مطرح می شود که آیا واقعا شبکه اجتماعی زمینه لازم برای بروز خودشیفتگی را فراهم می کند یا اینکه کاربران پیش از حضور در این فضا هم این عادت رفتاری را با خود حمل می کردند؟ در کشور آمریکا تعداد مبتلایان به اختلال شخصیتی خودشیفتگی (NPD) طی یک دهه گذشته به میزان قابل ملاحظه ای افزایش یافته است و البته کارشناسان می گویند این روند با افزایش چاقی میان مردم قابل مقایسه بوده است. ویژگی های شخصیتی در تعداد زیادی از مطالعاتی که طی سال های اخیر انجام شده است، این مسئله مشخص شد که میان ابتلا به اختلال شخصیتی خودشیفتگی و فعالیت گسترده در شبکه های اجتماعی رابطه مستقیم وجود دارد. رفتارهایی مانند تلاش برای جذب تعداد بیشتر لایک، انتشار بخش های بیشتری از زندگی شخصی، تلاش برای جذب بیشتر دنبال کنندگان آنلاین در صفحات اجتماعی و انتشار تصاویر شخصی با جوانب مثبت و قابل توجه از جمله مواردی است که می تواند نشان دهنده بروز خودشیفتگی باشد. محققان همچنین یک رابطه مستقیم میان تعداد دوستان یک فرد در شبکه اجتماعی فیس بوک و شیوع صفات شخصیت مخل پیدا کرده اند و در نتیجه از این طریق ثابت کردند که تمایل به داشتن دوستان بیشتر در فیس بوک هم می تواند به نوعی با خودشیفتگی در ارتباط باشد. در این بررسی ها مشخص شده است به طور ویژه خودشیفتگی در دنیای شبکه های اجتماعی میان گروه سنی نوجوانان و جوانان بیشتر دیده می شود و هر چه وابستگی افراد به شبکه های اجتماعی افزایش می یابد، احتمال بروز خودشیفتگی در آنها بیشتر می شود. سیاران مک ماهون، مدیر موسسه امنیت سایبری در آمریکا بر این باور است که میان میزان وابستگی به شبکه های اجتماعی و بروز خودشیفتگی ارتباطات مستقیم وجود دارد ولی هنوز به طور دقیق مشخص نشده است که این دو فرایند تا چه اندازه می توانند روی یکدیگر تاثیر بگذارند. مک ماهون در این خصوص می گوید: «مرکز آکادمیک بر این نکته تاکید دارند که بررسی ها و محاسبات دقیق آنها این مسئله را نشان داده است که حضور دایمی در شبکه اجتماعی می تواند احتمال بروز خودشیفتگی در کاربران را افزایش دهد. در بررسی های متعدد مشخص شده است که هر چه درگیری فرد با شبکه های اجتماعی بیشتر می شود، احتمال بروز خودشیفتگی هم در او افزایش می یابد ولی باید اعتراف کرد هنوز به طور دقیق مشخص نشده است که این ارتباط چگونه توصیف می شود و این دو فضا چطور می توانند یکدیگر را تشدید کنند.» او در ادامه همچنین توضیح داد: «بررسی های اجتماعی نشان داده است که طی چند سال اخیر در دنیای غرب میزان خودشیفتگی میان افراد افزایش قابل ملاحظه ای یافته است و گستره این فرایند به شبکه های رسانه ای هم کشیده شده است. برای آن دسته از شبکه های رسانه ای که محبوبیت زیادی میان کاربران جهانی دارند می توان این گونه گفت که آنها شرایط و بستر لازم برای افزایش خودشیفتگی میان کاربران را شامل می شوند.» لوسی کلاید، مدیر مرکز روان درمانگری آمریکا بر این باور است که همه مردم به نوعی گرایش های خودشیفتگی را در خود جا داده اند و ما هنوز به درستی نمی دانیم که شبکه اجتماعی تا چه اندازه آن را تشدید می کند ولی این مسئله کاملا واضح و مشخص است که تعاملات مجازی و دور شدن از دنیای واقعی موجب شده در این زمینه تاثیرات قابل ملاحظه ای بر جا بماند. کلاید در این خصوص می گوید: «در زمینه بروز خودشیفتگی به عنوان یک اختلال شخصیتی، من نمی توانم بگویم که شبکه اجتماعی عامل اصلی این اتفاق محسوب می شود ولی روی این مسئله تاکید فراوان دارم که شبکه های اجتماعی و رسانه ای تاثیر زیادی را برای بروز هر چه بیشتر خودشیفتگی بر جای می گذارند. اگر شما از نظر روان شناسی جزو افرادی طبقه بندی شوید که به اختلال شخصیتی خودشیفتگی مبتلا باشید، به دنبال آن خواهید بود تا بازخوردهای مثبت را از محیط پیرامون خود دریافت کنید. در این شرایط دنیای پیرامون به آیینه ای تبدیل می شود که فقط جوانب مثبت شما را نمایان می کند و به صورت مداوم دنبال آن هستید تا از محیط پیرامون خود مورد تایید قرار بگیرید. این مسئله موجب می شود زندگی شما از روال عادی خارج شود. شبکه های اجتماعی و رسانه ای دقیقا چنین بستری را فراهم می کنند و همه امکانات لازم را در اختیار شما می گذارند تا به دنبال بازخوردهای مثبت از محیط پیرامون بگردید. با توجه به اینکه شبکه اجتماعی به شما امکان می دهد شخصیت واقعی خود را بروز ندهید و پشت دیوار مجازی یک شخصیت ایده آل برای خود درست کنید، این مسئله می تواند روی خودشیفتگی اثر قابل ملاحظه ای بر جای بگذارد و موجب شود شما در این مسیر پیش بروید.» خودشیفتگی مجازی جک پرایس، که 34 سال دارد، طی 10 سال گذشته بیش از 60 هزار دنبال کننده را در صفحات اجتماعی خود روی فیس بوک، توییتر و اینستاگرام جذب کرده است. او در هر روز به طور میانگین 10 بار به صفحات خود در شبکه های اجتماعی سر می زند و به گفته خود، برای نگهداری و به روزرسانی پروفایل مجازی خود وسواس زیادی به خرج می دهد. او خود را خودشیفته نمی داند و می گوید شخصی است که از فناوری های موجود استفاده می کند و نسبت به دیگر دوستان خود تمرکز بیشتری بر این فناوری ها دارد تا به انتظاراتش پاسخ دهد. پرایس در این خصوص می گوید: «در بسیاری از مواقع ساعت ها فکر می کنم تا به این نتیجه برسم که چه چیزی را باید روی صفحه اجتماعی خود به اشتراک بگذارم. ساعت ها در مورد خواسته ها و نیازهای دنبال کنندگانم فکر می کنم تا بتوانم با مطلبی که به اشتراک می گذارم، رضایت آنها را جلب کنم. البته به صورت همزمان همیشه بر این مسئله تاکید داشتم تا ضمن به اشتراک گذاری یک مطلب از دنبال کنندگان خود بخواهم که در مورد من هم فکر کنند. باید اعتراف کنم این مسئله یکی از وقت گیرترین کارهایی است که در طول زندگی خود انجام داده ایم و برای آنکه بتوانم تا این اندازه توجه مخاطبان مجازی را جلب کنم، سرمایه گذاری زمانی انجام داده ام. در مجموع باید بگویم من در شبکه های اجتماعی بسیار موفق بوده ام. به شهرت زیادی رسیده ام و حتی این اتفاق توانسته است برای من بازده مالی داشته باشد.» او در ادامه توضیح داد: «من در بسیاری از موارد «لحظه ها» را عنوان یک محتوای مناسب برای به اشتراک گذاری با دنبال کنندگان می بینم و از این  طریق می توانم توجه آنها را به خود جلب کنم. این اتفاق مانند آن است که از «لحظه های» مختلف در زندگی خود عکس برداری کنید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید. این عکاسی فقط باید از لحظاتی باشد که برای مخاطبان هم جذابیت داشته باشد.  ممکن است در زندگی واقعی هر یک از ما چنین لحظاتی پیش آید ولی باید توجه داشته باشید نحوه به اشتراک گذاری این لحظات خیلی مهم است تا از این طریق بتوانید توجه مخاطبان را به خود جلب کنید. این همان کاری است که من روی صفحات خود در شبکه های اجتماعی انجام می دهم.» اختلال شخصیتی خودشیفتگی (NPD) نخستین بار در دهه 1960 میلادی شناسایی شد و سرانجام در سال 1980 روش های رسمی برای شناسایی آن مورد استفاده قرار گرفت. شخصیت های مبتلا به NPD برای تحسین شدن از جانب اطرافیان نیاز فراوانی را در خود احساس می کنند، خود را مهم تر از اطرافیان می دانند و همدلی و همدردی با دیگران در آنها دیده نمی شود. بر اساس «گزارش راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی» عوامل دیگری هم برای تشخیص خودشیفتگی در افراد وجود دارد که از مهم ترین آنها می توان به رویای دستیابی به موفقیت نامحدود، جلب توجه بیش از اندازه از جانب اطرافیان، عکس العمل های رفتاری سرد در تعامل با اطرافیان، انتخاب دوستان بر اساس اعتبار و سطح اجتماعی و بی توجهی به کیفیت های شخصیتی اطرافیان در ارتباطان اجتماعی اشاره کرد. بر این اساس می توان بین ویژگی های نشان دهنده خودشیفتگی و رفتار افراد در شبکه های اجتماعی ارتباطاتی را مشاهده کرد. نوجوانان و جوانان آسیب پذیرترین قشر جامعه در مقابل خودشیفتگی هستند و از آنجایی که این افراد بزرگ ترین گروه مخاطبان شبکه های اجتماعی را تشکیل می دهند، این احتمال وجود دارد بیش از هر زمان دیگری درگیر این اختلال شخصیتی شوند و تاثیرات منفی شبکه های اجتماعی را بپذیرند. افرادی که در گروه سنی 17 تا 21 سال به سر می برند در سطح حداقل نوعی خودشیفتگی هستند تا بتوانند موقعیت اجتماعی خود را در جامعه پیدا کنند و از این طریق بتوانند به صورت مستقل ارتباطات اجتماعی برقرار کنند. تجربه آنها در این فرایند می تواند مزایای فراوانی را به همراه داشته باشد ولی اگر دقت کافی در این زمینه صورت نگیرد، حضور پررنگ در شبکه های اجتماعی می تواند به گسترده شدن هر چه بیشتر خودشیفتگی میان این گروه از افراد دامن بزند. کلاید در این خصوص اظهار کرد: «این گروه سنی بیش از دیگران در مقابل اتفاقات اجتماعی تاثیر می پذیرند. مهم ترین نکته برای این گروه از افراد این است که از طرف اطرافیان چگونه دیده می شوند و تمام تلاش خود را می کنند در کانون توجه اطرافیان قرار بگیرند. این گروه از افراد به صورت گسترده می کوشند توجه مثبت اطرافیان را به خود جلب کنند. باید توجه داشت شبکه اجتماعی فضای لازم را در این زمینه فراهم می کند تا جوانان یک شخصیت غیرواقعی از خود بروز دهند و از این طریق بتوانند به صورت مثبت مورد توجه اطرافیان قرار بگیرند.» او در ادامه توضیح داد: «این روزها به وضوح می بینیم که نوجوانان و جوانان برای گرفتن عکس های سلفی تلاش فراوان می کنند و تاکید دارند که عکس های آنها در بهترین شکل به اشتراک گذاشته شود. این مسئله را می توان به عنوان یک فشار مجازی بر جوانان تلقی کرد زیرا این گروه از افراد که تمایل دارند در کانون توجه دیگران قرار بگیرند، با استفاده از ابزارهای مجازی می کوشند این کار را به بهترین شکل بکنند و خود را در معرض ابتلا به خودشیفتگی قرار می دهند.» با این وجود برخی بررسی ها هم نشان داده است که شبکه اجتماعی می تواند برای بیان آزاد و راحت درونیات انسان مورد استفاده قرار بگیرد و از این طریق کاربران را از خودشیفتگی دور کند. به هر حال باید دید این فرایند چگونه در آینده ادامه پیدا می کند.- هفته نامه عصر ارتباط - میثم لطفی ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 30 Jul 2016 20:43:30 GMT http://migna.ir/vdcdkj0s.yt05f6a22y.html سايه شوم تلفن همراه بر تحصيل دانش‌آموزان http://migna.ir/vdciyuap.t1ayr2bcct.html این روزها تکنولوژی به شدت در زندگی روزمره ما نفوذ کرده و بخش جدایی ناپذیری از لحظات زندگی را رقم می زند اما این همراه همیشگی گاه دردسرهایی نیز در پی دارد. از میان انواع تکنولوژی های موجود، وسایل ارتباطی بیشترین سهم را در زندگی ما دارند که نمی توان از اثرات مثبت آن چشم پوشی کرد اما در اغلب موارد جذابیت های انواع وسایل ارتباطی و اپلیکیشن های مختلف که روز به روز بر تعداد آنها افزوده می شود، بدون هیچ حد ومرزی استفاده می شوند و اثرات منفی آن بیش از فوایدش خودنمایی می کند.  "تلفن همراه"  وسیله ای ارتباطی که قریب به دو دهه است که همراه لحظات زندگی ما انسان های عصر تکنولوژی شده، درابتدای ورودش به سبب ابتدایی بودن فقط جنبه برقراری تماس تلفنی را داشت که در زمان خود بسیار ارزشمند و مفید بود اما حالا به خاطر جذابیت های بسیاری که روی گوشی های همراه  برای سنین مختلف وجود دارد، در موارد بسیاری و برای برخی سنین به ویژه کودکان و نوجوانان، وسیله ای دردسرساز شده است.  تلفن همراه، همراهی نامطمئن برای  فرزندان با وجودی این عمر کوتاه، تأثیرات فرهنگی تلفن همراه بر مناسبات فردی و اجتماعی آن قدر برجسته و قابل اعتناست که برای جامعه شناسان، روان شناسان و محققان، عرصه های پژوهشی تازه ای فراهم آورده است. تلفن همراه ، عنوان چهارمین صفحه نمایشگر، پس از سینما، تلویزیون و کامپیوتر، و هفتمین رسانه جمعی پس از چاپ، ضبط صوت، سینما، رادیو، تلویزیون و اینترنت را به خود اختصاص داده است.   برخلاف استفاده های مثبتی که تلفن همراه می تواند داشته باشد اما بحث استفاده از آن در مدارس و کلاس های درس کمی متفاوت تر است چرا که تاثیر پذیری دانش آموزان در این محیط ها افزایش پیدا می کند به این خاطر با چندتن از خانواده های دانش آموزان درباره معضل تلفن همراه در مدارس صحبت کردیم، صحبتی که بیش از رضایت از تکنولوژی ، معضلات  و دردسرهای آن را پررنگ جلوه می داد.   مادری که دخترش کنکوری بود ، درباره تلفن همراه این طور گفت: دخترم بعد از مدرسه ، کلاس کنکور می رود و برای اینکه از احوالش باخبر باشم ، اجازه دادم تا روزهایی که کلاس کنکور دارد، با خود تلفن همراهش را ببرد اما الان که به کنکور نزدیک می شویم ، می بینم انگار کلاس ها فایده ای برای بهبود وضعیت درسی اش نداشته و فقط وابستگی اش به این وسیله بیشتر شده و هرروز مدل گوشی جدیدی طلب می کند تا بین همکلاسی های مدرسه و کلاس کنکورش سرآمد باشد و حالا واقعا نمیدانم نگرانی من برای جویاشدن از احوالش زمانی که به کلاس کنکور می رفت، درست بوده یا خیر؟   مادر دیگری هم که دخترش به تازگی تغییر مقطع به متوسطه اول داده بود و در سنین حساس نوجوانی قرار داشت از تلفن همراه داشتن فرزندش بسیار ناراضی و نگران بود و می گفت: دخترمان روز به روز از خانواده کوچک سه نفرمان دورتر می شود و تمام وقتش صرف بازی و چت با موبایل می شود و من نگران هستم که سودجویان فضای مجازی سراغش نیایند، این روزها به حدی غرق در برنامه های رنگارنگ تلفن همراه است که حتی حاضر نیست با ما سر میز غذا بخورد و دوستان مجازی اش را به ما ترجیح می دهد ، دوستانی که من و پدرش  نمی دانیم هویتشان واقعی است یا نه" ورود تلفن همراه به کلاس درس ممنوع! آذرنوش مدیر یکی از مدارس دخترانه بیان کرد: تا کنون با دانش آموزان زیادی در خصوص استفاده از وسایل غیر آموزشی و تلفن همراه برخورد کردیم چرا که این گونه وسایل بحران های اخلاقی، فرهنگی و اجتماعی را به دنبال دارد هر چند که این موضوع در بسیاری از اماکن و کشور ها عادی تلقی می شود و دلیل آن مبنی بر فرهنگ سازی صحیح است. مهدی نویدادهم ،دبیر کل شورای عالی آموزش و پرورش اظهار داشت: دانش آموزان نباید در مدرسه از تلفن همراه استفاده کنند و در صورت همراه داشتن باید به مدیر مدرسه تحویل دهند. در آیین نامه اجرایی مدارس نیز آمده است که استفاده از هر وسیله ای که باعث اختلال در امر آموزش شود در مدارس ممنوع است.   دبیر کل شورای عالی آموزش و پرورش عنوان کرد: از نظر آموزشی و تربیتی ورود موبایل به کلاس درس به ویژه موبایل هایی که قابلیت های بالایی دارند، مانع یادگیری می شود بنابراین با ورود آن به کلاس درس مخالف هستیم و اغلب مخاطبان ما یعنی معلمان، خانواده ها و اکثر دانش آموزان قانونمند مخالف ورود موبایل به کلاس درس هستند.   وی ادامه داد: ورود موبایل به مدارس تنها به سود تاجران این عرصه است که آموزش و پرورش و محیط های فرهنگی بازار بزرگی برای آن‌‌ها محسوب می شود چرا که اقتضای محیط آموزشی فضایی فرهنگی را طلب می کند.  دوری از محیط های اجتماعی ،روی دیگر تلفن های همراه تلفن همراه ، کارکردهای گوناگونی داشته و در هر بخش از آنها دو روی مثبت و منفی دیده می شود. تأثیرات مثبت تلفن همراه بر همگان مشهود است. این تأثیرات مثبت می تواند در راستای تمام تأثیرات مثبتی باشد که هر فن آوری نوینی در زندگی امروزه داراست، تأثیراتی از قبیل تسهیل ارتباطات، کاهش موانع زمانی و مکانی در ارتباط، گسترش شبکه اطلاع رسانی و امکان همیشه در دسترس بودن و تبادل سریع اطلاعات. به طور جزئی، از دیگر تأثیرات مثبت تلفن همراه ، امکان استفاده از اینترنت در هر زمان و دسترسی به هرگونه اطلاعات در هر مکانی است.   علاوه براین تلفن همراه بستر مناسبی را برای سیستم های اطلاع رسانی جمعی فراهم می کند. شرکت های معتبر کشور، از قبیل مخابرات، اداره برق، صدا و سیما، و سایر رسانه ها برای تبلیغات یا فرهنگ سازی تخصصی خود می توانند با سیستم اطلاع رسانی جمعی از طریق پیام های کوتاه، به تمام مشترکین ارتباط برقرار کنند ولی در جریان این رشد و توزیع ها خواه ناخواه عوامل دیگری نیز دخیل می شود.   افزایش تولید وسایل نوین ارتباطی و سهولت دسترسی بیشتر گروه های کثیری از افراد جامعه با سنین مختلف در این دنیای مجازی به حدی رواج پیداکرده که است که داشتن تلفن همراه یک کودک 2 ساله نیز عادی تلقی می شود .   با وجود بررسی برخی ابعاد مثبت و منفی تلفن همراه که امروزه فضای مجازی هم جزیی جدانشدنی از آن محسوب می شود، باید همه ما به ویژه خانواده های دانش آموزان ، که فرزندانشان در سنین حساس نوجوانی و اوایل جوانی هستند بیش از پیش خطرات این وسیله را دریابند ، چراکه  اغلب فضاهای مجازی و گوشی های هوشمند دوری قشر نوجوان و جوان را از زندگی در محیط های اجتماعی درپی دارد که می تواند برای زندگی وآینده آنها خطرآفرین باشد.- گزارش از صهبا دقیانوسی ]]> اخبار علمی و فناوری Fri, 20 May 2016 08:33:58 GMT http://migna.ir/vdciyuap.t1ayr2bcct.html آیا شما یک معتاد اینترنتی محسوب می‌شوید+تست http://migna.ir/vdcdxn0s.yt09o6a22y.html Are you addicted to the Internet ميگنا:اعتیاد اینترنتی نوعی اختلال روان‌شناختی- اجتماعی است که شامل نوعی وابستگی رفتاری به اینترنت است و استفادهٔ بیمارگونه و وسواسی- تكانه اي از اینترنت را شامل می‌شود. اینترنت پدیده ای است که در ابتدا برای تسریع ارتباطات نظامی و تحقیقات دانشگاهی پا به عرصهٔ وجود گذاشت. در سال ۱۹۶۲م. (Licklider) ایدهٔ یک شبکهٔ جهانی را مطرح ساخت که در آن کاربرانی که یک‌دیگر را نمی‌شناسند می‌توانند از داده‌های مشترکی استفاده نمایند. این پدیده با سرعت بسیار زیادی در جهان گسترش یافت تا جایی که پیش‌بینی می‌­شود در سال ۲۰۱۲م. میزان کاربران اینترنت در جهان به بیش از ۲ میلیارد نفر برسد. در کشور ما نیز افزایش کاربران اینترنت رشد صعودی داشته به نحوی که کشور ما از نظر تعداد کاربران اینترنت در منطقهٔ خاورمیانه در رتبهٔ نخست قرار دارد. هم‌زمان با افزایش تعداد کاربران اینترنت، نحوهٔ استفادهٔ افراد از این رسانه بحث در مورد تأثیر اینترنت بر سلامتی افراد جامعه را مطرح کرد. اعتیاد به اینترنت یک پدیدهٔ به نسبت جدید محسوب می‌­شود که از نظر بسیاری از پزشکان مغفول مانده است. مفاهیم اعتیاد به فن‌آوری توسط (Griffiths، ۱۹۹۶) و اعتیاد به رایانه توسط (Shotton، ۱۹۹۱) برای نخستین بار مطرح شدند. در تعریف اعتیاد، فرا‌تر از مصرف مواد مخدر، تعریف اعتیاد در زمینهٔ رفتارهای اعتیاد آور مانند قمار، پرخوری (Lesuire & Bloome، ۱۹۹۳)، بازی­های ویدئویی (Keepers، ۱۹۹۰)، ورزش (Morgan، ۱۹۷۹)، روابط عاشقانه (Peele & Brody، ۱۹۷۵) و تماشای تلویزیون (Winn، ۱۹۸۳) مورد بررسی قرار گرفتند.   اولین بار مفهوم اعتیاد به اینترنت توسط  يانگ(young ۱۹۹۶ م.) در طی انجام یک مطالعه مطرح شد و این مفهوم موضوع جدال برای دو گروه دانشگاهیان و پزشکان گردید. در ابتدا طرح آن بسیار طنزگونه می‌­نمود. اعتیاد اینترنتی در سال ۲۰۰۶م. توسط انجمن پزشکی آمریکا به عنوان اختلال روانی شناخته شد. آمار‌ها نشان می‌­دهند ۳۰ درصد جمعیت زیر ۱۸ سال در کره جنوبی به اینترنت اعتیاد دارند (۲۰۰۹؛ Ahn Dong-hyun)، همین آمار در مورد کشور چین به ۱۴ درصد جمعیت زیر ۱۸ ساله­‌ها در آن کشور می‌­رسد. طبق تحقیقات در دانشگاه «هاروارد» بین ۵ تا ۱۰ درصد از کاربران از اعتیاد اینترنتی رنج می‌برند. ۲۵ درصد از افراد در‌‌ همان ۶ ماه اول استفاده از اینترنت به آن معتاد می‌شوند. آمارهای پژوهش در ایران نیز نشان می‌­دهد که بیشتر کاربران دارای اعتیاد به اینترنت در ایران پسر هستند و همچنین میزان اعتیاد افراد مجرد به اینترنت چندین برابر افراد متأهل است. اعتیاد اینترنتی نوعی اختلال روان‌شناختی اجتماعی است که شامل نوعی وابستگی رفتاری به اینترنت است و استفادهٔ بیمارگونه و وسواسی از اینترنت را شامل می‌شود. همچنین بسیاری اعتقاد داشتند که اعتیاد فقط باید به سوء مصرف مواد مخدر اطلاق شود. (e. g.، Rachlin، ۱۹۹۰; Walker، ۱۹۸۹) میزان استفادهٔ ۳۸ ساعت در هفته از اینترنت را مبنای اعتیاد به اینترنت می‌­گیرند. البته این نوع استفاده را باید جدای از استفاده از اینترنت برای اهداف کاری و غیرعلمی دانست. در حال حاضر سوء مصرف اینترنت و استفاده مداوم از شبکه های مجازی کاربران را تبدیل به معتادان اینترنتی کرده است که دارای علائم خاصی نیز هست. از چند سال پیش تقریبا حدود سال 2010 وقتی که گوشی های هوشمند به اوج استفاده‌ خود توسط کاربران مجازی رسیدند مدیران سایت‌ها و توسعه دهندگان فضای مجازی بر این فکر افتادند که از عطش کاربران شان هر چه بیشتر به نفع خود استفاده کنند و تا می‌توانند کاربران بیشتری را سمت خود بکشانند و این گونه تمام غول‌ها و حتی بچه غول‌های فناوری شبکه‌های اجتماعی را به سمت نسخه های تحت پشتیبانی گوشی‌های هوشمند هدایت کردند. استفاده از این شبکه‌های اجتماعی به قدری آسان شد که دیگر نیاز نبود افراد تنبل برای چک کردن پیام‌‌های شخصی و یا دسترسی به اینترنت وقت و بی وقت به سراغ کامپیوترهای شخصی بروند. نکته قابل توجه این است که مردان فناوری دقیقا می‌دانند مخاطبانشان چه زمانی از تاریخ به چه چیزی بیشتر احتیاج دارند تا بتوانند از آن طریق هم کسب درآمد کنند و هم ایده‌های در سر خود را جهانی بپرورانند. در این میان تنها چیزی که برای توسعه دهندگان و نابغه‌های دنیای آی تی اهمیتی ندارد نوع استفاده افراد از محصولات و ایده‎‌هایشان است. برای مثال برای مدیران شبکه‌های‌اجتماعی   مثل فیسبوک،توئیتر،اینستاگرام و... اصلا مهم نیست که کاربرانشان چه آسیب‌هایی از این شبکه های اجتماعی عایدشان می‌شود. تنها چیزی که می‌خواهند این است که کاربرانشان بیشتر و بیشتر جذب شوند. شاید فکر کنید این اسارت روزی به پایان می‌رسد و عمر این شبکه‌ها هم به پایان می‌رسد.اما غول های فناوری بیکار نمی‌مانند. هر چه باشد بی خود و بی جهت این نام را با خود یدک نمی کشند.و به محض احساس خطر ایده ای نو را طراحی می‌کنند و باری دیگر کاربران خویش را سورپرایز میکنند. برای مثال تلگرام در ابتدا زمانیکه بین کاربران ایرانی محبوب شد مانند یک نرم‌افزار پیام رسان ساده فقط قابلیت چت ،ارسال عکس و از این قسم کارایی‌های محدود را داشت تا جاییکه حتی شکلک ها و قابلیت‌های یک نرم افزار معمولی را هم نداشت. اما به محض جذب محبوبیت میلیونی مدیران این نرم‌افزار به این نتیجه رسیدند که دیگر وقت خلاقیت است و ویژگی های منحصر به فردی به آن اضافه کردند و با بالا بردن جذابیت،امنیت و کارایی نشان دادند که  قرار نیست به این زودی ها از میدان رقابت کنار گذاشته شوند.  نتیجه سود مدیران پیام رسان سوار بر اسب قدرت و موفقیت برای پیاده نظام هایش که کاربران شبکه های اجتماعی هستند مطلوب نخواهد بود. کاربران پیاده نظام روزانه متحمل ضرباتی سهمگین اما پنهان از این جنگ های جهانی مجازی می‌شوند. آنان چنان معتاد به شبکه ها می‌شوند که به طور کل زندگی عادی را فراموش میکنند. اگر بخواهیم در یک جمله عمق فاجعه را بیان کنیم از خواب و خوراک می‌افتند. بسیاری از آنان دچار تیک های عصبی می شوند.کم نیستند کسانی که در مهمانی ها مدام به صفحه ی خاموش گوشی شان خیره می‌شوند و توهم میزنند که برایشان پیام آمده است. - آثار و پیامدهای اعتیاد اینترنتی تأثیرات اعتیاد اینترنتی هم جسمانی است و هم بیرونی و مربوط به زندگی شخصی. هر رفتار افراطی را نمی‌­توان اعتیاد اعلام کرد، به عنوان مثال نمی‌­توانیم یک مکالمهٔ طولانی با تلفن را اعتیاد حساب بیاوریم و همچنین نوع استفادهٔ غلط هیچ‌گاه به معنای غلط بودن خود رسانهٔ اینترنت نیست. مقاومت در مورد اینکه ما اینترنت را به عنوان یک عامل اعتیادآور بخوانیم بیشتر به فواید اینترنت در جامعه بر می‌­گردد. از اینترنت می‌­توان استفاده­ های گوناگون برد و همین استفاده­‌ها نیز بیشتر در ارتباط با جنبه­ های حرفه ­ای زندگی ممکن است که پیش بیایند. به عنوان مثال تجارت ممکن است از راه اینترنت صورت بپذیرد و این عامل، استفادهٔ بیشتر از اینترنت را رقم بزند. به همین دلیل است که تشخیص علایم اعتیاد به اینترنت به دلیل جنبه­ های گوناگونی که در زندگی امروزه پیدا کرده است بسیار مشکل است و به یک پزشک حاذق در این بین نیاز است تا علایم اعتیاد به اینترنت را تشخیص دهد زیرا استفادهٔ بیشتر به منزلهٔ رفتار اعتیادآور در اینترنت محسوب نمی‌­گردد. فرد معتاد به اینترنت نوعی احساس به روز بودن در محیط تکنولوژیک می‌کند. پیامدهای زیستی شامل آسیب­هایی مانند کمر درد و خستگی چشم و بی‌تحرکی بر اثر عدم ورزش رخ می‌دهند. اختلال در الگوهای خواب شبانه نیز از سایر پیامد‌ها است. در موارد شدید استفاده از کافئین از سوی کاربر برای استفادهٔ طولانی مدت از اینترنت مشاهده شده است. این آسیب­‌ها در برابر آسیب­های روانی بسیار کم‌رنگ­‌تر هستند. در زمینهٔ آسیب­های اجتماعی، تحقیق یونگ نشان داد که ۵۳ درصد از معتادان به اینترنت در روابط ازدواج، دوستیابی و روابط بین کودکان و والدین دارای اختلال بودند. بیماران زندگی انفرادی در کنار رایانه را به تدریج جایگزین زندگی در کنار مردم ساخته بودند. در مورد همسران، معمولاً اعتیاد اینترنتی باعث آن می‌­شود که همسر نتواند وظایف خود را به طور کامل انجام دهد که به آن همسر Cyberwidow (بیوهٔ مجازی) نیز گفته می‌­شود. حتی در نمونه­های شدید اعتیاد به اینترنت، مادر وقت کافی برای رسیدن به فرزندان را ندارد. یکی دیگر از مشخصه ­های رفتاری اعتیاد به اینترنت پرخاشگری در عدم دسترسی به اینترنت است. از دیگر مشکلات نوعی مسخ شدگی است. معتاد اینترنتی قادر به انجام عمل در محیط واقعی نیست و در واقع بیشتر ذهنیات فرد هستند که انرژی معتاد را می‌­گیرند تا اعمال روزانهٔ او در محیط واقعی. از افزایش موارد طلاق نیز از مشکلات ناشی از اینترنت نام می‌­برند (Quittner، ۱۹۹۷)، حتی در مواردی عجیب گزارش شده که برخی از همسران که به اینترنت اعتیاد دارند بیشتر تمایل دارند که با همسر خود در زندگی مجازی ارتباط داشته باشند تا با آن‌ها به خرید بروند و یا در کارهای اجتماعی شرکت کنند. بیماران روابط عاطفی و اجتماعی خود را در فضای مجازی برای یافتن عشق، حتی بعد از ازدواج ادامه می‌دهند. امروزه در اکثر مدارس استفاده از اینترنت به عنوان یک ابزار آموزشی مدرن مورد توجه قرار گرفته است با این حال ۸۶ درصد از معلمان بر این باورند که اینترنت عملکرد درسی کودکان را بهبود نمی‌­بخشد (Barber، ۱۹۹۷)، معلمان بیان می‌­داشتند که اطلاعات بر روی اینترنت بیش از حد آشفته است. مطالعهٔ یونگ همچنین نشان داد که ۵۰ درصد از دانش آموزانی که از اینترنت زیاد استفاده می‌نمایند، نمرات ضعیف­‌تر و مطالعه و توجه کمتری به درس در کلاس داشته‌اند. migna.ir مطالعات در زمینهٔ اعتیاد به اینترنت در محیط شغلی هم نشان می‌­دهد که ۵۰ درصد از مصارف اینترنت در محیط­های کاری مرتبط به استفاده ­های غیر کاری است (Robert Half International، ۱۹۹۶). در واقع فرد با مصرف اعتیادگونه، درد را فراموش می‌­کند و به شادی می‌­رسد؛ این در حالی است که به واقع مشکلی حل نشده است. ما در حالت واقعی وقتی مشکلمان حل شود خوشحالیم اما در حالت اعتیاد بدون دلیل خوشحالیم. رسانه فرد را در حالت کنونی‌اش قرار می‌­دهد. در واقع اینترنت پوششی می‌­شود برای مشکلات فرد. در این بین آسیب­‌ها خود را پنهان می‌­سازند و این امر باعث آن می‌­شود تا پزشکان و جامعه به این آسیب­‌ها برای حل آن‌ها پی نبرند و به لایه­ های زیرین جامعه بروند. مانند مشکلات زناشویی. این امر باعث می‌­شود تا راه حلی نتوان برای مشکلات پیدا کرد. - - نسل جديد اعتياد به اينترنت بسیاری از ما دانسته یا نادانسته از يك بیماری رنج می بریم البته شاید خودمان از این بیماری رنج نبریم ولی اطرافیان ما از اینکه با یک فرد «معتاد به تلفن همراه» زندگی می کنند رنج می برند. پزشکان و محققان به این نوع رفتار موبوفوبيا mobophobia گويند، هراس از دست دادن آن هم از جنس تلفن همراه.   Mobophobia یا ترس از نبودن تلفن همراه بیماری است که زاییده دهه‌های اخیر است. بر اساس تحقیقات انجام شده نشان داده شده است که ۸۰ درصد از مردم به اشتباه احساس می‌کنند که موبایلشان در جیبشان می‌لرزد و ۳۰ درصد هم به اشتباه گمان می‌برند که تلفنشان زنگ می‌زند. هشتاد درصد از افراد هجده تا بیست و چهار سال شب با گوشی می‌خوابند و والدینی که تمایل بیشتر به استفاده از تلفنشان دارند بیشتر در ارتباط با فرزندانشان دچار مشکل هستند. به طور معمول در شبانه روز افراد 110بار به گوشی خود سرمیزنند اما فرد مبتلا به mobophobia موبوفوبیا 900 بار و یا حتی بیشتر تلفن خود را چک میکنند. این افراد ترس شدیدی و اضطراب شدیدی دارند که مبادا تلفن همراهشان را از دست بدهند. و یا پیامی ارسال شود که آن فرد متوجه نشود. این حالت طبق گفته پزشکان کاملا عصبی است و فردی با این ویژگی ها جز معتادان به حساب می‌آید. معتادانی که به جای مواد مخدر ،گوشی میکشند. بدترین قسمت ماجرا آن‌جاست که ۹۵ درصد مردم در ساعات قبل از خوابشان در حال چک کردن اس‌ام‌اس ها و یا گشت و گذار در اینترنت هستند. و نصف کسانی که نیمه شب‌ها ناگهانی از خواب می‌پرند به سراغ گوشی‌شان می‌روند و آن را چک می‌کنند. اگر شما علاوه بر علائم بالا ترس از دست دادن عکس‌ها و فایل‌های روی گوشی‌تان را هم دارید، نگران این هستید که کسی به گوشی شما دست نزند، مرتب نوتیفیکیشن‌هایتان را چک می‌کنید و نسبت به علامت نوتیفیکیشن روی موبایلتان حساسید و مرتب آن‌ها را صفر می‌کنید، از صدای زنگ تلفن دچار استرس می‌شوید و حتی اگر کاری با آن نداشته باشید مشغول بازی با موبایلتان هستید باید فکری به حال بیماری‌تان بکنید. در نهایت باید گفت بسیاری از کشورها مثل چین برای معتادان اینترنتی و شبکه های اجتماعی کمپ های ترک اعتیاد ایجاد کردند و به این نتیجه رسیده‌اند که اعتیاد اینترنتی هم وجود دارد. بهتر است که مسئولین کشور هم به این قسم نتیجه گیری ها برسند و متوجه عمق فاجعه باشندو راهکارهایی مشابه و چه بسا خلاقانه تر ارائه دهند. اما یک معتاد به  اینترنت و شبکه های اجتماعی چه علائمی دارند؟ بر اساس تحقیقات Addiction Recovery نشان داده میشود که فرد معتاد دارای علائم زیر است : - فکر کردن مدام به این موضوع که چه زمانی آنلاین بوده و دوباره کی قرار است آنلاین شود. -استفاده ار اینترنت تا حدی که فرد همانند معتادان به مواد مخدر نئشه شود. - عدم کنترل برای قطع استفاده از اینترنت احساس بی‌قراری،بی‌حوصلگی‎،آزار و افسردگی در زمانیکه دسترسی به اینترنت ندارد. - عدم توجه به از دست دادن شغل،روابط دوستانه و جایگزین کردن این ارزش‌ها با استفاده بی وقفه از اینترنت -دروغ گفتن به خانواده و افراد نزدیک در مورد میزان مصرف پناه بردن به این شبکه ها به محض برخورد با مشکلات =========================== کار‌شناسان از ۶ مشخصه برای تشخیص اعتیاد اینترنتی نام می‌­برند: ۱. برجستگی: اینترنت تم غالب زندگی، احساسات و رفتار فرد باشد. ۲. تغییر خلق و خو: فرد هنگام استفاده از اینترنت تغییر در رفتار و احساسات داشته باشد. ۳. تحمل: افزایش میزان استفاده از اینترنت برای رسیدن به خلق و خوهای دل‌چسب. ۴. علایم ترک: اگر فرد استفاده از اینترنت را متوقف کند دچار ناخوشی شده و علایم منفی مانند افسردگی و پرخاش از خود نشان می‌­دهد. ۵. کشمکش: استفاده از اینترنت باعث به وجود آمدن درگیری با افراد دیگر در جریان زندگی روزمره می‌­گردد. ۶. عود: بیمار تمایل به سرگرفتن رفتارهای اعتیادگونهٔ خود حتی سال‌ها بعد از ترک دارد. - تست اعتیاد به اینترنت (IAT) اولین شیوه معتبر اندازه گیری اعتیاد به اینترنت و شبکه های اجتماعی است. همان طور که در راهنمای استفاده از این تست آمده است، استفاده از اینترنت را در سطوح مختلفی همچون کم، متوسط و زیاد دسته بندی می کند. یکی از معتبرترین تست های مربوط به سنجش اعتیاد اینترنتی است که توسط دکتر کیمبرلی یانگ ابداع شده است. در تست IAT هرچه امتیاز شما بیشتر باشد، اعتیاد شما به اینترنت شدیدتر است. **مشاهده تست و انجام آن : اينجــــــــــا - در حقیقت فقدان چارچوب دقیق در زمینهٔ تعریف مؤلفه­ های اعتیاد به اینترنت باعث آن گردیده است که کمی تعریف اعتیاد به اینترنت و تشخیص آن مشکل باشد. یک مدل اعتیاد، مدل اختلال کنترل است که سازمان بهداشتی آمریکا در مورد سوء رفتار در زمینهٔ قمار اینترنتی منتشر کرده است. یانگ با استفاده از همین مدل، معیارهای اعتیاد به اینترنت را با ۸ پرسش مطرح می‌­سازد: ۱. آیا شما فکر می‌­کنید که با اینترنت سرگرم هستید؟ در مورد تجربهٔ گذشتهٔ استفاده از اینترنت و در مورد تجربهٔ آیندهٔ استفاده از اینترنت این پاسخ را بدهید. ۲. آیا فکر می‌­کنید باید به استفادهٔ طولانی مدت از اینترنت بپردازید تا به رضایت کافی برسید؟ ۳. آیا تا به حال بار‌ها تلاش ناموفق برای کاهش استفاده از اینترنت داشته ­اید؟ ۴. آیا زمانی که استفاده از اینترنت در شما کاهش می‌­یابد احساس بی‌قراری و افسردگی می‌نمایید؟ ۵. آیا نسبت به گذشته بیشتر در فضای آنلاین هستید؟ ۶. آیا شغل، حرفه، تحصیلات و رابطهٔ شما به دلیل استفاده از اینترنت به مخاطره افتاده است؟ ۷. آیا به اعضای خانواده، پزشکان و درمان‌گران در رابطه با استفاده از اینترنت دروغ گفته­ اید؟ ۸. آیا استفاده از اینترنت به عنوان راه فراری برای مشکلات و خلق و خوی بد شما بوده است مانند اضطراب، افسردگی، درماندگی و احساس گناه؟ پاسخ­‌ها در طیف ۵تایی لیکرت دسته‌بندی می‌­شوند و به هر پاسخ امتیاز داده شده و در ‌‌نهایت نمرهٔ میزان اعتیاد فرد استخراج می‌­شود. *عوامل ایجاد کنندهٔ اعتیاد اینترنتی ( به جز خود عامل اینترنت ) اینکه هر وقت فرد احساس ناامیدی، افسردگی و تنهایی و عدم جذابیت می‌­کند و به سراغ عامل تسکین دهنده می‌­رود، یکی از مشخصه­ های رفتار اعتیادآور است. عوامل پیش زمینه­ای نیز در این بین مهم هستند، مانند عزت نفس پایین که باعث می‌­شوند فرد به اینترنت روی بیاورد. در کل ممکن است که اعتیاد به اینترنت تنها واکنشی باشد به زندگی رقت بار فرد. در واقع مواد تخدیر کننده مانند الکل، دارو و اینترنت در واقع یک مفعول شرایط نابسامان اجتماعی هستند و خود آن‌ها فاعل شرایط بد نیستند. یک عامل دیگر مسخ کنندگی رسانه­‌ها هستند، زیرا باعث می‌­شوند که افراد در برابر مشکلاتی که دارند هیچ واکنشی نشان ندهند، درست مانند مواد مخدر. فرد معتاد دیگر به دنبال کار نمی‌رود و برای مشکلات خود دست به فعالیت نمی‌زند و به همین دلیل روی به رسانه می‌­آورد و مواد مخدر، تا مسخ گردد و آلامش تسکین یابد. اینترنت مادهٔ مخدری برای فرار از واقعیت است. بار‌ها دیده­ یا شنیده‌ایم که گاهی یک کاربر اینترنت تا چند روز پشت رایانه حتی غذا نمی‌­خورد. این امر در واقع نمایانگر این جدا سازی فرد از واقعیت است که حتی فرد نیازهای اولیه برای زنده ماندن خود را جدّی نمی‌گیرد و آن‌ها را واقعی نمی‌­پندارد. راهبردهای درمانی برای درمان اعتیاد به اینترنت، هرگز استراتژی ممانعت از ورود فرد بیمار به اینترنت تجویز نمی‌شود. معمولاً استراتژی­ هایی که پزشکان در این مورد پیشنهاد می‌­دهند بر مدیریت زمان روزانه و استفاده از برنامه­ های جایگزین تأکید دارد. باید فرد را توانمند کرد زیرا فرد توانمند با عزت نفس بالا اینترنت را در کنترل خود می‌­گیرد و نه اینترنت وی را. ۱. تمرین در مقابل؛ مدیریت زمان یکی از فاکتورهای مهم در اعتیاد اینترنتی است زیرا بیشترین ضربه را فرد از این نوع اعتیاد، از زمانی که از دست رفته است می‌­خورد و نه از آسیب جسمانی. اولین سؤال پزشک نیز باید این باشد که فرد در طول روز و هفته چقدر در اینترنت است، چه ساعت‌هایی در روز و در کجا معمولاً به اینترنت دسترسی پیدا می‌­کند. این سؤال‌ها برای برنامه‌ریزی طرح درمانی برای طرح‌ریزی یک الگوی زمانی جدید زندگی مناسب هستند. به عنوان مثال از بیمار بخواهیم به جای بررسی روزانهٔ پست‌های الکترونیک، در صبح، دوش بگیرد و یا به بیمار بگویند تا استفاده از اینترنت را تا بعد از شام به تعویق بیاندازد. اگر بیمار حاضر به ترک رفتار نیست از او بخواهیم حداقل هر نیم ساعت از اینترنت خارج گردد و یا مکان استفاده از اینترنت را تغییر دهد. ۲. پرهیز بیشترین اعتیاد‌ها به اتاق­های چت، بازی­های آنلاین و گروه‌های اینترنتی است. در روش دیگر باید از افراد خواسته شود ۵ مزیتی که از استفادهٔ روزانه از اینترنت را به دست می‌آورند همراه با ۵ تا از معایب آن بنویسند تا ببینند کدام یک از آن‌ها دارای چربش بیشتری بر دیگری دارد. یکی از دلایل اعتیاد اینترنتی عدم حمایت از جانب گروه‌های دوستی و ضعف در روابط گستردهٔ اجتماعی است که این امر باعث آن می‌­شود تا فرد به دنبال این‌گونه از ارتباطات در اینترنت برود. به طور کل همان‌گونه که بیان داشتیم اعتیاد به اینترنت ناشی از عزت نفس پایین فرد کاربر و مشکلات در برقراری ارتباط و زندگی در جهان واقعی است و هرچه قدر این مشکلات در جامعه بیشتر باشد میزان اعتیاد به اینترنت نیز افزایش می‌­یابد و مشکل زمانی حاد می‌­شود که اعتیاد به اینترنت این مشکلات را افزایش می‌­دهد. باید توجه داشت که کشور ما نیز از این قاعده مستثنی نیست و مسئولین امر باید به طور کار‌شناسی در پی پیشگیری و به حداقل رساندن این مشکل در جامعه باشند تا سلامت جامعهٔ ما دست‌خوش آسیب‌های ناشی از استفادهٔ بی‌رویه از اینترنت نشود. (*) اما توصیه به کاربرانی که علائم بالا را دارند. این علائم سبب مشکلاتی همچون پرخاشگری، افسردگی به صورت خفیف یا جدی میشود. پس این مشکل را جدی بگیرید و برای رفع آن با روانشناس و چه بسا روانپزشک رجوع کنید. ]]> اختلالات روانی Sat, 14 May 2016 06:29:09 GMT http://migna.ir/vdcdxn0s.yt09o6a22y.html نگذارید بچه ها اسیر فضای مجازی شوند! http://migna.ir/vdcjxaet.uqemyzsffu.html با توجه به پیچیدگی های دنیای امروزی و دنیای مجازی شما نمی توانید تمام امور را به طور تمام و کمال به کنترل خود درآورید، به ویژه این که نوجوانان امروزی مانند مهندسان زیردستی عمل می کنند که به راحتی می توانند ترفندهایی را به کار ببرند و رمزها و یا برنامه هایی را که برای کنترل کردن آن ها اعمال کرده اید، به قول خودشان دور بزنند؛ بنابراین بهترین کار این است که استفاده فرزندانتان از دنیای مجازی را مدیریت کنید. یادتان باشد همیشه واژه کنترل کردن به نوعی جبر و تهدید را با خود به همراه دارد و تا اسم کنترل کردن می آید، نوجوان با حالت دفاعی برخورد می کند، اما وقتی بگویید می خواهید استفاده از اینترنت را برای اعضای خانواده مدیریت کنید و با هم تبادل نظر کنید که چه گونه این تکنولوژی را به کار بگیرید، حتما کارتان راحت تر خواهدشد. 1- از در دوستی وارد شوید باید بپذیریم هدف ما مدیریت کردن است و نه کنترل کردن، بنابراین قدم اول ایجاد یک رابطه خوب و دوستانه با نوجوان است. دوستی و صمیمیت یعنی شناخت دنیای او و خواسته ها و نیازهایش. ببینید چه چیزی می خواهد و دغدغه های ذهنی اش چیست؟ دوستی شما با او به معنای تسلیم شدن در برابر حرف های او نیست، بلکه به معنای شناخت اوست تا بتوانید خواسته ها و نیازهای معقول او را برآورده کنید. 2- خودتان را به روز کنید تا وقتی شما خودتان را از دنیای اینترنت و موبایل و شبکه های اجتماعی دور نگه دارید، آن را مانند یک غول بی شاخ و دم می بینید و تنها راه حلی که به ذهنتان می رسد، منع کردن نوجوانتان از ورود به دنیای مجازی است، اما شک نکنید این راه درستی نیست؛ چون با منع کردن زیاد از حد- همان طور که قبلا اشاره شد- او را به سمت پنهان کاری و دروغ گفتن سوق می دهید؛ بنابراین سعی کنید اطلاعات مورد نیاز را به دست آورید و با طرز کار تبلت، رایانه و گوشی همراه فرزندتان آشنا شوید. از دنیای اینترنت و سایت ها و شبکه های اجتماعی و... باخبر باشید و تا حد امکان اطلاعاتتان را بیشتر کنید. 3- او را مستقیم چک نکنید اگر مدام به گوشی و رایانه او سرک بکشید و با حالت تجسس با او برخورد کنید، بی شک موجب عصبانیتش می شوید و او هم به شما پرخاش می کند یا با دروغ گفتن به شما سعی می کند همه چیز را مخفی نگه دارد. به جای این کار می توانید از او غیرمستقیم بپرسید مثلا «دوست داری توی کدوم سایت بیشتر باشی؟» یا مثلا «از فلان سایت چه خبر؟ چی نوشته بود؟» و در مورد موضوع با او صحبت کنید. در کنارش بنشینید و با هم به سایت ها و یا شبکه های اجتماعی سربزنید. سعی کنید دوستانش را بشناسید و موضوعات موردعلاقه اش را بدانید و در صورت امکان در کنار هم موضوعات مورد علاقه او را جست و جو کنید. 4- وای فای همیشه روشن ممنوع در خانه شما باید بعضی قوانین حاکم باشد، مثلا یک ساعت را مشخص کنید که بعد از آن ساعت هیچ کس حق نداشته باشد از اینترنت استفاده کند. مثلا ساعات پایانی شب زمان بسیار نامناسبی برای استفاده از اینترنت است و سبب خواب آلودگی و خستگی نوجوانتان در مدرسه و به دنبال آن، افت تحصیلی او خواهدشد. علاوه بر این ساعاتی که شما در خواب هستید، زمان مناسبی نیست که به او اجازه استفاده از اینترنت را بدهید. 5- رک و صریح حد و مرزها را مشخص کنید شما نمی توانید استفاده از اینترنت را ممنوع کنید، اما می توانید برای استفاده از آن قوانینی را داشته باشید مثلا یکی از قوانین، ساعت استفاده از اینترنت است. شما باید به نوجوانتان گوشزد کنید ساعات محدودی از شبانه روز را می  تواند از اینترنت استفاده کند؛ علاوه بر این، با نوجوانتان گفت و گویی جدی داشته باشید و در مورد آداب استفاده از اینترنت و این که چرا شما این امکانات را برایش تهیه کرده اید و چه هدفی دارید و... صحبت کرده و حد و مرزهای روشنی را مشخص کنید. با او به توافق برسید که انجام تمام کارها و موضوعاتی را که در دنیای واقعی ممنوع می دانید، در دنیای مجازی هم ممنوع هستند. 6- خطرهای دنیای مجازی و دوستی های مجازی را توضیح دهید امروزه افراد می توانند با هویتی کاملا دروغین ساعت ها و روزها با یکدیگر در ارتباط باشند و این پنهان ماندن هویت فرد زمینه را برای برزو برخی آسیب ها فراهم می کند. شما اگر به عنوان والد بخواهید مدام به فرزندتان بگویید این کار خطرناک است یا طرف مقابل که با او چت می کنی خیلی خطرناک است و... ممکن است او به شما بخندد و بگوید خیلی بدبین هستید و اصلا این طور نیست؛ بنابراین باید بسیار زیرکانه عمل کنید و نمونه های ملموس تری را مثال بزنید و سعی کنید موضوع را با حالت بحث و تبادل نظر با خودش مطرح کنید. مثلا «تاحال شده با اطلاعات غیرواقعی وارد یک گروه بشی؟» سوال و جواب و صحبت های دوستانه با فرزندتان را به این سمت بکشید که ارتباط با افرادی که نمی شناسیم و از ما درخواست شماره تلفن، آدرس منزل و یا سایر مشخصات فردی و خانوادگی را دارند، خطرناک است. با صحبت کردن متقابل و منطقی به راحتی می توانید به او آموزش دهید که نباید اطلاعات شخصی و محرمانه خود را به راحتی در دنیای مجازی منتشر کند یا با افرادی که نمی شناسد قرار ملاقات بگذارد یا دوستی افرادی را که نمی شناسد قبول کند و... . وقتی به او این موارد را آموزش دادید، دیگر می تواند از جنبه های مثبت ارتباط و تبادل نظر در دنیای مجازی لذت ببرید و با همفکری شما از آسیب ها درامان بماند. 7- در صورت بروز اشتباه او را حمایت کنید گاهی ممکن است نوجوان شما در دنیای مجازی مورد تهدید افراد سودجو قرار بگیرد یا مثلا فایل شخصی تصویری از خود را برای فردی ارسال کرده و فرد مورد نظر قصد سوءاستفاده و یا تهدید نوجوان شما را داشته باشد. در این وضعیت اگر شما از او حمایت نکنید، ممکن است اتفاقات بدتری بیفتد؛ بنابراین علاوه بر گوشزد کردن اشتباه هایش قاطعانه از او حمایت کنید تا مشکلی پیش نیاید. 8- دنیای واقعی را برای او جذاب تر از دنیای مجازی کنید درست است استفاده از اینترنت و دنیای مجازی بخشی از زندگی امروزه شده، اما افراط در استفاده از آن سبب دورشدن نوجوان از واقعیت ها و ارتباط های دنیای واقعی می شود و او را در یک خواب و خیال فانتزی غوطه ور خواهدکرد. هر چه قدر فعالیت ها، ارتباطات و تفریحات لذت بخش در دنیای واقعی کمتر باشد، فرد کشش و تمایل بیشتری به سمت دنیای مجازی پیدا می کند؛ بنابراین سعی کنید با او در مورد علایقش صحبت کنید. مثلا شرکت در کلاس های ورزشی یا موسیقی و زبان یا هر فعالیت دیگری که برایش لذت بخش است، به بهبود مهارت های او در دنیای واقعی کمک خواهد کرد. 9- حضورتان را پررنگ کنید آخرین نکته این که وقت نداشتن و مشغله های کاری را بهانه نکنید. هرچه قدر زمان کمتری با او باشید، گرایش و تمایلش به دنیای مجازی و دوستان و ارتباط با افراد ناشناس بیشتر خواهدشد. خیلی از اوقات یکی از دلایل دوستی های مجازی، همین احساس تنهایی است که همراه با حس کنجکاوی فرد را به سمت کسی که نمی شناسد سوق می دهد زیرا به راحتی پذیرفته می شود، محبت و توجه دریافت می کند؛ بنابراین اجازه ندهید جای خالی هم صحبتی با شما را یک فرد مجازی پر کند. ساعات با هم بودن و با هم صحبت کردنتان را بیشتر کنید.. -- - مینو شیرین بیان - ارشد روان شناسي     ]]> اخبار بهداشتي و پزشكي Sun, 24 Apr 2016 17:30:45 GMT http://migna.ir/vdcjxaet.uqemyzsffu.html چگونگی نظارت و کنترل فعالیت های آنلاین کودکان http://migna.ir/vdcfmjdm.w6dvxagiiw.html امروزه، بسیاری از کودکان حتی بهتر از بزرگسالان فناوری و استفاده از آن را درک می کنند.در حقیقت، کودکان امروزی با دنیای سایبری عجین شده و فناوری با هر بخش از زندگی آنها گره خورده است. فناوری به آنها در دوست یابی، آموزش و پرورش و حتی درکی که از جهان دارند، کمک می کند. اما این فصل همچنان در کتاب والدین نوشته نشده و جامعه نیز زمان کافی برای شکل دهی استانداردهای مورد نیاز را نداشته است.تاکنون، هیچ نتیجه گیری مشخصی که از چه سنی کودکان می توانند حضوری انفرادی و امن در فضای مجازی را تجربه کرده، برای دوستان خود پیامک ارسال کنند و یا این که والدین چه نقشی را باید در این قبیل موارد ایفا کنند، انجام نشده است. در حال حاضر، زندگی دیجیتال خیلی زود و حتی برای کودکان نوپا و زیر دو سال آغاز شده و به سرعت نور گسترش می یابد. برخی کودکان حتی پیش از آن که دندان درآورند، دارای آواتار در اتاق های گفت و گو می شوند. اگرچه، در گذشته والدین به نوعی مکالمات تلفنی فرزندان خود را نیز شنود می کردند، اما راه های برقراری ارتباط مختلف دنیای مدرن این امکان را برای کودکان فراهم کرده تا در سکوت و با ارسال ایمیل، پیامک و یا استفاده از خدمات پیام رسانی فوری به راحتی با افراد دیگر در ارتباط باشند. والدین نگران هستند که فرزندانشان هدف افراد سودجو و کلاهبردار قرار بگیرند که در پی کسب اطلاعات شخصی آنها بوده و ممکن است از این طریق به تهدیدی برای کودکان مبدل شوند. همچنین، سطح جدیدی از ارتباط بین کودکان ایجاد شده است؛ آنها در فضای مجازی ممکن است مواردی را به و یا درباره یکدیگر بیان کنند که در دنیای واقعی بیان نمی کنند. این مساله می تواند به پخش شایعاتی مسموم و آسیب اعتبار کودکان و خانواده هایشان منجر شود. همچنین، کودکان ممکن است این گونه تصور کنند محتوایی که در اینترنت به اشتراک می گذارند مانند عکس ها و پیام های متنی، مواردی زودگذر هستند. اما آگاه نیستند که این اطلاعات می تواند توسط افراد دیگر ذخیره شده و برای سالیان متمادی نگهداری شوند تا در زمان مناسب و برای مقاصد مجرمانه استفاده شوند. کلماتی که در یک پیام متنی بی ضرر به نظر می رسند، ممکن است عاملی کلیدی برای تغییر زندگی افراد باشند. با توجه به سهم دنیای دیجیتال، زندگی اجتماعی کودکان ما می تواند خارج از دید و نظارت والدین شکل بگیرد. بر همین اساس، گفت و گو با کودکان و نظارت دقیق بر فعالیت های آنها امری ضروری محسوب می شود. این دقیقا همان جایی است که احتمال بروز رفتاری نامناسب از سوی والدین وجود داشته و تصویری همانند یک جاسوس به فرزندان خود ارائه کنند. تفاوت بین نظارت مسئولانه و جاسوسی به عامل "مُچ تو گرفتم" بستگی دارد. اگر فرزندتان از این که بر فعالیت های آنلاین وی نظارت دارید، آگاه نبوده و پس از مشاهده رفتاری مشکوک از وی بلافاصله با هشدار جدی شما مواجه می شود، نتیجه ای جز ایجاد شوک و رنجش برای کودک به همراه نخواهد داشت. از همین زمان ممکن است پنهان کردن موضوعات مختلف از والدین آغاز شود. از این رو، هر زمان که تصمیم به نظارت بر فعالیت های فرزند خود می گیرید، وی را نیز از این مساله آگاه کنید. صداقت شما در این زمینه می تواند کمک بیشتری به کودکان برای حضوری امن در فضای مجازی داشته باشد. هنگامی که کودکان از این مساله که زیر نظر قرار دارند، آگاه هستند، غریزه نظارت بر خود در آنها احتمالا عملکرد موثرتری خواهد داشت. البته باید به این نکته نیز توجه داشته باشید که کودکان استاد یافتن روش هایی برای دور زدن نظارت و کنترل والدین هستند. اگر رایانه در مکانی پر رفت و آمد در خانه قرار داشته باشد می توانید با طرح پرسش هایی مانند این وب سایت در چه زمینه ای فعالیت می کند؟ نظارت مناسبی بر فعالیت های آنلاین کودکان داشته باشید. این که به کودکان اعتماد داشته باشید، نکته مثبتی محسوب می شود، اما تنها نباید به حرف های آنها تکیه کنید. بر همین اساس، می توانید هنگام استفاده از رایانه و حضور در فضای مجازی پرسش هایی مانند با چه کسانی در ارتباط هستند؟ و یا از چه وب سایت های روزانه بازدید می کنند؟ را مطرح کرده و به خاطر داشته باشید که لحن مکالمات را مثبت و یا حداقل خنثی حفظ کنید. اگر از جملاتی مانند "بیش از اندازه با رایانه کار می کنید" و یا "از آن وب سایت بازدید نکن" استفاده کنید، می تواند به ایجاد استرس و تنش در کودکان منجر شده و در مواقع اضطراری موارد مشکوکی که با آنها مواجه شده اند را با شما در میان نگذارند. همچنین می توانید به طور منظم صحت گفته های کودکان را با یادگیری چگونگی استفاده از بخش تاریخچه مرورگر وب برای مشاهده وب سایت هایی که توسط کودکان بازدید شده و موارد دانلود شده، بررسی کنید. اگر به اطلاعات بیشتر و دقیق تری نیاز دارید می توانید از نرم افزارهای کنترل والدین استفاده کنید. نرم افزارهای نظارتی رایج به دو دسته تقسیم می شوند: ۱ - نرم افزاراهای مسدود کننده به والدین اجازه می دهند تا فهرستی از وب سایت های مورد تایید تهیه کرده و دسترسی به وب سایت های دیگر را مسدود کنند. تلاش برای بازدید از وب سایت های تایید نشده، ثبت و ذخیره شده و برخی از نرم افزارها به والدین از طریق ارسال پیام هشدار می دهند. همچنین، می توانید زمان و مدت استفاده از رایانه را محدود کنید. ۲- نرم افزارهای ثبت و ضبط تمامی داده هایی که ارسال، دریافت، دانلود و یا بازدید می شوند را ذخیره می کنند. این نرم افزارها در فواصل زمانی مشخص اقدام به عکس برداری از صفحه نمایشگر می کنند. اگر زمان کافی برای مشاهده تمامی داده ها را ندارید می توانید با انتخاب کلیدواژه ها به عنوان مثال مواردی که با پورنوگرافی در ارتباط هستند، هشدار دریافت کنید. برخی از نرم افزارهای پیشرفته امکان مسدود کردن، ضبط و مشاهده فعالیت رایانه کودک به صورت زنده و از راه دور را برای والدین فراهم می کنند. رایانه های شخصی و مک ها دارای تنظیمات کنترل والدین داخلی در سیستم های عامل خود بوده و با عرضه نسخه های جدید سیستم های عامل، ویژگی های بیشتری نیز در این زمینه ارائه می شوند. بر همین اساس، ممکن است دیگر نیازی به استفاده از نرم افزارهای دیگر برای نظارت بر فعالیت های رایانه ای فرزند خود نداشته باشید. بدون در نظر گرفتن این که از چه سیستم عاملی استفاده می کنید، اکثر مرورگرهای وب مانند اینترنت اکسپلورر، کروم، فایرفاکس و سافاری دارای بخش تاریخچه هستند که فهرستی از وب سایت هایی که بازدید شده اند را ارائه می کنند. به این نکته توجه داشته باشید که کودکان ممکن است نحوه پاکسازی بخش تاریخچه را فرا گرفته تا ردی از خود بر جای نگذارند. از این رو، در صورت مواجهه با بخش تاریخچه خالی، فردی که این اقدام را انجام داده، شناسایی کنید. ممکن است هنگام دوچرخه سواری، بالا رفتن از درخت و یا عبور از خیابان به تدریج آزادی های بیشتری را در اختیار کودکان قرار دهیم، اما در دنیای دیجیتال خطرات جدید و متفاوتی همراه با رشد کودکان پدیدار می شوند. ممکن است هنگامی که فرزندتان به سن نوجوانی می رسد، احساس کنید دیگر نیازی به نظارت کامل و دقیق بر فعالیت های آنلاین وی ندارید. اما این دورانی است که بیش از پیش باید به آنها توجه داشته باشید. هر گونه اقدام حفاظتی و ایمنی که برای کودکان انجام می دهید کامل و بی نقص نخواهد بود. جهان خارج سرشار از زشتی ها و زیبایی ها بوده و برخی از آنها ممکن است از طریق اینترنت وارد زندگی فرزندتان شوند. در این شرایط نباید دست های خود را به علامت تسلیم بالا برده و عقب نشینی کنید. گفت و گو و مکالمه با کودکان را از سنین پایین آغاز کرده و این روند را در مسیر رشد آنها همچنان ادامه دهید. اجازه استفاده و زمان مناسب آن آیا فزندتان به قدری بزرگ شده است که از تلفن همراه استفاده کند؟ درباره آدرس ایمیل خصوصی چطور؟ چه می خواهند: سیستم بازی رایانه ای و یا ویدئویی چه زمانی درخواست می کنند: از سنین پیش دبستانی امروزه، بسیاری از کودکان با کنسول های بازی ویدئویی قابل حمل مانند نینتندو DS و پی اس پی سر و کار داشته و احتمالا خیلی زود درخواست داشتن یکی از آنها را مطرح می کنند. چه چیزهایی را باید در نظر بگیرید: در انتخاب بازی ها باید دقت لازم را داشته باشید. این که یک بازی برای استفاده همه رده بندی شده به معنای آن نیست که برای کودکان شما نیز مناسب است. تا زمانی که فرزندتان به درک درستی از ایمنی آنلاین نرسیده، انجام بازی های آنلاین و شبکه ای که ارتباط آزادانه با بازیکنان دیگر را فراهم می کنند، توصیه نمی شود. در پاسخ به این پرسش که چه میزان انجام بازی های ویدئویی بیش از اندازه محسوب می شود باید رفتارهای فرزند خود را زیر نظر گرفته و با توجه به آن محدودیت زمانی انجام بازی های ویدئویی را تعیین کنید. چه می خواهند: تلفن همراه چه زمانی درخواست می کنند: در مقطع تحصیلی دبستان چه چیزهایی را باید در نظر بگیرید: آیا یک کودک ۹ ساله واقعا به تلفن همراه نیاز دارد؟ احتمالا پاسخ منفی است. اما تا سن ۱۲ سالگی ارسال پیامک ممکن است به یکی از مولفه های اصلی جهان اجتماعی فرزندتان مبدل شود. اگر گمان می کنید زمان خرید تلفن همراه برای فرزندتان فرا رسیده سیاست مدرسه در استفاده از این وسیله را بررسی کنید. محدودیت هایی را در زمینه زمان و مدت استفاده از آن تعیین کنید. چه می خواهند: حساب کاربری ایمیل و پیام رسان فوری چه زمانی درخواست می کنند: در مقطع تحصیلی دبستان چه چیزهایی را باید در نظر بگیرید: تا پیش از ۱۱ تا ۱۲ سالگی کودکان می توانند از ایمیل های خانوادگی استفاده کنند. از این سنین به بعد می توانید اختصاص یک حساب کاربری شخصی را برای آنها در نظر گرفته، اما همچنان امکان دسترسی به آن را داشته باشید. به فرزندتان اعلام کنید که به طور مرتب از ایمیل وی بازدید می کنید تا از استفاده مسئولانه اطمینان حاصل کنید. همچنین، این نکته را به فرزندتان گوشزد کنید که پیام هایی که با استفاده از خدمات پیام رسانی فوری ارسال می شوند، موقتی نبوده و ممکن است در آینده مورد سوء استفاده قرار بگیرند. چه می خواهند: دسترسی گسترده به اینترنت چه زمانی درخواست می کنند: در دوران راهنمایی ممکن است برای انجام تکالیف و پروژه های خود به اینترنت نیاز داشته و در نهایت درخواست دسترسی نامحدود به آن را ارائه کنند. چه چیزهایی را باید در نظر بگیرید: اگر نرم افزار و یا تنظیمات کنترل والدین موجب مسدود شدن سایت های آموزشی مفید شده، کاهش آنها را مد نظر قرار دهید. اما به طور مرتب بخش تاریخچه رایانه و مرورگر خود را برای نظارت بر فعالیت های آنلاین کودکان بررسی کنید. آموزه هایی درباره ایمنی آنلاین به کودکان منتقل کرده، حتی اگر اعلام کنند که با آنها آشنا هستند. آیا تصمیم گرفته اید تا برای فرزند خود تلفن همراه خریداری کنید؟ از این رو باید برخی عوامل را مد نظر قرار دهید: تنظیمات کنترل والدین بسیاری از تولیدکنندگان این امکان را در دستگاه های خود فراهم کرده اند که والدین تعداد تماس های گرفته شده و دریافتی و همچنین ارسال پیام کوتاه را محدود کنند. تنظیمات برخی برنامک ها نیز امکان محدود کردن دسترسی به محتوا در اینترنت و حجم دانلود را فراهم می کنند. عکس و ویدئو از آن جایی که امروزه اکثر تلفن های همراه مجهز به دوربین بوده و امکان دریافت عکس و ویدئو از افراد دیگر نیز وجود دارد، این مساله می تواند خطراتی را در پی داشته باشد. ممکن است دانش آموزی از یکی از همکلاسی های خود در وضعیتی نامناسب عکس و یا ویدئو تهیه کرده و آن را در فضای مجازی به اشتراک بگذارد. از این رو، درباره محتوایی که فرزندتان نباید تهیه کند باید صحبتی دوستانه و در عین حال جدی داشته باشید. اعلام کنید که به طور مرتب تلفن همراه وی را برای مشاهده عکس ها و ویدئوهای ذخیره شده، بررسی کرده و تنها شما می توانید اجازه حذف یا انتقال آنها را بدهید. نظارت اگر با چگونگی کارکرد تلفن همراه که قصد خرید آن را دارید آشنا نیستید، از فروشنده درخواست کنید مواردی مانند چگونگی مشاهده پیامک ها، تماس های دریافتی و گرفته شده، تنظمیات کنترل والدین و ... را به شما نشان دهد. البته امکان پاک کردن این قبیل تاریخچه ها وجود دارد، اما از روی قبض تلفن همراه می توانید به موارد مشکوک پی ببرید. - موبنـــــــا     ]]> اخبار علمی و فناوری Fri, 01 Apr 2016 12:47:42 GMT http://migna.ir/vdcfmjdm.w6dvxagiiw.html فیس بوک پاتوق افسرده‌ها شده است http://migna.ir/vdca06ne.49niy15kk4.html شاید عقل متعارف به ما بگوید که افراد از فیس‌بوک استفاده می‌کنند تا روابط و زندگی خود را بهینه‌سازی کنند. اما به طرزی شگفت تحقیقات علمی چیزی برخلاف این را نشان می‌دهد. بر اساس این تحقیقات استفاده از فیس‌بوک همبستگی مستقیمی با عدم رضایت کلی از زندگی دارد. --  اتلاف وقت در فیس‌بوک و افسردگی   بر اساس یک مطالعه پژوهشی در سال 2014 که در مجله Computers in Human Behavior به چاپ رسیده است اغلب افراد برای بهبود زندگی اجتماعی خود از شبکه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کنند. تنها 9 درصد از فعالیت‌های روزانه افراد بر روی فیس‌بوک مربوط به برقراری ارتباط و تعامل جدی با سایرین ازجمله دوستان است. درواقع اغلب افراد بر روی فیس‌بوک محتویات اتفاقی را دنبال و مصرف می‌کنند و تحقیقات علمی نشان می‌دهد که این مصرف انفعالی داده‌ها و اطلاعات هیچ کمکی به بهبود رضایت از زندگی نمی‌کند. بر اساس این مطالعه، افراد مورد پژوهش بعد از ورود و مصرف اطلاعات در فیس‌بوک یک نوع کاهش انگیزه در روان خود را تجربه می‌کنند که این موضوع هرگز در زمانی که در وب مشغول صرف وقت هستند برای آن‌ها پیش نمی‌آید. این‌گونه عوارض روانی تنها منحصر به فیس‌بوک است. اما دلیل آن چیست؟  رشک و حسد نسبت به دوستان در فیس‌بوک عامل افسردگی   پژوهشی که قرار است در شماره ماه ژوئن مجله Current Opinion in Psychology منتشر شود، دلیل این موضوع، یعنی افسردگی ناشی از استفاده از فیس‌بوک را در رشک و حسد نسبت به دوستان می‌داند. بر اساس این مطالعه دیدن تصاویر شاد و خندان دوستان در کنار خانواده یا خواندن در مورد موفقیت یکی از دوستان در فیس‌بوک این حس کلی را در کاربران ایجاد می‌کند که سایر دوستان ایشان از آن‌ها شادتر و موفق‌تر هستند. درنتیجه این حس رشک و حسادت نسبت به دوستان گونه‌ای از افسردگی منحصربه‌فرد را در کاربران ایجاد می‌کند که ناشی از مقایسه خود با چیزی است که عملاً می‌تواند وجود خارجی نداشته باشد.  چرا فیس‌بوک اعتیادآور است؟   اما علیرغم این تأثیرات منفی بر روان افراد، هنوز 70درصد از کاربران به شکل روزانه از این شبکه اجتماعی مجازی استفاده می‌کنند. چرا این‌گونه است؟ روانشناسان و محققان این موضوع را ریشه گرفته از چیزی می‌دانند که به آن affective forecasting یا پیش‌بینی انفعالی می‌گویند. به‌این‌ترتیب که چون افراد به دنبال حالی بهتر و روحیه‌ای مثبت در فیس‌بوک هستند و پیش‌بینی می‌کنند که فیس‌بوک منجر به بهبود روحیه آن‌ها خواهد شد، به استفاده از آن ادامه می‌دهند. درنتیجه این چرخه ادامه پیدا می‌کند. تنها زمانی کاربران متوجه نتیجه شگفت این استفاده از فیس‌بوک می‌شوند که برای مدت‌زمانی مشخص استفاده از آن را رها کنند. محققان بر این باور هستند که حتی صرف آگاهی از این موضوع که فیس‌بوک می‌تواند یکی از عوامل مؤثر در افسردگی باشد، به کاربران کمک می‌کند که بااحتیاط و توجه بیشتری از این شبکه اجتماعی استفاده کنند. آنچه در این میان اهمیت دارد توجه به این نکته است که معمولاً در فیس‌بوک و سایر شبکه‌های اجتماعی همگان سعی در بهتر نشان دادن خود دارند. درنتیجه کاربران باید خود را تنها با دیروز خود مقایسه کنند و نه با سایر دوستان و پست‌های فیس‌بوکی آن‌ها. -مشرق   ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 08 Mar 2016 17:35:48 GMT http://migna.ir/vdca06ne.49niy15kk4.html اعتیاد به هشتگ، اعتیاد جدید http://migna.ir/vdccoxq1.2bqep8laa2.html هشتگ نمادی است که از طریق آن یک ادبیات جهانی برای موضوعی شکل می‌گیرد. استفاده از هشتگ‌ها به دلایل مختلفی نظیر برند تبلیغاتی، طرفداری از یک کمپین یا برای بیان توضیح و احساس است که نوع استفاده کاربران ایرانی از آن هم جالب توجه است. آرمان به سراغ هشتگ‌بازهای ایرانی رفته است تا نظرشان را درباره هشتگ جویا شود.   اگر شما هم از اعضای شبکه‌های اجتماعی هستند به احتمال زیاد علامت # هشتگ برایتان آشناست و بار معنایی خاصی برای شما دارد. با فراگیری گسترده این علامت در سه سال اخیر در کشور ما به احتمال زیاد شما هم از جمله کسانی هستید که حداقل یک بار از این علامت استفاده کرده‌اید. استفاده از هشتگ به حدی در شبکه‌های اجتماعی رواج پیدا کرده که عده‌ای اعتیاد هشتگی پیدا کرده‌اند و پست گذاشتن بدون هشتگ برای آنها کار سختی است. اگر بخواهیم هشتگ را به زبانی ساده شرح دهیم باید بگوییم هشتگ یک نماد پیشوندی و یکی از تگ‌های ابرداده است که از سوی کاربران فضای مجازی برای دسته‌بندی و اشتراگ‌گذاری پست‌ها و نظرات درباره موضوع خاصی در سطح جهانی و فراتر از حلقه دوستان به کار می‌رود، به معنای دیگر، هشتگ ابزاری است که از طریق آن یک ادبیات جهانی درباره موضوعی خاص شکل می‌گیرد. استفاده از هشتگ بسته به استفاده‌ای که از آن می‌شود می‌تواند پیامدهای خوب یا بدی داشته باشد. هشتگ را نمی‌توان برای بیش از یک کلمه به کار برد. به خاطر همین در زبان انگلیسی اگر بخواهند برای یک جمله هشتگ بسازند، همه کلمات را به هم وصل می‌کنند اما در فارسی شرایط متفاوت است و از علامت Underline یا شیفت و منها، برای به هم وصل کردن کلمات استفاده می‌شود. استفاده‌های متفاوت از هشتگ از هشتگ استفاده‌های متنوعی می‌شود و همین باعث می‌شود نتوان به سادگی استفاده خاصی را به آن نسبت داد. از هشتگ‌ها به سه هدف عمده استفاده می‌شود: یکی استفاده از هشتگ برای تبلیغ برند. دوم استفاده از هشتگ برای کمپین است که طرفداران یک کمپین از طریق استفاده از هشتگ می‌توانند عضویت‌شان در کمپین موردنظرشان را اعلام کنند و حتی دیدگاهشان را به سایر اعضا منتقل کنند. برای نمونه می‌توان به # کمپین یک قطره آب، اشاره کرد که در فضای مجازی محبوبیت زیادی یافت و بخش زیادی از این فراگیرشدنش را به ادبیات هشتگی مدیون بود. استفاده دیگری که از هشتگ می‌شود برای توضیح است که معمولا در اینستاگرام و برای یافتن ساده‌تر عکس از آن استفاده می‌شود. اما هشتگ در ایران کاربرد جدیدی هم یافته است و آن هم استفاده از هشتگ برای بیان احساس است و این مساله به ویژه در اینستاگرام بیش از سایر شبکه‌های اجتماعی یافت می‌شود. از کنار هشتگ‌ها به سادگی نگذرید و آنها را جدی بگیرید، زیرا هشتگ‌ها می‌توانند سامان‌دهنده یک جنبش یا حرکت جمعی شوند و از فضای مجازی به فضای واقعی منتقل شوند.   هشتگ‌ها حس و حال آدم را می‌گویند #اینجا_خوابگاه_است #اینجا_جشن است #زهرا_اینجا_تنهاست سه جمله بالا را زهرا ۱۸ ساله که دانشجوی ترم اولی است در توضیح یکی از عکس‌هایش گذاشته است. زهرا به تازگی مجبور شده است برای تحصیل از اراک به تهران بیاید و ساکن خوابگاه شود. او احساسی را که نسبت به خوابگاه دارد در قالب عکس و با یک زبان هشتگی بیان کرده است.  زهرا را می‌توان یک معتاد هشتگی نامید چون تمایل زیادی دارد که در پست‌هایش از هشتگ‌های زیادی استفاده کند. او در این باره می‌گوید: «هشتگ حس و حال آدم را بیان می‌کند، به همین دلیل باید ادبیاتی ساده و عامیانه داشته باشد. بیشتر هشتگ‌هایی که استفاده می‌کنم برای بیان احساسم هستند و گاهی هم برای تکمیل متن.» او قبول دارد که تا حدودی اعتیاد هشتگی دارد ولی این اعتیاد را قابل ترک می‌داند: «من پست‌های بدون هشتگ هم دارم ولی پست‌های با هشتگ را بیشتر دوست دارم.» زهرا تا حالا ادبیات هشتگ‌هایش را پیگیر نشده است.  اینکه بدانیم یک هشتگ را در چه زمینه‌ای به کار ببریم اهمیت زیادی دارد، زیرا نتایج حاصل از یک مطالعه جدید نشان داده است که در ۲۵ درصد موارد موضوعی که هشتگ‌گذاری شده، به اشتباه در زمینه دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.  توصیه‌ای که به کاربران فضای مجازی می‌شود این است که قبل از استفاده از هشتگ آن را در فضای مجازی موردنظرشان جست‌وجو کنند تا بدانند موضوع مورد نظرشان به چه ادبیاتی ملحق می‌شود. از سوی دیگر استفاده از هشتگ‌هایی که کمتر کاربرد دارند چندان جایز نیست چون کمتر کسی به سراغ آنها می‌رود. هشتگ‌بازهای وسواسی حجت ۲۱ ساله از هشتگ استفاده می‌کند، اما هشتگ برایش معنای خاصی ندارد. او در این‌باره ب می‌گوید: «دلیل اصلی استفاده من از هشتگ این است که لغتی که دوست دارم در متن دیده شود و چون با هشتگ‌گذاری لغت آبی می‌شود اینگونه لغت مورد نظرم بیشتر به چشم می‌آید.» از او درباره جست‌وجوی ادبیات هشتگ‌هایی که استفاده می‌کند، سوال می‌کنم و می‌گوید: «اوایل برایم مهم بود که یک هشتگ چه پیشینه و ادبیاتی دارد ولی الان برایم مهم نیست. چند باری هشتگ‌هایی را که از آنها استفاده می‌کردم جست‌وجو کردم و دیدم که هیچ ربطی به موضوع مورد نظر من ندارند ولی زیاد برایم مهم نیست.» او پست‌هایی که زیاد هشتگ داشته باشند را پست‌های زننده‌ای می‌داند که نباید لایک شوند. اما برعکس حجت برخی دیگر از کاربران فضای مجازی هشتگ را با وسواس و دقت زیادی به کار می‌برند. آرش ۲۶ ساله یکی از این افراد است که از هشتگ خیلی کم استفاده می‌کند. او هشتگ را این‌گونه برای «آرمان» تعریف می‌کند: «هشتگ معمولا یک جامعه هدف را به سوی مفهومی خاص سوق می‌دهد و این باعث می‌شود که مخزنی برای یک مفهوم خاص که هشتگ‌گذاری شده است شکل گیرد. با توجه به معنایی که هشتگ برای من دارد در استفاده از آن وسواس زیادی به خرج می‌دهم و سه چهار بار بیشتر از آن استفاده نکرده‌ام.» او ادامه می‌دهد: «در ایام انتخابات گرایش من به طرف هشتگ‌ها بیشتر شد و بیش از قبل پیگیرشان می‌شدم.» هشتگ‌هایی برای عضویت در کمپین «با استفاده از هشتگ‌ها می‌توانم وابستگی خودم را به یک جریان یا کمپین که عده زیادی به آن پیوسته‌اند نشان دهم.» این جمله را امیر ۲۳ ساله می‌گوید که از کاربران فعال فضای مجازی است: «در تلگرام، فیسبوک و اینستاگرام از هشتگ استفاده کرده‌ام و هشتگ‌ها وسیله‌ای هستند برای بیان خلاصه‌ای از آنچه مد نظرم است. معمولا قبل از هشتگ‌گذاری پیگیر ادبیات آن نمی‌شوم و بعد از هشتگ‌گذاری آن را پیگیری می‌کنم.» امیر در یکی از پست‌های اینستاگرامی‌اش عکسی از پرویز پرستویی را گذاشته است و خشنودیش را بابت گرفتن سیمرغ توسط پرستویی اینگونه بیان کرده است: «#پرویزپرستویی #جان_دل» هشتگ‌های توییتری البته تنها فاز هشتگی ایرانی‌ها بالا نیست. این مساله در کشورهای دیگر هم به حدی بالاست که اواخر سال ۲۰۱۲ زنی در انگلیس نام فرزندش را هشتگ گذاشت. استفاده از هشتگ در توئیتر هم سرنوشت جالبی دارد، زیرا گردانندگان توئیتر از طریق هشتگ‌ها می‌توانند الگوی رفتاری کاربرانش را پیدا کنند.  اهمیت هشتگ در توئیتر به حدی است که توئیتر امکانی را فراهم کرده تا هشتگ‌هایی که بسیار استفاده می‌شوند، در بخش موضوع‌های باب روز (Trending Topics) که در بخش چپ پایینی صفحه توئیتر در یک جست‌وجوگر اینترنتی دیده می‌شود، ظاهر شوند و به این ترتیب امکان توجه بیشتر به این موضوعات به وجود می‌آید. نتایج یک تحقیق نشان داده است که در توئیتر، مطالبی که هشتگ‌گذاری شده‌اند، ۵۵ درصد بیشتر از دیگر مطالب بازنشر می‌شوند و بیش از ۵۰ درصد کاربران اگر مطلع باشند که هشتگ موردنظر از طرف شرکت‌های تبلیغاتی ارائه شده است و برای آنها منفعت دارد، دوباره آن را انتشار می‌دهند. اما هشتگ می‌تواند پیامدهای نه چندان خوشایندی هم داشته باشد که یکی از آنها افزایش میل به اختصارنویسی است. در حال حاضر کاربران فضای مجازی دیگر حوصله خواندن متن‌های بلند را ندارند و یک جمله کوتاه بیشتر می‌تواند جلب‌توجه کند، در این بین این ادبیات هشتگی می‌تواند جمله را هم به کلمه تبدیل کند و کاربر فضای مجازی را بی‌حوصله‌تر از قبل. ]]> اخبار علمی و فناوری Fri, 04 Mar 2016 01:33:05 GMT http://migna.ir/vdccoxq1.2bqep8laa2.html تاثير اعتیاد به بازی های رایانه ای بر کیفیت زندگی در جوانان http://migna.ir/vdcdjj0s.yt0kz6a22y.html اختصاصي ميگنا-چکیده به باور روان شناسان و جامعه شناسان، بازی و اسباب بازی که عمیقاً با زندگی کودکان و نوجوانان پیوند خورده است، در روحیه و تکوین شخصیت آنان، اثر عمیقی بر جای می گذارد و باعث می شود که کودکان از طریق آشنایی با الگوها و هنجارهای جامعه خویش و درونی سازی ارزش های آن در راستای اجتماعی شدن، گام بردارند. رشد سریع بازی های رایانه ای به شکل های گوناگون باعث اشغال بخش عمده ای از اوقات فراغت گروه های سنی مختلف به ویژه جوانان و نوجوانان شده است. این امر می تواند اثرات مستقیم و غیر مستقیمی بر ابعاد مختلف کیفیت زندگی از جمله وضعیت روانی، جسمانی و روابط اجتماعی داشته باشد. بنابراین، این تحقیق با هدف بررسی تاثیر اعتیاد به بازی های رایانه ای بر کیفیت زندگی جوانان 19-30 ساله دانشگاه پیام نور شاهرود انجام گردید. نتایج آزمون همبستگی pearson نشان داد که بین اعتیاد به بازی و کیفیت زندگی رابطه معنی داری وجود دارد. میانگین سنی شرکت کنندگان 22/88 با انحراف معیار 3/04 سال بود. میانگین کلی اعتیاد به بازی 24/24 با انحراف معیار 4/8 و میانگین کلی کیفیت زندگی 157/18 با انحراف معیار 32/38 بود. واژه های کلیدی: بازی های رایانه ای، کیفیت زندگی، جوانان. - مقدمه پدیده بازی بر حسب علل، زمینه ها و شرایط ، طی زمان ها و مکان های مختلف، به لحاظ ساختار،محتوا و کارکرد(اثر)، شکل های گوناگونی به خود گرفته است. بر این اساس، از نیمه دوم قرن بیستم و همراه و همگام با تحولات و پیشرفت ها در صنایع الکترونیکی، بازی ها و اسباب بازی هایی جدید و متفاوت با گذشته، پا به عرصه وجود گذاشته که اصطلاحاً «بازی های رایانه ای»1نامیده می شود. 2 گرچه تاریخچه بازی های رایانه ای به دهه 1972 برمی گردد، اما در مدت کوتاهی پس از پیدایش، نه تنها تحول عمیق و اساسی در نظام تفریحات و سرگرمی کودکان به وجود آوردند، بلکه در حال حاضر، گستره بازی های رایانه ای به عنوان یک وسیله گذران اوقات فراغت، به عرصه بزرگسالان نیز کشیده شده است. آثار فرهنگی و اجتماعی بازی های رایانه ای به گونه ای است که دیگر نمی توان به این بازی ها فقط به عنوان یک وسیله گذران اوقات فراغت نگریست. اشاعه و آثار چنین بازی هایی، به حدی است که از آنها با عنوان «انقلاب بازی های رایانه ای» یاد می کنند. در سال 1972، شركت آتاري يك بازي الكترونيكي تنيس روز ميز به نام «پنگ» را معرفي و به بازار عرضه كرد. از آن به بعد، به تدريج بر تعداد شركت‌‌‌هاي سازنده بازي‌‌‌هاي ويديويي‌ـ رايانه‌اي افزوده شد. در پايان سال 1976، بيش از بيست شركت مختلف به توليد بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي قابل مصرف در منازل مي‌پرداختند.3 به تدريج در سال 1985 با اشباع بازار، فروش دستگاه‌‌‌هاي مربوط به بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي به كمترين مقدار ممكن رسيد. اما در سال 1986 شركت «نينتندو»4 با عرضه سخت‌افزار جديد خود، كه ارتقاي زيادي در كيفيت بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي پديد آورده بود، بسياري را متوجه خود كرد. مسئله اخير، در كنار پيشرفت‌‌هاي سخت‌افزاري و نرم‌افزاري صنايع الكترونيكي و رايانه‌اي و در نتيجه، كاهش قابل ملاحظه قيمت دستگاه‌ها، سبب توجه دوباره نوجوانان و جوانان به بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي شد.5 در ايران، تحقيق مدوني كه به بررسي ميزان شيوع و گستردگي بازي‌‌‌هاي ويديويي‌ـ رايانه‌اي پرداخته باشد، وجود ندارد. بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي در ايران، شايد با يك تأخير 10 تا 15 ساله نسبت به غرب، در جامعه پديدار شد. كلوپ‌‌هاي ويديويي، كه از آغاز در سطح شهر‌‌هاي مختلف شكل گرفتند، چيزي بيش از يك مغازه متوسط يا كوچك نبودند. نخستين دستگاه‌هايي كه در كلوپ‌‌هاي مذكور به كار گرفته شدند، آتاري و ميكرو بودند كه با گذر زمان و فراگيرتر شدن دستگاه‌‌هاي پيشرفته‌تري كه از گرافيك و پردازش بالاتري برخوردار بودند، جاي خود را با سگا و بعد، با دستگاه‌‌هاي سنتي، پلي استيشن، نينتندو و... عوض كردند.6 با روند پيشرفت فناوري الكترونيكي و ارزان‌تر شدن محصولات الكترونيكي، قيمت دستگاه‌هاي مربوط به بازي‌‌‌هاي ويديويي ـ رايانه‌اي، در سال‌‌‌هاي اخير روند نزولي چشمگيري داشته‌اند. به همين دليل، دستگاه‌‌‌هاي خانگي بسياري در دسترس جوانان قرار گرفته است.7 به گونه‌اي كه بخش زيادي از اوقات فراغت كودكان و نوجوانان ايراني، به بازي با رايانه مي‌گذرد. پیشرفت در تغییر بازی ها و شدت در رشد آن ها نگرانی های زیادی در ورد سبک زندگی نوجوانان ایجاد می کند. امروزه تنها حفظ زندگی به شکل معمول، مطلوب تلقی نمی شود بلکه ارتقای کیفیت زندگی در زمینه های متععد هدفی اساسی تلقی می شود. کیفیت زندگی یک شاخص اساسی محسوب می شود و از آن جایی که ابعاد متعددی مانند جنبه های فیزیولوژیک، عملکرد و وجود فرد را در بر می گیرد، توجه به آن از اهمیت خاصی برخوردار است. 8 با اندازه گیری کیفیت زندگی می توان به شناسایی نیازهای جامعه، تنظیم برنامه ها و بودجه ها و به طور کلی ارتقای کیفیت زندگی کمک نمود. بنابراین این تحقیق در پی شناسایی میزان تاثیراعتیاد به بازی های رایانه ای بر کیفیت زندگی است. سپس با روشن ساختن نقش بعضی متغییر های موثر، تاثیر این بازی ها بر زندگی جوانان مشخص می شود. روش ها: تحقیق حاضر از نوع توصیفی بود. جامعه آماری شامل 53 دانشجو که به صورت اتفاقی انتخاب شدند بود. تعداد کل دختران 24نفر و تعداد کل پسران 29نفر بودند. روش نمونه گیری تصادفی بود. ابزار گردآوری اطلاعات برای تشخیص وابستگی به بازی های رایانه ای، پرسشنامه اعتیاد به بازی های رایانه ای آنتوان بود و برای تشخیص کیفیت زندگی از فرم کوتاه پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت  (WHOQOL-BREF) استفاده شد که شامل 4 حیطه ی سلامت جسمانی با 7گویه (برای نمونه چقدر می توانید جابه جا شوید و تحرک داشته باشید؟)، حیطه ی سلامت روانی با 6گویه (برای نمونه، چقدر از زندگی خود لذت می برید؟)، حیطه ی روابط اجتماعی با 3گویه ( برای نمونه، چقدر از روابط خصوصی خود رضایت دارید؟) و حیطه ی سلامت محیط با 8گویه (برای نمونه، چقدر از شرایط محل سکونت خود رضایت دارید؟) می باشد. 2سوال اول به هیچ یک از حیطه ها تعلق ندارد و وضعیت سلامت و کیفیت زندگی کلی را مورد ارزیابی قرار می دهد. سوالات به روش لیکریت 5گزینه ای مورد ارزیابی قرار گرفت. برای سنجش متغیرهای تحقیق از نرم افزارspss استفاده شده. بررسی رابطه ی متغیرها از طریق آزمون های ضریب همبستگی pearson، ضریب همبستگی spearman و تحلیل کوواریانس انجام خواهد شد. - یافته ها: مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر بازی های رایانه ای بر کیفیت زندگی دانشجویان 19-30 ساله دانشگاه پیام نور شاهرود در سال93 انجام گردید. نتایج آزمون همبستگی pearson نشان داد که بین اعتیاد به بازی و کیفیت زندگی رابطه معنی داری وجود دارد. میانگین سنی شرکت کنندگان 22/88 با انحراف معیار 3/04 سال بود. همچنین بر اساس آزمون همبستگی pearson بین سن و اعتیاد به بازی های رایانه ای رابطه معنی داری به دست نیامد.نتایج آزمون همبستگی spearman نشان داد که بین اعتیاد به بازی و جنسیت رابطه معنی داری وجود ندارد. میانگین کلی اعتیاد به بازی 24/24 با انحراف معیار 4/8 و میانگین کلی کیفیت زندگی 157/18 با انحراف معیار 32/38 بود.     - جدول كامل پی آمدهای بازی های رایانه ای نگرانی از بازی های رایانه ای و ویدیویی را می توان بازتاب نگرانی گسترده تر جامعه درباره رواج و کاربری روز افزون فن آوری اطلاع رسانی در مشاغل و حرفه های گوناگون، نظیر حذف مهارت فردی از کار، تنش های شغلی زاید، گوشه گیری از اجتماع، احساس درماندگی و... دانست. تاکنون پژوهش های مختلفی در موضوع اثرات بازی های رایانه ای انجام شده که اغلب به اثرات منفی این گونه بازی ها اشاره دارند، اما در نگاهی منطقی باید گفت که این نوآوری نیز همچون دیگر ساخته های دست بشر، دو رو دارد که یک روی آن، بهره گیری درست و مفید و روی دیگر آن، استفاده های نادرست و نامناسب است که گاهی، آسیب های فراوانی را در پی دارد. در ادامه، به آثار مثبت و منفی این بازی ها اشاره مختصری خواهد شد. - آثار مثبت بازی های رایانه ای 1. پس از سال ها پژوهش، این موضوع ثابت شده که آموزش و پرورش کودکان، تنها به نوع رسمی آن، یعنی شکل مدرسه ای محدود نمی شود و رسانه های الکترونیکی، منابع بسیار عالی آموزش و پرورش می باشند و رایانه نیز تازه ترین شکل این رسانه هاست. طرفداران بازی های ویدیوئی این گونه بازی ها را منبع یادگیری و نیز سرگرمی به شمار آورده اند. به عقیدة برخی، فعالیت های موجود در بازی های ویدیویی می توانند هماهنگی بین چشم و دست را افزایش دهند و یا مهارت های ویژه ای برای تجسم فضایی یا ریاضیات را بیاموزند.9 بازی های رایانه ای به سبب انگیزه های بیشتری که در فراگیران پدید می آورند، می تواند در انتقال مواد آموزشی، تأثیر زیادی داشته باشند. افزایش سرعت خواندن و آموزش زبان از طریق بازی های رایانه ای تجربیات مثبتی در این زمینه بوده است. همچنین درس هایی مانند علوم و فیزیک را به کمک بازی های رایانه ای، بهتر می توان آموزش داد. 2. به خاطر انعطاف پذیری و نقش فعالی که فرد در حین بازی دارد، بازی ها در تربیت افراد خلاق تأثیر زیادی دارند. -پی آمدهای منفی بازی های رایانه ای الف. آسیب های جسمانی 1. سندرم عصبی دست. 2. خشکی چشم. 3. پشت درد. 4. سردردهای میگرنی. 5. بی نظمی در غذا خوردن. 6. بی توجهی و یا کم توجهی به بهداشت شخصی. 7. تغییر در الگوی خواب.10 - دلایل پرداختن به بازی های رایانه ای برخی از دلایل گسترش بازی های رایانه ای در ایران عبارتند از: الف. جذابیت و گیرایی بسیار زیاد بازی های رایانه ای به لحاظ گرافیکی، صدا و پردازش صحنه ها. ب. روند نزولی قیمت دستگاه های مربوط به بازی های رایانه ای در سال های اخیر. ج. فقدان و یا کمبود سایر امکانات ارزان گذران اوقات فراغت برای نوجوانان و جوانان. د. گسترش اماکن فروش بازی های رایانه ای. -  شناسایی ارتباط انجام بازی های رایانه ای با کیفیت زندگی و اینکه این بازی ها تا چه حد می تواند بر زندگی جوانان تاثیر گذارد مهم است. در طی تحقیق و مصاحبه با یکی از شرکت کنندگان که اعتیاد به بازی داشت و از کیفیت زندگی خود رضایت کافی را نداشت فهمیده شد که بازی های رایانه ای فکری معمولا فکر را باز می کند و توجه آدم را به چیزهای کوچک جلب می نماید. بازی های هیجانی باعث افزایش استرس و اضطراب و تیک عصبی می شود. این قبیل بازی ها بعد از مدتی برای فرد خسته کننده می شود و پس از پایان بازی به سراغ بازی دیگری می رود. اما بازی هایی که اصولا اعتیاد آور است اغلب بازی های استراتژیک می باشد،مانند clash of clans که این روزها اکثریت را به خود جلب کرده است. بازی های گروهی توجه فرد را بیشتر جلب می کند زیرا رقابت در آن بسیار است و بیشتر در سنین 20 به بالا بهتر انجام می شود به این دلیل که جوانان زیر 20سال معنی همکاری را کمتر درک می کنند و زودتر با شکست در بازی مواجه می شوند. موزیک و حجم صدای بازی بسیار بر فرد بازی کننده تاثیر دارد. بازی های رایانه ای معمولا 3روز اول آن نقش خیلی مهمی دارد. اگر در این فاصله بازی کنار گذاشته شود تاثیر به سزایی در جلوگیری از اعتیاد را دارد.migna.ir  نتایج مطالعه نشان داد که بین اعتیاد به بازی و جنسیت رابطه معنی داری وجود نداشت. اما طی مصاحبه با یرخی شرکت کنندگان می توان گفت تمایل پسران در مقایسه با دختران به بازی های رایانه ای بیشتر است. شاید دلیل آن مهارت های مورد نیاز برای انجام بازی های رایانه ای و همچنین بازخورد های متفاوت 2جنس نسبت به این بازی ها است. - نتیجه گیری: نتایج مطالعه به خوبی نشان داد که بازی های رایانه ای تاثیر معنی دار و مستقیمی بر کیفیت زندگی دارد. همچنین بر اساس آزمون همبستگی pearson بین سن و اعتیاد به بازی های رایانه ای رابطه معنی داری به دست نیامد. نتایج آزمون همبستگی spearman نشان داد که بین اعتیاد به بازی و جنسیت رابطه معنی داری وجود ندارد. میانگین کلی اعتیاد به بازی 24/24 با انحراف معیار 4/8 و میانگین کلی کیفیت زندگی 157/18 با انحراف معیار 32/38 بود. از یافته ها چنین استنباط می شود که انجام بازی های رایانه ای در مدت زمان کم نه تنها تاثیر منفی برکیفیت زندگی جوانان ندارد بلکه می تواند تاثیر مثبتی هم داشته باشد. البته به شرط کنترل و مدیریت زمان. - نویسنده: زهرا.زارعی -منـــــابع  1-computer game 2-احمدی سيروس، بررسی اثرات اجتماعی بازی های کامپیوتری،فصلنامه فرهنگ عمومی،شماره 16و17،پاییز و زمستان 77. 3- منطقی، مرتضی ( 1380 )، بررسی پيامدهای بازی های ويديوئی و رايانه ای،تهران : نشر فرهنگ دانش ، ص3. nintendo 4 5- منطقی، مرتضی ( 1380 )، بررسی پيامدهای بازی های ويديوئی و رايانه ای،تهران : نشر فرهنگ دانش ،ص4. 6- منطقی، مرتضی ( 1380 )، بررسی پيامدهای بازی های ويديوئی و رايانه ای،تهران : نشر فرهنگ دانش.ص9. 7- منطقی، مرتضی ( 1380 )، بررسی پيامدهای بازی های ويديوئی و رايانه ای،تهران : نشر فرهنگ دانش.ص10. 8-Hellstrom Y, persson G , Hallberg IR. Quality of life and symptoms among older people living at home.J adv nurs 2004,48(6):584-93. 9- دانچین،1983 ولوین و کاریو،1981، به نقل از سید حسن پورعابدی نائینی، اثر بازی های ویدئویی و رایانه ای بر کودکان،ص28. 10-زینب السادات نوری،اعتیاد به اینترنت، پرتو خورشید،قم 1386. ]]> اخبار علمی و فناوری Mon, 15 Feb 2016 11:30:50 GMT http://migna.ir/vdcdjj0s.yt0kz6a22y.html تبلت این بلاها را سر کودکان می آورد http://migna.ir/vdchvxnx.23nmqdftt2.html بازی با این گونه وسایل ساعت‌ها زمان می‌برد و ارتباط کودک را با دنیای اطراف قطع می‌کند و کودک به گونه‌ای غرق بازی می‌شود که گذر زمان را حس نمی‌کند. ابتدا والدین از این که فرزندشان توانایی استفاده از لوازم مربوط به فناوری را دارد خوشحال می‌شوند و این مساله را به عنوان شاخصی برای باهوش بودن فرزند خود در نظر می‌گیرند در صورتی که استفاده زودهنگام کودکان از فناوری می‌تواند تبعاتی به همراه داشته باشد که جبران‌ناپذیر است. سن استفاده از تبلت به محیط رشد کودک بستگی دارد و به طور معمول از سه سالگی به بعد کودک می‌تواند از این وسایل استفاده کند. برخی والدین به دلیل شاغل بودن یا نداشتن وقت کافی از تبلت برای خلأ نبودن خودشان استفاده می‌کنند و در حقیقت تبلت را جایگزین فعالیت‌های واقعی کرده‌اند.  با شرایط جامعه امروزی نمی‌توان کودک را از داشتن تبلت منع کرد، اما والدین می‌توانند اجازه استفاده را به جایزه و امتیاز تبدیل کنند و با محدوده زمانی یک تا حداکثر دو ساعت به فرزند خود اجازه بازی دهند. انتخاب نوع بازی‌ها نیز بسیار مهم است و باید از بازی‌های آموزشی و متناسب با سن بهره گرفت. همچنین زمانی که تبلت را از کودک می‌گیریم باید بازی‌های جایگزین جذاب برای او در نظر بگیریم. استفاده بیش از حد این عواقب را به دنبال دارد: ـ اول از همه کودک به جای تحرک داشتن درگیر این بازی‌ها می‌شود و فعالیت بدنی او کمتر می‌شود. وقتی کودکان با وسایلی مثل تبلت بازی می‌کنند از فعالیت باز می‌مانند در نتیجه هماهنگی بین اندام‌ها خوب شکل نمی‌گیرد و دچار مشکلات حسی و حرکتی می‌شوند. ـ مشکل دیگر در مورد تبلت‌ها ارزش‌گذاری کاذب است؛ یعنی بچه‌ها به خاطر داشتن این فناوری به هم پز می‌دهند و احساس برتری می‌کنند. ـ تمرکز کودکانی که بیش از حد با تبلت بازی می‌کنند کاهش پیدا می‌کند و در آینده در زمینه تحصیلی نیز با مشکلات تمرکزی روبه‌رو می‌شوند. ـ کاهش اعتماد به نفس کودکان، از دیگر معایب استفاده از تبلت است. کودک باید بتواند به اسباب‌بازی مسلط باشد و دائم برنده شود تا احساس توانمندی کند و اعتماد به نفسش بالا رود؛ در بازی‌های تبلت و موبایل این اتفاق نمی‌افتد و کودکان پیاپی دچار شکست می‌شوند، در نتیجه اعتماد به نفس آنها پایین می‌آید و البته لازم به ذکر است که انتخاب نوع بازی‌ها باید به گونه‌ای باشد که کودک در آن پیروز هم بشود. ـ این کودکان در برقراری ارتباط و مهارت‌های اجتماعی با هم‌سن و سال‌های خود نیز دچار مشکل می‌شوند چراکه بیشتر سرگرم تبلت و موبایل خواهند بود و ارتباطشان با اطراف قطع می‌شود و نحوه دوستیابی آنها ضعیف می‌شود.     ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 23 Jan 2016 20:00:41 GMT http://migna.ir/vdchvxnx.23nmqdftt2.html لطفا بیدار شوید، نوجوانانتان در خطرند http://migna.ir/vdcdxs0s.yt0kf6a22y.html در بازار مکاره فضای مجازی، از شیر مرغ تا جان آدمیزاد یافت می‌شود؛ دنیای بزرگ و بی‌سر و تهی که طرفداران پروپاقرصی دارد و باعث شده خیلی‌ها نصف بیشتر ساعات بیداری‌شان را در آن گشت و گذار کنند.   مانند بسیاری از اسباب فناوری، استفاده از این فناوری نوین ارتباطی نیز دارای محاسن و معایبی است که متاسفانه به واسطه عدم آگاهی و شناخت نادرست، معایب آن بیش از محاسنش است و کاربران و اطرافیانشان را با مصائب زیادی مواجه کرده که در این میان تیغ برنده استفاده نامناسب از فضای مجازی، بیش از هر گروه دیگری، زیر 18 ساله‌ها را نشانه رفته است؛ نوجوانانی که نه‌تنها مانند بسیاری از مخاطبان این فضا، روش‌های استفاده از آن را بلد نیستند بلکه به واسطه کنجکاوی‌های بسیار متمایلند سری به ناکجاآبادها بزنند تا شاید بتوانند پرده از عالم مکشوفات خود بردارند و این مهم، دو صد چندان بر نگرانی والدین و متصدیان تربیتی و آموزشی می‌افزاید.   چندی پیش در نشریات روز، از زبان سخنگوی سازمان ثبت‌احوال به نقل از سازمان فناوری اطلاعات، آماری از کاربران تلگرام اعلام شد که نشان می‌داد استفاده از این نرم‌افزار پیام‌رسان در تلفن‌های همراه، به محبوبیت عجیبی بین نوجوانان دست پیدا کرده است.   «تلگرام در کشور 14 میلیون عضو دارد که 82 درصد کاربران آن زیر 18 سال هستند؛ البته درباره تعداد کاربران تلگرام، تاکنون آمارهای متنوعی ارائه شده، اما اگر همین آمار 14 میلیون کاربر تلگرام را بپذیریم، با یک حساب و کتاب ساده می‌توان به این نتیجه رسید که حدود 11.5 میلیون نفر از کاربران تلگرام در ایران، زیر 18 سال هستند.»   بدون این آمار رسمی و تنها با نگاهی کنجکاو و تیزبین به فضای جامعه، خانواده، مدرسه و حتی مهمانی‌های دورهمی می‌توانیم به راحتی شاهد استقبال و علاقه میلیونی نوجوانان به این شبکه پیام‌رسان شویم.   اگر نگاه سوگیرانه و قضاوت‌گرانه مثبت و منفی خود را به پدیده تلگرام کنار بگذاریم، می‌توان با صراحت چنین اذعان کرد که تلگرام این فضای مجازی بسیار پرجاذبه برای نوجوانان، به نوعی توانسته سبک زندگی نوجوانان و جوانان ایرانی را دگرگون کند که همین تغییرات و تحولات عمیق وبه یکباره نیازمند تحلیل و بررسی بسیار است.   این که چرا نوجوانان ایرانی به جای بازی، تحرک و ورزش با هم‌نسلانشان و گفت‌وگو و مصاحبت با اطرافیان خود ترجیح می‌دهد در گوشه خانه کز کند و در تلگرام غرق شوند؟! تلگرام به عنوان پدیده‌ای جدید در زندگی نوجوانان عصر حاضر، مقوله‌ای بسیار قابل بحث است که نه‌تنها، علاقه‌مندی‌ها و خواسته‌های نوجوانان امروزرا از نوجوانان نسل‌های قبل متمایز می‌کند، بلکه باعث شده دیدگاهشان نسبت به زندگی متفاوت شود و به دنبال اهدافی باشند که شاید به اندازه سر سوزنی در ارتقا و پیشرفت زندگی آینده‌شان نقشی نداشته باشند.   * ذهن کنجکاو نوجوان در ناکجادآباد اطلاعاتی   احسان 15 ساله می‌گوید: تلگرام برنامه جالبی است به‌خصوص برای من که ذهنم پر از سوال است، اما حوصله مطالعه کتاب‌های متعدد را ندارم.   الان به‌راحتی می‌توان در هر گروه یا کانالی عضو شد و کسب اطلاعات کرد، مطالب معمولا از منابع علمی بوده یا خلاصه کتاب‌هایی است که کاربر می‌تواند خیلی سریع و بدون اتلاف وقت، چکیده یک متن را در چند سطر به‌طور گویا و شفاف دریافت کند، این گروه‌ها بسیار خوب هستند، تازه در همین جست‌وجوها می‌توانید درباره موضوعاتی که حتی شاید به ذهنتان هم خطور نکرده است، کسب آگاهی کنید و بی‌تردید این یکی از شگفتی‌های این عالم مجازی است!   کنجکاوی و ذهن پرسشگر داشتن یکی از خصیصه‌های دوران نوجوانی است و بسیاری از والدین و مربیان، نوجوان را با این خصیصه می‌شناسند و حتی بیان می‌کنند سن نوجوانی یعنی سن کنجکاوی.   حال همین نوجوان پویا و کنجکاو کشف حقیقت، با دسترسی به اینترنت و نرم‌افزارهای پیام‌رسان، به‌دنبال یافتن پاسخ پرسش‌‌هایش از این منبع اطللاعاتی به آن منبع اطلاعاتی سفر می‌کند که در میان همین جست‌وجوی‌های بی‌امان و بی‌حد و مرز است که ممکن است با مشکلات زیادی نیز مواجه شود که زودباوری نوجوان یکی از این مشکلات محسوب می‌شود.   روان‌شناسان معتقدند نوجوانان بیش از هر گروه سنی در معرض زودباوری قرار دارند و حتی به جرات می‌توان اذعان کرد زودباوری بخشی از ذات نوجوان است، چه‌بسا من و شمای بزرگسال، هنگام جست‌و‌جو در اینترنت، بنابر تجارب خود، می‌دانیم بسیاری از مسائلی که مشاهده می‌کنیم درست نیست و به‌طور قطع نیز پذیرفته‌ایم نباید به همه آنچه که می‌بینیم اعتماد کرده و آنها را باور کنیم، اما نوجوانان چنین نیستند، چراکه آنها به تجربه و بلوغ فکری کاملی نرسیده‌اند و به همین دلیل نیز هر آنچه را که می‌بینند و می‌شنوند، بی‌هیچ تفکر و تاملی باور می‌کنند و می‌پذیرند.   از سوی دیگر، ارسال اطلاعات در شبکه‌های مختلف اجتماعی یا مجهز شدن هر یک از این شبکه‌ها به تجهیزات متعدد پیشرفته برای پیام‌رسانی این مشکل را چند برابر کرده است، مثلا تشکیل گروه‌ها یا کانال‌ها که معمولا برای اطلاع‌رسانی و تبلیغات در برنامه تلگرام تعبیه شده‌اند، اتفاقی است که این روزها به کرات و با سیری پیشرونده در این فضای مجازی اتفاق می‌افتد.   اطلاعات بدون حساب و کتاب و بدون این‌که فرد به دنبالشان باشند، ارسال می‌شود و این مورد بسیار آسیب‌زا خواهد بود.   وقتی نوجوان درباره برخی اطلاعات، کنجکاو نیست، اما به واسطه عضویت در شبکه مجازی در معرض اطلاعاتی قرار می‌گیرد که نه‌تنها در درستی و نادرستی آنها شک و تردید است بلکه گاه حتی مناسب سن او نیست.   * تلگرام و چت‌های آتش و پنبه‌ای   سارا 18 ساله همراه دوستش سمیرا در مورد تلگرام می‌گویند: یکی از مزیت‌های تلگرام یا سایر شبکه‌های اجتماعی این است که بدون هیچ مشکل و ترسی، از راه دور و در حد چت، می‌توانی با دوستان ارتباط برقرار کنی و با روحیات و خصوصیات آنها آشنا شوی.   اگرچه برخی از دوستانمان از این طریق توانسته‌اند با پسران ارتباطات عمیق‌تری برقرار کنند و گاه حتی آشنایی‌شان را به ازدواج ختم کنند، اما من و دوستم معتقدیم در سن و سال ما، قناعت کردن به چت کفایت می‌کند، زیرا هنوز نابلد راه هستیم و ممکن است دچار آسیب شویم، مثلا یکی از همکلاسی‌های ما با فردی آشنا شد، حتی قرار ازدواج با هم گذاشتند، اما بعدها متوجه شدند، آن فرد متاهل است و دو بچه نیز دارد و حالا دوست ما افسرده و غمگین است.   نیاز به دوستی و برقراری ارتباط اجتماعی به هر شکل و عنوانی، گاه با اقتضائات رشدی نوجوان مطابق می‌شود، چرا که اکثریت نوجوانان در این سن، دوست دارند ساعت‌های طولانی را با دوستان خود معاشرت کنند، گپ بزنند و گفت‌وگو کنند و چه‌بسا تلگرام، پاسخگوی این نیاز است و آن را به‌خوبی مرتفع می‌کند. با عضویت در این شبکه، نوجوانان می‌توانند ساعت‌های متمادی به دور از چشم والدین یا مخالفت آنان با دوستانشان صحبت کنند، برای هم لطیفه تعریف کنند یا فیلم و آهنگ بفرستند، اگرچه گاهی هم این دوستان منتخب از جنس مخالف می‌شوند و نوعی دیگر از ارتباط را رقم می‌زنند.   بیداری غریزه جنسی در نوجوانی باعث می‌شود نوجوان از طریق همین ارتباطات مجازی، تا حدی هرچند ناقص ارتباط با جنس مخالف را تجربه کند.   بسیاری از نوجوانان با استفاده از امکانات و تکنیک‌های چت‌روم تلگرام، بدون آن که هویت خود را فاش کنند یا شناخته شوند، با جنس مخالف ارتباط می‌گیرند و با ارائه تصویری مطلوب و قابل پذیرش، خود را از منظرگاه جنس مخالف مورد محک و سنجش قرار می‌دهند که این دقیقا یکی از مهم‌ترین مطالبات نوجوانی است و معمولا همه نوجوانان در این برهه زمانی مایلند بدانند از نگاه جنس مخالف چگونه به نظر می‌آیند و آیا به لحاظ یک زن یا مردی که فعلا فقط شمایی از بزرگسالی را به خود گرفته‌اند از جانب جنس مخالف مورد قبول و پذیرش هستند یا خیر.   اگرچه ارتباطات مجازی، گاه صورت حقیقی به خود می‌گیرند، اما معمولا نوجوانان ترجیح می‌دهند با آزادی زیاد بدون نیاز به سرمایه‌گذاری عاطفی عمیق و با کمترین ریسک ارتباطات متنوعی را تجربه کنند، اگرچه برخی از آنان در ادامه همین مسیر، مرتکب خطا شده و بدون توجه به عواقب این مسیر، اشتباه پیش می‌روند و متحمل آسیب‌های متعددی می‌شوند؛ کم ندیده و نشنیده‌ایم که چگونه برخی از نوجوانان، به‌خصوص دختران، از دوستان مجازی خود فریب خورده‌اند و روح و جسم‌شان را به نازل‌ترین قیمت به دست‌های آلوده و نگاه‌های هوس‌آلود نارفیقان مجازی فروخته‌اند.   از سوی دیگر سطحی و موقت بودن روابط معمول آشنایی‌های تلگرامی، گاه به بروز ناراحتی در نوجوانان منجر می‌شود. نوجوانان در فضای مجازی به دنبال یافتن دوستان خوب و حفظ رابطه خود هستند، اما وقتی با همراهان سطحی و موقت مواجه می‌شوند، که به‌راحتی با فشار دادن دکمه بلاک، بدون هیچ‌گونه ردپایی و حتی بدون گفتن خداحافظی برای همیشه محو و ناپدید می‌شوند، نه‌تنها احساس تشویش و نگرانی می‌کنند بلکه هضم این مساله نیز برایشان بسیار سنگین تمام می‌شود.   چه بسا شاید از نظر ما بزرگ‌ترها، که از سطح احساسات و تعهدات بالایی برخورداریم، ارتباطات فضای مجازی زیاد جدی گرفته نشود و تا حدی نیز تخیلی به نظر آید، بنابراین خداحافظی‌های یکباره چندان آسیب‌زا قلمداد نمی‌شود و چه‌بسا چنین وضعیتی را به مانند یک فیلم تلویزیونی و سینمایی می‌بینیم که اگرچه به لحاظ احساسی درگیرمان می‌کند، اما در نهایت فقط یک برنامه تلویزیونی است که نباید آن را جدی و مهم دانست؛ اما همین وضعیت، یعنی کنار کشیدن به یکباره و بدون توضیح، از نظر نوجوانانی که مشتاق یافتن دوستان خوب هستند و در این رابطه به دنبال مسائلی همچون صمیمیت، اعتماد و وفاداری حساس هستند، به بدبینی و نومیدی مشکل‌سازی بدل می‌شود.   * اعتیاد از نوع تلگرامی   سینا پسر 15 ساله‌ای است که مدت زمان طولانی از اوقات روزانه و گاه حتی شبانه اش را در فضای تلگرام سر می‌کند.   او می‌گوید: دچار وسواس شده‌ام، هر لحظه باید صفحه تلگرامم را چک کنم، حتی اگر فیلم و پیامی نیز دریافت نکرده باشم.   آنقدر به این فضا عادت کرده‌ام که اگر نیمه شب هم از خواب بیدار شوم حتما باید صفحه تلگرامم را ببینم. گوشی‌ام را به‌طور مخفیانه به کلاس درس می‌برم و به بهانه آن‌که می‌خواهم چیزی از کیفم بردارم، پیام‌های تلگرامی‌ام را بررسی می‌کنم.   بابت این مساله با والدینم درگیر شده‌ام، حتی یک بار پدرم موبایلم را از من گرفت، اما وقتی با ناراحتی بسیار من مواجه شد، آن را به من بازگرداند.   خودم می‌دانم معتاد تلگرام شده‌ام و استفاده مفرط از آن باعث افت تحصیلی، کم شدن ارتباطات و صمیمیتم با دیگران شده است، اما چاره‌ای نمی‌بینم و بدون او نمی‌توانم زندگی کنم.   حاضرم گرسنه بمانم، اما لحظه‌ای از این یار شفیق دور نیفتم!   از آنجا که تلگرام و وابستگی به آن، بسیاری از نیازهای نوجوان را ارضاء می‌کنند، احتمال اعتیاد به آن بسیار است. جذابیت‌های بی‌شمار این فضای مجازی تمامی نوجوانان را در معرض خطر قرار می‌دهد و باعث می‌شود میزان کاربری آنها از این فضا افزایش یابد و راه را برای ابتلا به مصرف‌گرایی مفرط و اعتیاد به آن باز کند.   بسیاری از نوجوانان به‌طور وسواس‌گونه‌ای گرفتار تلگرام شده‌اند، اما واقعیت این امر از نظرگاه والدینشان کاملا مستتر است.   کاهش اشتها، خستگی شدید، تغییر در عادات خواب مانند بیداری زودهنگام یا بیدار ماندن تا پاسی از شب، افت ظاهری بهداشت، نافرمانی و عصیان، پرخاشگری، وابستگی افراطی به دوستان مجازی، مواجهه با مشکلات تحصیلی، تکذیب و دروغ گفتن درباره میزان زمان استفاده از تلگرام و... از جمله نشانه‌های نوجوان معتاد به تلگرام است.   والدین باید گوش به زنگ باشند و با مشاهده کوچک‌ترین علائم خطر به فکر چاره‌ای برای حل مساله بیفتند.   اگر چه بسیاری از مطالعات نشان داده است برخی از جوانان معتاد به تلگرام، قربانی بی‌چون و چرای این فضا هستند، چه‌بسا مشکلات موجود در زندگی واقعی و ناتوانی در حل و فصل آنها باعث می‌شود آنها مفری جز این فضا برای خود نیابند و با پناه بردن به آن سعی کنند هیجاناتشان را کنترل و تخلیه کرده یا درصدد در خواست کمک و مساعدت برآیند.   * انزوای همیشگی   سرش پایین است و هوش و حواسش به آن صفحه موبایل، هیچ‌چیز نمی‌بیند و نمی‌شنود، بارها صدایش هم کنی، نمی‌شنود و عکس‌العملی نشان نمی‌دهد، انگار کور است و هیچ نمی‌بیند جز دیدن آن صفحه کوچک جادویی.   خانه که باشیم اتاقش را ترجیح می‌دهد و وقتی به مهمانی دعوت شویم یا بهانه نرفتن می‌گیرد یا اگر همراهی‌مان کند حتما گوشه‌ای از خانه میزبان را انتخاب می‌کند و تک و تنها باز با آن موبایل که دنیای اوست سرگرم می‌شود.   هر وقت که بپرسی کجا هستی و چه می‌کنی حتما به صفحه تلگرامش اشاره خواهد کرد.   امروزه تلگرام جای دوستان و نزدیکان را گرفته و در حقیقت جایگزین روابط دوستانه و فامیلی شده است.   نوجوانان شاید به اجبار والدینشان در محافل خانوادگی و اجتماعی حضور یابند، اما به‌طور واقع در همان محفل اجتماعی، فعالیت اجتماعی خود را کنار گذاشته و به فعالیت‌های فردی روی می‌آورند و با دوستان مجازی یا سرگرمی‌های مختص به خود مشغول می‌شوند و این دامنه‌ای از شروع فردگرایی است که اندک‌اندک بساط گسترش خود را ارزانی می‌کند و به مرور موجب فردگرایی مفرط نوجوان می‌شود.   روان‌شناسان معتقدند تمایل افراطی نوجوانان به فردگرایی با گذشت زمان، به‌طور کاملا مرموز و موذیانه‌ای موجب تبلور افسردگی و انزوای اجتماعی در نوجوان می‌شود، اگر چه شاید خود نوجوان نسبت به آن آگاه نباشد یا در صورت آگاهی آن را تاءید نکند.   * چشمپوشی والدین به پاتوق‌های تلگرامی   روزگار تغییر کرده و رسم فرزندپروری هم شکل و شمایلی دیگر به خود گرفته است، والدین دیروز تا کودکشان نوجوان می‌شد، دورادور هوایش را داشتند و از رفقا و دوستانش می‌پرسیدند و به هر دری می‌زدند از علایق و سرگرمی‌های فرزندشان مطلع شوند تا اگر احتمال خطایی دارد تا دیر نشده مانع از بروز آن شوند؛ والدین دیروز، به‌خصوص آنهایی که پسردار بودند گرداگرد شهر، کوچه به کوچه گاه حتی با در بوق و کرنا کردن به اطرافیان هشدار می‌دادند فرزندشان نوجوان شده، ممکن است او را هنگام خطا نبینند، اما دیگران مواظب او و رفتارهایش باشند و به وقت لزوم آنها را خبردار کنند و وای از روزی که چشمانشان به خطایی از نوجوان روشن می‌شد و...   روزگار نوجوانی، جوانان و میانسالان امروز بسان آنچه که گفته شد، گذشت، روزگاری که با روزگار نوجوانی امروزی‌ها از زمین تا آسمان فرق دارد! امروزه جدیدترین کنج‌های خیابان، گذرگاه‌ها و میدان‌گاه‌هایی که زمانی پاتوق نوجوانان بود را می‌توان در چاردیواری خانه‌هایافت. یک گوشی همراه مجهز به اندروید، اینترنت و عضویت درشبکه‌های مجازی، پاتوق شبانه‌روزی نوجوانان است که صد البته مضرات آن کمتر از پاتوق‌های واقعی نیست.   البته جالب‌تر آن‌که حساسیت و نگرانی والدین امروزی به این مدل پاتوق‌ها بسیار کمتر از نگرانی والدین دیروزی است.   انگاری این پاتوق‌ها را پذیرفته‌اند و نسبت به آن احساس خطر نمی‌کنند، حتی گاهی خود مشوق حضور فرزندشان در این فضاها می شوند! متاسفانه بسیاری از والدین در خواب خرگوشی‌اند و چشم به واقعیت علنی مخرب و آسیب‌زای این فضاها بسته‌اند، گویی دوست دارند نبینند و نشنوند آنچه دیدنی و شنیدنی است،چراکه ممکن است به‌خاطر بینایی و شنوایی دچار زحمت شوند.   در اولین اقدام برای مواجهه با تلگرام‌گرایی نوجوانان لازم است گوش والدین را با این جمله نوازش دهیم: «لطفا بیدار شوید، نوجوانانتان در خطرند.» ]]> اخبار علمی و فناوری Wed, 20 Jan 2016 11:30:23 GMT http://migna.ir/vdcdxs0s.yt0kf6a22y.html نقش کامپیوترها در آموزش http://migna.ir/vdccmiq1.2bqpe8laa2.html کامپیوترها نقش حیاتی در هر زمینه‌ای دارند. آنها به فرآیندهای صنعتی کمک می‌کنند و در پزشکی کاربرد دارند؛ آنها دلیل این هستند که چرا نرم افزارهای صنعتی توسعه و رونق یافته‌اند و نقش مهمی در آموزش دارند. این هم چنین دلیل این است که چرا سیستم تحصیلی، آموزش کامپیوتر را بخشی از برنامه‌ی درسی خود ساخته است. با در نظر گرفتن این که تکنولوژی کامپیوتر تقریباً در هر جنبه از زندگی کاربرد دارد، برای همه مهم است که حداقل دانش اولیه استفاده از کامپیوتر را داشته باشند. بیایید ببینیم که تکنولوژی کامپیوتر چه نقشی در بخش آموزش دارد. کامپیوترها در آموزش :تکنولوژی کامپیوتر تأثیری عمیق بر بخش آموزش داشته است. به خاطر کامپیوترها انتقال دانش راحت‌تر و بسیار جالب‌تر از قبل شده است. به خاطر ظرفیت حافظه‌ کامپیوترها، مقادیر زیادی داده می‌توانند در آنها ذخیره شوند. آنها پردازش سریع داده را با احتمال خطای خیلی کم و یا هیچ نوع خطایی در پردازش، ممکن می‌سازند. کامپیوترهای شبکه به ارتباط سریع کمک می‌کنند و دسترسی به وب را ممکن می‌سازند. ذخیره‌ی اسناد در کامپیوترها به شکل کپی‌های نرم افزاری به جای سخت افزاری به صرفه جویی در کاغذ کمک می‌کنند. فواید ابتدایی کامپیوترها در آموزش عبارتند از :   تدریس کامپیوتری نقش کلیدی در سیستم تحصیلی مدرن دارد. برای دانش آموزان مراجعه به اینترنت راحت‌تر از جستجوی اطلاعات در کتابهای کلفت است. فرآیند آموزش از آموزش کتابهای درسی مشخص شده، فراتر رفته است. اینترنت مخزن بسیار بزرگ و بسیار در دسترس اطلاعات است. ذخیره‌ی اطلاعات بازیابی شده در کامپیوترها راحت‌تر از حفظ یادداشت‌های دست نویس است. کامپیوترها دستیار بسیار عالی برای تدریس هستند : تحصیل آنلاین در بخش آموزش انقلابی به پا کرده است. تکنولوژی کامپیوتر رویای آموزش از راه دور را به واقعیت تبدیل کرده است. تحصیل، دیگر محدود به کلاسهای درس نیست. آن به خاطر کامپیوتر، به دور دست‌ها گسترش یافته است. به خاطر دسترسی به اینترنت مکان‌هایی که به طور فیزیکی از هم دورند به همدیگر نزدیک‌تر شده‌اند. بنابراین، حتی اگر دانش آموزان و معلمان در مناطق مشابهی نباشند می‌توانند به صورت خیلی خوب با هم دیگر ارتباط برقرار کنند. دوره‌های تحصیلی اینترنتی خیلی زیادی وجود دارند که در آنها نیازی نیست دانش آموزان در کلاس‌ها شرکت کنند و یا به طور فیزیکی در سخنرانی‌ها حضور داشته باشند. آنها می‌توانند از همان خانه‌های راحت خود یاد بگیرند و زمان خود را هر جور که راحت هستند تنظیم کنند. کامپیوترها به آموزش از راه دور انگیزه داده‌اند : کامپیوترها ارائه‌ی موثر اطلاعات را ممکن می‌سازند. نرم افزار ارائه مثل پاور پوینت و نرم افزار انیمیشن مثل فلش در میان نرم افزارهای دیگر کمک بزرگی به معلمان به هنگام ارائه‌ی سخنرانی هستند. کامپیوترها ارائه‌ی سمعی – بصری اطلاعات را ممکن ساخته‌اند در نتیجه فرآیند آموزش متقابل و جالب شده است. تدریس به کمک کامپیوتر، عنصر سرگرمی را به آموزش اضافه می‌کند. معلمان امروزه به ندرت از گچ و تخته سیاه استفاده می‌کنند. آنها ارائه‌ها را روی فلش می‌‌آورند و به کامپیوتر کلاس وصل می‌کنند و تدریس شروع می‌شود. اینجا رنگ، صدا و حرکت وجود دارد – همان اطلاعات قدیمی قبلی به روشی متفاوت ارائه می‌شوند و آموزش، سرگرمی می‌شود. به عبارتی درسهایی که خیلی جالب نیستند به خاطر تأثیرات سمعی – بصری جالب می‌شوند. به خاطر کمک بصری، موضوعات دشوار را می‌توان به روشی بهتر توضیح داد. به خاطر استفاده از کامپیوترها در آموزش، چیزها برای پیروی راحت‌تر می‌شوند. نرم افزار کامپیوتر به ارائه‌ی بهتر اطلاعات کمک می‌کند : اینترنت نقش مهمی در آموزش دارد. از آنجا که آن یک پایه‌ی اطلاعاتی عظیم است، می‌تواند برای بازیابی اطلاعات در گستره‌ای از موضوعات به کار گرفته شود. اینترنت برای ارجاع به اطلاعات در مورد موضوعات مختلف می‌تواند به کار گرفته شود. هم معلمان و هم دانش آموزان از اینترنت بهره می‌برند. معلمان برای اطلاعات اضافی و مراجع موضوعاتی که تدریس می‌کنند به آن مراجعه می‌کنند. دانش آموزان می‌توانند به منابع وب برای اطلاعات اضافی در مورد موضوعاتی که علاقه دارند مراجعه کنند. اینترنت به معلمان کمک می‌کند که ورقه‌های امتحانی را تنظیم کنند، برای تکالیف خانه سوال طرح کنند و در مورد موضوع پروژه‌ها تصمیم بگیرند؛ و نه تنها موضوعات آکادمیک، بلکه معلمان می‌توانند از منابع وب برای ایده‌هایی در مورد رقابت‌های ورزشی، فعالیت‌های فوق برنامه، گردش‌ها و غیره استفاده کنند. کامپیوتر دسترسی به اینترنت را ممکن می‌سازد که تقریباً در مورد هر چیزی اطلاعات دارد : کامپیوتر ذخیره‌ی داده را به شکل الکترونیک ممکن می‌سازد در نتیجه در مصرف کاغذ صرفه جویی می‌شود. ظرفیت حافظه وسایل ذخیره‌ی کامپیوترها گیگا بایت است؛ در نتیجه آنها را قادر می‌سازد که حجم عظیمی از داده‌ها را ذخیره کنند. علاوه بر این، چنین وسایلی به صورت فشرده هستند. آنها حجم خیلی کمی را اشغال می‌کنند ولی حجم خیلی زیادی داده را ذخیره می‌کنند. هم معلمان و هم دانش آموزان از استفاده از تکنولوژی کامپیوتر بهره‌مند می‌شوند. ارائه‌ها، یادداشت‌ها و ورقه‌های امتحانی می‌توانند از طریق وسایل ثبت و ذخیره‌ی کامپیوتر به راحتی ذخیره شده و منتقل شوند. به طور مشابه، دانش آموزان می‌توانند تکالیف درسی خود را به صورت کپی‌های نرم افزاری تقدیم کنند. فرآیند بدون کاغذ شده است که در نتیجه در مصرف کاغذ صرفه جویی می‌شود. هم چنین فرمت الکترونیک ذخیره‌ی داده را با دوام‌تر ساخته است. حافظه‌های الکترونیکی پاک شدنی می‌توانند به طور مکرر مورد استفاده قرار گیرند. آنها ذخیره‌ی عظیم داده و بازیابی مطمئن داده را ارائه می‌دهند. درایوهای سخت کامپیوتر و وسایل ذخیره روشی عالی برای ذخیره‌ی داده هستند : این در مورد نقش کامپیوترها در آموزش بود. اما ما می‌دانیم فقط بخش آموزش نیست که کامپیوترها در آن نقش دارند. آنها کاربرد خیلی زیادی در هر زمینه‌ای دارند. امروزه، زندگی بدون کامپیوترها غیر قابل تصور است. این اهمیت کامپیوترها را در آموزش نشان می‌دهد. دانش کامپیوتر می‌تواند شغل فرد را در جهت درست سوق دهد. کامپیوترها امروزه تقریباً بخشی از هر صنعتی هستند. آنها محدود به هیچ زمینه‌ی خاصی نیستند. آنها در شبکه، برای دستیابی به اطلاعات و ذخیره‌ی داده و هم چنین در پردازش و ارائه‌ی اطلاعات مورد استفاده قرار می‌گیرند. کامپیوترها باید در مقاطع پایین تحصیلی معرفی شوند. من فکر می‌کنم غلو نیست اگر بگویم که آموزش کامپیوتر همانند آموزش زبان انگلیسی یک اصل و پایه است. بله، چنین است.   ]]> اخبار علمی و فناوری Mon, 18 Jan 2016 13:00:21 GMT http://migna.ir/vdccmiq1.2bqpe8laa2.html شاید شما هم «موبوفوبیا» دارید؟! http://migna.ir/vdccpmq1.2bq008laa2.html اگر نگاهی به رستوران‌ها، کافه‌ها، وسایل حمل‌ونقل عمومی یا حتی پارک‌ها و کلاس‌های درس بیندازید به‌طور حتم چند نفری را مشاهده خواهید کرد که به‌جای اهمیت دادن به محیط و اطرافیان خود، سر در موبایل برده و سخت مشغول وبگردی یا بازی و فرستادن پیامک هستند. این موضوع به بهترین نحو بیانگر تحقق کابوس آلبرت اینشتین است. احتمالا شما هم با جمله معروف این فیزیکدان آشنا هستید «از روزی می‌ترسم که تکنولوژی از تعامل انسانی پیشی بگیرد؛ چنین روزی، جهان نسلی از احمق‌ها خواهد داشت.» متاسفانه در چند سال اخیر اعتیاد به گوشی موبایل تبدیل به یک اپیدمی شده طوری که جدایی و حتی دوری موقت از آن برای خیلی‌ها اضطراب‌آور است. این سندرم که تحت عنوان نوموفوبیا (Nomophobia) یا موبوفوبیا (Mobophobia) شناخته می‌شود، نه تنها برای سلامت جسم بلکه برای سلامت روح نیز عواقبی جدی در پیش دارد. برای آشنایی بیشتر با انواع موبوفوبیا و راه‌های درمان آن با ما همراه شوید. شاید شما هم یکی از مبتلایان به این بیماری باشید. موبایل‌بازها بیشتر افسرده می‌شوند طبق پژوهش‌های سال 2010 در مرکز تحقیقات «YouGov» انگلستان، تقریبا 58درصد از مردان و 47درصد از زنان دچار موبوفوبیا هستند. محققان استرس ناشی از این سندرم را مشابه با استرس حاصل از ویزیت دندانپزشکی یا اضطراب روز عروسی اعلام کرده‌اند. درواقع کسانی که از موبوفوبیا رنج می‌برند موقع دور شدن از گوشی موبایل میزان اضطراب، تعریق، تپش قلب، مشکلات گوارشی، تنگی نفس و لرزش‌ دست‌شان افزایش پیدا می‌کند. آنها معمولا منزوی و درونگرا هستند و اعتماد به نفس پایینی دارند. بعضی نیز برای رفع تنهایی و افسردگی،‌ خود را با گوشی موبایل مشغول می‌کنند غافل از اینکه بدانند این کار مشکلات آنها را افزایش می‌دهد. برای رفع موبوفوبیا نیازی نیست که حتما به مشاور مراجعه کنید بلکه خود می‌توانید با چند راهکار ساده آن را برطرف کرده و آرامش‌تان را بازیابید؛ گرچه در موارد شدید نباید نقش روانشناس، روانپزشک و راهکارهای تخصصی شناختی رفتاری را دست‌کم گرفت. همچنین می‌توانید با دانلود اپلیکیشن Menthal روی گوشی خود از تعداد دقایقی که روزانه صرف موبایل می‌کنید، آگاه شوید.   اگر ارتباط نوشتاری را به دیدار ترجیح می‌دهید «تکنواسترس» يا اضطراب از ارتباط رو در رو با افراد یکی از عوارض موبوفوبیاست. در این حالت فرد از آنجایی که بیشتر اوقات از طریق نوشتاری و شبکه‌های اجتماعی با دیگران در ارتباط است هنگام قرارهای حضوری دچار اضطراب شده و درنهایت احتمال افسردگی و گوشه‌گیری در او بیشتر می‌شود. برای رفع این حالت توصیه می‌شود حداقل هفته‌ای یک تا دو بار با دوستان خود قرار ملاقات بگذارید و مهم‌تر از همه اینکه طی دیدار، موبایل‌تان را در اعماق کیف‌تان رها کنید! همچنین از خریدهای اینترنتی با موبایل خودداری کرده و به‌صورت حضوری به فروشگاه بروید. اگر مدام گوشی خود را چک می‌کنید «رينگ زايتی» يا استرس حاصل از صدای زنگ از دیگر عوارض موبوفوبیاست. در این وضعیت فرد مرتب صفحه گوشی خود را چک می‌کند، حتی اگر صدای زنگ یا پیغامی از آن نشنیده باشد. برای رفع این مشکل فقط کافی است استقلال خود را از موبایل پس بگیرید. به این ترتیب که در روز برای ساعات مشخصی موبایل‌تان را خاموش کنید و در روزهای بعد به‌تدریج مدت آن را افزایش دهید. درست مانند ترک سیگار هر زمان دل‌تان برای موبایل تنگ شد چند خطی کتاب یا مجله بخوانید و چه بهتر که مدیتیشن انجام دهید. نگران نباشید؛ بدون موبایل هم زنده خواهید ماند! همچنین توصیه می‌شود گوشی خود را داخل دستشویی نبرید و به خود قول دهید هر 90دقیقه حداکثر 5دقیقه آن را چک کنید. اگر شب‌ها در آغوش موبایل به‌خواب می‌روید تقریبا 80درصد از جوانان بین 18 تا 24ساله عادت دارند شب‌ها گوشی موبایل‌ را کنار تخت خود قرار دهند و صبح‌ها با صدای زنگ آن از خواب بیدار شوند. حدود 95درصد از افراد نیز قبل از خواب برای چند دقیقه حتی چند ساعت به استفاده از اینترنت گوشی می‌پردازند. همچنین از هر 4نفر یک نفر ترجیح می‌دهد موقع خواب گوشی خود را در حالت بی‌صدا قرار ندهد تا از هیچ زنگ و پیامکی بی‌خبر نماند! یک نفر از هر دو نفر نیز هر زمان که از خواب می‌پرد اول از همه به گوشی خود نگاه می‌کند. این موارد همگی از علائم موبوفوبیا هستند و برای ترک آنها باید خیلی ساده گوشی‌تان را از خود دور نگه دارید. اگر در جاگذاشتن موبایل سابقه‌دار هستید گوشی موبایل نه تنها یک دفترچه تلفن مهم به‌شمار می‌آید بلکه اطلاعات شخصی افراد را نیز دربر دارد. به‌همین دلیل ترس از گم کردن آن طبیعی است اما گاهی این نگرانی بیش از حد شده و فرد را آزار می‌دهد. همان‌طور که می‌دانید استرس در تمام بیماری‌های جسمی ‌و روحی ریشه دارد، بنابراین لازم است حتما با آن مبارزه کنید.  برای این منظور از نگهداری اطلاعات و تصاویر شخصی خود در موبایل خودداری کرده و به محض رسیدن به خانه یا حداقل هفته‌ای یک‌بار آنها را به رایانه شخصی‌تان انتقال دهید. همچنین توصیه می‌شود یک کپی از لیست شماره تلفن‌های گوشی را در رایانه نگهداری کنید. اگر هم در جاگذاشتن وسایل سابقه‌دار هستید در اماکن عمومی به‌خصوص وسایل حمل‌ونقل، موبایل‌تان را از کیف خود بیرون نیاورید. موقع ترک کردن هر مکان نیز اول از همه از وجود گوشی‌تان مطمئن شوید. علاوه بر اینها بهتر است موبایل را از حالت سکوت خارج کنید تا اگر گم شد، بتوانید با آن تماس بگیرید. برای رفع اضطراب حاصل از تمام شدن شارژ موبایل همیشه یک شارژر اضافه و یک شارژر فندکی همراه داشته باشید. در غیر این صورت هر زمان که شارژ گوشی‌تان به زیر 10درصد رسید دیگر از آن استفاده غیرضروری نکنید. شخصیت اولیه و ثانویه شما  چیست؟ اختلالات مربوط به نوموفوبیا به چهار دسته تقسیم می‌شوند. هر یک از این موارد می‌توانند با ایجاد ترس و اضطراب زندگی روزانه‌ را مختل کنند و بر روابط‌‌ فردی و خانوادگی تاثیرات مخرب بگذارند. شما با کدام یک از سناریوهای زیر آشنایی بیشتری دارید؟ شکستن و آسیب دیدن موبایل بعد از ماه‌ها تاریخ مهمانی مورد علاقه‌تان فرا می‌رسد و دوستان‌ یکی‌یکی از راه می‌رسند. خیال‌تان که راحت شد گوشی خود را روی میز قرار می‌دهید و به مهمان‌ها می‌پردازید. اما آخر شب متوجه می‌شوید از پشت روی زمین افتاده است. آن را بر می‌دارید و تمام غصه‌های عالم به دل‌تان می‌ریزد! صفحه لمسی موبایل عزیزتان خرد و خاکشیر شده است. تمام شدن شارژ باتری دیر وقت‌است. سوار اتومبیل‌ می‌شوید. به راه می‌افتید و ناگهان اتومبیل‌‌تان وسط یک خیابان خلوت از کار می‌افتد. گوشی خود را برمی‌دارید تا از دوست یا خانواده‌ درخواست کمک کنید. تا شروع به شماره گرفتن می‌کنید شارژ گوشی  با شنیدن اولین الو خاموش می‌شود. اوه نه؛ این یعنی هجوم آدرنالین به تک‌تک رگ‌های بدن! جا گذاشتن، گم کردن یا دزدیده شدن موبایل از تاکسی پیاده می‌شوید یا به خانه می‌رسید و دست در جیب‌تان می‌کنید. موبایل‌تان آنجا نیست! ضربان قلب‌تان کم‌کم بالا می‌رود و کف دست‌تان عرق می‌کند. درست مثل یک کابوس می‌ماند. حالا باید بنشینید و فکر کنید که آن را کجا گم کرده‌اید و چگونه می‌توایند پیدایش کنید. این یعنی استرس خالص! -قطع آنتن مخابرات یا اینترنت داخل تاکسی نشسته و در حال صحبت راجع به یک پروژه فوری با رئیس‌تان هستید. جزئیات را با دقت توضیح می‌دهید اما آقای رئیس با یکی از آنها مخالفت کرده و شروع به توضیح دادن می‌کند. دقیقا همین لحظه به داخل تونل می‌روید و آنتن موبایل‌ قطع می‌شود. بعد از آن هم هرقدر شماره رئیس را می‌گیرید از دسترس خارج است و این یعنی بدشانسی مطلق! واقعیت‌هایی که از آنها بی‌خبرید! در طول روز چند بار گوشی خود را چک می‌کنید؟ باید بدانید که هر فرد طی یک شبانه‌روز تقریبا تا 30تا 50بار گوشی خود را چک می‌کند. چنین رقمی عادی است و اگر به بیش از آن برسد باید نگران شوید. افراد مبتلا به موبوفوبیا گاهی گوشی خود را روزانه چند صد بار چک می‌کنند! - آیا تا به حال شده احساس کنید موبایل‌تان در حال زنگ خوردن و لرزش است اما وقتی سراغ آن می‌روید متوجه می‌شوید که هیچ زنگی در کار نیست؟ جالب است بدانید که تقریبا 80درصد از افراد این وضعیت را تجربه کرده‌اند. migna.ir حدود 30درصد نیز در مکان‌های شلوغ یا هنگام خواب به اشتباه فکر می‌کنند صدای زنگ گوشی خود را شنیده‌اند. آیا می‌دانستید پدر و مادرهای مبتلا به موبوفـوبیا مشـکلات بیشتری در روابط با یکدیگر و فرزندان‌شان دارند؟ جالب است بدانید که آمار طلاق نیز از درمان آنها بیشتر است. با این اعتیاد احتمال اینکه فرزندان آنها به موبوفوبیا، مشـکلات رفتــاری، گوشه‌گیری و اعتماد به نفس پایین گرفتار شوند نیز افزایش می‌یابد. ]]> روانشناسی اجتماعی Wed, 23 Dec 2015 13:11:03 GMT http://migna.ir/vdccpmq1.2bq008laa2.html «کلش آف کلنز»؛ بازی یا آسیب روانی؟ http://migna.ir/vdcc4eq1.2bq0i8laa2.html «کلش آف کلنز» که به یکی از پرطرفدار‌ترین بازی‌های رایانه‌ای در میان جوانان و خانواده‌های ایرانی تبدیل شده است، علاوه بر ایجاد حداقل 20 آسیب مخرب در حوزه روانشناسی یک بازی اعتیاد آور و مخرب شناخته شده است. ۹ درصد کاربران بازی «کلش آف کلنز» یا همان «جنگ قبایل»، ایرانی هستند؛ سایت معتبر alexa.com با اشاره به این آمار، ایران را از لحاظ تعداد طرفداران این بازی در دنیا بعد از آمریکا و فیلیپین در رده سوم معرفی می کند. بر اساس گزارشات مالی منتشر شده ، بازی کلش اف کینز که توسط یک کمپانی فنلاندی طراحی شده است ، روزانه ۶۵۴۰۰۰ دلار برای گردانندگان آن در آمد زایی دارد. شاید برای شما این سوال پیش آید که این درآمد زایی از چه طریقی انجام می شود ؟! در حقیقت در این نوع بازی های آنلاین شما جهت دریافت یک سری تجهیزات و آپشن های اضافی باید قدری پول خرج کنید و این تراکنش ها کم کم زیاد می شوند … اکثر محتویات و قابلیت های بازی رایگان و به اصلاح آنلاک و باز هستند اما برای این که قوی تر شوید باید کمی پول خرج کنید تا ابزار آلات هجومی و دفاعی قوی تری خریداری کنید یا اگر به الماس و منابع بیش تری نیاز دارید باید آن را بخرید. - نگاهی به ظاهر به بازی: کلش آف کلنز یا جنگ قبایل یکی از محبوب ترین بازی های پلتفورم اندروید و آی او اس می باشد که سازنده های آن تاکنون در آمدهای چندین میلیون دلاری را کسب کرده اند. شاید برای عامه مردم غیر قابل باور باشد که شخصی که در ایران زندگی می کند ۱ تا چند میلیون تومان هزینه کند تا بازی کند. ولی موضوع وقتی قابل باور می شود که به دل ماجرا برویم، وقتی برای اولین بار کلش آف کل را بر روی گوشی آی او اس یا اندروید خود نصب می کنید یک شخصیت در بازی شما را یاری می کند تا بازی را فرابگیرید. این بازی از دسته بازی های استراتژیک آنلاین می باشد که استراتژی شما حرف اول را در آن می زند. در این بازی هر بازیکن یک روستا دارد که در آن مشغول به ساخت و ساز می شود، شما برای ساخت و ساز نیاز به طلا و اکسیر دارید، برای کسب طلا و اکسیر دو راه دارید، راه اول استحراج آن با استفاده از معادن است که زمانبر است و راه دوم دزدیدن منابع از بقیه بازیکنان است و این به شما بستگی دارد که کدام استراتژی را برگزینید، استراتژی ساخت و تولید و یا دزدیدن و یا راه بهتر و ترکیبی از دو استراتژی فوق؛ پس در این بین روستاهای دیگر می توانند به شما حمله کنند و منابع شما را که جهت ساخت و ساز است به غنیمت ببرند. شما برای اینکه جلوی به تاراج و غارت رفتن منابعتان را بگیرید اقدام به ساخت ابزار دفاعی مثل برجک ها و توپ ها می کنید. همچنین برای حمله نیاز به اردوگاه آموزشی و اسلحه خانه دارید که این دو را نیز باید بسازید. در اوایل بازی شخصیتی شما را یاری می کند تا به هدفی که سازنده آن دارد برسید. این شخصیت شما را تحریک می کند تا برای انجام سریع کارها از گوهر یا جم بهره ببرید. در طول بازی ساخت و سازها زمان بر هستند شما می توانید با استفاده از گوهر که به نوعی کاتالیزور این بازی است زمان ساخت و سازها را صفر کنید و همچنین طلا یا اکسیر بخرید. کلا هدف این بازی در فروش جم یا گوهر است. شما برای انجام بازی این نیاز به کارگر دارید و برای گرفتن کارگر جدید هم باید جم بپردازید. خود بازی در اول بازی ذخیره ۵۰۰ تایی از جم به شما می دهد و اگر زرنگ باشید و خرجش نکنید کلی جلو می افتید. خود بازی در حین بازی به طور محدودی جم می دهد ولی انقدر نیست که نیاز و تشنگی بازیکن را رفع کند. هستند افرادی که به هیچ عنوان جم نمی خرند و بازی می کنند ولی مدت زمان زیادی طول می کشد تا این افراد به سطوح بالا برسند در حالی که با خرید جم در عرض چند ساعت می توان به سطوح بالا رسید. در واقع در این بازی یا باید پولتان را صرف کنید یا وقتتان در کل این بازی طوری طراحی شده است که حس منحصر به فرد بودن را به اشخاص می دهد و افراد برای خاص بودن حاضرند تا پول بپردازند تا جم بخرند و از بقیه پیشی بگیرند. قشنگ ترین قسمت بازی جنگ قبایل است که شما می توانید با قبایل مختلف وارد جنگ شوید.... - تا اینجا ساختار بازی را ذکر کردم. ولی اهدافی که در پشت این بازی است بسیار وسیع تر از یک بازی است و منبع درآمدی سرشار برای سازندگان آن فراهم می کند، وقتی بازی را نصب می کند هشدار می دهد برای افراد بالای ۱۳ سال مناسب است ولی در ایران که تبلت وسیله بازی بچه ها از مهدکودک به بالاست این قضیه صدق نمی کند و آسیب های جبران ناپذیری را می تواند در پی داشته باشد چرا که جنگ ها و مسائلی که در حین بازی رخ می دهد اصلا مناسب روحیه کودک نیست. از طرفی موقعیت نا مناسبی برای ایجاد روابط فراهم شده است که بازیکنان می توانند با استفاده از چت جهانی یا گلوبال اقدام به چت و پیدا کردن دوستان ناباب کنند و این قضیه از این لحاظ باید مورد توجه قرار گیرد چرا که کاربران آموزش لازم برای ورود به محیط های مجازی را ندیده اند؛ این می شود که یک نوجوان ممکن است وارد ارتباطی خطرناک شود و با دادن اطلاعات خصوصی و به اشتراک گذاشتن حریم شخصی اش امکان سوء استفاده های بعدی را فراهم کند. این مورد مثل چت روم های یاهوست و فرقی با آن ندارد. برای آسیب سنجی مدت طولانی است که این بازی را نصب و از همه جوانب آن را مورد بررسی قرار دادم. مثل همیشه راحت ترین راه برای مقابله با این آسیب ها فیلترینگ است ولی آیا فیلترینگ بهترین راه است؟ خیر چرا که هم راه های دور زدن فیلتر موجود است و هم در دیگر افراد عطش نصب این بازی ایجاد می شود. بهترین و سخت ترین راه در نگاه اول آموزش دادن استفاده مناسب از اینترنت و نحوه حضور در جوامع مجازی است این بدان معناست که کاربر فضای مجازی را مثل دنیای واقعی نا امن بداند و حتی نا امنتر از آن، چرا که شخصیت هیچ کس در دنیای مجازی اثبات شده نیست. این بدان معناست که شخص به خود اجازه ندهد تا شماره همراه و یا آی دی شبکه های اجتماعی خود را به افراد دیگر بدهد، از طرف دیگر انتشار تصاویر خصوصی در فضای وب کاری بس نا پسندیده است چرا که به دیگران اجازه می دهد تا با تصاویر شما هویت مجازی برای خودشان بسازند. از طرفی دیگر برای اولین بار نیست که با این موقعیت ها مواجه می شویم ما تجربه های تلخی مثل چت روم های یاهو را داشته ایم که منجر به موارد جبران ناپذیری شد، ولی متاسفانه هنوز جای خالی آموزش در خانواده ها و نوجوانان احساس می شود. نکته ای که شاید مورد توجه قرار نگیرد اعتیاد به این بازی است چرا که حس مقید بودن به بازی سبب می شود تا شخص زمان زیادی را صرف بازی کند؛ از طرفی وقت گرانبها نوجوانان و جوانان ما که می تواند صرف ساخت و ساز ایران اسلامی شود در راهی بی ثمر هدر می رود. - دکتر علی اکبر ارجمند نیا، روان شناس تربیتی و دانشیار دانشگاه تهران که خودش ساعت ها به این بازی پرداخته است از آسیب های این بازی سخن می گوید: - هم مضرات فردی دارد هم گروهی به عقیده روان شناسان، بازی «جنگ قبایل» نه تنها با آموزه های اخلاقی، دینی و فرهنگی سرزمین ایران سنخیتی ندارد بلکه روحیه تخریب گری را تقویت می کند و زمینه بی قراری و استرس را در افراد به وجود می آورد. بسیاری از روان شناسان ضمن هشدار جدی به خانواده ها «جنگ قبایل» را جنگ با تمام مفاهیم متعالی و زیبای انسانی در زندگی بر شمردند. این بازی برخلاف بازی های رایانه ای که تا پیش از این معمول بود و به صورت انفرادی انجام می شد، معمولاً به صورت اشتراکی انجام می شود اگرچه می توان به صورت انفرادی نیز به بازی «کلش آف کلنز» پرداخت. از این رو این بازی هم مضرات بازی های رایانه ای فردی و هم مضرات بازی های رایانه ای گروهی را به همراه خواهد داشت. این بازی که در بین کودکان، نوجوانان، بزرگسالان و زن و مرد به محبوبیت رسیده است، به داخل خانواده ها نفوذ کرده و به همین دلیل در بعضی موارد، زمینه مشکلات و ناراحتی های بی شماری را پدیدار کرده است. - کلش آسیب های شبکه های اجتماعی را هم دارد «جنگ قبایل» در قالب یک شبکه اجتماعی نیز ایفای نقش می کند چراکه امکان ارسال پیام در فرآیند این بازی فراهم شده است تا بازی کنندگان در خصوص بازی تبادل نظر کنند یا به گفت و گو بپردازند این در حالی است که در بیشتر موارد مشاهده شده، افراد از این امکانات برای صحبت کردن درباره مسائل خارج از بازی استفاده می کنند به گونه ای که پیام های غیر مرتبط با بازی رد و بدل و باعث می شود این ویژگی از بازی به یک تهدید تبدیل شود و از این طریق احتمال آسیب های متعدد افزایش یابد. - تخریب بیشتر، موفقیت بیشتر! در این بازی فردی موفق تر است که توانایی تخریب بیشتری داشته باشد، درست نقطه مقابل آن خصوصیتی که می توان برای یک انسان موفق و سالم از لحاظ روحی و جسمی در نظر گرفت. در این بازی روحیه برتری جویی و تخریبگری به گونه ای قوت می گیرد که جان دیگران بی ارزش شمرده می شود زیرا فرد اجازه کشتن سربازان خود را هم پیدا می کند. ضمن این که تخریب کردن مساوی با کسب غنیمت و امتیاز بیشتر است، موفقیت مساوی با بالا رفتن سطح بازی و پذیرفتن سطح بالاتر، مساوی با تخریب بیشتر است. علاوه بر این هر چه سطح موفقیت فرد بازی کننده بالاتر می رود بر میزان استرس و اضطراب او افزوده می شود زیرا ولع و هیجان بیشتری برای ادامه بازی و رسیدن به مراحل بالاتر پیدا می کند به گونه ای که اکثر فعالان بازی «کلش آف کلنز» معتقدند در مراحل پایین تر راحت تر می توان از این بازی صرف نظر کرد، اما هرچه به مراحل بالاتر نزدیک می شوند، قدرت انصراف از ادامه بازی را از دست خواهند داد. در «کلش آف کلنز» همه کاربران باید تخریب کنند و بی‌رحم باشند به همین دلیل است که در روند این بازی ضعیف ترها، زودتر مورد آسیب قرار می‌گیرند (همان اصلی که در قانون جنگل حکمفرما است) از این رو افراد وارد شده به فضای بازی، مدام نگران این هستند که قلعه شان مورد دستبرد قرار نگیرد. - احساس پیشرفتی که توهم است در طول این بازی مخرب، فرد تلاش می کند از قلعه خود محافظت کند به تخریب قلعه های اطراف خود بپردازد و با تخریب بیشتر به غنایم بیشتری دست یابد در حالی که در جامعه انسانی و به دور از فضای مجازی، نوع دوستی شرط موفقیت و پیشرفت و کسب آرامش در زندگی خواهد بود. یکی دیگر از ویژگی های بازی «کلش آف کلنز» این است که علاوه بر سپری کردن وقت و زمان برای رسیدن به مراحل بالاتر، می توان با پرداخت هزینه ای مشخص، در مدت زمان کوتاهی به مرحله مد نظر کاربر، راه پیدا کرد که در هر دو مورد فرد بازنده است چراکه در انتخاب اول، وقت گران قیمت خود را از دست می دهد و در انتخاب دوم، پولی که با زحمت به دست آورده است، به هدر می دهد. این در حالی است که متاسفانه فرد هنگام بازی در این توهم به سر می برد که در حال پیشرفت است و همین نیاز به پیشرفت است که باعث می شود، این بازی پر آسیب را ادامه دهد. - بازی که هم اعتیادآور است و هم وقت گیر در این بازی به شدت اعتیاد آور و وقت گیر، سطح خودآگاهی فرد کاهش می یابد و به همین دلیل متوجه گذر زمان و کاری که انجام داده نیست. به همین دلیل است که بسیاری از والدین اظهار می کنند، فرزندشان با اینکه ساعت ها مشغول بازی بوده است ولی تصور می کند کمتر از ۳۰ دقیقه سرگرم بوده است. همچنین این بازی، روابط اجتماعی افراد به ویژه کودکان و نوجوانان را مختل می کند به گونه ای که در دوست یابی های شان چندان موفق نخواهند بود ضمن این که دانش آموزان و حتی دانشجویان درگیر این بازی با افت تحصیلی فاحش مواجه شده اند. - آسیب های ناشی از این بازی در خانواده کانون بسیاری از خانواده ها به واسطه درگیری اعضای آن با این بازی متزلزل شده است چراکه نهاد خانواده برای به آرامش رسیدن و فراهم سازی فضای روانی مناسب نیازمند وقت گذاشتن همه اعضاست در حالی که این بازی از اعضای خانواده، شخصیت هایی در خود تنیده می سازد، به ساختار خانواده و دایره مسئولیت های پدر ومادر خدشه وارد می کند و در نهایت به سردی روابط میان زوجین می انجامد. توصیه هایی به نوجوانان و والدین شان این بازی به گونه ای طراحی شده است که در صورت حمله قبایل دیگر به کاربران هشدار داده می شود به سرعت خود را در جریان بازی قرار دهند و به تخریب بپردازند؛ بنابراین به کاربران توصیه می شود امکان هشدار دهنده را غیر فعال کنند و یقین داشته باشند هر زمان مانع ضرر شوند، منفعت کسب می کنند. همچنین به والدین پیشنهاد می شود از کنار وقت گذاشتن فرزندانشان برای این بازی مخرب به سادگی عبور نکنند و به هر ترتیبی شده است، تلاش کنند فرزندان خود را از آن دور کنند. البته انتظار این را داشته باشند که نتوانند به سادگی از پس این کار برآیند، زیرا باید به خاطر داشته باشند اعتیاد به این بازی درست مانند اعتیاد به مواد مخدر عمل می کند و فرد معتاد به تنهایی قادر به نجات خود نیست و نیازمند کمک اطرافیان خواهد بود.   ]]> اخبار علمی و فناوری Fri, 18 Dec 2015 18:48:43 GMT http://migna.ir/vdcc4eq1.2bq0i8laa2.html اینترنت و دنیای جدید http://migna.ir/vdceon8x.jh8eei9bbj.html ارتبـــاط: اینترنت نحوه ی تعامل و ارتباط را با دوستان و حتی در محیط کاری، با همکاران تغییر داده است. به عنوان مثال برای ابراز احساساتمان کافی است به جای خنده ی بلند از سه حرف (lol) استفاده کنیم و احساس خوشحالی یا خنده مان را دیجیتالی به اشتراک بگذاریم.  سرعت: دسترسی سریع و آسان به اطلاعات و ارتباطات، سطح توقع و استاندارد ها را بالا برده است. بدین صورت که با عادت کردن به سرعت بالا، رفته رفته فرهنگ عجول بودن در شخصیتمان شکل می گیرد، به طوری که آمار نشان داده است اگر ویدیویی آنلاین در 2 ثانیه اول نمایش داده نشود، بیشتر مردم شروع به ترک آن صفحه می کنند. همچنین این دسترسی آسان، سطح تحمل زمان پاسخگویی را کم کرده، به طوری که بیشتر افراد با عدم دریافت پاسخ سریع، دلخور و ناراحت می شوند یا حتی در بعضی مواقع باعث نگرانی و دلشوره ی آنها می شود.  دوستی: اینترنت، دوستی ها را تغییر داده است. گذشته را به زمان حال آورده است و رخداد های گذشته را طوری ثبت کرده است که در زمان حال نیز بسیاری از مردم همچنان می بایستی پاسخگو باشند. دوست های حقیقی و مجازی طوری تثبیت شده اند که حذف و دوری از وقایع و زندگی خصوصیشان تقریبا غیر ممکن شده است. رقابت: دسترسی آسان به عکس های اطرافیان باعث مقایسه و رقابت بیشتر شده است. با وجود آگاهی نسبت به اینکه عکس ها فقط لحظات خوش زندگی را ثبت می کنند و نمای واقعی زندگی و مشکلات آن را به تصویر نمی کشند، اما نا خودآگاه خود را با دیگران مقایسه می کنیم و با تمرکز بر زندگی دیگران با واقعیت زندگی خود فاصله می گیریم و با گذشت زمان دلسردی و سر افکندگی را جایگزین آرامش و آسایش خود و عزیزانمان می کنیم.  قدرت: اینترنت به مردم، افکار و صدایشان قدرت بخشیده است. با به اشتراک گذاشتن عکس ها و فیلم هایشان توانسته اند چهره ای از خود بسازند که با واقعیتشان تفاوت دارد. همچنین به وجود آمدن شغل های کاذبی مانند فروشنده، مشاور، مانکن، بدن ساز و ... را شاهد هستیم که معمولا بدون اعتبار و مدرک، مجوز و تجربه کافی هستند اما دوستان و طرفداران بسیاری در سر تاسر دنیا دارند.  تعریفی دیگر: پس بیایید تعریفمان را از دوستی عوض کنیم که دنیای دوستی هم اکنون به شکل دیگریست، از همسایه ی خود بی خبریم در حالی که از افراد غریبه ی آن سر دنیا با خبریم. معاشرت و تفریحمان در دنیای مجازی، بدون حضور فیزیکی دوستان حقیقی محدود شده است. دریافت اخبار دنیا نیز به صورت دیگریست. امروز فقط دنبال اخبار زندگی آدم های معروف نیستیم، بلکه زندگی شخصی کسانی که به هر دلیلی معروف شده اند یا کاراکتر های مجازی جالبی در ذهن مردم ایجاد کرده اند، برایمان جذاب تر است و آنقدر در این رخداد ها و اتفاقات بیهوده غرق شده ایم که مسائل و مشکلات زندگی خودمان را فراموش کرده ایم و ارزش خود و زندیگیمان را در یک لایک یا کامنت خوب از طرف دیگران می بینیم.  ســفر: سفر، معنا و مفهوم خود را از دست داده است. سفر های داخلی دیگر سفر محسوب نمی شوند چرا که در برابر عکس های به اشتراک گذاشته شده دوستان و کاربران اینستاگرام  در سر تا سر دنیا، رفتن به شمال یا دیگر شهرستان ها خیلی به چشم نمی آیند.مردم بیشتر از آنکه از سفرشان لذت ببرند، بر روی ثبت و به اشتراک گذاشتن آن در دنیای مجازی متمرکز شده اند. بخشی از لذت های با دوستان و نزدیکان خود بودن و گردشگری، منتقل شده به اشتراک گذاری وجه و نمای لذت بردن با دوستان در فضای مجازی، هر چند واقعیت نداشته باشد.  ازدواج: اینترنت با آنکه دسترسی به مردم را آسان کرده و شرایط آشنایی بین افراد را فراهم آورده است اما، انتخاب را دشوار تر کرده و به دلیل وجود گزینه های بیشتر و بهتر تصمیمگیری را مشکل کرده است. به وجود آمدن روابط احساسی تند و سریع، عشق های کاذب، موقت و سطحی روند ازدواج و ارزش ها را تغییر داده است و باعث متزلزل شدن روابط زنا شویی شده است. در دنیای جدیدمان انسان بودن، عشق، اعتماد، احترام، مهربانی، صبر و گذشت که پایه های اصلی زندگی و روابط زناشویی هستند کمرنگ شده است. حتی با مدرنیزه شدن که اینترنت نقش بسزایی در آن دارد، ازدواج های نا همگون از لحاظ اجتماعی، فرهنگی، مالی، مذهبی و تحصیلی بیشتر شده است که می توانند دلایلی برای نا موفق بودن و حتی جدایی زندگی زنا شویی باشند.  عمل زیبایی: بنا به گزارش  NewMediaTrendWatchتقریبا بیش از یک میلیارد نفرسرتاسر جهان ازشبکه های اجتمایی استفاده می کنند که بیش از نیمی از آنان بطور روزانه بیش از یک بار از آن استفاده می نمایند. متخصصین می گویند که محبوبیت این شبکه های اجتماعی نه تنها در نحوه تربیت بچه ها تاثیر گذاشته بلکه حتی باعث ازدیاد عمل های زیبایی شده و حتی شاخص های جدید عمل های زیبایی نیز بوجود آورده.خوب است بدانیم که چرا تعداد جراحی های زیبایی به شدت افزایش یافته است؟ افراد با در اختیار قرار دادن عکس و چهره ی خود در فضای مجازی و به دنبال آن با توجه به نظرات مثبت  و منفی دیگران راجع به چهره یا بدن خود تصمیم می گیرند و به عمل های زیبایی سینه، شکم، بینی، چانه، تزریق ژل در نقاط مختلف بدن روی می آورند تا مطابق میل و استاندارد شبکه های اجتماعی شوند غافل از اینکه این عمل ها و تغییرات غیر قابل برگشت هستند و در برخی موارد عوارض جدی به همراه دارند که سلامت فرد را به خطر می اندازد.  تمرکــز: جریان اطلاعات سریع و زیاد روزمرگی باعث شده در مقابل تاخیربیشتر حساس باشیم و همچنین روی توان تمرکزو حافظه بلند مدت تاثیرگذاشته  و ذهن را به تصمیمات کوتاه مدت و آنی سوق داده. میزان اثر بخشی و کارایی افراد در هر زمینه ای نیز بخاطر همین عدم تمرکز کم شده.  حریم خصوصی: زندگی شخصی، کاری و حریم خصوصی افراد تحت تاثیر این مدرنیزه شدن قرار گرفته است به طوریکه اگر شخصی نخواهد وارد این عرصه و دنیای مجازی شود، دوستان با به اشتراک گذاشتن عکس یا اطلاعات دیگر به حریم خصوصی فرد بی احترامی کرده اند. همچنین باعث شده که مردم جور دیگری رفتار کنند و بر رفتار، گفتار و نوشتار خود محتاط شوند که این عاملی است بر تغییر فرهنگمان...  نتیجه گیری: در جواب به 2 مطلب می بایست اشاره کرد: آگاهی و مدیریت، که البته شکل آن برای هر کس منحصر به فرد و متفاوت است و فرمول خاص و مشترکی ندارد.بطور کلی می بایستی مدیریت زندگی شخصی را با توجه به تغییرات سریع پیرامونمان، تقویت و تمرین کنیم. از آنجایی که جلوی این تغییرات را نمی توانیم و یا نمی خواهیم بگیریم باید خود را با دنیای جدید وفق دهیم و سعی کنیم بر روی اهداف اصلیمان متمرکز باشیم تا از مسیر منحرف نشویم و به بیراهه نرویم. این عوامل فقط انحراف ایجاد کرده که با توجه به سرعت زندگی بالا می تواند روز به روز فاصله مان را از اهداف اصلی بیشتر کند لذا در وهله اول به شناخت خود و آگاهی از ضعف های خود میبایستی  پی ببریم  و در وهله  دوم از تغییرات، عامل های بجود آورنده و ریشه تغییرات آگاه باشیم  و سپس راه های مقابله با آن را در حد ممکن بشناسیم.  در نهایت نیز توصیه میشود که خود را در نکات مثبت متمرکز کنید تا از این تغییرات بهره بجویید.هم چنین منطبق شدن سریع به محیط دنیای جدید و تمرین عدم مقایسه پی در پی و متمرکز شدن روی خوبی های هر دوره از زندگی (در هر جا و هر شرایطی) و تغییر تاثیر منفی بر خود چیزی است که همگی باید تمرین کنیم.  اینترنت،تاثیراینترنت بر نحوه ی تعامل و ارتباط،معایب اینترنتدنیای دیگر: عادت و نیاز روزمره به اینترنت اعتیاد آور شده بطوری که عدم دسترسی به آن باعث سلب آرامش و آسایش شده و عدم ارتباط با دوستان در فضای مجازی از مدت زمانی بیشتر باعث  افسردگی هم میتواند بشود.• بیش از 230 میلیون توئیت روزانه ارسال می شود. • بیش از 800 میلیون آپدیت در فیسبوک رخ می دهد. • چهار میلیارد نفر هر روز در یوتوب ویدیو می بینند. • بیش از یک میلیارد جستجو بتنهایی در سایت گوگل بطور روزانه انجام می گیرد. • روزانه 4 میلیارد بازدید از سایت به اشتراک گذاری ویدیو یوتوب صورت می گیرد. • در هر دقیقه در یوتوب بیش از60 ساعت ویدیو آپلود می شود. میانگین ساعت های سپری شده توسط کاربران اینترنتی در جهان در هر ماه 16 ساعت بوده که:• 22% در شبکه های اجتماعی، • 21% در جست و جو، • 20% در خواندن مطالب، • 19% در ایمیل و ارتباطات، • 13% در سایت های رسانه ای • و 5% در خرید آنلاین بسر می برند. حال می پرسیم آیا دنیای ما عوض نشده؟ آیا می توان مانند گذشته زندگی و حتی فکر کرد؟ یا باید خودمان را با دنیای جدید تغییر و وفق بدهیم ؟ بطور خلاصه می توان به بعضی معایب  دیگر نیز اشاره کرد: معایب: 1- وجود اطلاعات غلط و گمراه کننده. 2- دسترسی راحت به سایت ها و مطالب اغوا کننده که می تواند برای گروه هایی خطرناک باشد. 3- اعتیاد آوری استفاده از اینترنت که سبب می شود بعضی ها ساعت های متمادی در سایت های متنوع و جذاب گردش کنند. 4- عوارض جسمانی ناشی از اعتیاد به اینترنت و عدم تحرک در کودکان و جوانان، هیجانات زیاد و استرس ناشی از آن، بیحوصلگی و اشکالات اجتماعی ناشی از ضعف تعامل با افراد در جامعه... 5- طعمه قرار گرفتن افراد در مقابل تبلیغات وسیع تمام رسانه های دیجیتال و اینترنتی 6- تسهیل راهای تقلب و ایده ها و افکار دیگران را بنام خود عرضه کردن و یا کلاه برداریهای اینترنتی و عرضه محصولات تقلبی. 7- سرعت بالای دنیای دیجیتال بطور کلی سبب گردیده است تا تمرکز و اندیشه ژرف در افراد دچار نقصان شود. 8- امکان بسرقت رفتن اطلاعات شخصی و عوارض سوء ناشی از آن. 9- امکان خسارت های سنگین اقتصادی در اثر از کار افتادن اینترنت در اثر قطع برق و یا ویروس ها. 10- لطمه شدیدی که به ادبیات وارد می شود بدیل آنکه از کد ها و علایم بجای جمله های زیبا و موزون و قافیه دار استفاده می شود. حتی در محاوره های اینترنتی. 11- کاهش ارزش دوستی بدلیل دسترسی راحت و زیاد از حد 12- اعتیاد به "لایک" ها و ترشح دوپامین 13- خلا زندیگی های امروزه 14- فرو رفتن در دنیای مجازی و فاصله گرفتن با دنیای واقعی 15- از دست دادن ارتباط با طبیعت       ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 15 Dec 2015 06:30:00 GMT http://migna.ir/vdceon8x.jh8eei9bbj.html چرا ما از هوش مصنوعی می ترسیم؟ http://migna.ir/vdci5rap.t1a5q2bcct.html در این مقاله‌ی تحلیلی، سعی شده، مساله‌ی هوش مصنوعی به دقت موشکافی شود و احتمال کسب خصلت‌های انسانی، مثل اراده و اختیار توسط هوش مصنوعی و ماشین‌های هوشمند، مورد بررسی قرار بگیرد. هوش مصنوعی واقعی، می‌تواند دنیا را نابود کند. به فرض این که چیزی به نام هوش مصنوعی واقعی، اصولا ممکن باشد. پاول فورد، نویسنده‌ی این مقاله در وب‌سایت MIT Technology Review، خاطره‌ای را این‌گونه آغاز می‌کند: "سال‌ها پیش، با یکی از دوستانم که مدیر یک استارت‌آپ بوده، قهوه می‌خوردیم. او به تازگی چهل ساله شده بود. پدرش بیمار بود و از ناحیه‌ی کمر، ناراحتی‌هایی داشت. دوست من، خودش را در آستانه‌ی دهه‌ی جدیدی از عمرش، غرق در زندگی می‌یافت. او گفت: «به من نخند، اما من روی تکینگی حساب می‌کردم.» " دوست من در حوزه‌ی تکنولوژی کار می‌کرد. وی به چشم خود تغییراتی که باعث سریع‌تر شدن ریزپردازنده‌ها و شکل گرفتن شبکه‌ها شده بود را دیده بود. برای او، اتفاق مهمی نبود که باور داشته باشد قبل از میان‌سالی‌اش، هوش ماشین‌ها، از انسان‌ها فراتر خواهند رفت.(لحظه‌ای که آینده‌پژوهان به آن لحظه‌ی تکینگی می‌گویند.) یک هوش مصنوعی خارق‌العاده، اگر خیرخواه انسان‌ها باشد، در زمان کوتاهی، رمزهای ژنتیکی انسان را بررسی خواهد کرد و رمز جوانی ابدی را برای ما آشکار خواهد ساخت.  یا در حداقلی‌ترین حالت، خواهد توانست راه بهبودی درد کمر را مشخص کند. ولی اگر هوش مصنوعی به وجود آمده، آن‌قدرها هم خیرخواه نبود چه؟ نیک بوستروم (Nick Bostrom)، فیلسوفی که انستیتوی بشریت در دانشگاه آکسفورد (Future of Humanity Institute at the University of Oxford) را مدیریت می‌کند، در کتابش با نام فوق هوش (Superintelligence)، سناریوی بالا را شرح داده است. کتاب وی باعث به وجود آمدن مناظرات و بحث‌های بسیاری درباره‌ی آینده‌ی هوش مصنوعی شده است. ماشینی را تجسم کنید که برنامه‌ریزی شده است تا حداکثر کلیپس کاغذ که ممکن است را تولید کند و ما می‌توانیم آن را «حداکثرکننده‌ی کلیپس کاغذ/paper-clip maximizer» بنامیم. حالا تصور کنید به هر دلیلی، همین ماشین، به شکل فوق‌العاده‌ای هوشمند شده است. با توجه به هدف این ماشین، ممکن است تصمیم بگیرد که کلیپس‌های کاغذی جدید و بیش‌تری تولید کند؛ تا آن‌جا که به سبک شاه میداس عملا همه چیزی را به کلیپس کاغذ تبدیل خواهد کرد. ممکن است بگویید جای نگرانی نیست؛ می‌توانیم برنامه‌ریزی کنیم که به عنوان مثال دقیقا یک میلیون کلیپس کاغذ درست کند و بعد از کار بایستد. ولی اگر این ماشین، بعد از درست کردن کلیپس‌ها تصمیم گرفت عملکرد خودش را نیز بررسی کند، چه؟ آیا تعداد کلیپس‌ها را درست شمرده است؟ قطع به یقین، برای این کار نیاز است که ماشین، هوشمندتر شود. ماشین فوق‌هوش، نوعی مواد خام محاسباتی که هنوز ابداع نشده است را تولید می‌کند و به وسیله‌ی آن، هر شک و شبهه‌ای را بررسی خواهد کرد. اما هر شبهه‌ی تازه‌ای، شبهه‌های دیجیتالی جدیدی را حاصل خواهد شد و همین‌طور تا جایی ادامه پیدا می‌کند که هر چه روی زمین است به آن مواد خام محاسباتی تبدیل شود. البته به جز یک میلیون کلیپس کاغذ که ابتدا ساخته است! نیک بوستروم باور ندارد که ماشین حداکثرکننده‌ی کلیپس کاغذ به طور دقیق عمل خواهد کرد. این یک آزمایش فکری است. آزمایشی که طراحی شده تا نشان دهد حتی سیستم‌های بسیار دقیق نیز در مهار کردن هوش مفرط ماشین‌ها، شکست می‌خورند. اما پروفسور بوستروم به این موضوع اعتقاد دارد که فوق‌هوش می‌تواند به وجود بیاید و مفید هم باشد. و البته وی فکر می‌کند که فوق هوش ممکن است تصمیم بگیرد که دیگر به انسان‌ها نیازی ندارد؛ یا از این قبیل رفتارها که باعث نابودی جهان خواهد شد. در همین راستا، عنوان فصل هشتم کتاب وی، این‌چنین انتخاب شده است: «آیا پیامدهای فوق‌هوش، به طور پیش‌فرض، نابودکننده و مخرب خواهد بود؟» اگر این صحبت‌ها به نظرتان مضحک می‌آید، شما تنها نیستید که این‌طور فکر می‌کنید. منتقدان بسیاری نیز چنین فکر می‌کنند. از جمله رادنی بروکس (Rodney Brooks) از پیشگامان علم روباتیک، می‌گوید آن‌هایی که در ترس از یک هوش مصنوعی غیرقابل کنترل به سر می‌برند، در واقع درک درستی از این‌که کامپیوترها چه کار می‌کنند ندارند و متوجه نیستند وقتی می‌گوییم کامپیوترها دارند هوشمندتر می‌شوند منظورمان چیست. وی تاکید می‌کند که آن‌چه نیک بوستروم درباره‌ی چشم‌انداز هوش مصنوعی و فوق‌هوش تصویر کرده است، به آینده‌ی بسیار دور مربوط است و شاید هم به کل، غیرممکن باشد. اما در عین حال، بسیاری از متفکران دیگر با بوستروم موافق‌اند و از همین حالا نگران آینده‌ی هوش مصنوعی هستند. چرا؟ اراده این پرسش که «آیا کامپیوترها قادر به فکر کردن هستند؟» از ابتدای به وجود آمدن کامپیوترها، بر دنیای این ماشین‌ها، سایه افکنده بود. آلن تورینگ در سال ۱۹۵۰ میلادی تئوری‌ای مطرح کرده است که می‌گوید ماشین‌ها، می‌توانند مثل یک بچه مورد آموزش و تدریس قرار بگیرند. جان مک‌کارتی (John McCarthy) مخترع زبان برنامه‌نویسی لیسپ (LISP)، اصطلاح «هوش مصنوعی-Artificial Intelligence» را در سال ۱۹۵۰ میلادی ابداع کرده است. به موازات این که محققان حوزه‌ی هوش مصنوعی در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی شروع به استفاده از کامپیوترها برای شناسایی عکس‌ها، ترجمه زبان‌های مختلف به یک‌دیگر و درک دستورالعمل‌ها در زبان معمولی و نه فقط در کدها کردند، این ایده که کامپیوترها نهایتا قادر به صحبت و تفکر-و بنابراین قادر به انجام اعمال شرورانه- خواهند بود، به جریان فرهنگی غالب نفوذ کرد. علاوه بر فیلم ۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی (2001: A Space Odyssey) که غالبا به آن ارجاع داده می‌شود، فیلم دیگری در دهه ۱۹۷۰ با نام کلوسوس: پروژه‌ی فوربین (Colossus: The Forbin Project) تصوری را به جامعه القاء می‌کرد که نهایتا کامپیوترها، جهان را به مرز نابودی هسته‌ای و  زمستان هسته‌ای خواهند کشاند. و ۱۳ سال پس از این فیلم نیز، همین موضوع، دست‌مایه‌ی اثر دیگری به نام بازی جنگ (WarGames) شد. همین‌طور گذشت تا بالاخره  در سال ۱۹۷۳، آدم مصنوعی‌های فیلم جهان غرب (Westworld) به کلی دیوانه شدند و شروع به کشتار مردم دنیا کردند.  زمانی که تحقیقات روی هوش مصنوعی، به نتایج بلندپروازانه‌ای که مد نظر بود، نرسید، بودجه‌های مربوط به این تحقیقات به شدت کاهش یافت و با این اتفاق، «زمستان هوش مصنوعی» آغاز شد. اما در همین شرایط نیز، شعله‌ی ماجراهای ماشین‌های هوشمند و هوش مصنوعی، در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی، توسط نویسندگان، دانشمندان و کارآفرینان بسیاری، روشن نگه داشته شد. این گونه افراد شامل نویسندگان علمی تخیلی مانند ورنور وینج (Vernor Vinge) که مفهوم تکینگی (Singularity) را به عامه مردم شناساند، بودند. و هم‌چنین محققان فعال در عرصه‌ی روباتیک، هم‌چون هانس موراوک (Hans Moravec)، متخصص بینش کامپیوتری، و مهندس و هم‌چنین کارآفرینی مانند ری کرزویل (Ray Kurzweil) نویسنده‌ی کتاب «دوران ماشین‌های معنوی - The Age of Spiritual Machines» که در ۱۹۹۹ میلادی منتشر شده است، می‌شوند. در حالی که آلن تورینگ، یک نوع هوش مصنوعی شبیه به هوش انسانی را فرض قرار داده بود، افرادی مثل وینج، موراوک و کرزویل فراتر از این می‌اندیشیدند: هنگامی که یک کامپیوتر به طور مستقل قادر باشد برای دستیابی به اهدافش راه‌های مختلفی ابداع کند، بسیار محتمل خواهد بود که آن کامپیوتر، قادر به تفکر و اندیشیدن نیز باشد؛ و هنگامی که بتواند فکر کند، خواهد توانست نرم‌افزارهایش را اصلاح و خودش را هوشمندتر کند. خلاصه این که، چنین کامپیوتری، قادر خواهد بود به تنهایی سخت‌افزارهای خودش را طراحی کند. آن طور که کرزویل می‌گوید، چنین اتفاقاتی، باعث به وجود آمدن دوره‌ی جدید و زیبایی خواهد شد. برخی ماشین‌ها، فهم و صبر کافی را خواهند داشت (که با تریلیونیم ثانیه اندازه‌گیری خواهد شد) تا بتوانند مشکلات برجسته‌ی نانوتکنولوژی و پرواز فضایی را برطرف سازند. این ماشین‌ها، شرایط بشر را بهبود خواهند بخشید. و برای ما شرایطی فراهم خواهند کرد که بتوانیم آگاهی‌ها و دانسته‌های خود را در یک قالب دیجیتالی جاودانه، نگه‌داری کنیم. و به این شکل، اطلاعات در سرتاسر کهکشان پخش خواهد شد. از طرف دیگر، می‌توانید دقیقا نقطه‌ی مقابل این‌طور خوش‌بینی‌های زیبا را تصور کنید. استیون هاوکینگ (Stephen Hawking) هشدار داده است که در چنین شرایطی، به این دلیل که انسان‌ها قادر به رقابت با هوش مصنوعی بسیار پیشرفته نخواهند بود، ممکن است نژاد انسان از بین برود. الون ماسک (Elon Musk)، کارآفرین، پس از مطالعه کتاب فوق‌هوش، در حساب توییتر خود، چنین نوشته است که: «امیدوارم ما فقط حامل بیولوژیکی برای فوق‌هوش نباشیم. متاسفانه این مساله روزبه‌روز بیش‌تر محتمل می‌شود.» پس از آن، الون ماسک، مبلغ ۱۰ میلیون دلار به «انستیتو آینده زندگی» کمک مالی کرد. نه به این دلیل که در مرکز بوستروم گیج شده بود، بلکه این انستیتو مرکزی است که در آن «برای کاهش خطرات پیش روی بشر فعالیت می‌شود». فعالیت‌هایی که در اثر آن‌ها، «گسترش هوش مصنوعی در حد انسان» به وقوع خواهد پیوست. هیچ‌کس تصور نمی‌کند چیزی مانند فوق‌هوش وجود داشته باشد. در واقع، هنوز هیچ‌ هدف همه جانبه و یا حتی روش مشخصی برای دستیبابی به هوش‌مصنوعی نداریم. پیشرفت‌های اخیر هوش مصنوعی، از دستیاران اتوماتیک مانند سیری در اَپل تا ماشین‌های بدون راننده‌ی گوگل، نمایان‌گر محدودیت‌های شدید تکنولوژی در این زمینه می‌باشند. هر دوی این تکنولوژی‌ها نمی‌توانند موقعیت‌هایی که قبلاً با آن مواجه نشده‌اند را کنترل کنند. شبکه‌های عصبی مصنوعی می‌توانند خودشان گربه‌ها را در عکس‌ها پیدا کنند، البته باید صدها هزار عکس به آن‌ها نشان داده شود و هنوز هم ممکن است در تشخیص گربه از کودکان دقت کافی را نداشته باشند. در این‌جاست که افرادی مانند بروکس پایه‌گذار آیروبات (iRobot) و ریتینک روباتیک (Rethink Robotics) وارد عمل می‌شوند.حتی اگر تشخیص گربه توسط کامپیوتر–در مقایسه با قابلیت‌های کامپیوترهای اولیه، پیشرفت قابل ملاحظه‌ای باشد، هنوز هم کامپیوتر هیچ ارده‌ای ندارد. یک ماشین نمی‌تواند هیچ درکی درباره‌ی این‌که گربه چطور موجودی است و یا اتفاقات دیگری که در عکس رخ می‌دهد و افکار بی‌شماری که انسان‌ها دارند، داشته باشد. با این نگاه، هوش مصنوعی، احتمالا می‌تواند به تولید ماشین‌های هوشمند منجر شود؛ اما، این کار به تلاشی بیش از تصور افرادی مانند بوستروم، نیاز دارد. حتی اگر این اتفاق نیز رخ دهد، این هوش لزوماً منجر به ادراک نمی‌شود. بروکس اخیراً در سایت Edge.org نوشته است «اگر با مشاهده‌ی وضعیت کنونی هوش مصنوعی، تصور کنیم در حال دستیابی به فوق‌هوش هستیم، مانند زمانی است که کارکرد موثر مورتورهای احتراقی داخلی را ببینیم و با دیدن آن‌ها به این نتیجه برسیم که در حال دستیابی به تکنولوژی سرعتی بیشتر از سرعت نور هستیم.» او می‌گوید: «حداقل برای چند صد سال آینده، نگران وجود هوش مصنوعی شرور نباشید.» بیمه نامه حتی اگر شانس دستیابی به هوش مصنوعی زیاد باشد، این کار پروسه‌ای طولانی خواهد داشت و ممکن است کاری نامطمئن و غیر مسئولانه نیز باشد. استوارت جی راسل (Stuart J. Russell) استاد دانشگاه برکلی کالیفرنیا یکی از افرادی‌ست که با افکار و ایده‌های بوستروم در زمینه‌ی هوش مصنوعی، موافق است. راسل و پیتر نوروینگ (Peter Norvig)، همکار کورزویل در گوگل،  نویسنده کتابی به نام «هوش مصنوعی: رویکردی مدرن-Artificial Intelligence: A Modern Approach» هستند که برای دو دهه، کتاب استاندارد آموزشی در زمینه‌ی هوش مصنوعی بوده است. راسل می‌گوید: «هستند افراد به اصطلاح روشن‌فکر بسیاری، که حتی یک مدرک و دلیل هم ندارند.» او همچنین به این نکته اشاره کرد که هوش مصنوعی در دهه‌های گذشته، پیشرفت فوق‌العاده‌ای داشته و درحالی‌که افکار عمومی این پیشرفت را با قانون مور (کامپیوترهای سریع‌تر کار بیشتری انجام می‌دهند) درک می‌کنند، در واقع آن‌چه هوش مصنوعی امروزه انجام می‌دهد، بسیار اساسی بوده است. او با تکیه بر روش‌هایی مثل یادگیری عمیق، برنامه‌ای برای کامپیوترها طراحی کرده که به طور خودکار درکشان از محیط اطرافشان را افزایش می دهند. کتاب بوستروم روش‌هایی برای تطبیق کامپیوترها با نیازهای انسان پیشنهاد می‌کند. ما اصولاً به خدا می‌گوییم دوست داریم چگونه با ما رفتار شود. به دلیل این‌که گوگل، فیسبوک، و سایر شرکت‌ها به شدت به دنبال تولید هوش مصنوعی و ماشین یادگیری هستند، او می‌گوید: «همیشه می‌گویم یکی از کارهایی که نباید انجام دهیم این است که بدون توجه به خطرات بالقوه‌ای که ممکن است وجود داشته باشد تمام تلاشمان را بر هوش مصنوعی متمرکز کنیم. این کار کمی احمقانه به نظر می‌رسد.» راسل این‌طور مقایسه کرده است که: «این کار مثل مطالعه هم‌جوشی است. اگر از یک محقق هم‌جوشی بپرسید چه کاری انجام می‌دهند، می‌گویند روی محدویت‌کننده کار می‌کنند. اگر انرژی نامحدود می‌خواهید بهتر است واکنش هم‌جوشی را محدود کنید.» او می‌گوید پس شما نیز اگر هوش مصنوعی می‌خواهید باید بدانید چطور کامپیوترها را متناسب با نیازهای انسان طراحی کنید. کتاب بوستروم یک پروپووزال پژوهشی برای انجام این کار است. فوق‌هوش خداگونه است؛ اما آیا می توان با خشم یا با عشق، به آن، جان بخشید؟ این کار به ما مهندسان بستگی دارد. مانند سایر والدین ما نیز باید ارزش‌ها را به کودکمان یاد بدهیم، اما نه هر ارزشی؛ بل‌که ارزش‌های والای انسانی. ما اصولاً به خدا می‌گوییم چگونه با ما رفتار شود. چطور ادامه دهیم؟ بوستروم به شدت تحت‌تاثیر نظریه‌ی متفکری به نام الیزر یودکووسکی (Eliezer Yudkowsky) است. یودکووسکی درباره «خواست استقرایی منسجم» (coherent extrapolated volition) که ناشی از اجماع بهترین ویژگی‌های همه‌ی مردم است، صحبت می‌کند. ما امیدواریم هوش مصنوعی، ثروت، شادی و زندگی بی‌نقصی را که می‌خواهیم برای ما مهیا کند. مثلاً کمر دردمان را درمان کند و به ما بگوید چگونه به مریخ برویم. و چون انسان‌ها هرگز کاملاً موافق چیزی نیستند، گاهی لازم است برای خودمان تصمیم بگیریم تا به طور کلی تصمیماتی که مناسب بشریت هستند، گرفته شوند. چطور می‌توان این ارزش‌ها را برای هوش مصنوعی برنامه‌ریزی کرد؟ چه نوع محاسباتی می‌توانند این ویژگی‌ها را تعریف کنند؟ بوستروم معتقد است مشکلاتی وجود دارد که محققان باید اکنون آن‌ها را حل کنند. بوستروم می‌گوید این کار ضروری‌ترین مسئولیت عصر ما است. از نظر مردم دلیلی برای ترسیدن از روبات‌ها وجود ندارد. هنوز هم بسیاری از کشورهای دنیا برای هوشمندتر کردن کامپیوترهای شرکتشان سرمایه‌گذاری می‌کنند و یک هوش مصنوعی واقعی باعث سود زیادی برای این شرکت‌ها می‌شود. همچنین این شرکت‌ها باید با مضرات بالقوه‌ی آن نیز آشنا شوند و روش‌های کم کردن این مضرات را پیدا کنند. این پیشنهاد تا حدودی متفاوت‌تر-بدون هیچ ادعایی درباره پیشرفت هوش مصنوعی- مبنای نامه‌ای سرگشاده در وب سایت موسسه آینده زندگی (Future of Life Institute)،  است. موسسه‌ای که جایزه‌ی ماسک (Musk) را دریافت کرده است. این نامه، به جای هشدار درباره‌ی مشکلات قریب‌الوقوع، خواستار تحقیقات بیشتری درباره مزایای هوش مصنوعی و اجتناب از مشکلات بالقوه‌ی آن شده است. این متن نه تنها توسط افرادی مانند استیون هاوکینگ، ماسک و بوستروم امضا شده، بل‌که توسط تعدادی از دانشمندان برجسته‌ی کامپیوتر، ازجمله دنیس هاسابیس از پژوهشگران برجسته هوش مصنوعی، نیزامضا شده است. از همه‌ی این‌ها که بگذریم، اگر آن‌ها هوش مصنوعی را به نحوی ایجاد کنند که دارای ارزش‌های والای انسانی نباشد، پس آن‌قدر باهوش نبوده‌اند که مخلوق خود را کنترل کنند. ]]> اخبار علمی و فناوری Sun, 29 Nov 2015 15:51:09 GMT http://migna.ir/vdci5rap.t1a5q2bcct.html من های مجازی، من های متوهم اند! http://migna.ir/vdcg7y9w.ak9wt4prra.html شاید تا یک دهه پیش از این و قبل از ورود شبکه های اجتماعی، کمتر کسی فکر می کرد ایران نیز تا این حد در دل «جامعه شبکه ای» مستحیل شود، استحاله ای که پیامد آن چند میلیون عضو ایرانی در چند شبکه اجتماعی است. بر این اساس، کشور ما نیز تا حدود زیادی تابع «فرهنگ دیجیتالی سیاری» شده که قواعدی جهانی داشته و مزایا و مخاطرات فراوانی در دل خود دارد. بدون شک، یکی از مخاطرات اصلی این شبکه ها متوهم شدن فرد به دلیل نحوه خاص بازنمایی «خود» در شبکه های اجتماعی است. رسانه های دیجیتالی در دوره معاصر با ماهیت «خانه به دوشی» و در دسترس بودن در هر زمان و هر مکان از طریق گوشی های اندروید، در تمام لحظات زندگی در بازنمایی «من های آرمانی» نقش خیره کننده ای دارند. همه افراد در شبکه های اجتماعی دوست دارند آرمانی ترین شکل خود را بازنمایی و «من مجازی» خود را صورت بندی کنند، بهترین عکس ها و لحظه هایشان را در شبکه های اجتماعی ثبت کنند، بهترین دوستانشان را در شبکه های اجتماعی پیدا کنند، بهترین مطالب و ایده هایشان را در شبکه های اجتماعی قرار دهند یا بازنشر کنند و به نوعی آرمانی ترین زیست ممکن را برای دیگران بازنمایی کنند. یکی از نکات تامل برانگیز در نحوه حضور ایرانیان در شبکه های اجتماعی تبدیل این «من های آرمانی» به «من های متوهم» است. ما ایرانیان تا یک دهه پیش و قبل از ورود این شبکه های اجتماعی در بسترهای اجتماعی و فرهنگی خاصی زیست می کردیم، ولی به واسطه نفوذ این فرهنگ دیجیتالی سیار، دچار دگرگونی های اساسی در فرهنگ و اجتماع شده ایم. در واقع این رسانه ها به عنوان واسط میان ما و جهان عمل می کنند و شناخت فرد ایرانی از جهان پیرامون را شکل می دهند و فرد را به جهان پیرامونش می شناسانند. شبکه های اجتماعی نظیر فیس بوک و خانواده اش اینستاگرام و شبکه های مانند لاین، واتس اپ، وایبر و تلگرام با «پیوند بی واسطه و با واسطه»شان، «من» دیجیتالی- فرهنگی بدیعی خلق می کنند. در فضای دیجیتالی سیار، این شبکه های اجتماعی از نظر بصری با  تصویرسازی دلخواه مخاطب، انگاره های وی راجع به خود را به چالش می کشند و وی در عالم واقع با برخی از پارادوکس های اساسی رو به رو می شود. در اولین اقدام برای تاسیس صفحه ای در این شبکه ها، فرد فضایی برای سفارش تصویر دارد. همچنین در برخی از شبکه ها، مانند فیس بوک قفسه های سفارشی برای کتاب هایی که خوانده (یا هیچ گاه نخوانده، ولی می تواند نمایش دهد که خوانده) یا مجموعه های موسیقی یا هنرمندان و بازیکنان و فعالیت های فراغتی دلخواهی که داشته (یا همیشه آرزو داشته که به آنها دست یابد) وجود دارد. مجموعه این امکانات و انتشار کدها و نمادهای دیجیتالی که در اکثر قریب به اتفاق موارد، از آن فرد نیست. از جمله یادداشت های فلسفی، تحلیل مسائل روزمره، لطیفه ها، اطلاعات و اخبار بدیع و تجزیه و تحلیل آنها، سبب متوهم شدن فرد به وجود خود در عالم واقعمی شود؛ برای مثال سمیرا 19 ساله که بیش از 17 هزار فالوئر در فیس بوک دارد در قفسه کتاب هایش آثاری از کارل مارکس، ژان ژاک روسو، امیل زولا، داستایوفسکی، توماس مان و مارسل پروست را گذاشته، که شاید جالب ترین نکته قفسه، کتاب سرمایه کارل مارکس باشد که یکی از پیچیده ترین آثار وی است. «من مجازی» علت اصلی طبقه بندی علاقه مندی ها و طرفداری هاست. اما این من مجازی به دلیل ماهیت آرمان گرایانه اش، در دل شبکه، دنبال وجوه افتراقی است که از طریق آن برجسته شود. با همین مبنا با فرض مرکزیت تصویر پروفایل، کاربران حتی بارها دوست دارند این تصاویر را عوض کنند و این تصاویر تبدیل به نمادی برای عملکردهای متغیر فرد در عرصه های اجتماعی، اقتصادی و... می شود. نمونه های فراوان از تصویر اشخاص یا شخصیت ها یا مکان های مختلف یا هنرپیشه ها و ورزشکاران و سوپراستارها در پروفایل های فیس بوک گواه این امر است. مثال این مورد برای ما ایرانی ها، مثالی از چالش دیرین پرسپولیسی ها و استقلالی هاست که این روند را بهتر روشن می کند، معمولا اکثر طرفداران پرسپولیس در شبکه های اجتماعی عکس هایی از علی کریمی و اکثر طرفداران استقلال عکس هایی از فرهاد مجیدی در آلبوم تصاویر خود دارند که به وقت پیروزی تیمشان در داربی، آن را با احساس غرور در صفحه هایشان بازنشر می کنند. به علاوه استفاده از گوشی های دوربین دار برای تولید تصاویری که حضور فرد را در رویدادهای جمعی فرهنگی و اجتماعی مشخصی ثبت می کند. تبدیل به کاربرد مهم دیگری از این فناوری شده است؛ مثلا در ایران که برخی محدودیت های برای اجرای برخی کنسرت ها وجود دارد، شرکت در کنسرت، تبدیل به یک آیین فرهنگی کاملا رسانه ای شده است. تماشاگران به صورت انبوه صحنه ها را هدف می گیرند و شروع به ضبط برنامه به صورت عکس و فیلم می کنند، در واقع تماشاگران، کارگردانی می شوند که در اغلب موارد خود را بازیگر نقش اول می کنند، نقشی که همواره آرزوی شان بوده و با گوشی های آنلاین اندروید یک سینمای آسان را تولید می کنند. خیل عظیم ویدئوهای تولیدشده به عنوان کلیپ های آموزشی، وقایع منحصر به فرد و اتفاقات ویژه و کلیپ های طنز تولید شده در شبکه های اجتماعی، هر یک به بازیگرانی تعلق دارد که درصدد تثبیت خود در این «سینمای مرکب» هستند. یکی از بهترین مثال ها برای ما در این مورد در چند سال اخیر مراسم ختم مرتضی پاشایی است. در واقع در چنین فضایی درک از «خود» به مجموعه ای از تصاویری تبدیل شده که انتظار می رود از سوی افراد آنلاین موشکافی شود و همین منجر به شکل گیری نوع جدیدی از «حریم عمومی» می شود که در آن، شخص با رویکردی خودشیفته وار به طور خودکار برای مخاطب فرضی عینی سازی می شود و درصدد تثبیت خود در میان بی شمار تصاویر، کدها و نمادهای خودشیفته دیگر است. این خودشیفتگی از طریق شبکه ها، عمومی و حول نسخه ای رسانه ای شده از فرد، مدل سازی می شود. در واقع با این رویکرد «من»های افراد تا حدود زیادی به تبعیت از منی که دیگران می شناسند در فضای شبکه ای شناخته می شود. بر همین اساس بسیاری از افرادی که اصلا گرایشان سیاسی، فرهنگی و اجتماعی درباره پدیده ها و رویدادهای خاص ندارند، مجبورند از جریانات مد نظر شبکه پیروی کنند تا «من» آنها در نظر دیگران در شبکه خدشه دار نشود. شاید بر همین منوال است که در شبکه های اجتماعی با خیل کثیری هنرمند، نقاش، بازیگر، کارگردان، بازیگر تئاتر، موسیقی دان، تحلیلگر مسائل فردی، روانی، جامعه شناختی، روان شناختی و حتی کارشناسان آگاه به زیر و بم روابط بین الملل مواجه هستیم. البته مطالعات انجام شده نشان از این نکته دارد که ظهور و تثبیت این «من های متوهم» و بسیاری دیگر از مخاطرات زیست مجازی، تجربه ای جهانی است، ولی شاید ما با شدت و حدت بیشتری با آن رو به رو هستیم.= مصطفی کریمی ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 14 Nov 2015 04:55:00 GMT http://migna.ir/vdcg7y9w.ak9wt4prra.html همراه غیر ضروری برای کودک http://migna.ir/vdcauone.49ney15kk4.html «فرزند شما در حالیکه سر و دستش همزمان با هم تکان می خورد، گوشه ای از اتاق نشسته و مشغول بازی با تلفن همراه است. هیاهوی مهمان ها، خنده های بلند بلند همسالان، شیرینی، میوه های پوست کنده و حتی سوالات هراز گاهی مهمان ها نسبی بر کلاس و مدرسه فرزندتان، اصلاً توجه او را جلب نمی کند. او همواره محو تلفن همراه خود است و هر چند در جمع حضور نیز یکی دارد اما حواسش جای دیگر است... شاید تا چند سال قبل مهم ترین دغدغه والدین در مورد فرزندان نوجوان شان این بود که دوستان او چه کسانی هستند؟ آیا دارای تربیت درست خانوادگی هستند؟ آیا همراه و دوست خوبی برای فرزندتان به شمار می روند یا اینکه او را از درس و مدرسه جدا می کنند؟» البته تربیت فرزند در هر برهه ای از زمان دارای مشکلات و دغدغه های خاص خود است، اما والدین این روزها، چالش ها و استرس های پیچیده تر و بیشتری را تجربه می کنند. والدین دیروز ساعات حضور و غیاب فرزندان خود را کاملاً متوجه می شدند، چرا که دوستی ها صرفاً از جنس واقعی بود اما با ظهور دنیای جدید مجازی، دوستی ها و ارتباطات مجازی هم گسترشی فراگیر یافته و فرزندان در حالیکه نیازی به خروج از خانه ندارند، می توانند با طیف وسیعی از افراد و همسالان و همجنسان و حتی با افرادی با نامتجانس دوستی و رابطه عمیق برقرار کنند. این عدم احاطه والدین بر دامنه روابط فرزندان است که آنها را با نگرانی ها و چالش های جدی مواجه ساخته است.حال با وجودی که تلفن همراه اضطراب ها و نگرانی های جدی در خانواده ها ایجاد کرده است، آیا داشتن تلفن همراه برای فرزندان خانواده ضرورت دارد؟ اصلاً چه سنی برای تهیه تلفن همراه برای فرزندان توصیه می شود؟ چه زمانی؟ برخی از والدین به این بهانه که می خواهند، فرزندشان همواره در دسترس شان باشد خیلی زود تلفن همراه را جزء وسایل شخصی فرزندان خود قرار می دهند، اما برای برخی دیگر از والدین این سوال جدی همواره در ذهن وجود دارد که نهایتاً چه زمانی برای خرید تلفن همراه برای فرزندان مناسب تر است؟ آیا باید به اصرارهای آنها تن داد و تسلیم شد؟ یا اینکه خیلی جدی مقاومت کرد؟ مثلاً بتوانند به تنهایی از مدرسه تا خانه بیایند یا در کلاس های فوق برنامه به تنهایی حضور پیدا کنند. حال ممکن است به یک بچه این اجازه در 9 سالگی داده شود و در یک بچه دیگر در 15 سالگی.اقدام غیر مقعولانه اما موقعیت شناسی والدین هم بسیار مهم است، چرا که قطعاً ارائه یک گوشی همراه هوشمند، به یک کودک 9 ساله به هیچ عنوان اقدام منطقی و معقولانه ای نیست. چرا که کودک با این دست تلفن ها به راحتی می تواند در فضاهای مجازی مختلف رفت و آمد داشته و هر محتوای مثبت و منفی را دریافت کند. لذا برای ارائه گوشی همراه به فرزندان (کودک و نوجوان) خانواده باید مقرراتی را تعیین کرد و سپس این امکانات را در اختیار آنها قرار داده در ادامه پاره ای از این مقررات ارائه می گردد: - فرزندان خانواده تا زمانیکه رفت و آمد مستقلانه به مدرسه و سایر موقعیت ها ندارند نیازی به داشتن تلفن همراه نیست. -برای کودکان تابستانی یا حتی دوره راهنمایی که ضرورت داشتن تلفن همراه توسط والدین تشخیص داده می شود لازم است که تلفن همراه به صورت پاره وقت و موقتی در اختیار آنها قرار گیرد. مثلاً فرزند می تواند تنها در روزهایی که خودش به تنهایی به کلاس ورزشی می رود، تلفن همراه مادر یا برادر بزرگتر را به همراه داشته باشد.دو فایده مقررات 1- فرزند متوجه می شود که تلفن همراه وسیله ای است که صرفاً در مواقع ضروری باید استفاده شود. 2- در نحوه استفاده خود در تلفن همراه مراقبت لازم را می کند. هر یک از ما وقتی آگاه باشیم وسیله ای که در اختیار داریم، موقتی است و باید به صورت شراکتی مورد استفاده قرار گیرد، قطعاً مراقبت و دقت بیشتری به عمل آورد. همچنین امکان بروز رفتارهای حساب نشده کاهش می یابد، حتی اگر این مراقبت و توجه توسط فرزندان صورت نگیرد چون وسیله بصورت مشترک استفاده می شود والدین می توانند کنترل لازم را بر روی نحوه استفاده فرزند خود داشته باشند. لحاظ کردن برخی از مقررات مانند استفاده پاره وقت از تلفن همراه یا استفاده شراکتی و... (توسط والدین) تا برهه ای از زمان امکان پذیر است. هر چه فرزندان بزرگتر می شود، قطعاً به این مقررات تن نداده و شرایط تنش در خانواده مهیا می شود.تلفن همراه به مدرسه نمی رود مثلاً باید به فرزندان نوجوان توصیه شود که از تلفن همراه خود به عنوان وسیله ای برای جلب توجه، نمایش و تشخیص خود استفاده نکند. در کلاس درس، کلاس های آموزشی، مراسم رسمی و ... تلفن همراه باید خاموش باشد چون حتی صدای زنگ تلفن همراه هم باعث سلب تمرکز و توجه در کلاس درس می شود. در محیط های عمومی مثل مترو، اتوبوس، مطب دکتر و ... از صبحت های زیاد و بلند باید خودداری شود چون باعث سلب آرامش اطرافیان می شود. در هنگام حضور در مهمانی، صحبت با یک دوست یا آشنا و ... صحبت کردن با تلفن همراه باید با کسب اجازه از طرف مقابل و با حداقل زمان صورت گیرد مثلاً: «از نظر شما اشکالی ندارد که من یک تلفن بزنم؟» از دوربین تلفن همراه برای ورود به حریم های خصوصی افراد یا مکان هایی که منع قانونی دارد. استفاده نکند.آزمونی موقت لذا با این اوصاف باید به فرزند نوجوان تان یادآوری کنید که خرید تلفن همراه برای وی صرفاً یک آزمون موقت، برای بررسی توانایی پذیرش مسئولیت اجتماعی و بررسی تعهد او به مسائل تحصیلی و شخصی و توجه به بایدها و نبایدهای خانواده است و در صورت مشاهده هر گونه تخلف از این مقررات، قطعاً امکان استفاده از تلفن همراه از وی سلب می شود.تبصره - فراموش نکنید که اگر برای فرزندان خود مقرراتی را وضع می کنید، اول از همه خودتان باید به انجام آنها متعهد باشید، مسئولیت پذیری خود شما در این زمینه، مهم ترین ضمانت اجرایی مقررات به شمار می رود. - اگر به عنوان پدر و مادر تهیه تلفن همراه را برای فرزندتان در هر دوره سنی مضر می دانید، از این کار حتماً خودداری کنید ولی دلایل خود را برای او کامل توضیح دهید. - سعی کنید همیشه براساس قوانین خانواده تصمیم گیری کنید. - فراموش نکنید که اجرای مقررات در هر مکان و موقیتی ممکن است برای برخی افراد ناخوشایند باشد اما قطعاً باید صلاح آنها را تشخیص داد. ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 14 Nov 2015 02:30:00 GMT http://migna.ir/vdcauone.49ney15kk4.html بدون موبایلم هرگز! http://migna.ir/vdciuqap.t1apy2bcct.html همین چند سال پیش که هنوز اینترنت و استفاده از دستگاه‌های دیجیتالی مثل تبلت و تلفن‌هوشمند تا این حد در بین کاربران رواج پیدا نکرده بود، بعد از اینکه هر یک از افراد از سرکار به خانه بر می‌گشتند دور هم جمع می‌شدند و تمام سعی خود را می‌کردند که برای چند ساعت اوقات خوشی را در کنار هم سپری کنند و از هم صحبتی با هم لذت ببرند.  اما حالا اوضاع خیلی فرق کرده است همین‌ که یکی از اعضای خانواده به خانه می‌رسد هرکدام تبلت یا گوشی خود را به دست می‌گیرند و تا آخر شب با آن مشغول هستند. سرمیز شام به ایمیل‌هایشان جواب می‌دهند، هنگام خواب حساب‌های کاربریشان را در شبکه‌های اجتماعی مختلف چک می‌کنند و تا پاسی از شب هم مشغول کامنت‌بازی با دوستانشان هستند.   حالا اعتیاد به استفاده از ابزارهای دیجیتالی و مخصوصا تلفن‌های هوشمند که انجام بسیاری کارها را آسان کرده به جایی رسیده که بسیاری از کارشناسان و جامعه‌شناسان نسبت به وابستگی کاربران به این دستگاه‌های دیجیتالی هشدار می‌دهند. شاید شما هم یکی از همین افراد باشید که وابستگی زیادی به تلفن هوشمند خود دارید و تصور بودن، بدون این دستگاه برایتان غیرممکن باشد.   جعفر بای آسیب شناس اجتماعی در گفتگو با باشگاه خبرنگاران در خصوص چگونگی اعتیاد به موبایل اظهار داشت: یکی از اعتیادهای پنهان که امروزه زندگی اشخاص را در برگرفته، اعتیاد به موبایل و شبکه‌های اجتماعی است که به تدریج و مرور زمان صورت می‌گیرد و تخریب بیشتری از سایر اعتیادها به دلیل درگیری توامان جسم و روح دارد.  از هر ۱۰ کاربر یک نفر نسبت به گوشی هوشمند خود اعتیاد دارد نتایج حاصل از یک مطالعه جدید نشان داد از هر ۱۰ کاربر یک نفر نسبت به گوشی هوشمند خود اعتیاد دارد. محققان آمریکایی به تازگی مطالعه‌ای را روی ۲ هزار دانشجو انجام دادند و در پایان متوجه شدند ۱۰ درصد این افراد بر این باورند که به‌ نوعی اعتیاد به دستگاه الکترونیکی خود مبتلا شده‌اند.    تو یک معتاد به گوشی موبایل هستی! این آسیب شناس و محقق اجتماعی کشور خصوصیات افرادی که مستعد اعتیاد به موبایل و شبکه‌های اجتماعی هستند را اینگونه بر می‌شمرد: این افراد مدیریت زمان ندارند و اوقات فراغت خود را نمی‌توانند تنظیم کنند و دارای بی‌نظمی و بی‌برنامگی هستند.    بای در ادامه افزود: افراد مستعد اعتیاد به موبایل و شبکه‌های اجتماعی به غیر از کار با این وسیله مشغله دیگری ندارند که با داشتن وقت زیاد و بیکاری و کشش فراوانی که این شبکه‌ها دارند به موبایل وابسته می‌شوند.    ابراهیمی مقدم روانپزشک در این باره اظهار داشت: بسیاری از مواقع به دلیل مسائل خاص مانند خجالت، رودربایستی و یا موانع اخلاقی توانایی ابراز صحبت‌های درونی خود را ندارند و در شبکه‌های اجتماعی و فضای مجازی مشکل آنها برطرف می‌شود.    این افراد اعتماد به نفس پایین دارند  دکتر حسین ابراهیمی مقدم روانپزشک در گفتگو با باشگاه خبرنگاران در خصوص ویژگی‌های افرادی که نمی‌توانند بدون موبایل زندگی کنند و مستعد اعتیاد به آن‌ هستند، اظهار داشت: در برخی موارد اعتماد به نفس این اشخاص از حضور در دنیای واقعی کم است و بیشتر در دنیای مجازی سیر می‌کنند که در خیلی از مواقع شاهد مشکل ابراز وجود در اشخاص وابسته به موبایل هستیم.  لرزه‌های دروغین، زنگ های بی صدا بای با اظهار اینکه اشخاص دچار فقر عاطفی که به لحاظ عاطفی مشکل دارند و نتوانستند نظر اطرافیان را جلب کنند، امکان اعتیاد به موبایل را دارند تاکید کرد: خلاء و فقر عاطفی باعث گرایش به شبکه‌های اجتماعی و دنبال کردن موضوع مورد علاقه آنها شده است.    وی افزود: افرادی که از نظر شخصیتی از تعادل روانی استاندارد برخوردار نیستند و در کارهای خود دچار افراط و تفریط می‌شوند گرایش بیشتری به اعتیاد دارند.    ابراهیمی مقدم با بیان اینکه هرچه افراد از سطح تحصیلی بالاتری برخوردار باشند،‌ کمتر به موبایل وابسته هستند، گفت: در سطوح پایین‌تر تحصیلی اشخاص وابستگی بیشتری به موبایل دارند و وقت بیشتری را صرف این وسیله می‌کنند.    خطر تو را تهدید می‌کند! ابراهیمی مقدم با اشاره به علائمی مانند بی قراری،‌ تمایل رسیدن سریع، وسواس فکری نسبت به استفاده از ابزار، گفت: نشانه‌هایی مانند اضطراب و در موارد شدید آسیب‌ها و اختلال‌های بدنی شامل درد در ستون فقرات به دلیل قرار گرفتن بدن در یک فرم خاص، مشکلات ادراری و روده‌ای به خاطر حبس ادرار و مدفوع در طولانی مدت و حتی در پاره‌ای از موارد منجر به جمع شدن بیش از اندازه خون در اندام‌ تحتانی مانند پاها می‌شود که به حرکت لخته و آمبولی می انجامد.   این روانپزشک افزود: سردردهای شدید نیز نشان دهنده استفاده زیاد و نا به جا از موبایل است.    خاطر نشان می‌کنیم شیوع اعتیاد به موبایل در خانواده‌های از هم گسسته، دارای درگیری، با کمبود محبت و عشق و بهانه‌گیر بیشتر است.  خودتان را محدود کنید بای گفت: ترک اعتیاد به موبایل مانند ترک تمام عادت‌های انسان است که به تدریج ساخته و شکل می‌گیرد و  این اعتیاد به تدریج از بین می‌رود و نباید انتظار ترک یکباره را داشته باشیم و افراد با اراده و تصمیم جدی استفاده از موبایل را محدود کنند و با برنامه‌ریزی هدفمند و دقیق و اراده قوی خود را از این وسیله محروم سازند.    ابراهیمی مقدم نیز درباره راهکارهای ترک اعتیاد به موبایل اظهار داشت: اشخاص دچار عادت شدید به موبایل و شبکه‌های اجتماعی ابتدا به ماهیت و واقعیت فکری و خانوادگی خود توجه بیشتری داشته باشند و بیشتر از بازی‌ها و کارکردهای گروهی استفاده کنند.    این روانپزشک تاکید کرد: بهبود سیستم خانوادگی مانند افزایش عشق و محبت و پویایی ارتباطات درون خانوادگی به ترک اعتیاد به موبایل کمک می‌کند.    گزارش از هانیه اسماعیلی        ]]> اخبار علمی و فناوری Tue, 27 Oct 2015 05:07:32 GMT http://migna.ir/vdciuqap.t1apy2bcct.html وقت گذرانی در شبکه های اجتماعی! http://migna.ir/vdcd9k0s.yt0s56a22y.html طرح ها، تصویرسازی ها، مقاله ها و مطالب بسیاری وجود دارد که به طور مستقیم یا غیرمستقیم، نوک پیکانشان شبکه های اجتماعی را نشانه می رود و به تنهاتر و غمگین تر شدن انسان، به دنبال استفاده فراگیر از شبکه های اجتماعی اشاره می کند.شبکه هایی که برخی معتقدند برخلاف نامشان، انسان را از داشتن روابط انسانی صحیح و فرح بخش دور کرده اند و او را هر روز تنهاتر از قبل می کنند. اما آیا واقعا چنین است؟ آیا افرادی که ازشبکه های اجتماعی استفاده می کنند، انسان هایی تنها و مغموم هستند یا برعکس، چرخیدن در این شبکه ها و حال و احوال با دوست های دیده و نادیده می تواند منجر به احساس بهتر و نشاط بیشتر فرد شود.تعمیم ندهیمواقعیت این است که بحث در مورد شبکه های اجتماعی و تاثیر آنها بر زندگی انسان سال هاست مطرح شده است؛ اما شاید بتوان یک نظر کلی و عمومی درباره این موضوع داد و ادعا کرد که لزوما این شبکه ها بد هستند یا برعکس، تاثیر مثبتی روی شرایط زندگی همه افراد دارند. طرز استفاده افراد، ویژگی های شخصیتی و شرایط زندگی آن ها در این زمینه موثر است. اگر بدون در نظر گرفتن طیف های مختلفی که با سنین گوناگون، استفاده های متفاوتی از این شبکه ها می کنند، یک نظر کلی بدهیم کمی بی انصافی است.آشناها را انتخاب کنیدوقتی گروهی تشکیل می شود متشکل از دوستانی که یکدیگر را می شناسند و با هم در خارج از دنیای مجازی ارتباط دارند اما به هر دلیلی کمتر فرصت در کنار یکدیگر بودن را دارند، شبکه اجتماعی می تواند به آنها کمک کند تا بیشتر از حال یکدیگر باخبر بوده و با هم ارتباط داشته باشند و این امر  خیلی هم خوب است و باعث لذت و شادی اعضا خواهدشد. بنابراین یکی از مواردی که می تواند در استفاده درست از این گروه ها موثر باشد این است که افراد حاضر در گروه، خارج از دنیای مجازی همدیگر را بشناسند و با هم آشنا شوند.حد و حدودتان را بشناسیدیکی دیگر از عوامل مهمی که می تواند در استفاده از شبکه های اجتماعی  دردسرساز شده یا برعکس، باعث لذت بردن از آن شود، رعایت حد و حدودهاست. قبل از هر چیز ما باید جایگاه خودمان را بدانیم و حد و مرزهایمان را مشخص کنیم. به طور حتم شرایط یک فرد متاهل با فرد مجرد متفاوت است و یک نوجوان با فرد مسن فرق دارد. بنابراین باید بدانیم که چه جایگاهی داریم و از سوی دیگر جایگاه دیگران را نیز درک کنیم و حد و مرزها را رعایت کنیم. در غیر این صورت حضور در این شبکه ها نه تنها کامتان را شیرین نمی کند، بلکه با برهم زدن نظم و آرامش، باعث ایجاد دردسرها و سوءتفاهم هایی می شوند که ممکن است زندگی را به کام شما تلخ کنند.وب گردی و کشتن وقتافراط در هر کاری آسیب رسان است و شما را از توجه و انجام سایر کارها باز می دارد‎جایی برای وقت تلف کردنهدفتان از حضور در شبکه های اجتماعی چیست؟ اگر فقط برای وقت گذرانی و پرکردن خلاهای زندگی تان، زمان زیادی را در این شبکه ها می گذرانید، به بیراهه می روید. به طور مثال زن یا مردی که برای پرکردن کمبودهای عاطفی و... زندگی مشترکش ترجیح می دهد سر خود را با حضور در شبکه های اجتماعی گرم کند، نه تنها مشکلی از مشکلات حل نمی شود، بلکه همین امر باعث دورشدن بیشتر او از همسرش شده و روابط هر روز سردتر می شود.حضور در شبکه های اجتماعی شاید به صورت مقطعی و کوتاه مدت، کمبودها و تنهایی های فرد را پر کند؛ اما این امر همیشگی نیست و ممکن است یک روز همه افراد گروه بنا به گرفتاری های شخصی نتوانند در گروه با فرد همراهی کنند و در این شرایط این فرد به طور حتم بیشتر آسیب خواهددید. بنابراین به جای نادیده گرفتن مشکلات و تنهایی ها و... و پرسه زدن در شبکه ها و وب گردی و کشتن وقت، با مشکلات روبرو شوید و سعی کنید آن ها را ریشه یابی و حل کنید تا شادتر باشید.افراط نکنیدبعد از یک روز کاری یا در لحظات فراغت، گپ و گفت با یک دوست دور، حتی اگر به صورت مجازی باشد، می تواند لبخند را بر لب های هر کسی بنشاند و خستگی را از تنتان در کند؛ اما وای به روزی که صبح و ظهر و عصر و شب مدام گوشی و لپ تاپ به دست در فضای مجازی غرق شوید و به عبارت دیگر به نوعی به حضور در این دنیا معتاد شوید.در این صورت حتی اگر در ابتدا تصور کنید که حالتان بهتر شده و شادتر هستید، دیر یا زود این شادی، به کامتان تلخ می شود. شاید بپرسید چرا؟ دلیلش ساده است: افراط در هر کاری آسیب رسان است و شما را از توجه و انجام سایر کارها باز می دارد. هر فردی در جامعه و خانواده نقش های متعددی دارد که اگر به هر دلیلی از جمله اعتیاد به شبکه های اجتماعی  از آن ها غافل شود، قبل از هر کس دودش به چشم خودش می رود.اگر در محل کار مدام حواستان به گپ و گفت های مجازی باشد، دقت و سرعت کارتان کم می شود و این یعنی سدی در برابر پیشرفت شغلی. در این شرایط در محیط خانواده و ارتباط با دوست و آشنا هم باید منتظر پیامدهای ناخوشایندی باشید و به قیمت حضور در فضای  مجازی، کم کم، موقعیت ها و ارتباط های دنیای واقعی خود را از دست می دهد!طرفداران شبکه های اجتماعی  چه کسانی هستند؟گاهی می شنویم که افراد افسرده بیشتر به این شبکه ها رو می آورند؛ اما این موضوع درست نیست. چون یک بیمار افسرده، به خصوص اگر افسردگی شدید داشته باشد، آنقدر بی انگیزه است که اصلا حال و حوصله چنین کاری را ندارد. افرادی که به تنهایی خود عادت کرده اند هم اغلب تمایل زیادی به حضور در این شبکه ها ندارند.اما شاید بتوان گفت افرادی که کمتر اعتماد به نفس برقراری روابط اجتماعی را دارند، بیشتر به چرخیدن در شبکه ها و وبگردی تمایل دارند. این افراد چون مهارت یا شرایط برقراری ارتباط با دیگران را ندارند، در سایه دنیای مجازی فرصت بهتری برای این منظور پیدا می کنند.گاهی حتی این افراد با عکس ها و اطلاعات دروغین در این شبکه ها حاضر می شوند و خود را آن گونه که دوست دارند و نه آن گونه که هستند معرفی می کنند. هرچند نمی توان این موضوع را به همه کاربران دنیای مجازی تعمیم داد.   ]]> اخبار علمی و فناوری Wed, 21 Oct 2015 14:21:01 GMT http://migna.ir/vdcd9k0s.yt0s56a22y.html من بدون موبایلم هرگز! http://migna.ir/vdceen8x.jh8x7i9bbj.html اگر جواب شما مثبت است احتمالا نوموفوبیا دارید. ترس جدا شدن از تلفن همراه بیماری است که در علم روانشناسی نوموفوبیا نامیده می شود و به معنی ترس از بدون موبایل بودن است. «یک دقیقه هم آرام و قرار نداشتم. مدام دلم می خواست با همه گلاویز بشم. ذهنم یک لحظه هم آرامش نداشت. رغبت نداشتم کاری انجام بدهم. برای بار هزارم داخل کیفم را نگاه کردم. نه اونجا هم نبود. دوست داشتم زودتر از محل کارم مرخصی ساعتی بیرم و برگردم خونه. آخه گوشیم تو خونه جا مونده بود. چطور می تونستم تا ساعت چهار بعد از ظهر صبر کنم که به خونه برگردم؟! پیامک ها، تماس هایی که رد شده بود، از همه مهمتر پیام های تلگرام و گروه هایی که در آن عضو بودم... همه همکاران و دوستانم فکر می کردند که من مریض شدم، چون هر وقت من را می دیدند چه تو مهمونی، محل کار یا حتی وقت خرید کردن، موبایلم جزء جدانشدنی من بود. هر کس می رسید توصیه ای بهم می کرد و سعی می کرد از بدی های وابستگی به تلفن همراه بهم بگه. خودم هم از این وضعیت خسته شده بودم و بیشتر از این، احساس می کردم از نظر جسمی هم دچار مشکل شدم. خوابم به هم خورده بود، سردرد داشتم، همیشه احساس خستگی و بی حوصلگی داشتم و از همه بدتر اینکه وقتی موبایلم در کنارم نبود، احساس خلأ می کردم. تا اینکه تصمیم گرفتم گشتی تو اینترنت بزنم تا راهی پیدا کنم که از شر این بلا خلاص بشم و معلوم شد که نشانه های من از اعتیاد به موبایل گذشته و من دچار نوعی اختلال به نام نوموفوبیا هستم که به تازگی شناخته شده است.» حالا این نوموفوبیا چی هست؟ ترس و استرس افراطی و غیرمنطقی که به هنگام نبود تلفن همراه در فرد ایجاد می شود «نوموفوبیا» نام دارد. اگرچه این نوع بیماری کاملا جدید است اما بسیار شایع بوده و میلیون ها نفر را در سراسر دنیا تحت تاثیر قرار داده است. در تحقیقاتی که انجام شده است نشان می دهد زنان بیشتر از مردان درگیر این بیماری می شوند و در مقایسه با 61 درصد مردانی که می ترسند از گوشی خود جدا شوند، 70 درصد زنان هستند که این ترس را در خود دارند. البته بیشتر مردان هستند که تمایل دارند دو گوشی همراه خود داشته باشند که اگر یکی از آنها را از دست دادند، دچار استرس زیادی نشوند. بیشترین افرادی که هنگام جدا شدن از تلفن همراه عرق سردی روی پیشانی شان می نشیند و کنترل خود را بر روی شرایط از دست می دهند و اضطراب زیادی را تجربه می کنند، نسل جوان هستند و علائم این بیماری در سنین 18 تا 32 بیشتر و با شدت و مدت زیادتری دیده می شود. آیا من هم نوموفوبیا گرفتم؟ فرض کنید یک روز که از منزل بیرون می روید، در نیمه راه به یاد بیاورید که تلفن همراه تان را جا گذاشتید. چه احساسی به شما دست می دهد و چه هیجانی را تجربه می کنید. این یک آزمایش ساده است تا ببینید آیا شما نیز نشانه های این بیماری را دارید یا نه؟ این بیماری یا بهتر است بگوییم اختلال، دارای نشانه هایی است که اگر فردی آنها را در خود می بیند، بهتر است نسبت به وضعیت خود آگاهی بیشتری پیدا کند و درصدد برطرف کردن این علائم باشد. نشانه های جسمی علائم جسمی از مهم ترین و آشکارترین نشانه های این بیماری هستند که از جمله می توان به استرس و آستانه تحمل پایین، تعریق زیاد و ... در موقع عدم توانایی در استفاده از تلفن همره به هر دلیلی اشاره کرد. در این مواقع که فرد از موبایل خود جدا می شود احتمالا به تپش قلب، درد قفسه سینه و تندی تنفس دچار می شود. نشانه های روانشناختی نشانه های روانشناختی شامل عوامل پیچیده ای از جمله نوع تفکر فرد و تجربه هیجان هایی می شود که به آن دچار می شود. دیدگاه های منفی نسبت به خود، عزت نفس پایین، برونگرایی یا درونگرایی شدید، تکانشگری و هیجان خواهی منفی از عواقب بد وابستگی به تلفن همره هستند. در این گونه نشانه ها، فرد تمام هویت خود را در داشتن و همراه بودن تلفن همراه خود می بیند و بدون این وسیله قادر به انجام هیچ فعالیت اجتماعی نیست و دلیل آن هم این است که این روزها تلفن همراه تنها کاربرد تماس برقرار کردن ندارد و شامل فعالیت هایی از جمله عکس گرفتن، ذخیره اطلاعات، ارتباط در شبکه های اجتماعی و ... می شود. می بینید بیش از نیمی از کاربران تلفن همراه، در صورت تمام شدن شارژ باتری یا به همراه نداشتن تلفن خود دچار اضطراب می شوند یا هنگامی که موبایل شان را در منزل جا می گذارند، احساس ترس و استرس به آنها دست می دهد و در موارد شدیدتر ترس از دست دادن تلفن همراه همیشه ذهن فرد را به خود مشغول می کند. نشانه های رفتاری افرادی که دچار وابستگی به تلفن همراه خود هستند، برای پیشگیری از اضطراب، تلفن خود را همیشه فعال نگه می دارند، همیشه با خود شارژر به همراه دارند، شماره تلفن های متعدد دارند و همیشه به دلیل ترس از گم شدن تلفن، یک تلفن اضافه به همراه دارند. این نوموفوبیا درمان هم دارد؟ راه های درمان متعددی برای درمان این وابستگی و کاهش پیامدهای منفی آن وجود دارد اما در همه این راه های درمان سعی می شود که به بیماری که این علائم را دارد، آموزش های مبتنی بر کاهش استرس و راهکارهای جایگزین کردن موبایل آموزش داده شود. بهترین راه حلی که می توان برای درمان نوموفوبیا مطرح کرد این است که شخص نیاز خود به تلفن همراه را کم کند و کم کم سعی کند این وسیله را غیر از مواقع لزوم از خود دور نگه دارد. البته در زندگی امروز این امر بسیار سخت و تقریبا غیرممکن است اما باید سعی شود تا وابستگی های روانی به این دستگاه را از بین برد. برخی از رایج ترین راهکارها شامل موارد زیر می شود. موبایل یک وسیله است و نه چیز دیگر مثلا به بیماران آموزش داده می شود اخبار روزمره را از روی تلفن همراه خود پیگیری نکنند و تنها برای برقراری تماس از آن استفاده کنند. آموزش راه حل جایگزین به بیشتر مبتلایان توصیه می شود همیشه همراه خود یک کارت تلفن یا لیستی از تلفن های ضروری داشته باشند تا هر وقت که نتوانستند از موبایل شان تماس بگیرند، از آنها استفاده کنند. در نظر گرفتن ساعت مشخص برای فرد باید سعی کرد تا استفاده از این وسیله را محدود کرد و فرد تنها وقتی از آن استفاده کند که نیاز به زنگ زدن داشته باشد. می تواند بازی های گوشی را پاک کند یا از برنامه های اینترنتی آن کمتر استفاده کند. لزومی ندارد که شب ها اخبار را از اینترنت بگیرد یا اینکه به جای عضویت در چندین شبکه اجتماعی، در یک شبکه فعالیت داشته باشد. - - عطیه رضایی *دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی     ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 17 Oct 2015 13:59:20 GMT http://migna.ir/vdceen8x.jh8x7i9bbj.html 8 نشانه اینکه به شبکه های اجتماعی مسموم شده اید http://migna.ir/vdcf1jdm.w6dmeagiiw.html چشم انداز ذهنی من توسط سیستم عامل ها و تبلیغات بهم ریخته است: پنجره ها و ویدیو ها یکی پس از دیگری باز می شوند و نمی توانم تمرکز کنم. برایتان آشناست؟ برای دریافت و پردازش درست اطلاعات باید از نظم و انضباط برای ساکت کردن حواس پرتی استفاده کرد. اما متاسفانه حواس پرتی دائم در حال رشد است. شبکه های اجتماعی تمام تحرکات را به میدان دید می آورد و یک لحظه هم به حال خودتان رهایتان نمی کند. به همین خاطر شاید بسیاری از ما نیاز به سم زدایی دیجیتالی نیاز داشته باشیم. در ادامه 8 نشانه که می گوید به این سم زدایی نیاز دارید را به شما معرفی می کنیم. 1- هیچ وقت یک مقاله را از اول تا آخر نمی خوانید انجام چند کار با هم معمولا با عادات آنلاین همراه است و می تواند اثرات مضری بر عملکرد شناختی داشته باشد. تحقیقات آکادمی ملی علوم نشان داد توانایی فیلتر کردن اطلاعات می تواند از دستکاری ذهنی بیش از حد اثر منفی دریافت کند. تحقیقات دیگر نشان داده اند که انجام چند کار رسانه ای با هم همراه با شاخص های منفی اجتماعی است. این یعنی انجام چند کار آنلاین با هم می تواند توانایی ارتباط فرد با دیگران را مهار کند. با این وضعیت چگونه می توان میزان توجه و تمرکزمان را بالا ببریم؟ اگر میخواهید مدت زمان زیادی آنلاین باشید در مقابل سعی کنید یک کار بلند مدت آفلاین را به اتمام برسانید تا دامنه توجه تان در جهت مثبت تقویت شود. 2- بعد از نگاه کردن به صفحه نمایش دیدتان تار می شود آیا بعد از اینکه چند ساعت با موبایلتان در اینترنت چرخیدید دیدتان تار شد؟ خبر خوبی نیست، دستگاه های دیجیتال قسمت مهمی از زندگی هر روزه ما است، از کسب و کار و تفریح و سرگرمی گرفته تا اجتماعی شدن و حتی آموزش، اما این رفتار خطری بالقوه برای چشم ها به همراه دارد. بسیاری از افراد بالغ هر روز حدود 4 تا 6 ساعت به موبایل، تبلت یا کامپیوتر خود گره خورده اند. مشکل اینجاست که گوشی های هوشمند و دیگر وسائل دیجیتال برای مطالعه طراحی نشده اند. چشم مجبور است برای پردازش اطلاعات و متون که اندازه های متفاوتی دارند مرتب تغییر تمرکز دهد. اگر نشانه هایی مانند قرمزی، خارش، خشکی چشم، تاری دید، خستگی کلی، کمر درد، گردن درد و سردرد دارید وقتش رسیده که در استفاده از این وسائل تجدید نظر بکنید. توصیه می شود از استراحت 20، 20 ، 20 استفاده کنید. این یعنی هر 20 دقیقه 20 ثانیه به چیزی که 20 فوت از شما فاصله دارد نگاه کنید. 3- نمی توانید ذهن خود را تنظیم کنید باور بکنید یا خیر، کار کردن زیاد با گوشی های همراه باعث می شود در حل مشکلات و قابلیت های تحلیلی ضعیف شوید. شاید دسترسی آنی به اشخاص، متون، گشت و گذار در اینترنت، خرید، مسیر یابی، برنامه ها و بازی ها همیشه چیز خوبی نباشد. دکتر ناتانیل بار، روانشناس شناختی و محقق علوم اعصاب شناختی در دانشگاه واترلو می گوید: ذهن فعال از جنبه های مهم حفظ یک زندگی سالم است. به همین دلیل ما به شدت مردم را تشویق می کنیم تا در زندگی روزانه خود تفکر تحلیلی را ادامه دهند. بعضی محققان بر این عقیده هستند که انجام بازی های معمایی و حل پازل می تواند به فعال نگه داشتن مغز کمک کند. 4- دائم به چیزهای دور و ورتان می خورید اسکن های مغز نشان می دهد تغییرات عصبی چندگانه به عنوان نتیجه ای از اعتیاد به اینترنت خود را نمایان می کند. نگاه کردن به صفحه نمایش برای مدت زمان طولانی باعث ضعف و نازک شدن قسمت خاکستری مغز می شود، جایی که به کارکرد های اجرایی مانند برنامه ریزی و سازماندهی دستور می دهد.  نقاط سفیدی نیز که در اسکن ها مشخص است نشان می دهد سندروم صفحه نمایش الکترونیکی می تواند روی رابطه ی بدن و مغز تاثیر بگذارد. پس آیا استفاده از گوشی همراه باعث می شود نتوانیم درست حرکات را انجام دهیم؟ بله وقتی در حال راه رفتن تایپ می کنید درست نمی توانید به خود جهت دهید و درنتیجه دچار حوادث ناشی از استفاده ی تلفن همراه می شوید. راه حل ساده: در حال راه رفتن تایپ نکنید، حتی در مورد راه رفتن و صحبت با تلفن همراه نیز مراقب باشید. همچنین خواندن کتاب و درک آنچه می خوانید در عملکرد مثبت مغز و هوش فضایی تاثیر مثبت دارد. 5- وقتی تلفنتان خاموش می شود کاری نمی توانید بکنید روزی روزگاری مسافرت بدون استفاده از GPS امکان پذیر بود، فقط یک نقشه یا آدرس که نشانه هایی را در آن ذکر می شد کافی بود چیزی که نیاز داشتیم هوش فضایی و استدلال استقرایی یا قیاسی بود، مانند حدس زدن زمان روز، با استفاده از سایه ها و نشانه ها برآورد می کرد که کدام سمت شمال است. استفاده بیش از حد از گوشی های همراه باعث بروز رفتارهای بی هدف از جمله کمبود هیجان خواهی و پشتکار می شود. فرز و مدبر بودن نیازمند مقدار معینی اعتماد به نفس است. به راحتی می توان از این تنبلی که تلفن همراه باعثش شده گریخت. برای این کار بهتر است به ماجراجویی بپردازید مثلا به شهری جدید بروید و خود را در آن گم کنید و دوباره مسیر را پیدا کنید، یا می توانید به گردش تفریحی بروید و با خود گوشی همراه نبرید. 6- در طول هر وعده مشغول چک کردن ایمیل ها و شبکه های اجتماعی هستید وقتی بیرون غذا می خوریم بیشتر اوقات همسران و یا گروه هایی از افراد را میبینیم که دائما در حال چک کردن گوشی های خود هستند. آیا آنها به جای صحبت کردن با هم به شخص دیگری پیامک می دهند؟ آیا غذایی که می خورند را اینستاگرام می کنند؟ چه چیزی مهمتر از این است که وعده ی خود را با کسی که ارزش دارد به اشتراک بگذارید به او نگاه کنید و با هم صحبت کنید؟ یک ویژگی مشترک است که محققان بین کسانی که به اصطلاح اختلال اعتیاد به اینترنت دارند مشاهده کرده اند و آن عدم کنترل تکانه است که شبیه به اختلال وسواس است. در یک تحقیق که سال 2012 انجام گرفت، تصویر برداری MRI عصبی آقایانی که اعتیاد به اینترنت داشتند را با کسانی که نداشتند مقایسه کردند و متوجه فعالیت های عصبی متفاوت که عدم کنترل مهاری را نشان می داد شدند. برای کم کردن اتکای خود به تکنولوژی و بهبود تعاملالت خود، بهتر است با دوستان خود از نزدیک ملاقات داشته باشید ( نه با استفاده از چت و شبکه های اجتماعی )، هنگام معاشرت با دوستان نیز گوشی خود را خاموش کنید.   7- شبکه های اجتماعی باعث می شوند در مورد زندگی خود احساس منفی کنید با اینکه تعامل آنلاین با دیگران به نظر روابط اجتماعی را بهبود می بخشد، مدارکی وجود دارد که نشان می دهد این تاثیر برعکس است. بسیاری از مطالعات به ارتباط بین استفاده مفرط از شبکه های اجتماعی و اضطراب اجتماعی، احساس تنهایی، افسردگی، و دیگر مشکلات شدیدتر مانند فکر به خودکشی و اختلال دو قطبی اشاره کرده اند. اگر با وصل شدن به شبکه های اجتماعی حس می کنید اعتماد به نفستان کم می شود و یا جدا افتاده اید بهتر است یک هفته خود را از شبکه های اجتماعی دور کنید و ببینید حستان چه تغییری می کند، اگر دوست داشتید که دوباره به شبکه های اجتماعی بازگردید شبکه ای را انتخاب کنید که احساس مثبتی درباره خود به شما بدهد. 8- حتی وقتی در اینستاگرام یا توئیتر هم نیستید از هشتگ یا کلمات اختصاری استفاده می کنید تا به حال به این فکر کرده اید که شبکه های اجتماعی چگونه در حال فرسایش زبان هستند؟ مطمئنا تا به حال کلمات زیادی را دیده اید که این بلا سرشان آمده، اما آیا فقط چون استفاده از این نوع کلمات به نظر با حال می آید از آنها استفاده می کنیم؟ مطالعه روی کسانی که اعتیاد به اینترنت و صفحه نمایش دارند نشان داده قسمت خاکستری مغز نیز آسیب دیده است. بیشترین نگرانی بابت آسیب دیدن منطقه ای به نام عایق است، که نشان دادن احساسات و توانایی ادغام سیگنال های فیزیکی با احساسات را شامل می شود. پس وقتی با دوستان و عزیزان خود صحبت می کنید سعی کنید کلمات را کامل و بی نقص ادا کنید.  به خاطر داشته باشید، با اینکه دنیای مجازی میزبان بی نهایت ساعت اطلاعات، سرگرمی و تعامل است اما باید ساعاتی را نیز به دنیای واقعی و معاشرت با انسان ها اختصاص دهید. ]]> اخبار علمی و فناوری Thu, 15 Oct 2015 18:51:10 GMT http://migna.ir/vdcf1jdm.w6dmeagiiw.html آمارهای اعتیاد به اینترنت http://migna.ir/vdcdkx0s.yt0sf6a22y.html اینترنت به عنوان یک چیز خوب برای جامعه‌ی انسانی مطرح شده است. آن به ما کمک می‌کند که با یک روش بهتر و کارآمد با هم دیگر ارتباط برقرار کنیم. بزرگ‌ترین تأثیر اینترنت می‌تواند در دنیای تحصیل و تجارت دیده شود. اینترنت یادگیری الکترونیکی و تجارت الکترونیکی را ممکن می‌سازد و منافع آن را همه‌ی ما همه جا می‌بینیم. اما همان طور که تجربه به ما نشان داده است هر چیز خوبی یک جنبه‌ی دیگری دارد که وقتی که به طور گسترده به کار رود می‌تواند مشکل ایجاد کند. مطالعات ثابت کرده است که وابستگی خیلی زیاد به اینترنت می‌تواند منجر به وضعیتی شود که به نام اختلال اعتیاد به اینترنت شناخته می‌شود. مطالعات در این موضوع هنوز در مرحله‌ی مقدماتی هستند و روش‌هایی که برای انجام تحقیق در این زمینه به کار گرفته شده‌اند ذهنی هستند که افرادی که زمان خیلی زیادی در اینترنت سپری می‌کنند ممکن است نوع مشخصی از رفتار را از خود نشان دهند اما این که این رفتار به علت تکنولوژی ویژه‌ای ایجاد شده است یا نه، هنوز معلوم نیست. هم چنین حالا باید این را ذکر کنیم که اختلال اعتیاد به اینترنت توسط راهنمای شناختی و آماری اختلالات ذهنی شناخته نشده است اما به عنوان چاپ بعدی در سال 2013 در نظر گرفته شده است. آمارهای اعتیاد به اینترنت : • اکثر افرادی که به اینترنت اعتیاد پیدا کرده‌اند نوجوانان و افراد جوان هستند. • محققان دریافته‌اند که روابط نزدیک به 10 % معتادان به اینترنت به علت مصرف بیش از حد اینترنت رنج می‌برند. • یافت شده که در حدود 14 % افرادی که برای انجام مطالعه توسط دانشگاه استنفورد مورد بررسی قرار گرفته‌اند، قادر نیستند از اینترنت دور بمانند و آنها برای غلبه بر حالت روحی منفی خود به آن عادت کرده‌اند. • در چین، اعتیاد به اینترنت یک مشکل اساسی است چون گفته شده که در حدود نزدیک به 15 % پسر بچه‌ها از این وضعیت رنج می‌برند. • مطالعاتی که در هونگ کونگ انجام شدند یافتند که در حدود 40 % جمعیت جوان به اینترنت اعتیاد پیدا کرده‌اند و این مشکل هر ساله در حال افزایش است. • در آمریکا از بیش از 200 میلیون نفر از کاربران اینترنتی، نزدیک به 10 % از اختلال اعتیاد به اینترنت رنج می‌برند. تعداد معتادان به اینترنت هر ساله با نرخ 25 % در حال افزایش است.شما باید در مورد این که چقدر مصرف می‌تواند جزو مصرف بیش از حد و یا اعتیاد طبقه بندی شود شگفت زده شوید. هیچ چارچوب زمانی که اعتیاد به اینترنت را تعیین کند وجود ندارد اما اجماع عمومی میان متخصصان این است که بیش از 20 ساعت مصرف در هفته به عنوان اعتیاد به اینترنت شناخته می‌شود. یک دیدگاه مهم در این مطالعه این است که تعداد ساعت‌هایی که توسط هر فرد به صورت آنلاین سپری می‌شود تنها عامل این وضعیت نیست. برخی شاخص‌های ممکن دیگر میل مفرط و مداوم برای آنلاین شدن در تمام مواقع، فریب دادن یا گفتن دروغ در مورد مقدار زمانی که در اینترنت سپری شده است و گسترش این طرز فکر است که اطلاعاتی که در اینترنت موجود هستند نسبت به آنچه که در مدرسه یا دانشگاه آموزش می‌دهند، برتری دارند. به طور عمومی دیده شده است که افراد بیشتر زمان خود را در اینترنت در گسترش و حفظ دوستان خود از طریق شبکه‌های اجتماعی مجازی، قمار یا تجارت آنلاین، بازی کردن گیم، جمع آوری اطلاعات و تماشای فیلم می‌گذرانند. برای والدین بسیار مهم است که مطمئن شوند که کودکانشان به این وضعیت اعتیاد پیدا نکرده‌اند. برخی توصیه‌هایی که شما می‌توانید در ذهن خود داشته باشید تا مطمئن شوید که کودکان شما زمان خیلی زیادی را در اینترنت سپری نمی‌کنند به صورت زیر هستند : • سعی کنید که کامپیوتر را در اتاق مشترک خانوادگی به جای اتاق مخصوص کودک قرار دهید، در مرحله‌ی بلوغ، کودکان به راهنمایی‌های پدر و مادر احتیاج دارند. • مقدار زمانی را که کودک شما در اینترنت سپری می‌کند کنترل کنید. شما هم چنین باید ببینید که آیا مصرف اینترنت کودک شما بر عملکرد او در مدرسه تأثیر گذاشته است و یا این که او گیم‌های اینترنتی را جایگزین فعالیت‌های فیزیکی کرده است. • کودکان ممکن است بخواهند که تمام اوقات آنلاین باشند اما به عنوان پدر و مادر این وظیفه‌ی شما است که با کودک خود در مورد خطرات مصرف بیش از اندازه صحبت کنید. شما هم چنین می‌توانید محدوده‌ی زمانی را که آنها می‌توانند از اینترنت استفاده کنند تعیین کنید. انجام این کار وابستگی کودکان به اینترنت را کاهش می‌دهد و به آنان این فرصت را می‌دهد که روابط واقعی را گسترش دهند. • اگر شما احساس کردید که با وجود تمام تلاش‌های شما کودک‌تان هنوز زمان خیلی زیادی را در اینترنت سپری می‌کند و میل مفرطی برای آنلاین شدن از خود نشان می‌دهد، گرفتن کمک از یک مشاور حرفه‌ای را در نظر بگیرید.اینها برخی اطلاعات در مورد اعتیاد به اینترنت بودند. همان طور که قبلاً گفته شد، تحقیق در این زمینه هنوز در مرحله‌ی ابتدایی است و کمی زمان می‌برد تا اینکه علل زیرین آن به طور کامل شناخته شود. دسترسی راحت به اینترنت و وجود هزاران وب سایت، برخی از دلایلی هستند که منجر به افزایش تعداد معتادان به اینترنت در کل دنیا شده‌اند. اینترنت یک منبع عالی اطلاعات و سرگرمی است و ما باید مطمئن شویم که از آن، بد استفاده نمی‌کنیم.     ]]> اخبار علمی و فناوری Sat, 26 Sep 2015 19:02:53 GMT http://migna.ir/vdcdkx0s.yt0sf6a22y.html هشدار امنیتی برای استفاده کودکان از موبایل http://migna.ir/vdcg7z9w.ak9ww4prra.html امروزه استفاده از تلفن همراه در بین کودکان در حال افزایش است؛ به همین دلیل آموزش مناسب والدین به فرزندان خود در خصوص استفاده ایمن از تلفن همراه و کنترل کردن فعالیت های کودکان می تواند تا حدی با تهدیدات امنیتی مقابله کند. براین اساس مرکز مدیریت امداد و هماهنگی عملیات رخدادهای رایانه ای (ماهر) از والدین خواست تا هر زمان که فرزندانشان برای استفاده از تلفن هوشمند آماده بودند، به آنها در خصوص ایمنی و مسئولیت پذیری آموزش‌های لازم را ارائه دهند. دسترسی کودکان را محدود کنید تلفن همراه و شرکت‌های تلفن سیار (wireless company) معمولا امکاناتی را در خصوص تنظیمات حریم خصوصی و کنترل‌های ایمنی کودک ارائه می‌دهند. اکثر شرکت‌ها به والدین امکان خاموش کردن قابلیت‌هایی مانند دسترسی وب، ارسال پیام کوتاه یا دانلود کردن را می‌دهند. برخی تلفن‌های همراه سلولی، خاص کودکان ساخته شده‌اند. این تلفن‌ها برای استفاده ساده طراحی شده‌ و دارای قابلیت‌هایی مانند دسترسی محدود به اینترنت، مدیریت دقیقه (minute management)، حفظ حریم خصوصی شماره‌ها، و دکمه‌های تماس اضطراری هستند. الزام استفاده از تلفن‌های محافظت شده با کلمه عبور کلمه عبور، کد عددی یا اثر انگشت می‌تواند منجر به عدم دسترسی مزاحمان به تلفن شود. این کار نه تنها می‌تواند از «تماس تصادفی (pocket dialing)» جلوگیری کند بلکه می‌تواند به حفظ اطلاعات و عکس‌ها در برابر دسترسی افراد غیرمجاز کمک کند.   هنگام به اشتراک گذاری تصاویر و ویدئوها مراقب باشید به اشتراک گذاری و اجتماعی بودن می‌تواند فرصت‌ها و چالش هایی را ایجاد کند. این ابزارها می‌تواند باعث ایجاد خلاقیت و سرگرمی کودک شود اما از طرفی دیگر می‌تواند منجر به بروز مشکلاتی در خصوص اعتبار و ایمنی اشخاص شود. بیشتر تلفن‌های همراه قابلیت عکس گرفتن و تصویربرداری را دارند و به اشتراک گذاری و گرفتن تصاویر را در هر لحظه آسان می‌کنند. فرزندانتان را تشویق کنید که در خصوص حفظ حریم خصوصی خود و دیگران قبل از به اشتراک گذاری تصاویر و فیلم‌ها از طریق تلفن همراه فکر کنند. قبل از ارسال تصاویر یا فیلم‌ها، از کسی که در تصویر یا فیلم است اجازه بگیرند. اینکه از ابتدا به اندازه کافی هوشمند باشیم که چه تصویر یا فیلمی به اشتراک گذاشته شود نسبت به اینکه بعدا بخواهیم خسارت را کنترل کنیم ساده‌تر است.   استفاده از اپلیکیشن ها را محدود کنید اپلیکیشن ها و برنامه های کاربردی ممکن است اطلاعات شخصی را جمع آوری و به اشتراک بگذارند، ممکن است رایگان باشند اما فرزندان شما را ترغیب به پرداخت پول کنند و یا شامل تبلیغات باشند و  به رسانه‌های اجتماعی (social medida) متصل باشند، اما این برنامه‌ها ممکن است به شما درباره کارهایی که انجام می دهند چیزی نگویند؛ براین اساس کارهایی وجود دارند که شما و فرزندتان می توانید قبل از دانلود برنامه برای یادگیری درباره برنامه های کاربردی انجام دهید. تصاویر انتشاریافته از این برنامه را بررسی کنید، توضیحات مربوطه، رده بندی محتوایی، و نظرات کاربران را بخوانید، درباره توسعه دهنده برنامه تحقیق کنید و بررسی کنید که برنامه کاربردی چه اطلاعاتی را جمع آوری می کند. شما می توانید چگونگی استفاده از اپلیکیشن ها توسط کودکان را محدود کنند؛ به نحوی که قبل از اینکه تلفن یا تبلت خود را به فرزندتان بدهید، به تنظیمات آن نگاه کنید. محتوا را به آنچه که مناسب سن کودک شما است محدود کنید، کلمه عبوری را تنظیم کنید که برنامه های کاربردی بدون آن نتواند دانلود شوند و کودکان نتوانند بدون آن چیزی بخرند، همچنین خدمات داده و وای فای را خاموش کنید تا به اینترنت متصل نشوید. همچنین می توانید تلفن را در حالت پرواز قرار دهید. درهمین حال بهترین راه برای مراقبت در قبال برنامه‌های کاربردی کودکان تست و بررسی توسط والدین است. با فرزندان خود درباره قوانین خرید و استفاده از این برنامه های کاربردی صحبت کنید.   از حریم خصوصی کودکان خود محافظت کنید به کودکان خود یادآوری کنید که متن‌هایی که از افراد ناشناس دریافت می کنید نادیده بگیرند؛ یاد بگیرند که چگونه شماره هایی را در تلفن همراه خود مسدود کنند، از ارسال شماره تلفن خود به صورت آنلاین اجتناب کنند، هرگز اطلاعات شخصی یا مالی خود را در پاسخ به پیامکی ارائه ندهند. کودکان باید پیامک هرزنامه ای را تشخیص دهند؛ به فرزندان خود در تشخیص پیامک هرزنامه ای کمک کنید و نتایج این نوع پیامک ها را توضیح دهید. این پیامک ها اغلب وعده هدایای رایگان را می دهند یا از شما خواسته می شود که اطلاعات کاربری خود را تایید کنید تا از این طریق شما اطلاعات شخصی تان را آشکار کنید؛ این پیامکها همچنین می توانند منجر به شارژ هزینه های ناخواسته در صورتحساب تلفن همراه شما شوند و می توانند کارایی تلفن همراه شما را پایین بیاورند. مقابله با تهدیدات امنیتی موبایل مرکز ماهر از خانواده ها خواست صورتحساب تلفن همراه خود را بررسی کرده و ببینند آیا هزینه های غیرمجازی در صورتحساب خود مشاهده می کنند و یا خیر. همچنین به فرزندان خود بگویند پیام هایی را که اطلاعات شخصی را درخواست می کند حذف کنند، حتی اگر وعده هدیه رایگان را می دهد. باید توجه داشت که شرکت های قانونی اطلاعاتی مانند شماره حساب ها یا کلمات عبور را از طریق ایمیل یا متن درخواست نمی کنند؛ براین اساس به لینک هایی که در پیامک می آید پاسخ ندهید و روی آنها نیز کلیک نکنید؛ لینک ها می توانند بدافزاری را نصب کنند و شما را به سمت سایت های کلاهبرداری ببرند که اطلاعات شما را به سرقت ببرند.     ]]> اخبار علمی و فناوری Mon, 14 Sep 2015 06:53:26 GMT http://migna.ir/vdcg7z9w.ak9ww4prra.html درباره تاثير مثبت و منفي که اينترنت روي سبک زندگي ما گذاشته است http://migna.ir/vdcdkz0s.yt0ss6a22y.html زندگي قبل از اينترنت - مريم ملي- هميشه اختراعات و ابداعاتي که دانشمندان به زندگي ما آدم هاي معمولي اضافه مي کنند تاثيرات زيادي روي سبک و شيوه زندگي مان دارد. از اختراع لامپ و آمدن نور و برق به خانه ها گرفته، که تاثيراتش کاملا روشن و واضح بوده، تا پديد آمدن اينترنت که روزگار ما را از هر زمان ديگري متمايز کرده است. تا چند سال قبل که هنوز همه درگير اينترنت نشده بوديم به آن ها که بيشتر با اين فضا در ارتباط بودند غبطه مي خورديم و وقتي آن ها از گسترده تر شدن کاربردهاي اينترنت در آينده مي گفتند با خودمان مي گفتيم چه حرف ها مگر مي شود يک روز آدم همه کارهايش را اين طوري انجام بدهد. فرم پر کردن اينترنتي، ثبت نام هاي مجازي، جابه جايي پول و کارهاي مختلف ديگر. بزرگ ترهايي که احساس دور بودن از اين فضا را داشتند مي گفتند نه بابا مگر مي شود کار و زندگي آدم اينترنتي بشود خب همه که اينترنت ندارند همه که بلد نيستند... چند سال از آن روزها گذشته و در بازه زماني کوتاهي اينترنت آنقدر وسيع و فراگير شده که تبديل شده، به اسباب بازي يک کودک 5-4 ساله و هم زمان مي تواند هم کار کارمندان يک شرکت با درجه اهميت بالا را راه بيندازد و هم، کمک يک خانم خانه دار براي پاسخ به سوالات و کارهاي روزمره اش به حساب بيايد. به قول يکي از دوستان از دکتر گوگل همه جور سوالي مي پرسيم و با ايميل به دور و نزديک پيغام مي فرستيم و به کمک امکانات اينترنتي ترجمه مي کنيم و فيلم و صدا دانلود مي کنيم و در تعداد زيادي شبکه مجازي براي خودمان صفحه درست مي کنيم. شيوه زندگي ما با چند سال قبل خيلي فرق کرده است. مثل همه چيزهاي ديگري که يک باره از راه مي رسند و ما از قبل آمادگي رويارويي با آن ها را نداريم اين بار هم دستخوش تجربه اي جديد شده ايم. تجربه اي که با تجربه زندگي قبل از فراگيري اينترنت زمين تا آسمان فرق دارد. اين بار مي خواهيم نگاهي بيندازيم به همين تفاوت و در لابه لاي مرور تجربه هاي پيشين خودمان و مزه مزه کردن زندگي جديدمان به مديريت خودمان هم بيشتر فکر کنيم تا بتوانيم بهتر و بيشتر اينترنت را به خدمت خودمان در آوريم نه اين که خودمان به خدمتش در آييم.-حکايت زندگي هاي قبل از اينترنت  ندا حبيبي- همه ما خاطرات جالبي از روزهايي که اينترنت نداشتيم داريم. خاطراتي که شايد خيلي پر رنگ تر از خاطره هاي اکنون مان باشند چون واقعي بودند نه مجازي. مثل: صف پرداخت قبض هابايد صبح اول وقت، پشت در بانک صف مي کشيدي، که قبل شلوغي و ازدحام مراجعان ، کارِت تمام شود! روز آخر موعد پرداخت بود ، يه دسته قبض برق و گاز و تلفن دست تو و کارمند بانک را مي بوسيدند! آدم هايي که به خاطره مي پيوستنداز 12 سال تحصيل دبستان و دبيرستان ، يک آلبوم بيست برگي عکس به جا مي ماند ؛ عکس هايي که لبخندهاي محو و چهره هاي اميدوار و پر شور آن سال ها را ثبت مي کرد ؛ بعد از مدت ها وقتي آلبوم را ورق مي زدي ، جاي خالي خيلي ها را حس مي کردي و با خودت مي گفتي حالا هر کدامشان کجا هستند؟ از کجا مي شود شماره تلفن شان را پيدا کرد يا آدرس خانه شان را؟ بازار داغ تبريک هاي تلفنيتوپ سال تحويل که مي ترکيد ، سر تلفن زدن به دوستان و نزديکان بين اعضاي خانواده جنجال مي شد ، رقابت دوستانه و نفس گير براي تبريک گفتن هر چه زودتر به رفقا! اما يک خط تلفن بود و يک خانواده بزرگ! کوچک ترين عضو که مي بودي بايد صبر مي کردي و با خنده حرص مي خوردي! مصيبت هماهنگي يک دور هميبراي جمع شدن دور هم ، بايد وقت مي ذاشتيم ، تلفن بزن! برو در خونه فلاني ببين موافقه يا نه ، فلان موقع فلان جا ، اگر بالاخره با هزار مصيبت اين قرار دوستانه تصويب مي شد ، يک محفل گرم و صميمي داشتيم : چهره به چهره رو به رو. شعر خواني و رمان خواني هاي زنده ، گروه کتاب خواني ، بررسي مطبوعات و بحث هاي سياسي و اجتماعي و ... سر و کله هم مي زديم! همه چيز در لحظه بود با فکرها و خلاقيت هاي نو و تازه ، هنوز اسير پنجره هاي کوچک مجازي مان نشده بوديم... بچه هاي پر جنب و جوش آن زمانعروسي ها پر از همهمه بچه ها بود ، اصلا عروسي بود و بازي بچه ها! آرام و قرار نداشتند دنبال هم مي دويدند و دنباله لباس عروس را رها نمي کردند! براي نشاندنشان يک تيم بايد استخدام مي شد!اين روزها اما ، آرام و بي حرف سرشان خم شده است توي تبلت هايشان . آنقدر به اين صفحه هاي کوچک زل مي زنند که گاهي غذا خوردن و دويدن و حرف زدن فراموش شان مي شود... تحقيقات محلي براي ازدواج صحبت خواستگاري و ازدواج که مي شد ، خانواده ها براي تحقيق به جمع دوستان و همکاران مي رفتند ، اينکه آن دختر يا پسر در چه جمع هايي جايگاه ويژه داشتند اهميت داشت . حالا اما ... پروفايل فيس بوک و توئيتر و اينستاگرام خبر مي دهد از سر ضمير! صفحات مجازي و دوستان مجازي محل تحقيق خيلي ها شده است! دور دورهاي ما براي يک خريد خوبکافي بود روز تعطيل و يا تعطيلي هاي بين تعطيلي! نياز به کالايي خاص پيدا کني ، بايد دندان روي جگر مي گذاشتي تا روزها بگذرد و مغازه ها باز شود . تازه اگر هم روز تعطيل نبود براي آن که محصول مورد نظرت را پيدا کني بايد تمام بازارها و پاساژ ها را مي گشتي آخرش هم شايد چيزي عايدت نمي شد. اين روزها از خواستن تا داشتن فقط يک کليک راه است! خبر، با روزنامه و تلويزيون به خانه مان مي آمدبراي با خبر شدن از جزئيات چند و چون زلزله ديروز ، و مذاکرات سياسي و وقايع روز جهان و يا حتي نتيجه کنکور، بايد براي رسيدن روزنامه صبح لحظه شماري مي کردي ، هنوز هم آرشيو روزنامه هاي قديمي حس نوستالژيکي به ما القا مي کنند! ديگر چند وقتي است صداي آلارم گوشي ات نويد دهنده آخرين خبري است که به صورت آني همزمان با سرتاسر جهان تو را نيز از يک واقعه با خبر مي کند! اما ماندگاري آن کجا و اين کجا؟ پايان نامه با طعم کتابخانه موضوع تحقيقت که مشخص مي شد ، يک دست فلاکس و يک دست ميوه و بيسکويت بر مي داشتي، خودت را حبس مي کردي در کتابخانه هاي شهر ، فيش برداري و خلاصه نويسي و جست و جو! جست و جوهايي که گاه به کشف هاي بزرگ مي انجاميد!-  اينترنت بد نيست اگر بد استفاده نکنيم-سيد مصطفي صابري - اينترنت آمد تا زندگي را براي ما راحت تر کند که واقعاً در بسياري از شئون زندگي هم اين اتفاق افتاد. اينترنت آمد تا زندگي براي ما شيرين تر و با ريتم سريع تري ميسر شود که شد. اينترنت آمد تا در خدمت ما باشد که هست، اما بسياري مواقع حواس مان نيست که ما نبايد در خدمتش باشيم، نبايد در بندش باشيم که هستيم. ارمغان اينترنت براي ما راحتي است، سرعت است اما غافليم از اين که گاهي رنجي که در روزهاي نبود اينترنت متحمل مي شويم زجر نبوده رنج بوده و رنج هم سازنده است. وقتي راه طولاني را براي ديدن دوستي طي مي کرديم شوق بيشتري براي ديدنش داشتيم. وقتي نامه اي را براي رفيقي که در شهر ديگر است مي نوشتيم طمانينه بيشتري براي بيان احساس مان به خرج مي داديم. وقتي همراه خانواده کل شهر را براي پيدا کردن يک دوربين عکاسي گز مي کرديم هم از پياده روي مان لذت مي برديم، هم گپ مي زديم هم پايان خريد به خوردن شيريني دوربين تازه و بستني و آبميوه منجر مي شد. اما حالا مي توانيم مکالمه تصويري داشته باشيم، عيد را در تلگرام تبريک بگوييم و خريد را با مقايسه دقيق اينترنتي انجام دهيم و در منزل تحويل بگيريم. همه اين ها خوب است اما نه براي هميشه و هر وقت و در تعامل با هر کسي. هنوز هم بوي گل هاي خشکي که مي گذاشتيم لاي کاغذهاي نامه در مشام مان مي پيچد، نامه هايي که سرشار از احساس بود. کاش اينترنت را به وقت نياز استفاده کنيم، براي کاهش زجري که در صف طولاني قبض تلفن متحمل مي شويم يا به جاي مراجعه مکرر به دانشگاه براي انتخاب واحد. حتي براي دوستي که امکان ارسال نامه را برايش نداريم. براي وقتي که خريد حکم تفريح را براي مان ندارد. کاش دربند ابزارهاي مان نباشيم. دربند ابزار بودن همان اتفاق عجيبي است که آدم را از مالک شي به اسير آن، تبديل مي کند. خودرويي مي خريم و مدام تنش روحي داريم که در خيابان چه اتفاقي برايش مي افتد. به بچه مان اجازه نمي دهيم در حياط خانه بازي کند تا يک وقت روي خودرو خش نيفتد. مبل مي خريم و رويش انواع کاور مي کشيم طوري که وقتي هر کسي روي کاورهاي پلاستيکي مي نشيند گرمش مي شود و کاورهاي پارچه اي را که مي بيند به حال زشتي مبل افسوس مي خورد. حالا هم اينترنت به جاي ابزار انگار شده هدف زندگي مان. اگر يک اپليکيشن ساده را نداشته باشيم فکر مي کنيم براي تعامل با دنيا بيسواديم. فکر مي کنيم همه راه ها به اينترنت ختم مي شود. بعد هم که کم مي آوريم و با ناديده گرفتن مديريت بد خودمان بر اين ابزار، ناغافل اصل و ذات اينترنت را زير سوال مي بريم. بله شبکه هاي اجتماعي نبايد جاي کتاب خواندن را بگيرد اما چه اشکالي دارد با گوشي و تبلت در اتوبوس و تاکسي و... نسخه قانوني يک کتاب را بخوانيم يا در چنين زمان هايي از زندگي که کمابيش پرت محسوب مي شود جوياي حال رفقا شويم؟ حال و روز مواجهه ما با اينترنت شبيه برخوردي است که با فوتبال داريم، نتايج ليگ هاي پايين را هم دنبال مي کنيم و مشخصات همه بازيکنان را حفظ مي کنيم و بعد که تيم ملي باخت پست هاي فيسبوکي و تلگرامي مي نويسيم که اي کاش پول اين فوتبال خرج ورزش هاي پايه مي شد يا در مدرسه سازي هزينه مي شد و... خلاصه خيلي سريع از يک هوادار ساده و افراطي به يک روشنفکر تغيير وضعيت مي دهيم غافل از اين که تقاضاي ماست که خيلي وقت ها عرضه را رقم مي زند. ما هستيم که نبايد افراط و تفريط کنيم و بايد جايگاه هر چيزي را درست در سبک زندگي مان تعريف کنيم. ]]> اخبار علمی و فناوری Mon, 14 Sep 2015 06:21:26 GMT http://migna.ir/vdcdkz0s.yt0ss6a22y.html شما هم بیماری «موبوفوبیا» دارید؟ http://migna.ir/vdcdxn0s.yt0xj6a22y.html این روزها تلفن همراه پاره تن بسیاری از ماست. عضوی که نه تنها جداشدنی بلکه دور شدنی هم نیست. وسیله ای کوچک که تمام جنبه های زندگی ما را در بر می گیرد. تحقیقات نشان می دهد که حدود ۸۷ درصد از جمعیت کل جهان از این وسیله ارتباطی استفاده می کنند. این وسیله ارتباطی این روزها ناقل بیماری خطرناکی است.--- موبوفوبیا چیست؟ «موبوفوبیا» (Mobophobia) به معنای بروز استرس و اضطراب شدید به هنگام نداشتن آنتن، قطع تماس، قطع ارتباط با اینترنت، تمام شدن شارژ باتری و از همه بدتر جا گذاشتن یا گم کردن تلفن همراه است. همچنین از این بیماری با نام «نوموفوبیا» (nomophobia) یا (No-Mobile-Phone phobia) به معنای «ترس نبود تلفن همراه» یاد می شود. چند درصد ما به موبوفوبیا گرفتاریم؟ تحقیقات نشان می دهد که حدود ۸۰ درصد از مردم به اشتباه حس می کنند که گوشی آنها در جیب می لرزد و ۳۰ درصد به اشتباه حس می کنند که گوشی آنها زنگ می زند. ۸۰ درصد از افراد بین ۱۸ تا ۲۴ سال شب با گوشی می خوابند و یا والدینی که تمایل بیشتری به استفاده از تلفن همراه دارند بیشتر در ارتباط با فرزندانشان دچار مشکل می شوند. همه اینا بخش هایی از این بیماری فراگیر است. یک فرد عادی به طور معمول در شبانه روز حدود ۱۱۰ بار گوشی خود را چک می کند در حالی که فرد مبتلا به موبوفوبیا حدود ۹۰۰ بار در شبانه روز این کار را می کند. اگر می خواهید از عمق پیشرفت این بیماری مطلع شوید باید بدانید که ۹۵ درصد از مردم ساعات قبل خواب را مشغول پیامک زدن یا جست و جو در اینترنت هستند. و یا از هر چهار نفر یک نفر به هنگام خواب گوشی خود را در حالت سکوت نمی گذارد. طبق تحقیقات صورت گرفته از هر دو نفر یک نفر اگر نصف شب بدون هیچ دلیلی از خواب بیدار شوند اول به سراغ گوشی می روند و آن را چک می کنند. شما علائم مونوفوبیا را دارید؟ موبوفوبیا زمانی رخ می دهد که فرد نسبت به از دست دادن گوشی خود دچار ترس شود. از آنجا که این ابراز دربردارنده اطلاعات شخصی از قبیل عکس، پیام، صوت و ... است انتشار عمومی این موارد جایی بس نگرانی هم دارد. «تکنو استرس» یا ترس و اضطراب از ارتباط رو در رو با شخص دیگر به دلیل استفاده بیش از حد از ابزارهای ارتباطی، حالتی از اضطراب است که سرانجام منجر به انزواء و افسردگی فرد می شود. «رینگ ژایتی» یا اضطراب ناشی از شنیدن صدای زنگ حالتی دیگر از اضطراب است که باعث می شود شما مرتب به صفحه گوشی خود نگاه کنید تا هیچ تماس، پیام، هشدار و هیچ اتفاق تازه ای بر روی گوشی خود را از دست ندهید. از نشانه های وابستگی به تلفن همراه می توان به استفاده مکرر از تلفن همراه برای از بین بردن حس ناراحتی، غم و اندوه و استرس نام برد. از علائم شاخص این بیماری ها اضطراب، تغییرات تنفسی، لرزش، عرق کردن، آشفتگی، سردرگمی و افزایش ضربان قلب است. و البته از علائم عاطفی این بیماری می توان به افسردگی، وحشت، ترس، وابستگی، اعتمادبه‌نفس پایین و احساس تنهایی اشاره کرد. اگر فکر می کنید به این بیماری دچار هستید باید بدانید راه درمان آن خوددرمانی است!​ ]]> اخبار علمی و فناوری Thu, 10 Sep 2015 09:25:44 GMT http://migna.ir/vdcdxn0s.yt0xj6a22y.html برخي پیامدهای شبکه‌های اجتماعی http://migna.ir/vdciqqap.t1arr2bcct.html   هر سکه‌ای دو رو دارد؛ به این معنی که مزایای اینترنت به بهایی به دست می‌آید و بهایی که ما بابت‌ش می‌پردازیم به گفته برخی کارشناسان عبارت از تخریب ذهن و بروز اختلال در سبک زندگی اجتماعی است.   ایمیل‌بازی به اندازه قماربازی اعتیادآور است شاید ایمیل یکی از رایج‌ترین امکانات اینترنت باشد. گذشته از این حقیقت که ایمیل موجب جلوگیری از قطع بی‌شمار درختان می‌شود تاثیر سودمند چشم‌گیری بر کار و کاسبی هم دارد. ایمیل همچنین یک وسیله ارتباط اجتماعی فوق‌العاده اما اعتیادآور است. احتمالاً فکر می‌کنیم افسار و لگام همه چیز در دست‌های ماست اما حواس‌مان نیست که ایمیل‌مان را بیش از آن چه تصور داریم بازبینی می‌کنیم. ناگفته نباید گذاشت اوقاتی که در این میان تلف می‌شود هم جبران‌ناپذیر است. این امر در نهایت به بروز پدیده‌ای موسوم به "برنامه تقویت فاصله متغیر" منجر می‌شود؛ فرآیند مشابهی که اعتیاد به قمار را رقم می‌زند. درست مثل وقتی که سکه‌ای را درون دستگاه فروش می‌اندازید و انتظار دریافت چیزی را دارید شما هم ایمیل‌تان را به امید دریافت پاداش بازبینی می‌کنید چون دوست دارید به ایمیل شما پاسخی داده شود. با این همه، پاداش همیشه پیش‌بینی شدنی نیست. به همین دلیل کاربر بارها و بارها همان عمل اول را تکرار می‌کند. بازبینی ایمیل هم‌اکنون یکی از عادات قدرتمند است زیرا تقریبا هر فردی که کامپیوتر دارد سال‌ها از این اعتیاد عذاب کشیده است.   فیس بوک و حس بیچارگی کنار گذاشتن شبکه‌های اجتماعی که به آن‌ها عادت کرده‌ایم بی‌نهایت دشوار است. شاخص‌ترین آن‌ها فیسبوک است که هم‌اکنون به شکل فزاینده در حال رشد است. پژوهشگران دریافته‌اند که شبکه‌های اجتماعی، به ویژه فیسبوک، حس بیچارگی در فرد ایجاد می‌کند. در تحقیقی که گروهی از محققان بلژیکی در آمریکا انجام داده‌اند از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا به مدت دو هفته از فیسبوک استفاده کنند. در همین حین، محققان حالات این را افراد مورد بررسی قرار ‌دادند. در این تحقیق مشخص شد کسانی که به طور پیوسته از شبکه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند در پایان هر بار استفاده و بعد از هر بار مراجعه به سایت اینترنتی احساس رضایت کمتری از خود دارند. به طور کلی باید گفت تنها یک بار مراجعه به فیسبوک منجر به ایجاد خشونتی ایجاد می‌کند. قصه هنوز تمام نشده است. در پژوهشی دیگر که در آلمان صورت گرفت معلوم شد که عمده هیجانی که به جوانان هنگام مراجعه به فیسبوک دست می‌دهد عبارت از حسادت است. توضیح‌اش ساده است؛ بسیاری از مردم در بیان موفقیت‌ها و میزان خوشبختی خود در قسمت نمایه فیسبوک‌شان اغراق می‌کنند و کاربر به این حقیقت آگاه نیست که هر کسی می‌تواند تظاهر به خوشبختی کند.   خشم توییتر! چنانچه شما کاربر فعال توییتر هستید از خودتان بپرسید آخرین بار کی واقعا توییتر در شما باعث بروز واکنش شده است؟ در بیش‌تر موارد این واکنش به صورت عصبانیت بوده و توضیح کاملا ساده‌اش این است که رسانه‌های اجتماعی امروزه با کمک خشم و عصبانیت مدیریت می‌شوند. براساس یافته‌های گروهی از محققان چینی که 70 میلیون مطلب نسخه چینی توییتر را با هدف کشف هیجان‌هایی که از شبکه اینترنت ناشی می‌شود تجزیه و تحلیل کردند عصبانیت رایج‌ترین هیجان بوده است. این محققان می‌گویند بعد از خشم که در رتبه اول قرار دارد خوشی کاذب، تنفر و غم و اندوه نیز در افراد بروز کرده است.   اینترنت شما را کُند ذهن می‌کند محققان با مطالعه تاثیرات رسانه‌های اجتماعی بر توانایی‌های شناختی فرد به نتایجی دست یافتند که در مجله ساینس منتشر شده است. به گفته محققان هرچند اینترنت می‌تواند سواد دیداری شما را افزایش دهد؛ این افزایش مفت و مجانی به دست نمی آید چون افت تفکر در وضعیت بحران، توانایی حل مسایل به شکل استقرایی، تخیل و سایر را به دنبال دارد. اینترنت می‌تواند در پاره‌ای از حوزه‌ها موجب باهوش‌تر شدن ما شود اما در عین حال می‌تواند در دیگر حوزه‌ها ما را "کُند ذهن" کند آن هم در مواقع بسیار مهم زیرا تفکر در وضعیت بحران و تخیل از جمله صفت‌های حایز اهمیت آدمی است.   اینترنت مغز را دوباره سیم‌کشی می‌کند بر مبنای مطالعه انجام شده در سال 2011 اینترنت می‌تواند مغز کاربران را دوباره سیم‌کشی کند. پس از بررسی مغز 125 دانش‌آموز انگلیسی گروهی از محققان به ارتباط مستقیم بین تعداد دوستانی که دانش‌آموزان در فیسبوک داشتند و میزان سلول‌های خاکستری شرکت‌کنندگان از مناطقی مشخص از مغز پی بردند. وقتی مناطقی از مغز بر حافظه، تعامل اجتماعی و احتمالا حتی اوتیسم تاثیرگذار است نشان از اهمیت نسبی آن‌ها دارد. تحقیقات صورت گرفته تاکنون نتوانسته مشخص کند که رسانه‌های اجتماعی به چه شکل مغز ما را سیم‌کشی دوباره می‌کند یا چرا ساختار مغز کاربران فیسبوک احتمالا متفاوت است؟   با این همه، شواهد بسیاری موجود است که ثابت می‌کند اینترنت بر رفتار آدمی تاثیر می‌گذارد. عبارتی وجود دارد به نام "چمن مصنوعی". این عبارت فرآیندی را توصیف می‌کند که ضمن آن شرکت‌ها شخصیت‌هایی ساختگی را خلق یا معدوم می‌کنند تا در جریان آن انبوهی از پیام‌ها را با هدف القای نظری خاص منتشر کنند. بنابراین وقتی شما به انبوهی از نظرها نگاه می‌کنید برای خود دلیل می‌آورید که این محصول و یا آن محصول بهترین است و به این شکل تحت تاثیر نظرها قرار می‌گیرید.   چنین ترفند‌هایی کم‌وبیش در همه جا استفاده می‌شود که با شرکت‌های تولید سیگار شروع و به نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا ختم می‌شود. مهم این است که واقعا کارکرد دارد. در تحقیقی با حضور 278 دانش‌آموز کانادایی از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا با توجه به تغییرات اقلیمی و نظری که درباره آن دارند پرسشنامه‌ای را تکمیل کنند. سپس از دانش‌آموزان به طور تصادفی خواستند که صفحه مربوط به علم اقلیم‌شناسی یا صفحه "چمن مصنوعی"‌ ایجاد شده با هدف توصیف ایده تغییر اقلیمی را مطالعه کنند. پژوهشگران دریافتند، دانش‌آموزانی که صفحات ساختگی را مطالعه کرده و نظرات ساختگی را خوانده بودند به احتمال زیاد باور کردند که تغییرات اقلیمی واقعا دارای اشتباه بودند هرچند در مستند بودن منابعی که آن‌ها را بررسی کرده بودند شک داشتند.   اعتیاد به اینترنت قویتر از اعتیاد به هروئین اگرچه اختلال استفاده از اینترنت امروزه به طور رسمی اختلال ذهنی به شمار نمی‌آید اما مطالعات بسیاری انجام شده تا ثابت کند که این اختلال وجود خارجی دارد و برخورد با آن حایز اهمیت است. کسانی که از اعتیاد به اینترنت در عذاب هستند وقتی نمی‌توانند به اینترنت متصل شوند از کوره درمی‌روند. افزون بر این، بررسی‌ها ثابت می‌کند مغز پاره‌ای از کاربران اینترنت فعالیتی را نشان می‌دهد که تقریبا مشابه همان فعالیتی است که فرد معتاد به کوکایین و هروئین از خود نشان می‌دهد.   رسانه‌های اجتماعی حس همدلی را کم می‌کنند به گفته شماری از محققان، جوانان امروزی در مقایسه با جوانان چند دهه پیش 40 درصد کمتر حس همدلی دارند. تاکنون کسی نفهمیده که چرا چنین اتفاقی افتاده اما معضلی اجتماعی محسوب می‌شود که عامل آن رسانه های اجتماعی است.   یقینا برای شما هم پیش آمده که فیلمی سرشار از خشونت در رفتار و دارای عملی ضدانسانی را برای دیگران فرستاده باشید. دانشمندان می‌گویند رسانه‌های اجتماعی واکنش‌های مهربانانه را در ما کم می‌کنند. اگرچه تحقیقات هنوز در این باره به نتیجه قطعی نرسیده‌اند اما باعث نمی‌شود تا شما از تجدیدنظر بازبمانید.   ]]> اخبار علمی و فناوری Wed, 19 Aug 2015 10:54:49 GMT http://migna.ir/vdciqqap.t1arr2bcct.html